این غزل بیش از آنکه صرفاً نمونه‌ای از سرایش شعری آیینی باشد، آینه‌ای است از منش عاطفی و باورهای درونی شاعر؛ صراحت بیت‌های پایانی و آرزوی آرمیدن در جوار امام رضا علیه‌السلام نشان می‌دهد که این ارادت نه شعری تفنّنی، که بازتابی از عمیق‌ترین دغدغه‌های وجودی اوست.

بسیاری از همکاران، نخستین ویژگی شهید مصباح را تواضع می‌دانستند. با وجود مسئولیت‌های مهم، هیچ‌گاه فاصله‌ای میان خود و دیگران ایجاد نمی‌کرد. در جلسات، پیش از آنکه سخن بگوید، شنونده‌ای دقیق بود و حتی از جوان‌ترین کارشناسان نیز با احترام نظر می‌خواست. همین رفتار، فضایی از اعتماد و آرامش پدید می‌آورد و همه احساس می‌کردند در تصمیم‌سازی سازمان سهم دارند.

این غزل فراتر از اینکه، از لحاظ ادبی، منسجم و از جهت زبانی صمیمانه و از نمونه‌های عالی ادبیات مذهبی امروز است، روایت یک روح بی‌قرار است که پس از عمری التهاب و مجاهده در متن متلاطم‌ترین دوره‌های تاریخ ایران و منطقه و جهان، در رهگذار یک جهاد بی‌امان به مقام رضا و اطمینان رسیده است.

نامه حزب‌الله و پاسخ رهبر معظم انقلاب نشان می‌دهد که پیوند حزب‌الله با ایران فقط پیوند یک گروه مقاومت با کشوری که از آن حمایت می‌کند نیست، بلکه بسیار فراتر از آن است. این پیوند فقط یک پیوند راهبردیِ سیاسی نیست، بلکه پیوندی عمیق، فکری، دینی، مذهبی و ایدئولوژیک است که پیوند یک گروه مقاومت با کشور حامی را بسیار غنی‌تر می‌کند.

ما نزدیک پنجاه سال است که در جامعه‌ی اسلامیِ خودمان مفتخریم به اینکه توحید مطلوب اسلام و سبب سعادت دارَین را در سطحی دیگر بهره‌مند شده‌ایم؛ با این توضیح کوتاه که در هر جامعه‌ای امام آن جامعه اگر «مِنَ الله» باشد ــ به تعبیر روایات ــ امّت آن امام که ذیل او و تابع او و مطیع او هستند و او را می‌پذیرند، به عالم بالا و به آسمان متّصل خواهند شد.

شاید اگر امروز از دکتر مصباح‌الهدی باقری کنی سخن گفته می‌شود، بیش از هر چیز به این دلیل است که او نمونه‌ای از عالمِ عامل بود؛ انسانی که دانش را با اخلاق، پژوهش را با تربیت، تواضع را با نخبگی و مسوولیت را با خدمت به جامعه درهم آمیخت.

مردم کردستان، در سوگ رهبر شهید انقلاب اشک می‌ریزند که پلی از جنس فرهنگ و وحدت میان اقوام این سرزمین ساخت. این وداع، نه فقط یک مراسم، که تجلی همان «همبستگی» و «اتحاد»ی بود که در آیین‌های کهن این دیار، ریشه دارد.

آقا مصباح به دانشجویان توصیه می‌کند: راه خودتان را برای شهادت پیدا کنید و بسازید. امیدوارم رفیق خوشبخت ما که دستش برای دستگیری از دوستان و همراهان بازتر از همیشه است، کمک کند تا در کشاکش انجام وظایف خطیری که بر دوش‌مان است، راهی برای پیوستن به کاروان شهیدان داشته باشیم.

از رهبر شهید انقلاب در زمینه‌های گوناگون خاطرات فراوان، به ویژه در حوزه بین‌الملل دارم که مجال موسعی می‌طلبد، اما آنچه همواره آدمی را مجذوب می‌کرد، شناخت از شرایط بین‌الملل و آگاهی‌های وسیع از کشورهای گوناگون و تحولات آنها بود. بارها هنگام ارائه گزارش یا طرحی بین‌المللی، احاطه و تسلط ایشان مشهود و نکات و راهنمایی معظم‌له راهگشا بود.

به حق این مرد بزرگ را باید معمار اقتدار ایران نوین نامید و از میراث‌های گرانقدر و ماندگار این رهبر حکیم، می‌توان به ایجاد خودباوری ملّی، اعتماد به نفس در شاکله شخصیت ملّت ایران، بازتعریف استقلال راهبردی برای کشور، آن هم در این دنیای بردگی و وابستگی در جهان و نیز بنای توسعه بنیادین در حوزه‌های علوم گوناگون و همچنین ترویج و تدبیر برای بومی‌سازی فناوری‌های پایه‌ای، اشاره کرد، البته همه اینها در سایه الگوهایی درخشان از منش و رفتار معنوی شکل گرفت که در حافظه مردم ایران و انسان‌های شریف جهان به یادگار خواهند ماند.

آقای شهید ایران برای ما میراث‌های ارزشمندی به یادگار گذاشتند. تولید قدرت که متضمن استقلال و پیشرفت است تا مردم‌سالاری دینی و ده‌ها میراث ارزشمند دیگر. اما آنچه بیشتر در حوزه کاری من در وزارت دفاع و ارتش محسوس بوده، رشد علمی کشور و نیروهای مسلح با سیاست خودباوری و کاهش وابستگی، حرکت پرشتاب به سوی خودکفایی و خوداتکایی، ارتقا و توسعه‌ی علم و فناوری و حرکت در مرزهای دانش است.

حالا ماییم و جای خالی کشوردوست بزرگ؛ رهبر شهید تاریخ ایران که با شهادتش دشمن مفتون را مغلوب کرد. حالا ماییم و میراث خامنه‌اش شهید که نظام پابرجایی است که اخگر اهرمن، برگ‌وبار مقدسش را سوختن نتواند. اما امان از فراق باغبان. امان از رهبر هجرت‌کرده، امام سفرکرده، پدر عروج‌کرده.

ایشان با نگاهی ژرف و افقی فراتر از زمانه، دیپلماسی را از انفعال رهانید و آن را به «کنش عزتمندانه» ارتقا داد؛ ساحتی که در آن ایران نه بازیگری حاشیه‌ای، بلکه کنشگری معنادار و اثرگذار در معادلات جهانی است؛ و در آن، استقلال نه فاصله از جهان، بلکه مبنای تعامل برابر و احترام متقابل به شمار می‌آید

سال ۱۳۹۰ مقام معظم رهبری حضرت آیت‌الله العظمی امام شهید سید علی خامنه‌ای رحمت‌الله‌علیه به صورت حضوری به من فرمودند: می‌توانی طرحی برای بستن تنگه هرمز تهیه کنی؟! عرض کردم چقدر زمان دارم؟ فرمودند: «چه زمانی می‌خواهی؟» عرض کردم ۳ ماه، فرمودند تا یک ماه آینده آماده کنم.

بررسی بیانات رهبر شهید رضوان‌الله‌تعالی‌علیه نشان می‌دهد یکی از تأکیدات مکرر ایشان، مردمی بودن قوه قضائیه و جلب اعتماد عمومی از طریق خدمت‌رسانی صادقانه، سریع و عادلانه به مردم بود که البته نیاز به پیوست رسانه‌ای دارد.

از آنچه گفته شد روشن می‌گردد منظور امام حسین علیه‌السلام از «مثل من» تنها امامان معصوم نیستند؛ بلکه هر انسان آزادی‌خواه و عدالت‌خواهی که در برابر حکومت ظالم و مستکبری قرار گرفت، مانند من رفتار می‌کند. در این میان، ملّت ایران، مصداق بارز آزادی‌خواهانی هستند که از آغاز انقلاب اسلامی، این شعار را سرلوحه خود قرار داده‌اند

سخن گفتن درباره‌ی مجاهدت‌های آیت‌الله العظمی سیّدعلی خامنه‌ای همچون سخن گفتن از عرصه‌ای بسیار گسترده است. اگر بخواهم مبارزات امام خامنه‌ای فقید را به اختصار بیان کنم، باید گفت که او حقیقتاً نماد جهاد در راه خدا در دوران معاصر بود؛ حسینِ زمانه‌ی ما. سراسر زندگی او مبارزه بود.

فروپاشی نظم غربیِ به‌اصطلاح قاعده محور یک پیامد بسیار مهم دارد؛ اگر مصونیتِ سرانِ دولتهایِ مستقل، قابل نقض است، دلیلی بر رعایت این مصونیت برای سران هیچکدام از دولتها و سازمانها وجود ندارد. اگر ملل متّحد، دیگر قادر به رعایت نظم خود نیست، دلیلی بر رعایت این نظم توسط جوامعی که دائماً از عملکرد چنین نهادهایی ضربه خورده اند، وجود ندارد.

جنگ لحظه زایش تمدّن‌هاست و بشر در تمام طول تاریخ، از این لحظه، رهایی نداشته و نخواهد داشت؛ در این وقت مهم که تمدّن غرب در پی هدمِ یک تمدّن دیگر است و خود به فروپاشی بسیار نزدیک‌تر، ایران برپایه الگوی پیشرفت بومی‌اش، تاب‌آوری و پایداری‌ای در برابر بزرگترین نیروی نظامی جهان از خود نشان داده که روی زمین، توسعه را معنادار کرده است.