قبل از آشوب اخیر محضر حضرت آقا رسیدم و گزارشی از جنگ ۱۲ روزه و آخرین وضعیت دشمن و طرحریزی برای آینده ارائه کردم. آقا فرمودند به کار اطلاعاتی توجه کنید. این دوره مانند دوران و سال ۶۰ است. ایشان روی نفوذ تأکید فرمودند...
فشار اقتصادی، جنگ روانی، عملیات رسانهای و تهدیدهای سیاسی، همه با این محاسبه طراحی میشود که پشتوانه مردمی نظام تضعیف شود؛ اما وقتی مردم با وجود این فشارها بهصورت متراکم و گسترده در صحنه حاضر میشوند، تمام طراحیهای پیچیده دشمن را نقش بر آب میکنند.
همان الگویی که در کودتای ۲۸ مرداد با تکیه بر طراحی خارجی، ناامنسازی، یارگیری از جوامع بدنام و میدانداری دنبال شد، در فتنه اخیر نیز تکرار گردید؛ با این تفاوت که اینبار، هوشیاری عمومی و ایستادگی مردم، این «کودتا» را بهصورت کامل ناکام گذاشت.
مسئله اصلی، خطای محاسباتی آمریکا است. تا زمانی که واشنگتن نپذیرد ایران را نمیتوان با تهدید و ارعاب وادار به تسلیم کرد، این سرگیجه راهبردی ادامه خواهد یافت و منجر به تصمیمات و اقدامات غلط خواهد شد. ایران مسیر خود را بر اساس منافع و سیاستهای مستقل خود دنبال میکند و تجربه نشان داده است که فشار بهجای تغییر این مسیر، آن را تثبیت کرده است.
انسان نسبت به نعمتهایی که به او داده میشود، وظایفی دارد. یکی از مهمترین این وظایف، شکرگزاری است؛ وگرنه مانند بنیاسرائیل که کفران کردند، از نعمت محروم خواهد شد. خداوند میفرماید که حضرت موسی با توجه به دستور خدا وظیفه دارد نعمت الهی را به یاد مردم آورد.
باید عرصه رسانه پیشرفت هم همگام با میدان پیشرفت که یک عرصه زنده و بیوقفه در حال افقگشایی و حل مسائل کشور است، بهروز و زنده باشد و مدام قالبها و زبان و دسته مخاطبان خود را گسترش دهد. همچنین در عرصه ترویج روایت پیشرفت نیز، نمیتوان به جمع فعالان این حوزه محدود ماند؛ باید همه دلسوزان ایران، مطالعه و شناخت پیشرفتهای کشور را بهطور جدی در دستور کار خود قرار بدهند.
در حوزه نظامی-امنیتی و در حوزه قانونگرایی و حکمرانی، سطح گسترده فسادی که در غرب وجود دارد علیرغم همه مؤلفههای مدرن مدیریت اجتماعی، به هر حال خود را نشان میدهد. همراه شدن این موضوع با این اتفاقات، یک چند ضلعی را درست میکند که کلیت تمدن و زندگی اجتماعی غربی که مبتنی بر دموکراسی است و قرار بود نمونه عالی زندگی انسان باشد را زیر سؤال میبرد.
حضور عظیم و عمومی مردم در راهپیمایی روزهای ۲۲ دی و ۲۲ بهمن اتفاق افتاد، این پیام را ارسال نمود که فرزندان این انقلاب کبیر، همواره برای دفاع از آرمانهای انقلاب مقدس خود آماده حضور در صحنهاند و با روحیه انقلابی و امید به آینده، آماده فداکاری در این راه الهی هستند.
شما با یک پروژه روبهرو هستید؛ چه پروژهای؟ پروژهی بلعیده شدن ایران، کوچک شدن ایران، تجزیهی ایران و بازگشت ایران به گذشته؛ یعنی دوباره قرار است یقهی جامعهی ایرانی را بگیرند و از نظر تاریخی، ایران را ببرند به صد سال پیش؛ یعنی همان کاری که بعد از مشروطه با آوردن رضاشاه کردند.
مسلمانان عصر رسول خدا صلّیاللهعلیهوآله نیاز به امید و افق روشن برای حرکت و پیشرفت و درسها و عبرتهای تاریخی برای مراقبت در این مسیر حرکت داشتند. یکی از مهمترین روشهای خداوند برای پاسخ به این دو ضرورت اساسی، توجه دادن آنان به قوانین حاکم بر دنیا است...
پا روی زیلوهای آبیِ ایرانیِ تاریخی حسینیه میگذارم. یک سالی که آمده بودیم اینجا، رفیقی تعبیر جالبی کرد. گفت «این زیلوها آنقدر قدیمیاند که حتی یادشان هست بازگشت حسرتبار آزادگان را و دیدار اشکبارشان با «آقا» را» و میگویم این زیلوها روز قیامت شهادت خواهند داد به قدمهای استواری که رویشان برداشته شد تا نخستین گامهای ساختن تمدن «ایرانی-اسلامی» شکل بگیرد...
شعار «یل یاتار، طوفان یاتار، یاتماز ولایت پرچمی» و شعارهایی با محوریت حضرت عباس، حال و هوای تاسوعاهای معروف آذریها را به حسینیه میآورد و سطح شور و حماسه را تا بالاترین حد ممکن ارتقا میدهد. عجب شوری. گویی که وارثان لشکر ۳۱ عاشورایند. گویی که وارثان ستارخان و باقرخاناند... .
انسجام ملّی در نهایت، حاصل پیوند دو سرمایه است: سرمایه ایمانی مردم و سرمایه کارآمدی حاکمیت. هرچه فاصله میان وعده و عمل کمتر شود، اعتماد نهادی افزایش مییابد و همبستگی ملّی تعمیق میشود. در شرایط کنونی، کارآمدی نه یک مطالبه صرف، بلکه ترجمان انسجام ملّی، شرط بقا و استمرار پیشرفت و تکلیف انقلابی برای همه مسئولان است.