از شرايط دعا، اجتناب از گناه و توبه است. اين شب‌ها هم شب‌هاى توبه است. همه دچار گناه و تخلف هستيم. تخلف‌ها كوچك و بزرگ دارد. از خداى متعال بايد عذرخواهى و استغفار و طلب بخشش و توبه كنيم و به سوى خدا برگرديم. عزم ما بايد اين باشد كه از ما گناه سر نزند. گاهى انسان عزم مى‌كند و تصميم مى‌گيرد كه گناه نكند؛ بعد دچار غفلت و اشتباه مى‌شود و لغزش پيدا مى‌كند؛ باز همين گناه سراغ انسان مى‌آيد؛ بار ديگر بايد توبه و استغفار كند؛ منتها استغفار بايد جدى و حقيقى باشد. گناه نكردن بايد يك قصد واقعى و جدى باشد. درباره‌ى دعا و استجابت دعا در روايت دارد كه: «و ليخرج من مظالم الناس»؛ انسان بايد از مظلمه‌ى مردم خارج شود تا دعايش قبول شود. در روايت ديگر دارد كه خداى متعال به حضرت موسى خطاب فرمود: «يا موسى ادعنى بالقلب النقى واللسان الصادق». با دل پاك و زبان راستگو با خداى متعال حرف بزنيد و دعا كنيد؛ دعا قطعاً مستجاب خواهد شد.
بيانات در خطبه‌هاى نماز جمعه‌ى تهران 29/07/1384
 

رابطه با خدا را همه بايد داشته باشند؛ اما شما كه مسؤول هستيد و يكى از مديريّتهاى بالا در دست شماست - شما كه مى‌گويم، يعنى ما مسؤولان، كه من خودم از شما به اين كار اولى هستم - جزو شايسته‌ترين افرادى هستيد كه بايد اين رابطه‌ى ويژه را با خدا داشته باشيد. نمازِ با توجّه و با حضور بخوانيد؛ به نوافل اهميت دهيد و سعى كنيد كه در روز مقدارى قرآن تلاوت كنيد. هيچ روزى بر شما نگذرد كه مقدارى قرآن - ولو ده آيه، پنج آيه - با تدبّر تلاوت نكنيد. اين، به شما نورانيّت مى‌بخشد. انتظار اين را نداشته باشيم كه اگر امشب نافله خوانديم، فردا مثلاً گشايش مهمّى در كارمان بشود و اثرش ظاهر گردد؛ نه. در دعاهاى ما، نفس رابطه‌ى با خدا، جزو بديهيّات و محكمات ادعيّه‌ى ماست و خداى متعال، متضرّعين اليه را مورد توجه و عنايت خاص قرار مى‌دهد. تضرّع، اين خواص را دارد.
بيانات در ديدار رئيس جمهور و هيأت وزيران به مناسبت آغاز هفته‌ى دولت 02/06/1376