در دعاى وداع ماه مبارك رمضان - كه دعاى چهل‌وپنجم صحيفه‌ى سجاديه است - امام سجّاد عليه‌الصّلاةوالسّلام به ذات مقدّس ربوبى عرض مى‌كند: «انت الّذى فتحت لعبادك باباً الى عفوك»؛ تو آن كسى هستى كه به روى بندگانت، درى به عفو خودت باز كردى. «و سميته التوبة»؛ و اسم آن باب را باب توبه گذاشتى. «و جعلت على ذلك الباب دليلا من وحيك لئلا يضلّوا عنه»؛ و يك راهنما هم از قرآن و وحى براى اين در گذاشتى تا بندگان تو اين در را گم نكنند. بعد از جملاتى مى‌فرمايد: «فما عذر من اغفل دخول ذلك المنزل بعد فتح الباب و اقامة الدليل»؛ انسان، ديگر عذرش چيست كه از اين درِ گشوده و از اين مغفرت الهى، استفاده نكند! راه مغفرت الهى هم، استغفار - يعنى طلب مغفرت - است. از خدا بايد مغفرت را بخواهيد.

بيانات در خطبه‌هاى نماز جمعه‌ى تهران28/10/1375
 

...همين نفس روزه‌ى ماه رمضان است كه يك زمينه‌ى روحانيت و نورانيت، براى روزه‌دار مى‌باشد و او را براى كسب فيوضات الهى، آماده مى‌كند. اين، مجموعه‌ى ماه رمضان، با نماز و با وظايف مقرره‌ى هميشگى و با روزه و با دعاهايش است كه اگر شما به اينها توجه كنيد و تلاوت قرآن را هم به آن اضافه نماييد - كه گفته‌اند ماه رمضان، بهار قرآن است - يك دوره‌ى بازسازى و بازيابى و نجات خود از پوسيدگيها و فسادها و امثال اينها خواهد بود؛ دوره‌ى خيلى مغتنمى است.

سخنرانى در ديدار با اقشار مختلف مردم (روز يازدهم ماه مبارك رمضان) 18/01/1369


 

آرشیو