در قرآن بارها «توبه» با «اصلاح» همراه آمده است؛ «الّا الّذين تابوا و اصلحوا»، «من تاب و امن و عمل صالحا». در جايى مصداق اين اصلاح هم ذكر شده است: «انّ الّذين يكتمون ما انزلنا من البيّنات»؛ در مقابل كسانى كه كتمان كنندگان حقايق بودند، «الّا الّذين تابوا و اصلحوا و بيّنوا». يا «الّا الّذين تابوا و اصلحوا و اعتصموا باللَّه و اخلصوا دينهم للَّه»؛ درباره‌ى كسانى است كه نفاق ورزيدند و دودله شدند. مى‌فرمايد توبه و اصلاح اينها به اين است كه خودشان را يك دله و خالص كنند. بنابراين اصلاح لازمه‌ى توبه است.
بيانات در ديدار كارگزاران نظام 08/08/1384

بارها عرض كرده‌ايم كه تلاوت قرآن به شكل ممتاز و با صداى خوش و با آهنگ درست و خوب، مشوق گرايش عمومى به قرآن با دلها و جانها و فكرهاست. اين تفنن نيست؛ اين يك كار زايد و تشريفاتى نيست. اگر درست بفهميم چه كار داريم مى‌كنيم، اين يك حركت منطقى و قدم استوارى است در راه همه‌گير شدن فهم و معرفت قرآن. اين مطلب را براى اين عرض كرديم كه شما قرآنيان عزيز - كه غالب اين جمعيتى كه اين‌جا هستيد يا همه، جزو علاقه‌مندان به قرآن يا تلاوت كنندگان به آهنگهاى قرآنى هستيد و از اين جهت، مخاطب شماييد - اين كار را هرچه مى‌توانيد پيش ببريد و پايه‌هاى محكمى را براى آن فراهم بكنيد.
...... يك اشكال بزرگ در تلاوتهاى ما - كه حالا بحمداللَّه دارد اصلاح مى‌شود - عدم توجه قارى و تلاوت‌كننده به مضمون آيه‌يى است كه مى‌خواند. وقتى شما با مضمون آيه كاملاً آشنا بوديد، خود شما در هنگام خواندن تحت‌تأثير قرار مى‌گيريد و نفس اين تحت‌تأثير قرارگرفتن شما، هم در لحن و هم در صدا و هم در نغمه و هم حتّى در حركات ظاهرى شما اثر مى‌گذارد و روى مخاطب و جلسه هم تأثير مى‌گذارد. نظير اين موضوع را در خواننده‌هاى شعر فارسى و مداحهايى كه خوش‌صدا هستند و در بعضى از جلسات مى‌خوانند، ديده‌ايد؛ شعر خوبى كه مى‌خواند، خودش تحت‌تأثير صداى خودش قرار مى‌گيرد و لحن او تحت‌تأثير اين خودْتأثيرى قرار مى‌گيرد و نافذتر و شيرين‌تر و دلنشين‌تر مى‌شود؛ عيناً در قرآن خواندن هم همين‌طور است. بعضى از خواننده‌هاى مصرى هم كه اين جهت را بيشتر رعايت مى‌كنند، لحنشان دلپذيرتر و دلنشين‌تر است. اين يك نكته است كه بايد مورد توجه قرار بگيرد و اين، در وقف و ابتدا و مسائلى از اين قبيل هم تأثير مى‌گذارد.
بيانات در ديدار قاريان قرآن كريم در ماه مبارك رمضان 25/07/1383