...در دعايى كه در روزهاى ماه مبارك رمضان وارد شده است، اين طور مى‌خوانيم كه «و هذا شهرالانابة و هذا شهر التوبة و هذا شهر العتق من النّار». ماه، ماه توبه و استغفار و بازگشت به خداست...
استغفار، يعنى طلب مغفرت و آمرزش الهى براى گناهان. اين استغفار اگر درست انجام گيرد، باب بركات الهى را به روى انسان باز مى‌كند. همه‌ى آنچه كه يك فرد بشر و يك جامعه‌ى انسانى از الطاف الهى احتياج دارد - تفضّلات الهى، رحمت الهى، نورانيّت الهى، هدايت الهى، توفيق از سوى پروردگار، كمك در كارها، فتوح در ميدانهاى گوناگون - به وسيله‌ى گناهانى كه ما انجام مى‌دهيم، راهش بسته مى‌شود. گناه، ميان ما و رحمت و تفضّلات الهى، حجاب مى‌شود. استغفار، اين حجاب را برمى‌دارد و راه رحمت و تفضّل خدا به سوى ما باز مى‌شود. اين، فايده‌ى استغفار است. لذا شما چند جا در آيات قرآن ملاحظه مى‌كنيد كه براى استغفار، فوايد دنيوى و گاهى فوايد اخروى، مترتّب دانسته شده است. مثلاً: «استغفروا ربّكم ثم توبوا اليه ... يرسل السّماء عليكم مدرارا» و از اين قبيل. همه‌ى اينها، اين‌طور قابل فهم و قابل توجيه است كه راه اين تفضّلات الهى، به بركت استغفار، به سوى دل و جسم انسان و جامعه‌ى انسانى باز مى‌شود. لذا استغفار مهم است.

بيانات در خطبه‌هاى نماز جمعه‌ى تهران 28/10/1375

 

بزرگترين برجستگي اميرالمؤمنين،سيره‌ى آن بزرگوار در حكومت داري است

آنچه درباره‌ى آن بزرگوار هرگز فراموش نشدنى است، عبارت است از برجستگيهاى عملى و رفتارى‌اى كه در حكومت كوتاه اميرالمؤمنين در آن قلمرو وسيع اسلامى ظاهر شد و در تاريخ ماند. مقامات معنوى و خصوصيات رفتارىِ شخصىِ بى‌نظير آن بزرگوار به جاى خود - كه اگر به كتابها مراجعه كنيد، فصول زيادى را در بيان برجستگيهاى اميرالمؤمنين خواهيد ديد؛ علم او، تقواى او، شجاعت او، سبقت او به اسلام، زهد او و امثال اينها، كه واقعاً از حد شمارش معمولى بالاتر است و همه‌ى اينها هم عظيم و شگفت‌آور است و هر كدام مثل خورشيد تابناكى مى‌درخشد - اما به گمان من آنچه از همه بالاتر است، سيره‌ى آن بزرگوار در حكومت است. جاى امتحانِ اساسى اين‌جاست. قدرت در قبضه‌ى اختيار اميرالمؤمنين باشد؛ آن هم در آن رقعه‌ى عظيم حكومت. اين رفتارِ به‌شدّت بى‌نظير و شگفت‌آور، بايد الگوى ما باشد.
بيانات در خطبه‌هاى نماز جمعه‌ى 21 رمضان 16/09/1380