|
... وَتَتَوَدَّدُ اِلَىَّ فَلا
اَقْبَلُ مِنْكَ كَاَنَّ لِىَ
التَّطَوُّلَ عَلَيْكَ فَلَمْ
يَمْنَعْكَ ذلِكَ
به من محبت كنى و من نپذيرم
گويا من منتى بر تو دارم و باز اين
احوال بازندارد تو را از
مِنَ الرَّحْمَةِ لى وَالاِْحْسانِ
اِلَىَّ وَالتَّفَضُّلِ عَلَىَّ
بِجُودِكَ وَكَرَمِكَ
مهر به من و و احسان بر من و
بزرگواريت نسبت به من از روى بخشندگى
و بزرگواريت
فَارْحَمَ عَبْدَكَ
الْجاهِلَ وَجُدْ عَلَيْهِ بِفَضْلِ
اِحْسانِكَ اِنَّكَ جَوادٌ كَريمٌ
پس بر بنده نادانت رحم كن و از
زيادى احسانت بر او ببخش كه براستى تو
بخشنده و بزرگوارى...
فرازهای از دعای افتتاح |