
در شب ولادت کریم اهلبیت حضرت امام حسن مجتبی (علیهالسلام)، جمعی از اهالی شعر و فرهنگ و اساتید ادبیات فارسی میهمان رهبر انقلاب بودند. قادر طراوتپور از شعرای کشورمان، شعری را در این جلسه خواند که رسانه KHAMENEI.IR متن آن را در ادامه منتشر میکند.
یه شو ایقدر گریوستم به داغت
که ویشی پلکلم خینی درآوه
زبونم ام خرجین دلم یا
غیاث المستغیثینی درآوه
به ما گفتن به دشت کربلا، ظهر
رقیّه تشنه بی، سجّاد تشنه
تشب بالا و دومن حملهای که
زمین و آو و مشک و باد تشنه
و مو گفتن که رفتی او بیاری
سر او لشکری، وت حمله کردن
هنی او سر لو مشکت نکردی
یکی وت گو وری، وت حمله کردن
و مو گفتن که او سرلو نکردی
مو گفتم آخ رو، شیرم حلالت
خدا دونه چوو بیوه رقیّه
خدا دونه چوو بیوه عیالت
به مو گفتن که او بندیلت ایسا
اگر چه اسبتو او داده بیدی
و مو گفتن که شمشیر کشیدی
سپاه دشمنت تو داده بیدی
و مو گفتن عمودی زن به فرقت
و یاد فرق بوی مظلموت افتام
به مو گفتن بدنت خین کفن کرد
و یاد ده سل بینومت افتام
تو که افتی حسین اومد کنارت
گری وس گفت برارم، ای اباالفضل
!
ستین لشکرم بیدی، چه کردی؟
مو بعد تو چه دارم، ای اباالفضل
!
غرور و قوّت لشکر تو بیدی
وری تا خیمیل سر پا بمونن
وری تا هر چه داغ افتاده سر دل
پسین روز عاشورا بمونن
تو گفتی نیتنم از جا وریسم
خمی خواسم شهید آبویم آن روز
دعا کردم که قبل تو بمیرم
و دنیا ناامید آبویم آن روز
یه شو خو دیدمت عبّاس! رودم
!
خدا دونه که اون خو و این دل
الهی چشم دشمن کور وابوی
که از بالای اسب افتی وری گل