قیصر توانست در یکی‌دو دهه، «قیصرِ ادبیات انقلاب» باشد و تا حدودی، حکمران بلامنازع شعر معاصر لقب گیرد. او چه در شیوه‌ی آشنایی و چه در مضمون و محتوا، افزوده‌های بسیاری به ادبیات داشت. شعرهای کودکانه و نثرهای زیبای ایشان نشان می‌دهد که قیصر تنها شاعر بزرگسالان نبود، بلکه انسانی جامع‌الاطراف بود.