قضیه اپستین در واقع افشاکننده یک «نسخه فشرده» از نظامی است که در حال سقوط و زوال قرار دارد. ما در این نسخه فشرده، ماهیت نظام سلطه، اهداف و ابزارهای آن و البته زوالش را کاملاً مشاهده می‌کنیم. آن‌چه امروز در این پرونده می‌بینیم، در واقع نسخه‌ای کوچک اما جامع از کل نظام سلطه است.

برای اینکه با امید پیش برویم، نیاز داریم از حصارهای تبلیغاتی که رسانه‌های صهیونیستی و آمریکایی برای ما ایجاد کرده‌اند، خارج شویم. این حصارها می‌خواهند به ما بقبولانند که اولاً شما تنها هستید.  ثانیاً راه را اشتباه آمده‌اید.  ثالثاً مسیر پیش روی شما مسدود است. اما واقعیت این است که مسیر مسدود نیست و جهان در حال عبور از نظم‌های ظالمانه است.

زن غربی به جایی می‌رسد که احساس می‌کند به یک «سوم شخص غایب» نگاه می‌کند. این باعث می‌شود که بعداً راحت‌تر بتواند مثلاً تن به جراحی‌های پلاستیک بدهد. درواقع به جایی می‌رسیم که نگاه شیءواره در جامعه وجود دارد و به خودشیءانگاری در زنان می‌رسیم که باعث می‌شود زنان نسبت به مسائل سیاسی و اجتماعی در جامعه‌ی خودشان دغدغه نداشته باشند.

مالکوم ایکس می‌گوید ما قربانی آمریکائیزم هستیم و آمریکایی نیستیم. یعنی مردمی در آمریکا وجود دارند که احساس می‌کنند این سیستم با آن‌ها دشمنی کرده است. احساس می‌کنند که نمی‌توانند این سیستم را از خودشان بدانند و خودشان را از این سیستم بدانند...