زیر پرچم وطن

 در میانه‌ی جنگ آنگاه که اخبار و روایت‌های گوناگون اوج می‌گیرند و خیز بر می‌دارند و حتی برخی متخصص رسانه‌ای را در خود غرق می‌کنند - اخبار و روایت‌هایی که بعضاً حتی صحت و سقم‌شان هم مشخص نیست - سخن گفتن و روایت کردن از واقعیات، آن‌گونه که هستند نه آن‌گونه که دشمن آن را بازنمایی می‌کند، اهمیت و ضرورتی مضاعف پیدا می‌کند. البته نه به شکل آنچه که در هجوم اخبار و اطلاعاتی می‌بینیم و امکان رمزگشایی‌ آن‌ها برای مخاطب مشخص نیست بلکه به شکلی که اولویت‌ها را به شیوه‌ای منطقی برای مخاطب مشخص کند، ارتباط منطقی میان پدیده‌ها را تشریح کرده و توجه مخاطب به سمت و سویی رهنمون شود که در حالت عادی چندان مد نظر قرار نمی‌گیرند.

«صدای ایران»، روزنامه اینترنتی رسانه‌ی KHAMENEI.IR که از روزهای آغازین جنگ ۱۲ روزه رژیم صهیونی علیه ایران با مأموریتی که ذکر شد آغاز به کار کرد، حال و در زمان توقف آتش سعی دارد تا به‌صورت روزانه همراه ملّت ایران باشد. محورهای مهم و مرتبط را از لابه‌لای سیل اخبار و اطلاعات درست و نادرست بیرون کشیده، سره را از ناسره جدا کرده و وضعیت راهبردی جمهوری اسلامی ایران را آن‌گونه که هست روایت کند. «صدای ایران» صدای ملّت ایران خواهد بود و راوی ایستادگی و مقاومت آن‌ها.
دویست و نود و دومین شماره «صدای ایران»، تقدیم می‌شود به روح مطهر، شهید مصباح‌الهدی باقری‌کنی، استاد دانشگاه امام صادق علیه‌السلام تهران و داماد رهبر شهید انقلاب که در حمله موشکی آمریکایی-صهیونی در اسفند ۱۴۰۴ به شهادت رسید.

این روزنامه اینترنتی هر شب حوالی ساعت ۲۲ در رسانه‌ی KHAMENEI.IR منتشر خواهد شد.

دریافت روزنامه اینترنتی «صدای ایران»؛ شماره دویست و نود و دو

این ۴۰ شبانه‌روز، نه‌تنها فرصتی برای عزاداری، بلکه صحنه‌ای از استمرار وفاداری و عشق مردم به رهبرشان بوده است. مردم در سراسر کشور نشان داده‌اند که برخلاف تصورات خام دشمن، ترور و شهادت، پایان یک راه نیست، بلکه نقطه آغاز یک عهد و پیمان جمعی است؛ عهدی که با یاد و مسیر رهبرشان گره خورده است.

موسای ما چهل روز است عروج کرده و امتش مبعوث شده‌اند. این مبعوث شدن، نه یک استعاره، بلکه واقعیتی است که این روزها در هر خیابان و میدان ایران قابل مشاهده است؛ امتی که در خیابان و میدان، فرعون زمانه را به نیل افکندند.

مردم ایران، در این چهل روز، پیوسته حضور خود را به شکل‌های مختلف نشان داده‌اند. این حضور، صرفاً یک مراسم سوگواری نیست، بلکه نمادی از تعهد اجتماعی و فرهنگی مردم است؛ تعهدی که با گذشت زمان و فاصله جغرافیایی کم‌رنگ نمی‌شود. در این چهل روز، شهرها و روستاها شاهد مراسماتی بوده‌اند که یاد و راه رهبر شهید را زنده نگه می‌دارد. مردم با شرکت در عزاداری‌ها، سینه‌زنی و نوحه‌خوانی، نشان داده‌اند که این عشق تنها در کلمات باقی نمانده و به یک پیوند عملی و اجتماعی تبدیل شده است.

این وفاداری جمعی با گفته معروف رهبر شهید، امام خامنه‌ای، همخوانی دارد: «وقتی که مردم وارد میدان می‌شوند و تصمیم می‌گیرند، آتش‌ها را خاموش می‌کنند، شعله‌ها را خاکستر می‌کنند. این اتفاقی بود که این دفعه هم افتاد؛ بعد از این هم به توفیق الهی، اگر چنانچه حادثه‌ای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث خواهد کرد برای مقابله با حوادث، و کار را مردم تمام خواهند کرد.» این سخن، تصویر روشنی از نقش مردم در استمرار مسیر رهبر و محافظت از ارزش‌ها و یاد اوست. مردم ایران در طول این ۴۰ روز، با حضور در مراسم‌ها و ایستادگی در مقابل هر نوع فراموشی، خود را مبعوث به ادامه راه رهبر شهید کرده‌اند.

چهلمین روز شهادت، فرصتی برای بازخوانی این عهد جمعی بود. در تهران و سراسر کشور، از بزرگ‌ترین شهرها تا کوچک‌ترین روستاها، مردم به پاس وفاداری خود، مراسم‌های چهلم را برگزار کردند. این مراسم‌ها، فراتر از شکل ظاهری عزاداری، نمایانگر استمرار یک جریان اجتماعی است؛ جریان عاشقانه و وفادار به رهبر شهید که نشان می‌دهد یاد او هنوز در دل‌ها زنده است و هیچ فاصله‌ای نمی‌تواند این پیوند را از بین ببرد.

رهبر معظم انقلاب، حضرت آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای، در پیام امروزشان به‌مناسبت چهلمین روز عروج رهبر شهید فرمودند: «آنچه در وهله‌ی کنونی، برای نیل به هدف راهبردی رهبر شهید ضروری می‌نماید، استمرار حضور مردم عزیزمان همانند چهل روزی است که پشت سر گذاشتند. این حضور، یک رکن مهم از منزلتی است که اینک ایران مقتدر در آن استقرار یافته است.»

نکته مهم در این ۴۰ روز، استمرار عشق و یاد رهبر شهید است. مردم ایران نشان داده‌اند که حتی با گذشت زمان، یاد او همچنان در ذهن‌ها و دل‌ها جاری است. این استمرار، بخشی از ساختار فرهنگی و اجتماعی جامعه است؛ جامعه‌ای که ارزش‌های خود را نه‌تنها به شکل نمادین، بلکه با عمل و تعهد واقعی گرامی می‌دارد.

مردم با مشارکت فعال در مراسمات این چهل شبانه‌روز، با نوحه‌خوانی، سینه‌زنی و حضور پرشور، پیام روشنی را منتقل می‌کنند: رهبر ما هنوز زنده است و یاد او همچنان در میان مردم جاری است. این وفاداری عملی و جمعی، یک نمونه روشن از پیوند میان رهبر و امت است که می‌تواند در مواقع حساس، قدرت جمعی و مسئولیت اجتماعی مردم را به نمایش بگذارد.

۴۰ روز گذشته، اما این یاد و عشق به رهبر شهید هنوز خاموش نشده است. حضور مردم در مراسمات چهلم، چه در خیابان کشوردوست و چه در سایر شهرها و روستاها، نشان می‌دهد که وفاداری به رهبر شهید، تنها یک احساس شخصی نیست؛ یک تعهد اجتماعی و عملی است که در قالب فعالیت‌های جمعی، عزاداری و مشارکت مردم، استمرار یافته است.

به گفته رهبر معظم انقلاب در ۴۰ روز گذشته، «قلوب مردم به هم نزدیک شد، یخ‌های فی‌مابین اقشار مختلف با گرایش‌های متفاوت شروع به ذوب شدن کرد، همگان زیر پرچم وطن جمع شدند و روزبه‌روز به عدد این جمع و به کیفیت آن افزوده می‌شود. بسیاری از کسانی که هنوز به این‌گونه حضور دست نیافته‌اند، قلباً همراه و هم‌سخن با جمعیت‌های حاضر در میادین هستند.»

این حضور مردمی باشکوه و مستمر در میدان، در هر وهله و مرحله‌ای از جنگ و رویارویی با دشمن ضرورت دارد؛ از رویارویی امنیتی و نظامی گرفته تا نبرد در میدان دیپلماسی.