ما منتظریم

 در میانه‌ی جنگ آنگاه که اخبار و روایت‌های گوناگون اوج می‌گیرند و خیز بر می‌دارند و حتی برخی متخصص رسانه‌ای را در خود غرق می‌کنند - اخبار و روایت‌هایی که بعضاً حتی صحت و سقم‌شان هم مشخص نیست - سخن گفتن و روایت کردن از واقعیات، آن‌گونه که هستند نه آن‌گونه که دشمن آن را بازنمایی می‌کند، اهمیت و ضرورتی مضاعف پیدا می‌کند. البته نه به شکل آنچه که در هجوم اخبار و اطلاعاتی می‌بینیم و امکان رمزگشایی‌ آن‌ها برای مخاطب مشخص نیست بلکه به شکلی که اولویت‌ها را به شیوه‌ای منطقی برای مخاطب مشخص کند، ارتباط منطقی میان پدیده‌ها را تشریح کرده و توجه مخاطب به سمت و سویی رهنمون شود که در حالت عادی چندان مد نظر قرار نمی‌گیرند.

«صدای ایران»، روزنامه اینترنتی رسانه‌ی KHAMENEI.IR که از روزهای آغازین جنگ ۱۲ روزه رژیم صهیونی علیه ایران با مأموریتی که ذکر شد آغاز به کار کرد، حال و در زمان توقف آتش سعی دارد تا به‌صورت روزانه همراه ملّت ایران باشد. محورهای مهم و مرتبط را از لابه‌لای سیل اخبار و اطلاعات درست و نادرست بیرون کشیده، سره را از ناسره جدا کرده و وضعیت راهبردی جمهوری اسلامی ایران را آن‌گونه که هست روایت کند. «صدای ایران» صدای ملّت ایران خواهد بود و راوی ایستادگی و مقاومت آن‌ها.
دویست و هفتاد و هشتمین شماره «صدای ایران»، تقدیم می‌شود به روح مطهر، شهید امیرحسین کاویانی، پاسدار رشید اسلام که در حمله موشکی آمریکایی-صهیونی در اندیمشک در فروردین ۱۴۰۵ به شهادت رسید.

این روزنامه اینترنتی هر شب حوالی ساعت ۲۲ در رسانه‌ی KHAMENEI.IR منتشر خواهد شد.

دریافت روزنامه اینترنتی «صدای ایران»؛ شماره دویست و هفتاد و هشت

خب، شما می‌گویی کاری می‌کنم که سابقه نداشته باشد. من سؤال می‌کنم؛ تو که سابقه نداری و به دلیل اینکه فکرت مشغول چیزهای دیگری است، اجازه‌ی پرسیدن هم نمی‌دهی. از پیشینیان خودتان بپرسید، از فرماندهان نظامی خودتان بپرسید، از سیاستمداران آمریکا بپرسید، از روسای سازمان‌های امنیّتی آمریکا بپرسید، از سازمان سیا بپرسید. حرف‌های نادانسته را بپرس و بر زبان جاری نکن. شما چه می‌توانستید بکنید که در طول این بیست سال نکردید؟ شما با ۱۱۰ هزار سرباز و هزاران دستگاه تانک و نفربر و امکانات نظامی و صدها فروند هواپیمای جنگی و صدها فروند هلیکوپترهای پیشرفته آمدید در مقابل یک سازمان کم‌بنیه که از سلاح ابتدایی برخوردار بود، آن هم بعد از آن حادثه‌ی سنگین یازدهم سپتامبر، به افغانستان حمله کردید و این جنایت‌ها را انجام دادید، عروسی‌ها را تبدیل به عزا کردید، روستاها را با خک یکسان کردید و بیش از شصت درصد از کشته‌های شما مردم عادی کشور بودند و هستند.

خب شما بعد از ۲۰۰۱ که الان ۲۰۱۸ است، ۱۷ سال با ۱۱۰ هزار سرباز ــ دنیا را هم با خودتان بسیج کردید و اعلام کردید هر که با ما است با ما است و هر کسی با ما نیست با تروریسم است ــ چه غلطی کردید؟ مگر نه این است که امروز دارید پیش طالبان التماس می‌کنید برای صلح و گفت‌وگو؟ غیر از این است؟ غیر از این است که شما کشور پاکستان را و دولت افغانستان را تحت فشار قرار داده‌اید برای مذاکرات صلح؟ شما با یک سازمانی که همه‌ی این کشور نبود و جزئی از کشور افغانستان بود که یک کشور فقیری بود، چه غلطی کردید که امروز برای ما خطّ‌ونشان می‌کشید؟

شما با ۱۶۰ هزار سرباز و چند برابر آن چیزی که در افغانستان استفاده کردید، مغرورانه از حوادث افغانستان، به عراق حمله کردید. خب در ۲۰۱۱ چه اتّفاقی افتاد؟ من خجالت می‌کشم جلوی خواهران که اینجا نشسته‌اند، این حرف را بزنم. بپرسید از فرمانده وقت خودتان که چه کسی را فرستاد به ایران، آمد پیش من؛ پیش سرباز این کشور، نه رئیس‌جمهور این کشور! گفت آیا می‌شود به ما مهلت بدهید و از نفوذتان استفاده بکنید تا سربازان ما این چند ماه را مورد حمله‌ی مجاهدین عراق قرار نگیرند و ما از عراق خارج بشویم. شما یادتان رفته برای سربازانتان در درون تانک‌ها پوشاک بزرگسالان تهیّه می‌کردید؟

امروز کشور ما را تهدید می‌کنید؟ با چه پیشینه‌ای تهدید می‌کنید؟ شما جنایتی بود که انجام نداده باشید؟ وحشتناک‌ترین جنایاتی که در قرون وسطیٰ نمونه نداشت، شما در عراق انجام دادید. شما با تانک وارد خانه‌های مردم شدید و زن و بچّه‌ها را زیر گرفتید. حادثه‌ی زندان ابوغریب، تا ابد ننگ شما است. شما ملّت ایران را تهدید می‌کنید؟ شما در جنگ سی‌وسه‌روزه پشت این کشوری که مثل یک وزنه به شما آویزان است ــ این کشور قلّابی صهیونیسم و رژیم صهیونیستی اسرائیل که مثل یک وزنه‌ای به پاهای شما آویزان است، شما را در منطقه به زیر آب کشانده و غرق کرده ــ پشت او در جنگ سی‌وسه‌روزه ایستادید. در غزّه جنایت‌های گوناگونی انجام دادید. در یک شهر کوچکی مثل غزّه، جنایات زیادی انجام دادید. شما چه غلطی توانستید بکنید؟ غیر از این است که همه‌ی شروط حزب‌اللّه را در جنگ سی‌وسه‌روزه پذیرفتید؟ غیر از این است که همه‌ی شروط فلسطینی‌ها را از حماس و جهاد و گروه‌های دیگر فلسطینی، در جنگ‌های دیگر فلسطین در غزّه پذیرفتید؟

شما یک جنگ با پشتوانه‌ی دو هزار میلیارد دلاری را در یمن شروع کردید، در کنار این دو کشوری که این‌ها هم مثل دو وزنه‌ی بی‌خاصیّت به آمریکا آویزان هستند و او را به زیر آب می‌کشند: سعودی و امارات. یک جنگ ناجوانمردانه را در یمن انجام دادید و این در حالی است که یک سازمان در مقابل شما است. شما همه‌ی امکانات فنّی خودتان را، هواپیماهای بدون سرنشین‌تان را، بیش از ۲۸۰۰ دستگاه از مهم‌ترین تانک‌های دنیا، لئوپارت آلمان، آبرامز آمریکا، تی۹۰ روسیه، کرنچر انگلیس، هواپیماهای اف۱۵ و اف۱۶ و همه‌ی هلیکوپترها و پهپادهای مهمّی را که در اختیار دارید، بدون خطّ قرمز به عربستان دادید؛ بااین‌حال، جنگ چهل‌روزه امروز چهار سال را پشت سر می‌گذارد. جز جنایت و کودک‌کشی و زن‌کشی و حمله به خانه‌های مردم، چه چیزی به دست آوردید؟ دریای سرخ را که دریایی امن بود، تبدیل به یک دریای ناامن کردید. ریاض و عربستان را که صد سال یک خمپاره در آن شلّیک نشده بود، امروز زیر آتش قرار دادید. شما برای ما خطّ‌ونشان می‌کشید؟

ایران را نمی‌خواهد، نیروهای مسلّح ایران را نمی‌خواهد؛ من حریف شما هستم، نیروی قدس حریف شما است. بدانید هیچ شبی نیست که ما نخوابیم و به شما فکر نکنیم. به شما می‌گویم آقای ترامپ قمارباز! بدان در آنجایی که فکر نمی‌کنی، ما در نزدیک شما هستیم. در هر کجا که تصوّر نمی‌کنی، ما در کنار شما هستیم. ما ملّت شهادتیم، ما ملّت امام حسینیم. بپرس؛ ما حوادث سختی را پشت سر گذاشتیم. بیا؛ ما منتظریم. مرد این میدان برای شما، ما هستیم. شما می‌دانید این جنگ یعنی نابودی همه‌ی امکانات شما. این جنگ را شما شروع می‌کنید، امّا پایانش را ما ترسیم می‌کنیم. بنابراین، نباید به ملّت ایران اهانت بکنید؛ نباید به رئیس‌جمهور ما اهانت بکنید؛ باید بدانید که چه می‌گویید. از پیشینیان خودتان بپرسید؛ از تجربه‌ی آن‌ها بهره ببرید. یقیناً در داخل آمریکا کسانی هستند و مؤسّساتِ مطالعاتیِ فراوانی هستند که این‌ها را مطالعه می‌کنند، به او گوشزد می‌کنند و به او یادآوری می‌کنند.

ما را هم تهدید به کشتن نکنید. همین شعری که خواندم، مصداق ما است:
تو مکن تهدید از کشتن که من
تشنه‌ی زارم به خون خویشتن

ما تشنه‌ی این هستیم. ما را تهدید می‌کنید؟ قبلاً آمریکا ابّهتی داشت، ناو آمریکا که در دنیا حرکت می‌کرد، یک کشوری سقوط می‌کرد. امروز شما این زباله‌های بیرون‌ریخته‌ی ملّت ایران را، منافقین و ضدّانقلاب را جمع می‌کنید و به این‌ها دل بسته‌اید. آمریکا این است؟ یک دختر یا زن ولگردی را تلویزیون به تلویزیون می‌چرخانید و امیدتان به این است؟ این همه‌ی توان شما است؟ اشتباه بزرگی می‌کنید. می‌دانید قدرت ما را در منطقه؛ می‌دانید توان ما را؛ می‌دانید توان ما در جنگ نامتقارن چگونه است.