بزن که خوب می‌زنی!

 در میانه‌ی جنگ آنگاه که اخبار و روایت‌های گوناگون اوج می‌گیرند و خیز بر می‌دارند و حتی برخی متخصص رسانه‌ای را در خود غرق می‌کنند - اخبار و روایت‌هایی که بعضاً حتی صحت و سقم‌شان هم مشخص نیست - سخن گفتن و روایت کردن از واقعیات، آن‌گونه که هستند نه آن‌گونه که دشمن آن را بازنمایی می‌کند، اهمیت و ضرورتی مضاعف پیدا می‌کند. البته نه به شکل آنچه که در هجوم اخبار و اطلاعاتی می‌بینیم و امکان رمزگشایی‌ آن‌ها برای مخاطب مشخص نیست بلکه به شکلی که اولویت‌ها را به شیوه‌ای منطقی برای مخاطب مشخص کند، ارتباط منطقی میان پدیده‌ها را تشریح کرده و توجه مخاطب به سمت و سویی رهنمون شود که در حالت عادی چندان مد نظر قرار نمی‌گیرند.

«صدای ایران»، روزنامه اینترنتی رسانه‌ی KHAMENEI.IR که از روزهای آغازین جنگ ۱۲ روزه رژیم صهیونی علیه ایران با مأموریتی که ذکر شد آغاز به کار کرد، حال و در زمان توقف آتش سعی دارد تا به‌صورت روزانه همراه ملّت ایران باشد. محورهای مهم و مرتبط را از لابه‌لای سیل اخبار و اطلاعات درست و نادرست بیرون کشیده، سره را از ناسره جدا کرده و وضعیت راهبردی جمهوری اسلامی ایران را آن‌گونه که هست روایت کند. «صدای ایران» صدای ملّت ایران خواهد بود و راوی ایستادگی و مقاومت آن‌ها.
دویست و هفتاد و پنجمین شماره «صدای ایران»، تقدیم می‌شود به روح مطهر، شهید دکتر سعید شمقدری، دانشیار دانشکده مهندسی برق دانشگاه علم و صنعت ایران که در فروردین ۱۴۰۵ همراه فرزندانش در حمله آمریکایی - صهیونی به شهادت رسید.

این روزنامه اینترنتی هر شب حوالی ساعت ۲۲ در رسانه‌ی KHAMENEI.IR منتشر خواهد شد.

دریافت روزنامه اینترنتی «صدای ایران»؛ شماره دویست و هفتاد و پنج

ترجمان آنچه که ایران در ساحت سیاسی و رسانه اعلام کرده بود مثل وعده‌های از ابتدای جنگ، در میدان ما‌بِازاءهای واقعی داشت. به تعبیر یکی از مقامات سیاسی کشور، چشم در برابر چشم و دندان در برابر دندان. موضوع البته به تقاص هم‌تراز هم محدود نشد.

سیاست تقاص‌ هم‌تراز از نخستین روز جنگ سیاست رسمی و اصلی ایران بود. این سیاست اما با گستاخی محدود دشمن در حمله به تأسیسات زیرساختی در جنوب کشور از پاسخ هم‌تراز به افزایش چند برابری تهاجمی و آفندی به اهداف حیاتی دشمن تغییر کرد. این ایران بود که در یک اقدام آفندی و تهاجمی محض، لایه تنش در جنگ را افزایش داد. افزایشی که برای تغییر معادلات دشمن ضروری بود. عقب‌نشینی آشکار ترامپ بعد از تقاص عسلویه نشان داد که تاکتیک تهاجمی و آفندی ایران جواب داده است. میدان اثبات کرد که تغییر محاسبات دشمن از ناحیه زدن زخم و ضربه چند برابری به او می‌گذرد. 

ادامه ماجرا هم از همین مسیر می‌گذرد: آفند و تهاجم محض! این ترجمه همان سیاستی بود که مسئولان نظامی و سیاسی ایران از بعد از جنگ ۱۲روزه به آن اشاره کرده بودند. اینکه ایران برای پیاده‌سازی راهبرد دفاعی خودش لزوماً محدود به تاکتیک‌های تدافعی نخواهد بود و تاکتیک‌های تهاجمی هم بخش از طرح جنگی ایران برای اداره جنگ آینده هستند. ایران مصمم به شکستن چرخه جنگ-آتش‌‌بس محور صهیونی آمریکایی است بر همین مبنا هم پیشران تهاجمی و آفندی ایران تا اطمینان از شکستن این فریب ریاکارانه آمریکایی-صهیونی ادامه خواهد داشت.

زمزمه‌های ریاکارانه طرف آمریکایی-صهیونی درباره آتش‌بس و پیغام و پسغام‌های متعدد و میانجیگرانی که به تحریک او روانه میدان شده‌اند را هم باید در همین راستا تحلیل کرد.

ایران در پی تغییر این معادله و تضمین و بیمه کردن ایران برای چند دهه آتی است. قطع فشار از روی دشمن در این مقطع نه‌تنها باعث این اقدام نخواهد شد بلکه باب تجاوز را برای مدتی بعد از توقف جنگ باز می‌گذارد. عین اتفاقی که بعد از توقف آتش در جنگ ۱۲روزه تا جنگ فعلی رخ داد. این چرخه را فقط با ادامه تهاجم و آفند می‌توان تغییر داد. این سیاست هم فقط محدود به جبهه اصلی و جنوب نیست که آمریکایی‌ها در آن مستقرند.

ادامه سیاست‌های میدانی در جبهه اسرائیلی هم تداوم همین سیاست است. حالا و در این چهارچوب می‌توان منطق رفتارهای تهاجمی‌تر نسبت به جبهه اسرائیلی را متوجه شد.

البته که بخشی از ماجرا به خنثی شدن مبادی تهدید آمریکایی در جبهه جنوبی برمی‌گردد اما اگر این هم نبود باز هم تأثیری در کلیت ماجرا نمی‌گذاشت. زیر ضربه رفتن مبادی تهدید در جنوب ایران نه‌تنها ضربه به دشمن آمریکایی است بلکه ایجاد رخنه کردن در اولین لایه‌های پدافندی رژیم عبری هم محسوب می‌شود. حالا که بخش مهمی از این لایه‌ها تراشیده شده‌اند مسیر رفتار تهاجمی‌تر ایران هم گشاده‌تر شده. 

موضوعی که چند روز قبل هم فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران به آن اشاره کرد. اینکه تسلط موشکی ایران بر آسمان سرزمین‌های اشغالی کامل شده است. موضوعی که البته در گردهمایی‌های میدانی این شب‌ها در اقصی نقاط کشور هم از سوی میلیون‌ها ایرانی هر شب تأیید می‌شود: بزن که خوب می‌زنی.