رهبر انقلاب در
روز میلاد حضرت زهرا سلاماللهعلیها صریح فرمودند ما «در کانون یک درگیری تبلیغاتی و رسانهای» قرار داریم؛ جنگی که هدفش نه تصرف خاک، بلکه تصرف ذهن و ایجاد دلهره، بهشکانداختن مردم و نگه داشتن کشور در وضعیت تعلیق است.
اما این بازیِ تهدید، صرفاً یک جنگ روانی ساده نیست؛ یک استراتژی، با اهدافی مشخص است. میخواهند جامعه را مدام در انتظار یک ضربه قرار دهند تا نبض اقتصاد و امور کشور را کُند کنند.
در چنین فضایی، نه سرمایهگذار رغبتی به سرمایهگذاری دارد و نه مردم میتوانند برای آیندهشان برنامه بریزند. خروجیِ این وضعیت، چیزی جز یک «نه جنگ و نه صلح» فرساینده نیست که ذرهذره توان اقتصادی کشور را میکاهد.
بازیگران این سناریو هم چندان پیچیده نیستند. یک سر طیف، مقامات رسمی رژیم و آمریکا -از نتانیاهو تا ترامپ- نشستهاند که علناً خط و نشان میکشند. سر دیگر، رسانههای جریان اصلی غرباند که با پمپاژ اخبار و تحلیلهای لحظهای و بهنقل از منابع آگاه سایه روانی جنگ را بسیار بزرگتر از آنچه هست، نشان میدهند.
اما داستان به همینجا ختم نمیشود؛ این موج وقتی به رسانههای فارسیزبان مزدور میرسد، تندتر میشود و گاهی بازتاب آن در داخل کشور هم شنیده میشود.
و نکته دقیقاً همینجاست؛ جایی که برخی رسانههای داخلی یا فعالان مجازی، آگاهانه یا از روی هیجان، در زمین دشمن بازی میکنند. انتشار اخبار بیسند، استناد به «شنیدههای» نامعتبر و حدس و تحلیلهای سست که از دل چند خبر نامعتبر یا هدفدار، سناریوهای هالیوودی میسازند، دقیقاً همان تکه پازلی است که اتاق جنگ روانی دشمن به آن نیاز دارد.
این گونه است که مرز شایعه و واقعیت گم میشود. این همان «دلبهشک نگهداشتن مردم» است که رهبر انقلاب نسبت به آن هشدار دادند؛ تلاشی که فارغ از خباثتها و توطئههای واقعی و عملیاتی دشمن، هزینههای گزافی به روح و روان جامعه تحمیل میکند.
حقیقت این است که دشمن چون در میدان نظامی و فشار سخت به بنبست خورده، به جنگ ادراکی روی آورده است. هدفشان هم مشخص است: عادیسازی تسلیم از طریق ارعاب و غیرعادی جلوه دادن مقاومت و ایستادگی.
راه مقابله با این وضعیت، نه انکارِ واقعیت است و نه بزرگنمایی آن؛ بلکه بازگشت به هوشمندی، صداقت و عقلانیت رسانهای است.
در این نبرد رسانهای، هر تیتر زرد و هر تحلیل بیمایه، مثل یک گلوله به بدنه انسجام ملّی آسیب میزند. وظیفه امروز رسانهها فقط خبررسانی نیست؛ بلکه شکستن این مارپیچِ دروغ و اغراق است.
