
آیتالله سیدمصطفی خامنهای فرزند ارشد قائد شهید در مراسم بزرگداشت «آقای شهید ایران» حضرت آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای، طی سخنانی، پیام رهبر معظم انقلاب اسلامی در تقدیر از رستاخیز عظیم مردم در مراسم تشییع رهبر شهید را ابلاغ کرد. رسانه KHAMENEI.IR متن کامل سخنان ایشان را به شرح زیر منتشر میکند.

بسم الله الرّحمن الرّحیم
الحمد لله ربّ العالمین و الصّلاة و السّلام علی سیّدنا و نبیّنا ابیالقاسم المصطفی محمّد صلّی الله علیه و علی آله الطّیّبین الطّاهرین و اللعنة علی اعدائهم اجمعین الی یوم الدّین.
بنده برای ابلاغ یک پیام مصدّع شدم، امّا ابتدائاً و به عنوان مقدّمه دو سه جملهی کوتاه عرض میکنم. ابتدائاً این شهادت بزرگ را تبریک و تسلیت عرض میکنم؛ اوّل به مولای حاضر و ناظرمان حضرت بقیّةاللهالاعظم (عجّل الله تعالی فرجه الشّریف)، و بعد به همهی امّت اسلامی و ملّت عزیز ایران و شما برادران و خواهران ارجمند. این مصیبت بزرگ موضوع صبر است، همچنان که در قرآن کریم وارد شده «وَ بَشِّر الصّابِرین»؛
(۱) امّا این صبر، به معنای درستش، آنطور خواهد بود که ما این مصیبت بزرگ را آنچنان تحمّل کنیم که راه روشن خودمان را به خوبی و درستی ادامه بدهیم و تا هدف نهایی پیش برویم. بنابراین، صبر هیچ منافاتی با انتقام و برخورد با اشرار عالم که در این جنایتهای بزرگ دست داشتند، نخواهد داشت.
نکتهی دوّم اینکه ما در حوادث بزرگ هفتهی گذشته در تشییع پیکر امام شهید امّت، شاهد جلوهای از توحید بودیم که باید آن را قدر بدانیم. ما نزدیک پنجاه سال است که در جامعهی اسلامیِ خودمان مفتخریم به اینکه توحید مطلوب اسلام و سبب سعادت دارَین
(۲) را در سطحی دیگر بهرهمند شدهایم؛ با این توضیح کوتاه که در هر جامعهای امام آن جامعه اگر «مِنَ الله» باشد ــ به تعبیر روایات ــ امّت آن امام که ذیل او و تابع او و مطیع او هستند و او را میپذیرند، به عالم بالا و به آسمان متّصل خواهند شد؛ و این، آن چیزی است که در صحنهی اجتماعی، به خاطر آن باید جهاد کرد و در ایجادش و در حفظ و ابقائش احیاناً باید هجرت کرد. این حقیقت، حقیقت بسیار بزرگی است؛ امّا در این چند روز گذشته جلوهی جدیدی و صفحهی تازهای از این عنوان بسیار مهم که منشأ برکات فراوان الهی است، جلوهگر شد و همهی عالم شاهد عظمت آن بودند.
بنابراین، باید برای این تجلّی عظیم توحیدی به امّت اسلامی و به ملّت شریف ایران واقعاً تبریک گفت که موفّق شدند این مرتبهی از قرب الهی را نشان بدهند و برای خودشان اثبات بکنند. لذا همه انشاءالله باید منتظر باشند که در بعد از این، جوایز بزرگ الهی و برکات بیشمار و فراوان الهی را در محیطِ الهیِ خودشان ببینند. منتها این مربوط به گذشته تا الان است؛ انشاءالله در ادامه هم خدای متعال به همهی ما توفیق بدهد که در همین مسیر، به عنوان امّت امام، قرار داشته باشیم و خدای متعال آنچنان که به همهی ما در این چند ماه نشان داده است، جلوات رحمت و برکات خودش را آنچنان که در شأن وجود مقدّس خود او است، بیش از پیش بر ما نازل کند؛ انشاءالله.
در پایان و بعد از این مقدّمهای که عرض شد، بنده موظّف شدم که پیام تشکّر و تقدیر رهبری معظّم و معزّز را به خاطر برپا کردن این رستاخیز چشمگیر و بیسابقه، از این جایگاه به همگان ابلاغ کنم؛ به مردم عزیز ایران که با وفای فوقالعاده و بصیرت فوقالعادهی خودشان این صحنه را آنچنان آراستند که تحمّل آن برای دشمن بسیار سنگین بود؛ در تهران، در قم و در مشهد، از همهی کشور حضور داشتند و جمعیّت میلیونی با حضور خودشان و معنای خاصّی که آن حضور داشت، آنچه را که قبلاً عرض کردم رقم زدند و انشاءالله در آینده شاهد برکات آن خواهیم بود. در همین جا باید از متصدّیان محترم که در این زمینه تمهیدات فراوانی انجام دادند نیز تشکّر کنم؛ چه دولت گرامی و چه برادران عزیز سپاه، بسیج، نیروهای انتظامی و دستگاههای دیگر؛ حالا من بیش از این اسم نمیبرم، که اسباب خجالت بنده به خاطر فراموش کردن بعضی از اسمها نباشد. و همچنین از مردم عزیز عراق که با وفا و بصیرت خودشان صحنهی فوقالعادهای را رقم زدند ــ چه در شهرهای نجف و کربلا و چه عشایر عراق در مسیر بین نجف و کربلا ــ از بسیج مردمی عزیز عراق، از دولت محترم عراق، از همهی آنها از طرف رهبری معظّم تقدیر میکنم.
امیدواریم که خدای متعال همهی ما را ثابتقدم بدارد و توفیق بدهد که این راه را که خود در مقابل ما گشوده است، بهخوبی طی بکنیم و به اهداف بلند و متعالی انقلاب اسلامی دست پیدا بکنیم.
در پایان، عرایضم را با سلامی بر وجود مقدّس ابیعبدالله (علیه السّلام) که همهی این برکات ناشی از خون مقدّس او است، پایان میدهم. السّلام علیک یا اباعبدالله و علی الارواح الّتی حلّت بفنائک علیک منّی سلام الله ابداً ما بقیت و بقی اللیل و النّهار و لا جعله الله آخر العهد منّی لزیارتکم. السّلام علی الحسین و علی علیّبنالحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین.
و السّلام علیکم و رحمة الله و برکاته.
(۱ سورهی بقره، بخشی از آیهی ۱۶۵؛ «... و مژده ده شکیبایان را.»