چارلز دانکن، معاون وزیر دفاع آمریکا، در گزارشی که در ۲۹ ژانویه (نهم بهمن ۱۳۵۷) به کارتر ارائه داد، تحلیل هایزر را منعکس کرد. دانکن تأکید نمود که هایزر عقیده دارد بازگشت آیت‌الله خمینی به سقوط حتمی بختیار خواهد انجامید و زمان اقدام نظامی (کودتا) همین موقع است.

نامه امام خمینی رحمه‌الله‌ به گورباچف را می‌توان نمونه‌ای کم‌نظیر از تشخیص تاریخی دانست؛ تشخیصی که بر پایه خوانشی فلسفی از جهان مدرن شکل گرفت. امام نه مدعی تأثیرگذاری مستقیم بر تصمیمات کرملین بود و نه خود را جایگزین تحلیل‌های سیاسی و اقتصادی می‌کرد، بلکه هشدار می‌داد که تداوم یک مسیر فکری، سرنوشتی محتوم در پی خواهد داشت.

سردار افشار تلاش کرد بسیج را از حوزه‌ای صرفاً نظامی به نهادی اجتماعی و فرهنگی تبدیل کند. طرح واکسیناسیون فلج اطفال با همکاری وزارت بهداشت، نمونه‌ای از این رویکرد بود. در کنار فعالیت‌های بهداشتی و سازندگی، بسیج تحت فرماندهی افشار در عرصه فرهنگ و تربیت نیز فعال شد.

وحدت موضع‌گیری بین‌المللی در تأیید قطعنامه نتوانسته بود مانع ماشین جنگی صدام شود و همین فاصله میان متن قطعنامه و رفتار عملی عراق نشان داد که نمی‌توان برای پایان جنگ به اتاق‌های شورای امنیت اکتفا کرد، بلکه اعمال قدرت در میدان‌ است که موازنه واقعی را رقم می‌زند.