ما در مدیریت سبک زندگی فقط به ابزارهای ذهن‌گرایانه توجه کرده‌ایم، اساساً ذهن‌گرایی یکی از آفت‌های سیاست‌گذاری فرهنگی ماست، ما به اندازه کافی بنیان ارزشی و بنیان اصیل در جامعه برای سیاست‌های فرهنگی داریم، پس جا دارد که با توجه ‌به روش‌های نو مشارکت‌آفرین و مبتنی‌ بر اختیار شهروندان به‌دنبال تحقق آن‌ها باشیم.