سركوب كردن قدرتهاى طاغوتى یكی از اهداف قیام حسینی
اصلاً انزال كتابهاى الهى و ارسال رسل براى این بوده است كه قسط و عدل در میان جوامع حاكم شود؛ یعنى نمادهاى ظلم و زورگویى و فساد از میان برخیزد. حركت امام حسین علیه‏السّلام، چنین حركتى بود. فرمود: «انّما خرجت لطلب الأصلاح فى امّة جدّى». همچنین فرمود: «من رأى سلطانا جائرا مستحلا لحرام الله او تاركا لعهداللَّه مخالفا لسنة رسول‏اللَّه فعمل فى عباداللَّه بالاثم والعدوان ثمّ لم یغیّر علیه بقول و لا فعل كان حقا على اللَّه أن یدخله مدخله»؛ یعنى اگر كسى كانون فساد و ظلم را ببیند و بى‏تفاوت بنشیند، در نزد خداى متعال با او هم‏سرنوشت است. فرمود: من براى گردنكشى و تفرعن حركت نكردم. دعوت مردم عراق از امام حسین علیه‏السّلام براى این بود كه برود و حكومت كند؛ امام هم به همین دعوت پاسخ دادند. یعنى چنین نیست كه امام حسین علیه‏السّلام به فكر حكومت نبود، امام حسین علیه‏السّلام به فكر سركوب كردن قدرتهاى طاغوتى بود؛ چه با گرفتن حكومت و چه با شهادت و دادن خون.
امام حسین علیه‏السّلام مى‏دانست كه اگر این حركت را نكند، این امضاى او، این سكوت او، این سكون او، چه بر سر اسلام خواهد آورد. وقتى قدرتى همه امكانات جوامع و یا یك جامعه را در اختیار دارد و راه طغیان پیش مى‏گیرد و جلو مى‏رود، اگر مردان و داعیه‏داران حق در مقابل او اظهار وجود نكنند و حركت او را تخطئه نكنند، با این عمل، كار او را امضا كرده‏اند؛ یعنى ظلم به امضاى اهل حق مى‏رسد، بدون این‏كه خودشان خواسته باشند. این گناهى بود كه آن روز بزرگان و آقازادگان بنى‏هاشم و فرزندان سردمداران بزرگ صدر اسلام مرتكب شدند. امام حسین علیه‏السّلام این را برنمى‏تافت؛ لذا قیام كرد. ...