حركت امام حسین (علیه‏السّلام)،درسی برای تمامی ادوار تاریخ

... باید ماجراى امام حسین شناخته شود. كجا شناخته مى‏شود؟ در تاریخ؟ آرى؛ این یك بخش از آن است؛ اما قضیه امام حسین، فقط قضیه آن قطعه از تاریخ نبود. اگر مربوط به همان قطعه از تاریخ بود، این‏قدر ماجرا و سروصدا و تكرار نداشت. بنابراین فقط مربوط به آن زمان نیست. امام حسین، هم خودش در كربلا و قبل از كربلا فرمود كه عمل من نمادین است - یعنى هرجا چیزى از آنچه كه امروز در رأس قدرت است، ولو نه همه‏اش، وجود داشته باشد، باید چیزى از این جنسى كه من به بازار مى‏آورم، عرضه شود - هم ائمّه بعد از او ماجرا را این‏گونه زنده كردند و بر آن تأكید ورزیدند و هم آن كسانى كه آماج مستقیم تیر خطاناشدنى امام حسین بودند - یعنى حكومتهاى ظالم و ستمگر - در مقابل حركت امام حسین عكس‏العمل نشان دادند؛ البته نه در ماجراى عاشورا، بلكه صد سال، صدوپنجاه سال، سیصد سال بعد از آن. این نشان‏دهنده آن است كه این ماجرا، سیّال و موّاج و تمام‏نشدنى است.
پس فهمیدن قضیه عاشورا فقط در تاریخ نیست؛ در هر زمانى باید دید عناصر تشكیل‏دهنده هویّت یزیدى كجا پیدا مى‏شود؛ آن‏گاه در مقابلش باید عناصر تشكیل‏دهنده هویّت حسینى را به میدان آورد. پس معرفت و شناخت مى‏خواهد.