|
روح انقلاب اسلامی ایران
روح نهضت ما و جهتگیرى كلى و پشتوانهى پیروزى آن،
همین توجه به حضرت
ابىعبداللَّه(علیهالصّلاةوالسّلام) و مسایل مربوط به
عاشورا بود. شاید براى بعضیها، این مسأله قدرى ثقیل به
نظر برسد؛ لیكن واقعیت همین است. هیچ فكرى - حتّى در
صورتى كه ایمان عمیقى هم با آن همراه باشد -
نمىتوانست تودههاى عظیم میلیونىِ مردم را آنچنان
حركت بدهد كه در راه انجام آنچه احساس تكلیف مىكردند،
در انواع فداكارى ذرهیى تردید نداشته باشند.
نقش محبت در حركتهای انقلابی
اساساً مادامى كه ایمان، با محبت و عشق عمیق و رنگ و
بوى پیوند عاطفى همراه نباشد، كارایى لازم را ندارد.
محبت است كه در مقام عمل و تحرك - آن هم در حد بالا -
به ایمان كارایى مىبخشد. بدون محبت نمىشد ما نهضت را
به پیش ببریم. بالاترین عنوان محبت - یعنى محبت به اهل
بیت - در تفكر اسلامى، در اختیار ماست. اوج این محبت،
در مسألهى كربلا و عاشورا و حفظ یادگارهاى گرانبهاى
فداكارى مردان خدا در آن روز است كه براى تاریخ و
فرهنگ تشیع، به یادگار گذاشته شده است. |
