|
پیوند انقلاب اسلامی با حادثه عاشورا
شايد بسيارى در آن روزها بودند كه با توجه به اينكه
در ماجراى ذكر عاشورا و روايت فداكارى
اباعبداللَّه(عليهالصّلاةوالسّلام) چيزهايى وارد شده
بود و احياناً به شكلهاى تحريفآميزى بيان مىشد، اين
حرف برايشان مطلوب و شيرين بود و اين گرايش رشد
مىكرد؛ ليكن در صحنهى عمل، ما بوضوح ديديم كه تا
وقتى اين مسأله از طرف امام بزرگوارمان، به صورت رسمى
و علنى و در چارچوب قضاياى عاشورا مطرح نشد، هيچ كار
جدى و واقعى انجام نگرفت.
در دو فصل، امام(ره) مسألهى نهضت را به مسألهى
عاشورا گره زدند: يكى در فصل اول نهضت - يعنى روزهاى
محرّم سال 42 - كه تريبون بيان مسايل نهضت، حسينيهها
و مجالس روضهخوانى و هيئات سينهزنى و روضهى
روضهخوانها و ذكر مصيبت گويندگان مذهبى شد.
و ديگرى، فصلِ آخر نهضت - يعنى محرّم سال 57 - بود كه
امام(ره) اعلام فرمودند: «ماه محرّم گرامى و بزرگ
داشته بشود و مردم مجالس برپا كنند». ايشان، عنوان اين
ماه را ماه پيروزى خون بر شمشير قرار دادند و مجدداً
همان طوفان عظيم عمومى و مردمى به وجود آمد؛ يعنى
ماجراى نهضت كه روح و جهت حسينى داشت، با ماجراى ذكر
مصيبت حسينى و ياد امام حسين(ع) گره خورد.
|
»
آرشیو مطالب قبلی
:
1
2
3
4 |
|
