سالروز میلاد حضرت ولىّ‌عصر (عجّل اللّه‌ تعالی فرجه الشّریف)(۱)

بسم الله الرّحمن الرّحیم

الحمد لله‌ ربّ العالمین و الصّلاة و السّلام على سیّدنا و نبیّنا ابى‌القاسم محمّد و على آله الاطیبین الاطهرین المنتجبین الهداة المهدیّین  المعصومین سیّما بقیّة ‌الله‌ فى الارضین الکهف الحصین و غیاث المضطرّ المستکین و عصمة الخائفین و ملاذ اللاجئین مولانا الحجّة بن الحسن المهدىّ المنتظر و لعنة ‌الله‌ على اعدائهم اجمعین الى یوم ‌الدّین. قال‌ الله‌ الحکیم فى کتابه: بِسمِ اللهِ الرَّحمّْنِ الرَّحیمِ * بَقِیَّتُ اللهِ خَیرٌ لَکُم اِن کُنتُم مُؤمِنین.(۲)

عید میلاد مبارک و باسعادت و سرشار از امید و انتظار امام غائب و حجّت الهى در زمین، مهدى موعود (عجّل‌ الله‌ تعالى فرجه‌ الشّریف و سلام الله‌ علیه و على آبائه الاطیبین الاطهرین) را به شما برادران و خواهران عزیز قمى صمیمانه تهنیت و تبریک میگویم. این یک فرصت بسیار مغتنم و باارزشى است براى اینجانب که شهر قم و مردم قم را و این آستان مقدّس را که حرم اهل‌بیت است، در روزى زیارت کنم که روز عید و جشن همه‌ى منتظران عالم و همه‌ى کسانى است که در اعماق جان خود، انتظار آزادگى و عدالت و رهایى از ظلم و تعدّى و طغیان را دارند.

از اوّلین لحظات پیدایش این نهضت مبارک که تحت الطاف حضرت ولىّ‌الله‌الاعظم (ارواحنا فداه و عجّل الله‌ تعالى فرجه) روزبه‌روز به پیش رفته است و از اوّلین روز این نهضت، شما مردم قم، این شهر قیام، زن و مردتان، پیر و جوانتان با آن ارتباط پیدا کردید، به آن کمک کردید و در صحنه‌هاى گوناگونى با همه‌ى وجود از آن دفاع نمودید. خوشحالم از اینکه خداوند متعال این توفیق را به اینجانب داده است که بتوانم شما عزیزان قمى را باز در این مکان مقدّس و شریف و در این شهر پُرخاطره زیارت کنم؛ آن هم در یک چنین روز عزیز و شریفى.

چند مطلب را در مدّت کوتاهى لازم میدانم عرض کنم که اینها مطالب اساسىِ فکرى و سیاسى ما است و به هم مرتبط هم هست. یک مطلب درباره‌ى این بخش عظیم‌ اعتقادى ما است که عبارت است از انتظار ظهور ولىّ‌عصر و مهدى موعود و منجى بشریّت. همه‌ى مسلمانان، حقیقت مهدى موعود را از طریق روایات خدشه‌ناپذیرى که از نبىّ اکرم (صلّى‌ الله ‌علیه و آله ‌و سلّم) و اولیاى دین رسیده است قبول دارند امّا این حقیقت در هیچ جاى جهان اسلام مثل محیط زندگى ملّت عزیز ما و شیعیان، این برجستگى را و این چهره‌ى درخشان را و این روح پُرتپش و پُرامید را ندارد. این از برکات آن است که ما به برکت روایات متواتره‌ى خودمان، شخص مهدى موعود را با خصوصیّاتش مى‌شناسیم. مردم ما ولىّ‌الله‌الاعظم را و جانشین خدا در زمین را و بقیّه‌ى اهل‌بیت پیغمبر را با نام و خصوصیّات مى‌شناسند؛ با او از لحاظ عاطفى و فکرى ارتباط برقرار میکنند؛ به او میگویند، به او شِکوه میبرند، از او میخواهند و در انتظار آن دوران آرمانى، دوران حاکمیّت ارزشهاى والاى الهى بر زندگى بشر را انتظار میبرند. این انتظار داراى ارزش زیادى است. این انتظار به معناى آن است که وجود ظلم و ستم در عالم، [امید را] از دلهاى منتظران نمیزداید و چشمه‌ى امید را خاموش نمیکند. اگر این نقطه‌ى امید در زندگى جمعیّتى نباشد، چاره‌اى ندارد جز اینکه به آینده‌ى بشریّت بدبین باشد.

این ظلم عظیم مسلّط بر عالم، این سلطه‌هاى ناحق، این زورگویى‌ها به ملّتها در سطح جهان، این ریختن خونهاى بناحق، این پامال کردن شریف‌ترین و عزیزترین ارزشهاى انسانى، این دروغها و تزویرهایى که سردمداران استکبار عالمى هر روز تحویل بشریّت میدهند، این‌همه بدى، این‌همه استثمار و ظلم، یک انسانى را که یک چشمه‌ى امیدى در دل نداشته باشد، به ‌طور طبیعى مأیوس میکند؛ لذاست شما مى‌بینید نسل جوان در کشورهاى غربى به‌ سوى پوچى کشانده میشوند. نسل جوانى که به سنّت‌ها خو نگرفته است و خود را پابند سنّت‌ها نکرده است، وقتى ‌که نگاه میکند و این نابسامانى محیط زندگى بشریّت را میبیند، ناامید میشود؛ لذا نسل جوان به سمت پوچى کشیده میشود. بسیارى از دخترها و پسرها در کشورهاى غربى که به سمت بیهودگى و بى‌اعتنائى به مظاهر زندگى و پوچى و غرقه شدنِ در شهوات آنى کشیده میشوند، بر اثر یأس است. بسیارى از دانشمندان و نویسندگان و سخنگویان بشریّت به این حالت دچار میشوند امّا آن ملّتى که به آینده امید دارد، میداند که روزگار ظلم و ستم و زورگویى و تجاوز و طغیان و استکبار با همه‌ى حجم عظیمى که امروز در جهان به‌ وجود آورده است، یک روزگار تمام‌شدنى است و دورانى خواهد رسید که قدرت حق، آن قدرت قاهره‌ى حق، همه‌ى قلّه‌هاى فساد و ظلم را از بین خواهد برد و چشم‌انداز زندگى بشر را با نور عدالت منوّر خواهد کرد. معناى انتظارِ دوران امام زمان این است.

شما جوانان عزیز که در آغاز زندگى و تلاش خود هستید، باید تلاش کنید تا زمینه را براى آن‌چنان دورانى آماده کنید؛ دورانى که در آن، ظلم و ستم به هیچ شکلى وجود ندارد؛ دورانى که در آن اندیشه‌ى بشرى و عقول بشر از همیشه فعّال‌تر و خلّاق‌تر و آفریننده‌تر است؛ دورانى که ملّتها با یکدیگر نمی‌جنگند و این جنگها به دستهاى جنگ‌افروز عالم ــ همانهایى که امروز مى‌بینید چگونه جنگهاى منطقه‌اى را و جنگهاى جهانى را در گذشته به راه انداخته‌اند و مى‌اندازند ــ دیگر نیست؛ صلح و امنیّت کامل است در مقیاس عالم. باید براى آن دوران تلاش کرد. قبل از دوران مهدى موعود، آسایش و راحت‌طلبى و عافیت نیست. در روایات است که «وَاللهِ لَتُمَحَّصُنَّ وَاللهِ لَتُغَربَلُنّ»؛(۳) بشدّت فشار داده میشوید، امتحان میشوید؛ امتحان کجا است و چه وقت است؟ آن وقتى که میدانى است؛ میدان مجاهدتى است. در میدانهاى مجاهدت قبل از ظهور مهدى موعود، انسانهاى پاک امتحان میشوند، در کوره‌هاى آزمایش وارد میشوند و سربلند بیرون مى‌آیند و جهان به دوران آرمانى و هدفىِ مهدى موعود (ارواحنا فداه) روزبه‌روز نزدیک‌تر میشود. این، آن امید بزرگ است. لذا روز نیمه‌ى شعبان، روز عید بزرگ است.

حالا که بحمدالله‌ توجّهتان کاملاً جلب شد، من یک بار دیگر این عید را به شما تبریک میگویم؛ چون مایه‌ى امید است، چون درست در نقطه‌ى مقابلِ آن فضاى یأس‌آلودى است که استکبار میخواهد در مقابل چشم مستضعفان عالم به‌ وجود بیاورد. اگر امروز شما سیاست‌گذاران و طرّاحان برنامه‌هاى استکبارى را مشاهده کنید، خواهید دید از مهم‌ترین کارهاى آنها و هدفهاى آنها، یکى این است که در مقابل چشم مردم، فضاى یأس‌آلودى نسبت به اصلاحاتى که باید انجام بگیرد، ایجاد بکنند؛ ملّتها باید از صلاح مأیوس بشوند تا حربه‌ى استکبار کارگر بیفتد؛ وَالّا اگر ملّتها امیدوار باشند و امیدوار بمانند، حربه‌ى استکبار چندان کارگر نیست؛ [لذا] سعى میکنند فضاى تیره‌اى را در مقابل چشمها ترسیم کنند. فضاى تیره به این معنا که به ملّتها تفهیم کنند که نیروى ذاتى شما، فرهنگ شما، اعتقادات شما، شخصیّت ملّى و هویّت ملّى شما براى شما نمیتواند کارى انجام بدهد؛ باید قدرتهاى بزرگ به شما کمک کنند تا بتوانید حرکت کنید. این آن چیزى است که استکبار جهانى میخواهد به ملّتها تفهیم کند.

نقطه‌ى مقابل ــ درست ۱۸۰ درجه مقابل این فکر ــ فکر انتظارى است که بر محیط ما حاکم است؛ بر محیط‌هاى طرف‌داران مذهب اهل‌بیت (علیهم ‌السّلام) حاکم است. «انتظار» یعنى دلْ سرشار از امید بودن نسبت به پایان راه زندگى بشر. ممکن است این چند سال، کسانى نبینند و نتوانند درک کنند آن دوران را. فاصله هست امّا آن دوران بلاشک وجود دارد. لذا تبریک این عید که عید امید و عید انتظار و عید انتظار فرج و گشایش است، درست نقطه‌ى مقابل آن چیزى است که دشمن میخواهد به ‌وجود بیاورد. این، نکته‌ى اوّلى که خواستم عرض بکنم.

مطلب دوّم در دنباله‌ى همین مسئله است. ما آن‌ وقتى میتوانیم حقیقتاً منتظر به حساب بیاییم که زمینه را آماده کنیم. زمینه باید براى ظهور مهدى موعود (ارواحنا فداه) آماده بشود و آن عبارت است از عمل کردن به احکام اسلامى، و حاکمیّت قرآن و اسلام. همان‌‌طور که عرض کردم، فرمودند: وَاللهِ لَتُمَحَّصُنَّ وَاللهِ لَتُغَربَلُنَّ. این تمحیص، این امتحان بزرگ که مریدان و شیعیان ولىّ‌عصر (ارواحنا فداه) با آن مواجه هستند، همان امتحان تلاش براى حاکمیّت اسلام است. باید کوشش کنید براى حاکمیّت اسلام. این یک قدم را ملّت بزرگ ما برداشتند.

و من در این شهر قم که خاستگاه مبارزه و انقلاب است و در این ساحت مقدّس که شاهد مجاهدتها و تلاشهاى مخلصانه‌ى دیرین طولانى دوران نهضت، قبل از پیروزى انقلاب و بعد از پیروزى انقلاب بوده است، باید این مطلب را عرض کنم که اوّلین قدم به ‌وسیله‌ى ملّت ایران برداشته شده است براى حاکمیّت اسلام، براى نزدیک شدن ملّتهاى مسلمان به عهد ظهور مهدى موعود (ارواحنا فداه و عجّل الله‌ فرجه) و آن، ایجاد حاکمیّت قرآن است. این، آن چیزى است که دنیاى مادّى نمیخواست آن را باور بکند. نمیخواستند بعد از قرنها تلاشى که کرده بودند تا دین را ــ و بخصوص دین مقدّس اسلام را ــ از صحنه خارج بکنند، ببینند که حالا این دین با یک حاکمیّت و بر سریر قدرت حکومت در صحنه‌ى عالم ظاهر شده است و ملّتها را به خود جلب و جذب میکند؛ حاضر نبودند [ببینند] لذا مبارزات استکبار و دشمنان دین و جبهه‌ى کفر و عناد و استکبار با جمهورى اسلامى شروع شد.

آنچه لازم است ما بدانیم و همه‌ى ملّت عزیز ما بدانند، این است که سنّت‌هاى الهى کار خود را کرده است. على‌رغم فشارى که دشمن در طول این سیزده سال و اندى نسبت به جمهورى اسلامى و کشور عزیز ما ایران انجام داده است، بحمدالله‌ تلاش شده و آن تلاشها به ثمر نشسته است و نتیجه داده است. این باید از معجزات اسلام به حساب بیاید.

امروز کسانى که در معرض تشکیل حکومت در کشورها قرار میگیرند، دست و دلشان میلرزد که آیا میتوانند این بار سنگین را بر دوش بگیرند با این‌همه فاصله‌اى که میان دولتهاى فقیر و غنى در دنیا به‌ وجود آمده است. جمهورى اسلامى ایران، این نظام مقدّس الهى و اسلامى، توانست على‌رغم تضییق‌هاى روزافزون دشمنان، کارهاى درخشانى را در سطح کشور انجام بدهد که یک دولت معمولى در شرایط معمولى و غیر بحرانى نمیتوانست این‌همه تلاش و خدمت را بکند و انجام بدهد؛ و این چیزى است که تصوّر آن براى دشمنان اسلام دردآور است. آنها میخواستند ببینند که جمهورى اسلامى ناکام و ناموفّق میماند.

جمهورى اسلامى بحمدالله‌ در ابعاد گوناگون و مختلف به توفیقات بزرگى دست پیدا کرده است؛ هم در زمینه‌ى سازندگى کشور، هم در زمینه‌ى افکار عمومى و اخلاق عمومى، هم در زمینه‌ى فرهنگ و گسترش فرهنگ اسلامى، هم در زمینه‌ى کشاندن کشور به استقلال و زنده ‌کردن استعدادها و به صحنه آوردن توده‌ى مردم ــ که همواره در دورانهاى سیاه حکومتهاى پادشاهى و ستم‌شاهى، مردم از صحنه بیرون بودند و کسى به مردم کارى نداشت؛ آنچه بود در دست قدرتها بود که خودشان فعّال مایشاء(۴) بودند و هر کارى میخواستند میکردند؛ ملّتها کاره‌اى نبودند ــ جمهورى اسلامى این توفیق را پیدا کرد که این سدّى را که در طول قرنها به وجود آورده بودند، فرو بریزد؛ ملّت بشود همه‌کاره و تصمیم‌گیرنده، و مسئولین کشور ناگزیر باشند آراء ملّت و خواست ملّت و نظرات ملّت را رعایت کنند که این بهترین شیوه است براى مصون ماندن انقلاب.

آنچه مهم است، این است که بحمدالله‌ ملّت ما به آگاهى رسیده و هوشیار است. این‌همه تبلیغاتى که بر روى آن، دستهاى استکبار در سرتاسر عالم دارند سرمایه‌گذارى میکنند، بر روى این ملّت اثرى نمیگذارد. ملّت به تلاشهاى استکبارى در زمینه‌ى تبلیغات، لبخند تمسخر میزند؛ میداند که انگیزه‌ى آنها از این تبلیغات چیست. این توفیق بزرگى براى یک ملّت است.

امروز استکبار جهانى به ‌وسیله‌ى رادیوهاى خود و دستگاه‌هاى تبلیغاتى خود در دنیا، حکومتها را جابه‌جا میکند؛ کسانى را میبرد و کسانى را به جاى آنها مى‌آورد ــ این‌قدر قدرت تبلیغاتشان بر روى نظامهاى پوچ و بى‌پایه‌اى که به ملّتها متّکى نیستند، داراى تأثیر است ــ امّا این ملّت بحمدالله‌ بنیان مرصوصى(۵) دارد. آن ایمان بزرگ، آن راهى که امام و معلّم بزرگ او ــ آن انسان استثنائى زمان ما، آن رهبر فوق‌العاده‌اى که تاریخ ما در این قرون اخیر نظیرش را مشاهده نکرده است، آن انسان والا با آن اخلاص فوق‌العاده‌ى خود ــ در پیش پاى ملّت گذاشت، خداى متعال هم تفضّل کرد، دست عنایت ولىّ‌عصر هم بحمدالله‌ همواره با این ملّت بوده است و به آنها کمک کرده است و این آگاهى در ملّت ما به وجود آمده.

بحمدالله‌ مسئولین همه دارند تلاش میکنند، کار میکنند، هر کدام در بخش مربوط به خود مخلصانه زحمت میکشند و خدا هم لطف کرده است و کمک کرده است، به کارهاى آنها توفیق میدهد؛ پیشرفتهاى زیادى پیدا میکنند؛ هم در زمینه‌هاى سیاسى، هم زمینه‌هاى اقتصادى، هم زمینه‌ى سازندگى کشور. صبر عظیم و پولادین این ملّت در میدانهاى گوناگون آزمایش شده است. با همین صبر و استقامت ان‌شاءالله‌ در آینده‌ى نه چندان دورى آن وضعیّتى به ‌وجود خواهد آمد که مسلمانان کشورهاى دیگر بلکه ملّتهاى غیر مسلمان، از این نظام زندگى و نظامى که مایه‌ى آبادانى و مایه‌ى سازندگى کشور است، درس بگیرند، الگو بگیرند و اسلام چهره‌ى سازنده‌ى خود را به ‌طور واقع آن روز به دنیا نشان بدهد؛ ان‌شاءالله‌.

آنچه به این مطالب میخواهم اضافه بکنم، این است که امروز ملّت ما و همه‌ى ملّتهاى عالم بخصوص ملّتهاى مسلمان، باید دردهاى عمده‌ى بشر را درست بشناسند و تشخیص بدهند تا دستهاى تبلیغات بیگانه نتواند فکر غلطى را، برداشت نادرستى را از حقایق عالم در مقابل آنها قرار بدهد. آن چیزى که امروز ملّتها همه باید بدانند ــ و بحمدالله‌ ملّت ما این را بخوبى میداند ــ این است که امروز درد بزرگ بشریّت، تسلّط قدرتهاى استکبارى و بى‌مهار است. این، اساس مشکلات و دردهاى ملّتها است.

امروز ملّتهایى هستند که بر روى ثروت خدادادى، [عمر خود را] گرسنه به سر مى‌آورند؛ ملّتهایى هستند که از آب و خاک و منابع طبیعى خودشان نمیتوانند استفاده بکنند و دیگران مى‌آیند استفاده میکنند. کمپانى‌هاى بیگانه در داخل سرزمین‌هاى آنها از سرمایه‌ى آنها به آلاف و الوف دست پیدا میکنند امّا ملّتها گرسنه‌اند؛ در آفریقا کشورهایى هستند با استعدادهاى طبیعى و به این ترتیب. امروز ملّتهاى بسیارى دچار حکومتهاى فاسد و ظالمند؛ رؤسای کشورهایی که همّ‌وغمّ‌شان مال‌اندوزی و ثروت جمع کردن و سرگرمی به شهوات حیوانی است؛ بسیاری از این کشورها دچار یک چنین مسئولینی هستند؛ این یکی از دردها است؛ این یکی از مشکلات ملّتها است. امروز ملّتها ــ بسیاری از ملّتها ــ متأسّفانه نمیتوانند از استعدادهای خودشان استفاده کنند. تحصیل‌کرده‌های معدودی هم که پیدا میکنند، پول قدرتهای بزرگ، آنها را به سمت خود جذب میکند. جوانى در کشورى درس خوانده، به مقامات علمى رسیده است، وقتى که هنگام  استفاده‌ى از دانش او است، دست دشمن مى‌آید او را برمیدارد و میبرد، از ملّت خود دورش میکند: فرار مغزها یا در حقیقت ربودن مغزها که این هم از دردهاى ملّتها است. دردهاى ملّتها از فقر و جهالت و دچار ظلم و ستم بودن و دچار فساد اخلاقى بودن و انحطاط فرهنگى، دردهاى گوناگونى است امّا آنچه من میخواهم عرض کنم این است که اگر قدرت سلطه‌گرى مثل آمریکا امروز بر دنیا حکومت نمیکرد و سلطه‌هاى فاسد را در کشورها پشتیبانى نمیکرد، وضع ملّتها این‌جور نمیماند. این یک حقیقتى است. این حقیقت را ملّت ما میداند و ملّتهاى عالم باید بدانند که متأسّفانه بسیارى هم نمیدانند!

خاصیّت قدرت استکبارى این است که به همه‌ى دنیا مثل منطقه‌اى که متعلّق به خود او است یا او حقّ استفاده‌ى از آن را دارد نگاه میکند. یک نقطه را که باید تقویت کند ــ چون به نفع او است تقویت آن ــ بدون هیچ ملاحظه‌اى تقویت میکند. امروز شما ببینید اسرائیل چقدر مورد حمایت آمریکا است! اسرائیلى که از حقوق ملّتهاى همسایه‌ى خود ــ بعد از آنکه تضییع حقوق ملّت فلسطین را کرده است ــ هیچ چیز براى آنها از حق قائل نیست؛ هر وقتى فرصت پیدا کند، تجاوز میکند: امروز میتواند به لبنان تجاوز کند، تجاوز میکند و روزى اگر لازم بداند به اردن یا به سوریه. چه چیزى مانع او خواهد شد؟ رژیمى که در داخل سرزمین‌هاى اشغالى فلسطین براى مردم این سرزمین کمترین حقّ حیات و حیثیّت زندگى قائل نیست، به آنها اجازه‌ى زندگى در خانه‌ى خودشان را هم نمیدهد و آن کسانى را که در مقابل فشار نیروهاى صهیونیستى فریادى بکشند، آن‌جور خشن خفه میکند، سرکوب میکند؛ به هیچ‌ یک از قراردادهاى بین‌المللى که در عرف دولتهاى جهانى مورد قبول است، اگر نخواهد عمل نمیکند و هر کدام که براى او اندک‌مشکلى داشته باشد، آن را خیلى راحت کنار میگذارد؛ از یک چنین رژیم وحشى و گستاخ و بى‌اعتناى به قوانین انسانى و مقرّرات بین‌المللى، آمریکا حمایت میکند.

این کارهایى که امروز اسرائیل میکند، اگر کمتر از آن را دولتى انجام میداد که در خدمت منافع آمریکا نبود، میدانید تبلیغات آمریکایى چه میکردند با آن دولت؟ در همین جریان شهادت رهبر حزب‌الله و دبیرکلّ حزب‌الله‌ لبنان، مرحوم سیّدعبّاس موسوى،(۶) این مجاهد شهید و بااخلاص، هلىکوپترهاى صهیونیست وارد فضاى کشور دیگرى میشوند، آزادانه در آن رفت و آمد میکنند، نقطه‌اى را زیر نظر میگیرند، کاروان اتومبیل‌هاى غیرنظامى را با موشک میزنند، مرد را میکُشند، زن را میکُشند، فرزند خردسال را میکُشند. در مقابل این جنایت واضح که هیچ‌کس در جنایت بودن این رفتار کمترین تردیدى نمیتواند بکند، شما ببینید دنیاى استکبارى چه موضعى میگیرد؟ مگر معناى تروریسم چیست؟ مگر تروریسم غیر از این است؟ به غیرمسلّحى حمله کنند، به زن و فرزند مردم حمله کنند، به خانه‌ى مردم حمله کنند، از خانه‌ى مردم صاحب خانه را بربایند، نابود کنند، بکُشند، شکنجه کنند؛ تروریسم مگر چیست؟ آیا آمریکایى‌ها ــ رژیم ایالات متّحده‌ى آمریکا ــ و سازمانهایى که دم از طرف‌دارى از حقوق بشر میزنند، دم از مخالفت با تروریسم میزنند، نمیفهمند که تروریسم یعنى این؟ نمیدانند که تروریسم دولتى یعنى آن کارى که چهل و چند سال است که رژیم غاصب صهیونیست دارد انجام میدهد؟ یا میفهمند. آیا وقتى که ملّتها مى‌بینند که این‌‌جور فرهنگها و واژه‌ها و لغات در قاموس استکبار آمریکایى نابجا و غلط مصرف میشود، جا دارد که ملّتى از اینکه آمریکا به او بگوید «تروریست»، تحاشى(۷) کند؟ عدّه‌اى را آمریکایى‌ها در لیست تروریست‌ها قرار دادند؛ غلط کردند! اگر بنا است کسانى در لیست تروریست‌ها قرار بگیرند، اوّل خود رژیم آمریکا است که تروریست‌تر از دیگران است و حامى خبیث‌ترین رژیم‌هاى دنیا یعنى رژیم صهیونیست است.

امروز کار دشمنان اسلام و دشمنان حاکمیّت قرآن به جایى رسیده است که پوشیده نمیدارند که با اسلام و حاکمیّت اسلام مخالف و دشمنند. یک روزى این را مخفى میکردند؛ یک روزى ادّعا میکردند که هر چه ملّتها بخواهند؛ یک روزى میگفتند که ما با ادیان، با مذاهب مردم، با افکار و عقاید مردم مخالفتى نداریم امّا گذشتِ زمان موجب شد که سنّت‌هاى الهى عمل کند. بیدارى مردم، اسلام‌خواهى مردم، حضور مردم در صحنه‌ها، فعّالیّتهاى تلاشگرانه‌ى ملّتهاى مسلمان، امروز استکبار را در موضع ضعف قرار داده، در موضع انفعال قرار داده، مجبورند صریحاً بگویند که ما با حکومت اسلامى، با حاکمیّت اسلام مخالفیم؛ ناگزیرند این را اعتراف کنند. این یکى از تناقضهایى است که در زندگى آنها است. این یکى از چیزهایى است که سنّت‌هاى الهى بر آنها تحمیل میکند.

اگر قدرتهاى استکبارى عالم میتوانستند، میخواستند به ملّتها این‌‌جور وانمود کنند که به مقدّسات آنها احترام میگذارند، براى اینکه ملّتها را فریب بدهند؛ اگر میتوانستند، میخواستند به ملّتها وانمود کنند که به دین آنها و عقاید آنها احترام میگذارند، شاید بتوانند ملّتها را فریب بدهند، امّا پیشرفت کارها، بیدارى ملّتها، مبارزات پیگیر ملّتهاى مسلمان موجب شده است که آنها دیگر نتوانند مافى‌الضّمیر خودشان را کتمان کنند. حالا صریح میگویند که ما با حکومت اسلامى، با نظام اسلامى، با جمهورى اسلامى، با روى کار آمدن اسلام‌گرایان، با به قدرت رسیدن طرف‌داران اسلام مخالفیم؛ این را صریح بیان میکنند. چهره‌ى آنها در مقابل ملّتها باید روزبه‌روز بیشتر افشا بشود یعنى آن سرانجام تلخى که در انتظار مستکبران است، باید روزبه‌روز نزدیک‌تر بشود و نزدیک‌تر خواهد شد.

امروز درد بزرگ بشریّت همین است که گفتم: وجود سلطه‌ى استکبارى بر سر مردم و در رأس قدرتهاى استکبارى، قدرت رژیم آمریکا. نفوذ آمریکا در کشورها براى آنها ضرر است؛ دخالت آمریکا در کار ملّتها براى آنها موجب ضرر است؛ حضور او و نیروهایش ــ چه نیروهاى نظامى‌اش و چه اقتصادى‌اش ــ در هر منطقه‌اى از مناطق عالم براى آن منطقه مایه‌ى ضرر و فساد است. امروز آمریکایى‌ها کارى کردند که دولتها در سرتاسر عالم جرئت نکنند این حقیقت را با او در میان بگذارند یا صریحاً بیان کنند. وقتى که رئیس‌جمهور(۸) ما حقایق را در یک منبر جهانى، در یک کنفرانس بین‌المللى ــ کنفرانس [سران کشورهای] اسلامی ــ بیان میکند، دیگران مى‌آیند میگویند ما هم با این حرفهاى شما موافقیم، امّا جرئت  نمیکنند این حرفها را به زبان بیاورند. آمریکایى‌ها کارى کرده‌اند و فضاى دنیا را آن‌چنان گرفته‌اند که دولتها ــ البتّه دولتهایى که به ملّتهاى خودشان متّکى نیستند؛ وَالّا کسى به ملّت خودش متّکى باشد از آمریکا نمیترسد ــ آن دولتهایى که به ملّتهاى خود متّکى نیستند، بترسند و جرئت نکنند اعتراض کنند.

همین اندازه به شما بگویم که امروز در سطح عالم، آن ملّت و دولتى که شجاعانه با کمال قدرت، مواضع خود و اعتقادات خود را با یک ‌زبان و یکپارچه بیان میکند، شما ملّت ایران هستید. ملّتهاى دیگر یا این یکپارچگى را ندارند ــ که ندارند ــ  و این فکر در میان آنها عمومیّت ندارد، یا با مسئولینشان هماهنگ نیستند و یک حرف را نمیزنند و یک ‌جور فکر نمیکنند. گوشه کنار ممکن است کسانى پیدا بشوند، سخن حقّى را بیان کنند، [امّا این] با وضع ملّت ایران متفاوت است. این از اختصاصات شما ملّت بزرگ و شجاع در زیر سایه‌ى جمهورى اسلامى یعنى زیر سایه‌ى ولىّ‌عصر (ارواحنا فداه) است که میتوانید از قرآنتان، از اسلامتان، از مقدّساتتان، از عفاف و عفّتتان، از ارزشهاى اسلامى‌تان با همه‌ى وجود دفاع کنید؛ هم ملّت بگوید، هم مسئولین دولتى بگویند، هم نمایندگان مردم در مجلس بگویند؛ همه بگویند و میگویند. این استقلال، این شجاعت، این ایستادگى در مقابل زورگویىِ استکبار جهانى، امروز بحمدالله‌ مخصوص این ملّت و این کشور است و همین است که استکبار را نسبت به این کشور و نسبت به این ملّت دچار حِقد(۹) کرده است، دچار بغض کرده است.

امّا من این را عرض کنم ــ که این هم ناشى از وعده‌ى الهى است ــ که حِقد و بغض استکبار، هیچ کارى نخواهد توانست بکند: اَنتُمُ  الاَعلَونَ اِن کُنتُم مُؤمِنین؛(۱۰) این آیه‌ى کریمه‌ی قرآن است. در دو جا میفرماید: وَلا‌تَهِنوا وَلا‌تَحزَنوا ،(۱۱) فَلا تَهِنوا وَ تَدعوِا اِلَی السَّلم؛(۱۲) هرگز از مواضع خودتان پایین نیایید و در مقابل دشمن احساس ضعف نکنید؛ او ضعیف است؛ او که بناى کار را بر دروغ و فریب و زورگویى گذاشته است، ضعیف است؛ شما که به خدا متّکى هستید، قوى هستید.

امروز ممکن است چیزهایى در دنیا، دور از دسترس به چشم بیاید. ما وقتى درباره‌ى آزادى فلسطین هم حرف میزنیم، بعضى به نظرشان دور و از دسترس خارج مى‌آید؛ وقتى راجع به حاکمیّت اسلام در کشورهاى مسلمان سخن میگوییم، بعضى ممکن است این را دور از دسترس بدانند و به نظرشان بعید برسد امّا زمان ما و دوران ما، دوران کارهاى بزرگ و استثنائى است. چه کسى باور میکرد که در دنیاى قرن بیستم با این‌‌همه تلاش ضدّ دین، در این نقطه‌ى حسّاس عالم، نظامى بر مبناى دین تشکیل بشود و رهبرىِ امّت اسلام به دست آن قائد عظیم‌الشّأن و روحانى بیفتد؟ هیچ‌کس گمان نمیکرد، امّا شد. چه کسى باور میکرد که نظام اتّحاد جماهیر شوروى که تقریباً بر یک‌سوّمِ عالم ــ در کشورهاى مختلف ــ و در پنج قارّه حکم میراند، این‌جور از هم بپاشد و موجودیّت خود را از دست بدهد و از نقشه‌ى جغرافیا حذف بشود؟ اگر پنج سال قبل کسى این حرف را میزد، هیچ‌کس از او قبول نمیکرد و باور نمیکرد امّا این چیزِ باورنکردنى انجام شد. چه کسى گمان میکرد که در کشورهاى اسلامى، نهضتهاى اسلامى آن‌چنان پا بگیرد و بیدارى ملّتها آن‌قدر بشود که در کشورى مثل الجزایر، مردم با رأى خودشان در انتخابات، اسلام را انتخاب بکنند ــ و انتخابات بر مبناى دموکراسى غربى به جایى برسد که منادیان دموکراسى غربى با آن انتخابات مخالفت بکنند و دشمنى بکنند ــ یعنى اسلام پیروز بشود؛ چه کسى باور میکرد؟ امّا شد.

امروز هم وعده‌هاى الهى به ما میگوید شما ملّت مقاوم و شجاع، شمایى که این‌همه توطئه را از سر گذرانیده‌اید، شمایى که در کوره‌ى حوادث آبدیده شده‌اید، شما پدران و مادران شهدا، شما خانواده‌هاى شهیدپرور و رزمنده‌پرور، شما دلهاى مؤمن در سرتاسر کشور ــ این جمعیّت‌هاى میلیونىِ عظیم مردمِ مؤمن به خدا و مؤمن به قرآن ــ همچنان ‌که ایستاده‌اید، همچنان‌ که کارتان را بحمدالله‌ تا امروز پیش برده‌اید، همچنان ‌که کشورتان را از دست جهان‌خواران بیرون کشیدید، دست گرگها و سگهاى ولگرد را از این کشور کوتاه کردید، [به صورتی که] کشور مال خودتان و در اختیار خودتان و وابسته به ابتکار و اداره‌ى خودتان است، همچنان که تا امروز بحمدالله‌ این مشکلات را انجام دادید، از خطرهاى بزرگ گذشتید، جنگ تحمیلى را پشت سر گذاشتید، محاصره‌ى اقتصادى را به زانو درآوردید، اگر همین اتّحاد را، همین ایمان را، همین ایستادگى در میدانهاى انقلاب را، همین وفادارى به خطّ امام عظیم‌الشّأن را، همین نترسیدن از استکبارِ مسلّطِ جهان‌خوار را ادامه بدهید، به فضل پروردگار همه‌ى هدفهاى دیگر شما هم برآورده خواهد شد که یکى از این هدفها نابود شدن و از هم پاشیدن پیکره‌ى استکبار جهانى است. این وعده‌ى الهى است و وعده‌ى الهى بلاشک عمل خواهد کرد؛ اگرچه بسیارى در دنیا آن را نپسندند و نخواهند. این همان چشم‌اندازى است که امید به ما میدهد و این همان امیدى است که در ماجراى انتظار فرج، آموزشهاى اسلامى به ما یاد داده است. ان‌شاءالله‌ افقهاى روشن یکى پس از دیگرى در مقابل آن ملّتى است که در حال راه رفتن و حرکت است.

خداوند ان‌شاءالله‌ همه‌ى شما مردم عزیز را، شما برادران و خواهران فداکار و شجاع و بااخلاص اهل قم را مشمول رحمت و برکات خود قرار بدهد و تفضّل و لطف ولىّ‌عصر (ارواحنا فداه) را درباره‌ى شما مستدام بدارد و روح مقدّس امام عزیز را از شما راضى کند.

والسّلام علیکم و رحمة‌الله و‌ برکاته