news/content
نسخه قابل چاپ
1361/09/24

پاسخ نامۀ محبت‌آمیز دانش‌آموزان

عنوان: پاسخ نامۀ محبت‌آمیز دانش‌آموزان
تاریخ: ۱۳۶۱/۰۹/۲۴
محل: تهران، جماران
موضوع: پاسخ نامۀ محبت‌آمیز دانش‌آموزان
مناسبت:  
دانش‌آموزان دبستان دخترانۀ فاطمیۀ تهران
 

[بسم اللّه‌ الرحمن الرحیم. سلام بر امام عزیز و بزرگوارمان، خمینی روح خدا

امام عزیز، ما بچه‌های کلاس پنجم جهاد مدرسۀ فاطمیه هستیم. چون در کتاب دینی ما نامۀ امام محمدتقی ـ علیه‌السلام ـ را به فرمانده سیستان و نصیحت‌هایی را که امام، به ایشان کرده‌اند نوشته، ما هم تصمیم گرفتیم که برای شما نامه‌ای نوشته و شما را نصیحت کنیم. ولی اماما، ما شما را نمی‌توانیم نصیحت کنیم. زیرا شما بزرگوارید و از همۀ گناهان به‌دورید. شما آن امام بت شکنی هستید که مدت چهل سال است نمازهای شبتان ترک نشده. ای بزرگی که ما را از قعر زشتی‌ها و فسادها و بی‌ایمانی‌ها به ساحل نجات رساندی. ما در این ماه‌های عزای محرّم و صفر، عزا می‌گیریم، زیاد نمی‌خندیم و سینه‌زنی و نوحه‌خوانی می‌کنیم؛ چون شما به آن تأکید کرده‌اید.

اماما، اگر می‌توانستیم که چهرۀ پاک و نورانی شما را از نزدیک ببینیم، خیلی خوب می‌شد. ولی باز شکر که لیاقت آن، برای ما پیدا شده که برای شما نامه بنویسیم. ای خمینی عزیز و جانمان، شما پدر همۀ ما بچه‌ها هستید ای پدر بزرگوار، ما شما را به اندازۀ ریگ‌های روی زمین، آب‌های توی دریا و ابرهای آسمان، دوست داریم. اماما، ای کاش مسئولین مدرسه وسائلی فراهم کنند که، بتوانیم از نزدیک، شما را ببینیم، همۀ ما امیدواریم یک‌بار هم که شده در عمرمان تو را ای آنکه وصفت را فقط خدا می‌تواند بکند، ببینیم. ای امام عزیزمان، خواهش می‌کنیم از اینکه از شما تعریف کردیم، ناراحت نشوید. به خدا، قلم در وصف شما خود می‌رود و نمی‌توانیم جلوی آن را بگیریم.

اماما، بدان که ما مانند مردم کوفه تو را تنها نخواهیم گذاشت. اماما، ما از همین بچگی نماز می‌خوانیم، مقنعه سر می‌کنیم. برای مبارزه با امریکای جنایتکار و شوروی کثیف و برای کوری چشم دشمنان، حتی ورق دفترمان را تا آنجا که بتوانیم، نمی‌کَنیم. ای امام عزیزمان، بگذار آخرین حرفهایمان را ـ گو اینکه دلمان نمی‌خواهد نامه را تمام کنیم ـ بنویسیم. ای امام عزیز، تو مانند قلمی می‌مانی که همیشه سعی داشته‌ای و سعی می‌کنی که بر روی کاغذ دلها، نام خدا را بنویسی.

اماما، ما بچه‌‌های کوچک از ته قلبمان، سه خواهش از شما داریم و امیدواریم لیاقت آنها را داشته باشیم. اول آنکه: ای پدر بزرگوارمان، ای پیرجماران، ای روح خدا با خط زیبای خودتان برای ما جواب بنویسید و ما و آموزگارانمان را در آن نصیحت کنید. دوم آنکه: عکسی از خودتان را با امضاتان همراه آن، برای ما بفرستید و در آخر آنکه: امام جان، همۀ ما فدای یک لحظه عمر تو. ای رهبر عزیز که هنوز ما مسلمانان قدر تو را نمی‌دانیم؛ آقای خمینی عزیزمان، با چشمانی مشتاق، منتظر جواب نامۀ شما هستیم. تو ای صدام پست، ای ریگان خائن و ای بگین بیحیا، بدانید که خون بر شمشیر پیروز است. این گفتۀ روح خدا، امام است. خدایا، خدایا، تا انقلاب مهدی خمینی را نگه‌دار ـ از عمر ما بکاه و به عمر او بیفزای ـ از صحنۀ روزگار منافقین رو بردار ـ ستارگان چو رفتند، تو خورشید رو نگه‌دار. والسلام علیکم و رحمة‌اللّه‌ و برکاته.]

 

بسمه تعالی

فرزندان عزیزم! نامۀ محبت‌آمیز شما را قرائت کردم. کاش شما عزیزان مرا نصیحت می‌کردید که محتاج آنم. امید است با نشاط و خرمی درس‌هایتان را خوب بخوانید و در همان حال، به وظایف اسلامی که انسان‌ها را می‌سازد، عمل کنید و اخلاق خود را نیکو کنید و اطاعت و خدمت پدران و مادرانتان را غنیمت شمارید و آنها را از خود راضی کنید و به معلمهایتان احترام زیاد بگذارید. سعی کنید برای اسلام و جمهوری اسلامی و کشورتان مفید باشید. از خداوند تعالی، سلامت و سعادت و ترقی در علم و عمل برای شما نور چشمان آرزو می‌کنم. سلام بر همۀ شماها.

۲۹ شهر صفر ۱۴۰۳

روح‌اللّه‌ الموسوی الخمینی

 

پايگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار امام مجاهد شهید حضرت آيت‌الله‌العظمی سيدعلی خامنه‌ای (قدّس‌الله‌نفسه‌الزکیه) - مؤسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی