نماز جمعه / ائمه جمعه/نماز
[دشمنان] با همهی پدیدههایی که در ایرانِ اسلامی بود مبارزه کردند. از جملهی آن چیزها، یکی نماز جمعه بود. با نماز جمعه هم مبارزه کردند؛ البته مبارزهی تبلیغاتی. مبارزهی غیر تبلیغاتی هم کردند که قابل اهتمام و توجّه نبود. اما از اوّلی که نماز جمعه بهوجود آمد و این نماز در همهی شهرستانهای کشور و بخصوص در تهران مردم را در مسائل گوناگون متّحد کرد و دشمنان دیدند که تا مسألهای در کشور بهوجود آید، همه منتظر روز جمعهاند که ببینند در منبر نماز جمعه، دربارهی این مسأله، چه موضعگیریای میشود و بعد، همان موضعگیری فضای عمومی کشور میشود، بنای مبارزه با آن را گذاشتند. من به دقّت مبارزات شدید تبلیغاتی و حرفهایی را که در همان سالهای ۵۸، ۵۹ و ۶۰ دربارهی نماز جمعه میگفتند که ما هم آنها را در نماز جمعه، گاهی ذکر میکردیم و رشتههای آنها را پنبه میکردیم و تمام میشد به یاد دارم. امروز هم، همچنان ادامه دارد. اگر کسی گمان کند که نماز جمعه، به عنوان یک کانون اجتماع اجتماع در فکر، اجتماع در ممشای سیاسی، اجتماع در اهواء، در عواطف و محبتها، و اجتماع در حرکتهای عمومی از نظر دشمنان این نظام مغفولٌعنه است، اشتباه کرده است. باز هم به نماز جمعه توجّه دارند. هر چه که بتوانند، علیه نماز جمعه کار میکنند. البته کار کردن طرق مختلف دارد: طرق تبلیغاتی دارد، طرق غیرتبلیغاتی دارد، وسوسهانگیزی و وسوسهآفرینی دارد، بدگوییهای گوناگون به وسیله آدمهای غافل دارد؛ کتاب نوشتن هم دارد. بنده کتابی دیدم که در یکی از دانشگاههای کشور که مرکز اجتماع مسلمین است و متأسفانه توی مشت دشمنان اسلام و مسلمین است نوشته شده است. یک نفر در دانشگاه این کشورِ کتابی به اسم «استاد» نوشته و در آن چیزهایی را از جمهوری اسلامی مطرح کرده است که یکی از آن چیزها «نماز جمعه» است. اتّفاقاً روی همین مسألهی عبادی سیاسی تکیه میکند و میگوید: «ایرانیها عبادی سیاسی را از خودشان درآوردهاند.» ببینید از کجا ناراحتند! ببینید روی چه چیز حسّاسند! روی هر دویش حسّاسند؛ از هر دویش ناراحتند. نه فقط از سیاسیاش که از عبادیاش هم! اگر نماز جمعه میتواند ملتی را به تربیت اسلام تربیت کند تربیت اسلام یعنی آن تربیتی که توانست یک تمدّن را به وجود آورد و بر همهی تمدّنها و فرهنگهایی که پیش از او در منطقهی عظیمی از دنیا وجود داشتند، قلم نسخ بکشد و نماز جمعه وسیلهی تربیت اسلامی است، چرا نباید با آن دشمن باشند؟ چرا نباید علیه آن کتاب بنویسند!؟ چرا نباید دلارهای نفتی، صرف تبلیغات علیه چنین نماز جمعهای شود!؟1372/06/28
لینک ثابت
خیال نکنید امامتِ نماز جمعه، یک پیشنمازی است بالاخره پیشنمازی را همهمان، با جمعیت کم یا زیاد، داشتهایم نخیر! اینجا محور است. این، مثل رشتهی تسبیح است؛ مثل کانونی است که به سطح جامعه، نور و گرما میبخشد. شما به دوران فتنهی بزرگِ بعد از انقلاب یعنی دوران سال ۶۰ نگاه کنید که چه فتنهی عظیمی بود! کشور از چه ورطهای عبور کرد! چه پیچ خطرناکی بر سر راه این سیّارهی سریعالسیر بود! ببینید آن روز، نمازهای جمعه چه نقشی ایفا کردند و هر کلمهشان، هر خطبهشان، چه مرهم شفابخشی بر دلهای مردم متدیّن و مؤمن بود!
همیشه به این احتیاج است. لااقل تا سالهای متمادی، به چنین نقشی برای نماز جمعه، نیاز مبرم است.1372/06/28
لینک ثابت
جوان، اگر بداند که اینجا مشکل دینی او حل میشود، با شوق به نماز جمعه خواهد آمد. در دانشگاه است؛ مدرّس آمده و حرفی را مطرح کرده؛ یا کس دیگری آمده و سؤالی مطرح کرده است یا شبههای را دست به دست گرداندهاند. حالا این جوان، مضطرب است. تا وقتی که این شبهه در دلش کارگر شود و او را معتقد کند، خیلی فاصله دارد. اینطور نیست که تا چیزی گفتند، باور کند. او، منتظر شماست؛ ببیند چه میگویید؟ منتظر روحانی است. منتظر مدّعیِ تعلیمِ دین است. میخواهد ببیند او چه میگوید؟ به نماز جمعه میآید؛ میبیند ما سراغ یک مطلب خیلی بیگانه از این حرف رفتهایم. ولو مطلب قویای هم باشد؛ پاسخگوی او نیست.
پس، مطلب باید قوی، مستند، منطقی، قانعکننده و متناسب با سؤال و استفهام و استفسار روحی و فکری او باشد. یعنی متناسب با نیاز. این میشود آن مطلبِ درست و قوی.
این، یک بُعد نماز جمعه است. بُعدِ دیگرش هم این است که نماز جمعه باید به طور طبیعی شیرین باشد. من و شما هم اگر دیدیم کسی شیرین حرف نمیزند، پای صحبتش نمینشینیم. شیرین حرف زدن را، باید آموخت. بعضی طبیعتاً اینگونهاند. بعضی که اینگونه نیستند، باید برای یاد گرفتن این قضیه، سعی کنند.1372/06/28
لینک ثابت
نماز جمعه، به خودی خود یکی از عوامل حفظ کننده و باقی دارنده و ضدّ زوال در درون نظام اسلامی است. تا وقتی این نماز هست و تا وقتی ائمّهی محترم جمعه و مردم، قدر نماز جمعه را میدانند و تا وقتی نماز جمعه، کما هی حقّها انجام میگیرد، بلاشک در جامعهی اسلامی، خوف و تزلزل وجود ندارد.1372/06/28
لینک ثابت
هر چه میتوانیم، کفر به طاغوت و ایمان به خدا را باید تقویت کنیم. هر چه میتوانیم باید عوامل بقا را تقویت کنیم؛ ارتباط با خدا را باید بیشتر کنیم. یکی از آنها نماز جمعه است. هر چه میتوانیم باید اجتماع و وحدت کلمهی مردم را تقویت کنیم. از مهمترین ابزارهایش نماز جمعه است. هر چه میتوانیم باید دلهای مردم را به خدا نزدیکتر و آشناتر کنیم. وسیلهاش هم نماز جمعه است.1372/06/28
لینک ثابت
نماز جمعه نماز اجتماع است؛ نماز روشنگری و آگاهسازی آحاد مردم است؛ نماز اخبار از آفاق عالم، به مؤمنین و آحاد مردم است.1372/06/28
لینک ثابت
نماز جمعه وسیلهی تربیت اسلامی است.1372/06/28
لینک ثابت
نماز جمعه محور است. این، مثل رشتهی تسبیح است. 1372/06/28
لینک ثابت
مثل کانونی است که به سطح جامعه، نور و گرما میبخشد.1372/06/28
لینک ثابت
باید کاری کرد که نماز جمعه مثل مشعل هدایتی باشد.1372/06/28
لینک ثابت
نماز جمعه باید به طور طبیعی شیرین باشد.1372/06/28
لینک ثابت
تا وقتی نماز جمعه، کما هی حقّها انجام میگیرد، بلاشک در جامعهی اسلامی، خوف و تزلزل وجود ندارد.1372/06/28
لینک ثابت
باید کاری کرد که نماز جمعه مثل مشعل هدایتی باشد. مشعل هدایت خصوصیّاتی دارد. اوّلاً باید سرشار از مطلب هدایت کننده باشد. هم هدایت کنندهی دینی، هم هدایتکنندهی سیاسی.1372/06/28
لینک ثابت
یکی از راههای شیرین واقع شدن نماز جمعه، کوتاه بودن خطابههاست...«دو خطبهی نماز جمعه، روی هم چهل دقیقه بیشتر نشود.»1372/06/28
لینک ثابت
اگر نظام اسلامی، آنچنان که قرآن فرموده است باشد، عوامل بقا و حفظ و توسعه، در خود آن وجود دارد و یکی از آنها نماز جمعه است.1372/06/28
لینک ثابت
نماز جمعه، نعمت بزرگی است که در اختیار ماست. اگر این نعمت را قدر دانستیم «لئن شکرتم» فرموده است که «لازیدنّکم». «لازیدنّ»، با دو ادات تأکید که جای شبههای برای آدمهای دیرباور هم باقی نمانَد. شکر نماز جمعه را بکنید، تا خدا برکات نماز جمعه را زیاد کند.1372/06/28
لینک ثابت