بسم الله الرّحمن الرّحیم

اِنّا للّه وَ اِنّا اِلَیهِ رجِعون.(۱)

خبر درگذشت عالِم جلیل‌القدر و شریف‌النّسب، آیت‌الله‌ آقاى حاج سیّدمحمّدباقر طباطبائى‌سلطانى، موجب تأسّف و تأثّر اینجانب گردید. آن بزرگوار داراى شخصیّت علمى و روحانى ارجمند و جامع فضیلت علم و اخلاق و برخوردار از ویژگی‌هاى برجسته‌ی پارسایى و مناعت و پاک‌دامنى و بزرگ‌منشى بود. برکات علمى ایشان مجموعه‌ى بزرگى از فضلا و طلّاب جوان در دوره‌هاى متوالىِ حوزه‌ى علمیّه‌ى قم را فرا­گرفته است که از تدریس ممتاز و کم‌نظیر ایشان در سطوح عالى فقه و اصول بهره‌مند گشته و یاد آن را همواره در خاطر نگاه داشته‌اند. نزاهت روحى و لطافت اخلاقى آن سیّد بزرگوار و شریف، خاطره‌اى خوش در ذهن همه‌ى کسانى است که از فیض آشنایى با او برخوردار بودند. خداوند روح مطهّر او را با اجداد طاهرینش محشور و مشمول رحمت و مغفرت خویش قرار دهد.

اینجانب این حادثه‌ى تأسّف‌انگیز را به بیت شریف و رفیع و بازماندگان و آقازادگان محترم ایشان و نیز به علماى اَعلام و اساتید و مدرّسین عالى‌مقام حوزه‌ى علمیّه‌ى قم و همه‌ى ارادتمندان و دوستداران ایشان تسلیت میگویم و علوّ درجات ایشان را از خداوند متعال مسئلت مینمایم.
 

سیّدعلى خامنه‌اى   
۷۶/۳/۳۱