پیرمردی که پاهایش دیگر توان همراهی نداشت، جوانی که شبانه راه افتاد، مادری که کودک در آغوش داشت و... هیچ‌کس سختی راه را ندید؛ همه فقط یک حسرت داشتند؛ اینکه مبادا از آخرین سلام در شهر قم جا بمانند.