 
مصالح ملّی / مصلحتاندیشی / مصلحت کشور
طراحی این صفحه تغییر کرده است، برای ارجاع به صفحهی قبلی اینجا کلیک کنید.
البته در انتخابات باید منافع نظام، منافع كشور، مصالح كشور بر مصالح حزبی و جناحی و شخصی و امثال اینها ترجیح داده شود و نظرات، نظرات شفاف و روشنی باشد؛ معلوم باشد كه چه میخواهند. اگر چنانچه یك چنین انتخاباتی انجام بگیرد، این بلاشك به نفع نظام، به نفع پیشرفت كشور و به نفع مردم خواهد بود؛ نظام را زنده و بانشاط نگه میدارد و پیش میبرد.1388/12/06 لینک ثابت شعار طرفداری از قانون میدهند، عمل صریحاً بر خلاف قانون انجام میدهند. شعار طرفداری از امام میدهند، بعد كاری میكنند كه در عرصهی طرفداران آنها، یك چنین گناه بزرگی انجام بگیرد؛ به امام اهانت بشود، به عكس امام اهانت بشود. این، كار كمی نیست؛ كار كوچكی نیست. دشمنان از این كار خیلی خوشحال شدند. فقط خوشحالی نیست، تحلیل هم میكنند. بر اساس آن تحلیل، تصمیم میگیرند؛ بر اساس آن تصمیم، عمل میكنند؛ تشویق میشوند علیه مصالح ملی، علیه ملت ایران. اینجا آن چیزی كه مشكل را ایجاد میكند، همان فریب، همان غبارآلودگی فضا و همان چیزی است كه در بیان امیرالمؤمنین (علیه الصّلاة و السّلام) هست: «و لكن یؤخذ من هذا ضغث و من هذا ضغث فیمزجان فهنالك یستولی الشّیطان علی اولیائه»؛ یك كلمهی حق را با یك كلمهی باطل مخلوط میكنند، حق بر اولیاء حق مشتبه میشود. اینجاست كه روشنگری، شاخص معیّن كردن، مایز معیّن كردن، معنا پیدا میكند. آن كسی كه برای انقلاب، برای امام، برای اسلام كار میكند، بمجردی كه ببیند حرف او، حركت او موجب شده است كه یك جهتگیریای علیه این اصول به وجود بیاید، فوراً متنبه میشود. چرا متنبه نمیشوند؟ وقتی شنفتند كه از اصلیترین شعار جمهوری اسلامی - «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» - اسلامش حذف میشود، باید به خود بیایند؛ باید بفهمند كه دارند راه را غلط میروند، اشتباه میكنند؛ باید تبری كنند.1388/09/22 لینک ثابت اصرار بنده بر این است كه آحاد مردم، ملت ایران، جریانات مختلف سیاسی، همه در مقابل آن افراد معدودی كه با اصل این انقلاب مخالفند، با اصل استقلال كشور مخالفند، هدفشان دودستی تقدیم كردن كشور به آمریكا و به استكبار است، با یكدیگر یكی باشند. دشمن از اینگونه عناصر در داخل ملتها دارد؛ در داخل ملت ما هم اینجور كسانی هستند، معدودی از این قبیل پیدا میشوند. متن ملت، آحاد مردم، این تودهی عظیم مردمی - از خواص تا عامهی مردم - اینها را باید از آن عناصر معدود خودفروخته جدا كرد؛ نباید اشتباه اتفاق بیفتد. من میبینم در بعضی از اظهارات، در بعضی از حرفها، فضا آنچنان مغشوش میشود كه افراد سردرگم میشوند؛ مردم نسبت به همدیگر، نسبت به نخبگانشان، نسبت به مسئولانشان بدبین میشوند؛ این درست نیست. حالا بعضیها - چه مطبوعات، چه بعضی از عناصر گوناگون - توصیهپذیر نیستند؛ آنها از ما توصیه نمیخواهند؛ معلوم نیست سیاستهای بعضی از این دستگاهها و مطبوعات و رسانهها را كی معین میكند و كجا معین میشود - نانشان در ایجاد اختلاف است - اما آن كسانی كه مصالح كشور را میخواهند، مایلند حقائق را غالب كنند، من توصیهام به آنها این است كه از این اختلافات جزئی و غیر اصولی صرف نظر كنند. شایعهسازی و شایعهپراكنی درست نیست. انسان میبیند صریحاً و علناً به مسئولین كشور - كسانی كه بارهای كشور را بر دوش دارند - تهمت میزنند، نسبت به اینها شایعهسازی میكنند؛ فرق هم نمیكند، چه رئیس جمهور باشد، چه رئیس مجلس باشد، چه رئیس مجمع تشخیص مصلحت باشد، چه رئیس قوهی قضائیه باشد؛ اینها مسئولین كشورند. مسئولین كشور كسانی هستند كه زمام یك كاری به اینها سپرده است؛ مردم باید به اینها اعتماد داشته باشند، حسن ظن داشته باشند. نباید شایعهپراكنی كرد؛ دشمن این را میخواهد. دشمن میخواهد شایعهپراكنی كند؛ میخواهد دلها را نسبت به یكدیگر، نسبت به مسئولین بدبین كند.1388/09/04 لینک ثابت در قضیهی این عید فطر هم كه فرمودند، به نظر من اینی كه ما بگوئیم باید جوری بشود كه همه، در یك روز عقیدهی به عید پیدا كنند، این نشدنی است؛ یعنی طبق مبانی فقهی ما نشدنی است؛ همهی فقها بر یك فتوا متفق بشوند؛ خوب، نمیشود. بالاخره یك فقیهی ممكن است پیدا بشود كه نظرش چیز دیگری باشد؛ بنابراین اختلاف به وجود خواهد آمد. ما این اختلاف را خیلی بزرگ نكنیم؛ چه اهمیتی دارد؟ چه اشكالی دارد؟ یك نفری است، فتوائی دارد یا مقلدینی هم دارد، یا ندارد و طبق فتوای خودش عمل میكند. منتها البته امسال هم مشاهده كردید، با اینكه بعضی از آقایان بزرگ و محترم و مراجع عظام نظرشان نظر دیگری بود، هیچ تظاهری به این نظر مخالف انجام نگرفت؛ شما ملاحظه كردید. این خیلی چیز مهمی است؛ این خیلی چیز عظیمی است؛ خیلی باید قدردانی كرد. اینجور نبود كه حالا یك نماز عید روز یكشنبه تشكیل بشود مثلاً در اصفهان یا در مشهد یا در تهران یا جای دیگر، یك نماز عید هم روز دوشنبه. همچین كاری اتفاق نیفتاد؛ این خیلی مهم است. خوب، بزرگان انصافاً همینطور كه همیشهی عقیدهی ما بوده و الان هم هست، به مصالح نظام، به مبانی نظام خیلی پایبندند، خیلی معتقدند؛ انسان اینها را میبیند؛ و واقعاً باید قدردانی كرد، شكرگزاری كرد.1388/07/02 لینک ثابت یکی از سؤالها این بود که چرا علنی موضع نمیگیرید؟ چون لازم نیست علنی موضع گرفتن؛ چه لزومی دارد؟ علنی موضع گرفتن نسبت به یک نقطهی ضعف در یک مسئول، شما خیال میکنید که چقدر کمک میکند به حل آن مشکل؟ هیچی. گاهی اوقات هست که انسان اگر یک چیزی را بدون علنی کردن دنبال علاجش باشد، بهتر علاج خواهد شد، تا اینکه یک چیزی را انسان جنجالی کند. بله، یک وقت هست که هیچ چارهای جز علنی شدن نیست؛ آنجا بله، انسان علنی میکند؛ لیکن اینجور نیست که تصور بشود اگر چنانچه یک ایرادی، اشکالی در مجموعهی مسئولین اجرائی کشور وجود دارد و رهبری با آنها مخالف است، حتماً بایستی این را در بلندگوها بیان کند؛ نه، گاهی اوقات مصلحت قطعی در این است که انسان یک چیزی را علنی نکند. حالا اینجا نگوئید آقا حقیقت و مصلحت. این تقابل حقیقت و مصلحت جزو آن حرفهای محکم نیست. خود مصلحت هم یکی از حقائق است. اینجور نیست که هرچه اسم مصلحت رویش بود، این یک چیز منفیای باشد. بعضی اینجور خیال میکنند: آقا مصلحتاندیشی میکنید؟ خوب، بله، گاهی انسان مصلحتاندیشی میکند. خود مصلحتاندیشی یکی از حقائقی است که باید به آن توجه داشت؛ این جزو مسلّمات و واضحات اسلام است. البته این مسئله حالا جای بحث و شکافتنش نیست، اما جزو مسلّمات است. صلاح نیست گاهی اوقات انسان یک چیزی را علنی کند. فرض کنید یک نقطهی اشکال کوچکی هست، این را ده برابر بزرگش کنند، مایهی ناامیدی و مایهی سیاهنمائی و اینها قرار بدهند؛ چه لزومی دارد؟ خوب، انسان این را به شکل دیگری حل میکند. بنابراین موضع نگرفتن علنی، ناشی از این علل منطقی و معقول است.1388/06/04 لینک ثابت یك سطر از سطور كتاب قطور منقبت امیرالمؤمنین (علیهالسّلام) این است كه این بزرگوار در طول این زندگی پرماجرای خود به چیزهائی اهتمام داشتند، از جمله عدالت و وحدت. اینها برای ما درس است. وحدت امت اسلامی برای امیرالمؤمنین مهم بود. استقرار عدالت در میان امت اسلامی هم برای امیرالمؤمنین مهم بود. حقطلبی آن بزرگوار در هر دو جا خود را نشان میدهد؛ هم در آنجائی كه در پی عدالت دشوارترین آزمونهای زندگی خود را تحمل میكند؛ آن سختیها را، آن مجاهدتهای دشوار را، آن جنگهائی را كه بر آن بزرگوار تحمیل شد -آن سه جنگ دوران كوتاه حكومت، كه اینها را تحمل میكند؛ چون دنبال عدالت است. حق را در اینجا با قاطعیت تعقیب میكند- هم در آنجائی كه امیرالمؤمنین به خاطر خدا، به خاطر مصالح اسلام، به خاطر وحدت مسلمانان، از حقی كه برای خود او مسلّم است، چشمپوشی میكند و در مقام معارضه برنمیآید؛ اسلام را، مسلمانان را، جامعهی اسلامی را، وحدت اسلامی را پاس میدارد. «فامسكت یدی حتّی رأیت راجعة النّاس قد رجعت عن الاسلام یدعون الی محقّ دین محمّد (صلّی اللَّه علیه و اله)»؛1 یعنی آن وقتی كه دیدم مسئلهی اسلام مطرح است، مصالح اسلامی، مصالح جامعهی اسلامی مطرح است، در آنجا دیگر سكوت را جایز ندانستم، آمدم وسط میدان برای ایجاد وحدت. مال دوران اولِ پس از رحلت پیغمبر و آن دوران محنت امیرالمؤمنین است؛ آنجا هم حق را با قاطعیت دنبال میكند. این حق در اینجا وحدت است. اینها برای ما درس است.1388/04/15 لینک ثابت بحمداللَّه در آستانهی دههی چهارم پیروزی انقلاب، ملت ایران با نشاط، با آمادگی، جوانها - نسل زندهی پرشور انقلابیِ امروز - با انگیزهی كامل در میدان هستند، آمادهاند برای كار كردن. میبینید نتائج كار كردنها را؛ در زمینهی علم، در زمینهی فناوری، در زمینهی فعالیتهای گوناگون اجتماعی، در زمینهی نشاط سیاسی؛ اینها خیلی مغتنم است. برای اینكه این دستاوردها برای ملت ایران حفظ بشود، لازم است همهی آحاد مردم، بخصوص نخبگان سیاسی، نخبگان اجتماعی و شخصیتهای مطرح توجه بكنند كه حفظ وحدت از همهی چیزهائی كه به نظر انسان در محدودههای گروهی و جماعتی مهم بیاید، مهمتر است. باید وحدت را حفظ كرد. خداوند متعال میفرماید: «تلك الدّار الاخرة نجعلها للّذین لایریدون علوّا فی الارض و لا فسادا و العاقبة للمتّقین»؛ فرجام نیك كار، متعلق است به كسانی كه متقی باشند و خودشان را از ممنوعهای الهی بر حذر بدارند؛ خودخواهیها را كنار بگذارند، در راه خدا، برای خدا، در جهت مصالح ملی، در جهت اعلای كلمهی اسلام تلاش كنند.1387/07/10 لینک ثابت البته دشمن، دشمن است. از دشمنانی كه از اسلام ضربه خوردهاند، سیلی خوردهاند، نباید توقع داشت كه در مقابل نظام جمهوری اسلامی ساكت و آرام بنشینند. یقیناً دشمن دشمنی میكند. انتظار دشمنیِ دشمن را باید داشت، منتها باید آگاهانه، هشیارانه در مواجههی با دشمنیِ دشمن بهترین راه را برای حفظ منافع ملی، حفظ مصالح عموم مردم در نظر گرفت. آنچه كه من، امروز برای كشورمان مثل گذشته از همه چیز لازمتر میدانم، وحدت كلمهی آحاد ملت و وحدت كلمهی نخبگان و مسئولان در مبانی اصولی است.1387/06/29 لینک ثابت ولی من به شما عرض بكنم: عزیزان من! مردم مؤمن و جوانان پرشورِ كازرونی! و همهی جوانان در سرتاسر كشور! این مرعوب نشدن صفت خیلی خوبی است، این شجاعت خصوصیت ممتازی است، این آگاهی و هشیاریِ بر توانائی درونی خود، امتیاز بزرگی است؛ اما اینها هیچكدام كافی نیست؛ اینها لازم است، اما كافی نیست. همه باید تلاش كنیم، دولت و ملت باید تلاش كنند؛ این كشور باید به عنوان یك الگوی اسلامی ساخته شود. جنبههای اقتصادی، جنبههای فرهنگی باید به وسیلهی مسئولان، به وسیلهی مردم، به وسیلهی آحاد جوانان باید مورد اهتمام قرار گیرد؛ همه باید احساس مسئولیت كنند. و اگر بخواهیم این مسئولیت در كشور جواب دهد، و مسئولان كشور به كمك مردم بتوانند ایرانِ آینده را آنچنانی كه لایق ایرانی و لایق نام مقدس اسلام است بسازند، راهش این است كه ارتباط میان مردم، ارتباط میان ملت و مسئولان كشور- همچنانی كه امروز هست- یك ارتباط مستحكم و صمیمانه باقی بماند. هركس ملت را به تفرقه دعوت كند، هركس سعی كند میان ملت و مسئولان كشور فاصله بیندازد، هركس بر طبل اختلافات بكوبد، كاری برخلاف مصلحت این كشور و این ملت انجام داده است؛ هر كی میخواهد باشد.1387/02/16 لینک ثابت هر كس ملت را به تفرقه دعوت كند، هر كس سعى كند ميان ملت و مسئولان كشور فاصله بيندازد، هر كس بر طبل اختلافات بكوبد، كارى بر خلاف مصلحت اين كشور و اين ملت انجام داده است؛ هر كس ميخواهد باشد.1387/02/16
بیانات در دیدار مردم کازرون
لینک ثابت
اختلافافکنی, ایجاد اختلاف و تفرقه, ایجاد اختلاف و تفرقه, مصالح ملّی, وحدت جملههای برگزیده ممكن است كسانی كه این كارها را میكنند، ندانند چه تأثیر سوئی این كار دارد. این، همان ایجاد یأس است؛ یعنی نقطهی مقابل اعتماد به نفس. این، حالت ایجاد خودباختگی و انفعال و خودكمبینی است. خیلی از كسانی كه در این میدانها تلاش میكنند، فعالیت میكنند، متأسفانه نمیفهمند و توجه ندارند كه تأثیر كارشان چیست. اینها آدمهای بدخواهی نیستند. البته بعضی بدخواه هستند، اما غالباً بدخواه نیستند؛ ملتفت نیستند، ارزیابی درستی از كار خودشان ندارند. دولت تصمیم اقتصادی میگیرد، اعتراض پشت سر اعتراض، آن هم با لحنهای اهانتآمیز؛ تصمیم سیاسی میگیرد، همین طور؛ تصمیم بینالمللی میگیرد، همین طور؛ به فلان سفر میرود، همینطور؛ به فلان سفر نمیرود، همین طور. وقتی ما سوار این اتوبوس شدیم و به این راننده اطمینان كردیم، دیگر سر هر پیچی كه نباید گفت آقا مواظب باش، آقا دستم فلان شد، دلم لرزید. خب دارد رانندگی میكند، میرود دیگر. این در حالی است كه این دولت انصافاً دولت پركار و در بعضی از خصوصیات نمونه است. اینكه به همهی شهرها میروند، این خیلی برای من مهم است؛ خیلی برای من جالب است. رئیسجمهور، وزیر و مدیران ارشد اجرائی كشور به شهرهای مختلف میروند. این رفتن به شهرها خیلی تأثیر دارد. بعضی میگویند آقا ما گزارشها را كه میخوانیم؛ نه، گزارش خواندن فرق میكند با رفتن. شاید بیش از اغلب مدیرها برای من گزارش میآید. وقتی انسان میرود به یك شهری، میرود به یك استانی، مینشیند با یك مردمی، مینشیند با یك مجموعهی جوانی، میبیند گزارشها با آنچه كه واقعیت است، تفاوتهائی دارد. انسان آنچه كه میبیند و میشنود، از گزارش خیلی باارزشتر است. این كار را امروز دولت دارد میكند. به همه جای كشور سفر میكنند. یك گوشهای از این را میگیرند، تبدیلش میكنند به نقطهی ضعف و ایراد گرفتن. چرا در این سفر صد تا مصوبه داشتید؛ در حالی كه پنجاهتایش بیشتر قابل عمل نیست؟ خیلی خوب، حالا پنجاهتایش عمل بشود؛ این بهتر از هیچی نیست؟ اینها ایجاد یأس است. ایرادتراشیهای بیخود: چرا به فلان سفر رفتید؟ چرا به فلان سفر نرفتید؟ اینها اشكالتراشیهائی است كه یأسآفرین است. عرض كردم؛ اغلب كسانی هم كه این كار میكنند، توجه ندارند به دنبالهی كارشان. بالاخره هر دولتی ضعفی دارد. نه اینكه این دولت ضعف ندارد؛ چرا، ضعف و خطا دارند؛ مثل بقیهی دولتها. بندهای كه میخواهم خطا بگیرم، مگر خودم خطا ندارم؟ خطاهای ما الی ما شاء اللَّه؛ یكی دوتا كه نیست. انسان جایزالخطاست؛ باید تلاش كند خطا نكند یا كمتر بكند. كسانی هم كه خطای طرف مقابل را میبینند، باید دلسوزی كنند و خطا را به گوش او برسانند؛ اما هوچیگری كردن، مردم را دلسرد كردن، اعتماد به نفس مردم را شكستن، آنها را ناامید كردن نسبت به آینده، هیچ روا نیست. این خطاب من به همه است؛ هم به مطبوعات، هم به رسانهها، هم به مسئولین، هم به كسانی كه منبرهای گوناگون خطابه و سخن گفتنِ با مردم را دارند؛ در مجلس، در نماز جمعه، در جاهای دیگر، در دانشگاهها. این چیزی است كه بحث مصلحت كشور است؛ باید مصلحت كشور را رعایت كرد. این هم یكی از آن راههای مقابلهی با اعتماد به نفس ملی است.1386/10/13 لینک ثابت مطلب كلیدیای كه لازم است اول عرض كنم- كه یكی از عزیزان، اینجا مطرح كردند- راجع به گزارههائی است كه درباره ارتباط رهبری و مردم در اینجا و آنجا گفته میشود. این چیزی كه در جلسه گفته شد، ملاك نیست؛ یا تأویل یا توجیه یا تفسیرهای مِن عندی؛ هیچكدامِ اینها درست نیست. من حرفم همانی است كه دارم میگویم. آنچه را كه برطبق مصلحت كشور و مصلحت نظام نباید گفت، نمیگوئیم؛ نه اینكه خلافِ آن را بگوئیم، بعد بخواهیم در یك جلسهی خصوصی، مثلًا فرض كنید آن خلاف گفته را تصحیح كنیم؛ نخیر، اینجور نیست. بله، بسیاری از مسائل هست كه گفتنِ آن بر مسئولان كشور حرام است؛ نباید بگویند. ما اگر همهی آن چیزهائی را كه میدانیم، بگوئیم، فقط شما كه نمیشنوید، آنهائی كه دشمن شما هستند، آنها هم میشنوند. قطعاً این چیزی كه در جلسه گفته شد، نیست؛ و بلاشك نباید برخی از مطالب را گفت. اما آنچه را كه نباید گفت، نباید گفت؛ نه اینكه باید خلاف آن را گفت و در اذهان شوب ایجاد كرد؛ شائبهای به وجود آورد. قبلًا این روشن باشد، معلوم باشد؛ حرف ما همانی است كه از ما میشنوید؛ چه در نماز جمعه، چه در دیدارهای عمومی، چه در دیدارهای دانشجوئی و دیدارهای گوناگونِ اختصاصیِ دیگر.1386/07/17
بیانات در دیدار دانشجویان نخبه و نفرات برتر کنکور و فعالان تشکلهای سیاسی فرهنگی دانشگاهها
لینک ثابت
مصالح ملّی جستار معیار عبارت است از مقررات و قانون. سلائق نباید دخالت كند. گرایش سیاسی، گرایش گروهی، گرایش جناحی نباید دخالت كند. سفارش و توصیه نباید دخالت كند. معیار بایستی بین خود و خدا، همان معیار قانونی باشد؛ هم در مسئلهی نظارتها، هم در مسئلهی قبول یا رد قوانین مجلس. فقط باید معیار را معیار قانون قرار داد. مرّ قانون باید رعایت شود. گاهی ممكن است انسان به نظرش برسد كه اگر اینجا بر طبق قانون عمل كنیم، مصلحت نباشد. در همانجا رعایت قانون از رعایت آن مصلحت بالاتر و لازمتر است؛ چون اگر چنانچه بنا شد كه با نظر اشخاص و افراد و مصلحتاندیشیِ این و آن، معیارها و ضابطهها به هم بخورد، دیگر ضابطهای باقی نخواهد ماند؛ یك روز یك كسی یك جور مصلحت میداند، یك روزِ دیگر كس دیگری جور دیگری ممكن است مصلحت بداند، یا در یك روز دو نفر دو جور مصلحت بدانند؛ لذا دیگر قانونی باقی نمیماند، ضابطهای باقی نمیماند. ضابطه مقدم است بر هر مصلحتاندیشی، بر هر نگاه و دید و بینش. البته در نگاه فقهی یا استنباط حقوقی در شورای نگهبان ممكن است تغییراتی پیش بیاید؛ این ایرادی ندارد؛ برای هر مجتهدی تبدّل رأی پیش میآید. امروز از دلیل، یك چیز میفهمد؛ یك روز دیگر ممكن است به همان دلیل نگاه كند، چیز دیگری بفهمد؛ این اشكالی ندارد. تبدّل رأی شورای نگهبان در موارد گوناگون، عیب نیست؛ منتها همین تبدّل رأی هم بایستی منطبق باشد بر ضوابط و قوانین، و منضبط باشد.1386/04/20 لینک ثابت آنچه كه به نظر من میرسد كه در این یك سال انجام بگیرد- با این تصور كه چون شما یك سال دیگر هم فرصت دارید كه برای مردم در قوارهی مجلس شورای اسلامی كار كنید، باز همین یك سال هم فرصت مهمی است- این است كه نگاه كنید و ببینید اولویتها و اهمها چیست و با جدیت دنبال آن بروید. البته یك فهرستی هم رئیس محترم مجلس چندی پیش به من ارائه كردند كه پانزده، شانزده مورد در آن نوشته شده بود؛ خوب بود؛ البته بنده نه تعیین میكنم و نه ترجیح میدهم، شما خودتان میدانید. تعدادی از چیزهائی را كه واقعاً برای كشور مهم و اساسی و ماندگار است، یا فوری و فوتی است- و لو خیلی اساسی نیست، اما برای وضع كنونی از یكفوریتی برخوردار است- انتخاب كنید و بدون نگاه به مسائل خاصی كه ممكن است برای هركسی پیش بیاید- مسائل جناحی و شخصی و غیر ذلك- آنها را دنبال كنید. این یك سال، میتواند سال بابركتی باشد. البته در آن خطوط اساسیِ مهمی كه لازم بود به عنوان امتیاز عرض بكنیم، مواضع قاطع شما در قضیهی هستهای بود كه آن هم یكی از نقاط برجسته است. خیلی خوب عمل كردید. كار درست همین بود كه دولت را الزام كنید به ایستادگی؛ دولت هم خودش علاقهمند به این كار و پیشرو در این كار است. این درست برطبق مصلحت كشور و مصلحت آینده است. به طبقات كمدرآمد و ضعیف هم مانند قبل اهتمام داشته باشید.1386/03/08 لینک ثابت همیشه در طول این سالهای طولانی هر وقت با مردم آذربایجان دیداری داشتهایم - چه در اینجا، چه در تبریز و سایر شهرها - نشانهی زنده بودن و طراوت و نشاط و ابتكار در رفتار مردم و در شعارهای مردم دیده میشد؛ امروز هم همینطور است، در تاریخ كشور ما هم همینطور است، گذشتهها هم همینطور بوده است؛ ولی تاریخ دوران نزدیك به زمان ما وقتی مورد كاوش قرار بگیرد، انسان میبیند در صف مقدم غالباً مردم آذربایجان و مردم تبریز حضور و جایگاه خودشان را تثبیت كردهاند؛ مخصوصاً آنجایی كه مصالح عظیم تاریخی كشور درمیان بوده است.1385/11/28 لینک ثابت ملت بیدار و متحد است. ما دلهایمان به هم نزدیك است. ملت به مسئولان خود اعتماد دارد؛ میداند كه آنان آنچه میكنند و آنچه میگویند، برای شخص، برای قدرت و برای زر و زور نیست. با نگاه باز نیازها و مصالح كشور مشاهده میشود و مردم هم تشخیص میدهند.1385/08/21 لینک ثابت |
