شب پنجم مراسم است و مصادف با شب شهادت امام سجاد (ع). عاشورا هم گذشت اما کل یوم عاشورا را به همین خاطر یادآوری کرده اند که عاشورا فقط یک روز در تقویم حق و عدالت نیست بلکه تقویم روزهای حق طلبی و عدالت خواهی است.
امشب شب شهادت فرزند حسین (ع) نیز هست. همان امامی که به خواست الهی زنده ماند تا سلسله امامت را ادامه دهنده باشد و عاشورا را فریاد کننده.
عزاداران حسینی بار دیگر در شب دوازدهم محرم در حسینیه امام خمینی (ره) گردهم آمدند و پس از شنیدن شرح برخی احکام از زبان حجت الاسلام فلاح زاده و استماع کلام الله مجید، رهبر انقلاب وارد حسینیه می شوند و البته به احترام تلاوت آیات وحی شعاری داده نمی شود.
با آنکه اشک آسمان زمین را اندکی خیس کرده اما حاضران همچون شب های دیگر تا خیابانهای اطراف بیت را پر کرده و نماز جماعت را به امامت رهبر خویش می خوانند.
جوانان باز هم پر شورترین قشر حاضر در عزاداری هستند و آنگاه که فریاد "حسین حسین شعار ماست شهادت افتخار ماست"، سر می دهند، یقین داری آنقدر از حسین آموخته اند که شورشان با شعور همراه است و اگر اعلام می کنند که ای رهبر آزاده آماده ایم آماده، چیزی جز اعلام آنچه که یاران حسین (ع) برایش اعمال کردند، نیست.
امشب آموختم که اگر جوانی گفت یا لیتنی کنت معکم ... نشان داده که اگر حسین (ع) تشنه ماند و تشنه به لقاء الله رفت، تشنگی اش، رود روشنگری را در تمام اعصار و دوران ها و در میان همه ملتهای آزاده جهان جاری کرد و همچنان خروشان به راه خود ادامه می دهد.
آموختم که اگر معلمی شاگردانش را که همه شان با سربند یا ابوالفضل مشخص شده اند، به حسینیه امام خمینی (ره) آورده، آموخته که معلم بزرگ عاشقان و حق طلبان چرا قیام کرد و حال که پیش از شروع مراسم در خصوص امر به معروف و نهی از منکر به زبان قابل فهم کودکان برای آنان سخن می گوید، قصدی جز بیان هدف اصلی قیام سیدالشهداء ندارد.
و راستی که کودکان در این شب ها بهترین تلمیح کاروان شام هستند ...
امشب آموختم که اگر جانباز شیمیایی که بیرون از حسینیه برای هم رزمش که بر روی صندلی چرخدار آرام گرفته ، آب وضو ریخته و سرفه های دائمش تامل هر کس را بر می انگیخت، وارد حسینیه می شود و با آنکه تنفس هوای مادی هر روز برایش سخت تر می شود، باز هم دقایقی را منتظر می ماند و با آن صدای سرفه آلود خود می گوید: هوای بیت آقا یک چیز دیگه است...
موسوی شاعر امشب از نیرنگ دوران خواند و شهامت سربازان ابا عبدالله ؛

هر که در این عرصه جانبازی کند      گر ز پا افتد سر افرازی کند
زنده ماندن گر به شرط بندگی است      مردن آزاد مردان زندگی است

و وقتی که از حال و روز زینب و دیگر زنان حرم سخن به میان آورد، دلها را به آن زمان برد که کاروان اینگونه وداع می کرد که "ای پاره پاره تن به خدا می سپارمت" و خواهر اینچنین از حسین (ع) شهید سخن می گفت:

با آنکه در کنار تو یک عمر بوده ام      نشناسمت کنون که تو هستی برادرم!

آقا نیز از نوع اشعار و بیان شیوای این شاعر تقدیر کردند.
سید احمد خاتمی نیز در سخنان خود، نقش حضرت زینب را تشریح کرد و تمام این سخنان را در یک مصرع خلاصه کرد؛ کربلا در کربلا می ماند اگر زینب نبود ...
محمد طاهری با دعای فرج شروع کرد و عزاداران یابن الحسن گویان، منتقم خون حسین (ع) را صدا می زنند. از تقارن 12 بهمن و 12 محرم می گوید و در ادامه خطبه حضرت زینب در کوفه را به نظم می خواند.
کجائید ای شهیدان خدایی، حسن ختام اشعار مداح امشب است و آنها که "و منهم من ینتظر" وصف حالشان است، این اشعار را با سوزی دگر می خوانند.
فردا، شب آخر است. امروز روز آغاز قیام زینبی هاست ...