امشبی را شه دین در حرمش مهمان است      صبح فردا بدنش زیر سمّ اسبان است
مکن ای صبح طلوع

هنوز مانده تا غروب و مردم وامدار آن مصیبت جگرسوز یکهزار و سیصد و اندی سال پیش، آمده اند به حسینیه امام خمینی (ره) به سرسلامتی فرزند فاطمه (س).
سومین شب مراسم سوگواری سید و سالار شهیدان است، درهای حسینیه دقایقی پس از چهار عصر گشوده می شود و مردم هروله کنان می دوند تا هر کدام جلوتر و نزدیک تر همراه آقا در سوگ بنشینند. حسینیه نظم و انظباط خاصی دارد. حتی محل استقرار جانبازان ویلچرنشین هم مشخص شده و در همان بدو حضور صفوف نماز شکل می گیرد. به در و دیوار حسینیه پرچم های گوناگون با اشعار و عبارت های مختلف فضای آن خیمه را حزن آلودتر کرده اند .... السلام علیک یا اهل بیت النبوه ... السلام علیک ایها المقتول الشهید ... ان الحسین مصباح الهدی و سفینه النجاه ...
محل استقرار مسئولین و رهبری آماده می شود. پارچه های سبز بر دیوار می نشیند و پرچمی بالای سر محل جلوس رهبری. همزمان، جوانان ولایتی مستقر در حسینیه در غیاب رهبرشان عرض ارادتی می کنند و با شعارهای انقلابی خود شور و حراراتی بر محفل می‌آورند...
حزب فقط حزب علی - رهبر فقط سید علی ... این همه لشگر آمده - به عشق رهبر آمده ...
و شعارهای دیگر، همه هم مملو از غیرت و شجاعت و عشق.
دقایقی از ساعت پنج عصر گذشته که حجت الاسلام و المسلمین فلاح زاده بر منبر می نشیند تا مسائل شرعی را برای مردم بازگو کند. ایشان به مناسبت سال پیامبر اعظم (ص) به بیان احکام مرتبط با رسول گرامی اسلام (ص) می پردازد. از جمله اینکه برای نماز در مسجد النبی پاداش بسیاری دانسته اند و دو رکعت از لحاظ معنوی ده هزار رکعت پاداش دارد. وی به این نکته نیز اشاره می کند که این پاداش فقط بعد معنوی دارد و این گونه نیست که کسی گمان کند با خواندن یک رکعت نماز در آن مسجد شریف توانسته هزار رکعت از نمازهای احتمالی قضا خود را جبران کند.
آفتاب در حال غروب است و قاری به زیبایی و حزن آلود قرآن قرائت می کند. در لحظاتی بعد عطر اذان به فضای ملکوتی حسینیه نورانیتی آسمانی می بخشد و مؤذن در حال اشهد ان علی ولی الله است که رهبر معظم انقلاب اسلامی وارد حسینیه می شوند و مردم به حرمت اذان، رهبر شان را با نگاه بدرقه می کنند. مسئولینی با سلایق گوناکون سیاسی در صفوف اول و دوم آماده می شوند تا قامت ببندند به امامت مقتدایشان. دکتر عارف، معاون اول دولت هشتم و مهرعلی زاده و داود دانش جعفری و محمود فرشیدی و چند تن از وزرای دولت نهم از آن جمله اند.
مردم پس از اقامه اذان بار دیگر فریاد برمی آورند و به رهبرشان عرض ارادت می کنند. ابوالفضل علمدار – خامنه ای نگه دار.
نماز که تمام می شود باز هم دریای احساسات و ارادت مردم به خروش می افتد و آقای بهتاش ذاکر اهل بیت (ع) با ذکر صلواتی مردم را به آرامش می نشاند و خود در وصف ابا عبدالله (ع) می خواند ...

تو محبوب خدای لایزالی – نداری در همه عالم مثالی           درّ گنجینه علم و کمالی – تو یاقوتی به گنج لایزالی.

وی همچنین به درس هایی که مردم باید از عاشورا بگیرند اشاره می کند و از آن جمله نماز اول وقت را مثال می زند و به تشریح ظهر عاشورای سال 61 هجری می پردازد که آقا امام حسین (ع) به زیبایی و در بحبوحه میدان جنگ به نماز و مناجات با خداوند پرداختند.
حجت الاسلام والمسلمین پناهیان آماده منبر رفتن است و مردم شعار ای رهبر آزاده – آماده ایم آماده را سر داده اند.
خطیب سومین شب مجلس سوگواری اباعبدالله در حسینیه امام خمینی (ره) در ابتدای بیانات خود به این موضوع اشاره می کند که درسهای واقعه عاشورا به سادگی قابل احصاء نیستند.
وی یکی از مهم ترین پیام های عاشورای اباعبدالله را درد دین معرفی کرده و با اشاره به موضوع مناجات و راز و نیاز امشب کاروان اباعبدالله در صحرای کربلا، پیشنهاد می دهد که قرآن خواندن با حزن در مجالس عزای ائمه بیش از پیش رواج یابد.
روضه ای جانسوز از واقعه کربلا حسن ختام بیانات حجت الاسلام والمسلمین پناهیان بود. وی با تأکید بر این نکته که شیعه باید در موضوع وحدت بسیار ظریف عمل کند از عبدالله بن عمر یاد کرد که اگر چه با حضرت علی (ع) بیعت نکرد اما آقا اباعبدالله را در آغوش گرفت و سینه مبارک ایشان را بوسید و در توجیه کار خود گفت: شاهد بودم که رسول خدا (ص) در زمان کودکی اباعبدالله سینه ایشان را می بوسیدند و می گفتند: من جای نیزه ها را می بوسم.
نوبت به سعید حدادیان می رسد تا با اشاره ای و کسب اجازه ای از رهبر انقلاب بر منبر بنشیند. مطلع کلام این ذاکر اهل بیت (ع) نجوا با صاحب الزمان (عج) است ...

ای امیر همه در کجایی           یوسف فاطمه (س) در کجایی

وی آنگاه به تلاقی فجر انقلاب و ایام محرم اشاره می کند و خطاب به بنیانگذار انقلاب حضرت امام خمینی (ره) چنین می خواند:

ای خمینی تو روح خدایی           جلوه از روی زهرا گرفتی
تو مگر حاکم قلب هایی           کاین چنین جا به دل ها گرفتی
از تو بر عاشقان این شعار است           مرگ در راه حق افتخار است

حدادیان آنگاه به زیبایی به تلفیق عاشورای سال 61 هجری و کربلای ایران پرداخت و تحسین حضار را برانگیخت. مردم گهگاه با عبارات تحسین برانگیز خود وی را همراهی می کردند ...

عَلَمی در هویزه برپا شد      که از آن ساطع است نور هدی
به بلندای همت «همت»      به پرافشانی «جهان آرا»
به مناجات آخر «چمران»      با سر و دست و دیده و اعضاء
به شکوه حماسه لبنان      به تجلّی جاء نصر الله
تا ابد زنده است پیش حسین      تا قیامت به پاست کرب و بلا
هیأتی ها چه خوب می دانند      ملت ما چه خوب می دانند
چیست امروز درس عاشورا
مرگ بر حامیان اسرائیل      مرگ بر نوکران آمریکا
حق تعالی کرد به شیعه عطاء      دو کلید ظفر دو رمز بقاء
پیش رو روشنای صبح ظهور      پشت سر ماجرای کرب و بلا
پیش رو رأیت انا المهدی      پشت سر خون سید الشهدا
شیعه و بیم از خطر هرگز      شیعه و ترس از بلا، کلّا
شیعه مرگ سرخ مأنوس است      شیعه جان می دهد به شوق لقاء ...

وی در پایان ذکر مصایب خود در لا به لای اشعارش از دوستان شهیدش هم یاد کرد و با ترجیع بند « یاد امام و شهدا ، دلو می بره کرب و بلا » سوز خاصی به محفل بخشید و شانه های جا ماندگان از قافله کربلائیان هشت سال دفاع مقدس را به لرزه انداخت.
دعای حدادیان و شعار « ما اهل کوفه نیستیم علی تنها بماند » مردم، حسن ختام مراسم سوگ اباعبدالله در حسینیه امام خمینی (ره) بود.
حدادیان پس از مراسم در محفلی خودمانی به علاقه رهبر انقلاب نسبت به شعر « یاد امام و شهدا ، دلو می بره کرب و بلا » اشاره کرد و گفت: این شهر را با اجرای خاص خود در ایام فاطمیه (س) خوانده بودم اما رهبر انقلاب تأکید داشتند به خاطر علاقه شان بار دیگر آنرا قرائت کنم، که اطاعت امر شد.