ماجراى عاشوراى سيّدالشهداء، حسين‏بن‏على عليه‏السّلام كه مظهر مقاومت و به‏ كارگيرى اراده الهى و انسانى و صف‏آرايى جنود رحمان در مقابل جنود شيطان بود.

 

هشتم محرم 1428

 

 

مقتلِ «ابن‏طاووس»، مقتلِ بسيار خوبى است؛ چون عبارات، خيلى خوب و دقيق و خلاصه انتخاب شده است.

رهبر معظم انقلاب اسلامی

فداكارى و شهادت سقای دشت كربلا:

سالیان سال است ایثار در برابر تو سر فرود آورده و آب در حسرت رسیدن به اطفال حرم ، شرم را به ستوه آورده است.
اطفال چه مشتاقانه عمو را نشان می دهند و انتظار برای آب را چه معصومانه به رخ دقایق زود گذر عاشورا می کشند ...
" راوى مى‏گويد: تشنگى بر حسين(ع) سخت فشار مى‏آورد. آن حضرت بالاى شطّ فرات آمد، در حالى كه برادرش عبّاس هم در خدمتش بود. سپاهيان ابن‏سعد به جنبش درآمدند و راه را بر او بستند.
مردى از قبيله بنى‏دارم، تيرى به سوى او افكند كه در كام شريفش جان گرفت. حسين(ع) تير را بيرون آورد و دست خود را زير آن خون گرفت تا لبريز شد و آن را به زمين ريخت و فرمود: «خداوندا به و شكايت مى‏كنم از ستمهايى كه اين مردم با پسر پيغمبرت مى‏نمايند.» پس از آن لشكر بين عبّاس(ع) و حسين(ع) جدايى انداختند و دور عباس حلقه زدند و او را از هر طرف احاطه كردند تا او را شهيد نمودند."

و انتظار چه زود پایان می یابد و چه غریبانه ستارگان حسین (ع) ، ماه بنی هاشم را می جویند.

» آرشیو مطالب قبلی : 1   2   3   4   5   6   7