ماجراى عاشوراى سيّدالشهداء، حسين‏بن‏على عليه‏السّلام كه مظهر مقاومت و به‏ كارگيرى اراده الهى و انسانى و صف‏آرايى جنود رحمان در مقابل جنود شيطان بود.

 

ششم محرم 1428

 

 

مقتلِ «ابن‏طاووس»، مقتلِ بسيار خوبى است؛ چون عبارات، خيلى خوب و دقيق و خلاصه انتخاب شده است.

رهبر معظم انقلاب اسلامی

شهادت طفل شيرخوار:

آب مهریه مادر توست .
طفل شیر خوارت در انتظار ، لبان خشکش را برهم می زند تا کمی از حرارت عطش بکاهد و برق چشمان شش ماهه عزیزت چه بر دل تو چنگ می زند ...
"حسين(ع) در خيمه آمد و به زينب فرمود: «فرزند كوچك مرا بده تا با او وداع كنم.» طفل را روى دست گرفت و خواست او را ببوسد كه ناگاه حرملةبْن‏كاهل اسدى (لعنةاللَّه عليه) او را هدف تير قرار داد. آن تير در حلق كودك جا گرفت و از دنيا رفت. حسين(ع) فرمود: “اين طفل را بگير.” و دست خود را زير خون گلوى او مى‏گرفت و جون دستش از خون لبريز مى‏شد و به سوى آسمان مى‏پاشيد و مى‏فرمود: «اين مصيبتها بر من سهل است، زيرا در راه خداست و خداى من مى‏بيند.»
حضرت باقر(ع) فرمود: «از آن خونهايى كه حسين(ع) به سوى آسمان پاشيد قطره‏اى به زمين باز نگشت.»"

» آرشیو مطالب قبلی : 1   2   3   4   5