بسم اللّه‌ الرحمن الرحیم

اظهار همدردی با معلولین انقلاب

من هر روز تأسفم بیشتر می‌شود؛ دیروز جمعی از معلولین اینجا بودند. گاهی از آن جهت مواجه شدم، مورد تأثر و تأسف. و امروز شما می‌گویید که چهار میلیون در ایران معلول هست! و من نمی‌دانم که این چهار میلیون معلولین انقلاب هستند، یا اعم از این انقلاب و غیر از انقلاب. در هر صورت، لابد در بِیْنِشان معلولین انقلاب زیاد است و این مورد تأسف بسیار من است که ما یک همچو جوانانی در این انقلاب معلول داشتیم. و عدّۀ کثیری هم اشخاصی بودند که از دست رفته‌اند. منتها در مقابل یک همچو ضایعه، ما آن چیزی که بدست آوردیم به نظر می‌آید که بیشتر باشد. برای اینکه حیثیت اسلام و حیثیت ملت ایران داشت پایمال می‌شد؛ کوشش داشتند به اینکه حیثیت اسلام را ساقط کنند، ملت ما را هم همین طور؛ و خداوند تعالی خواست که آمال آنها بوجود نیاید، و ملت ما را بیدار کرد، به طوری که همۀ قشرها کوشش کردند و با همت همۀ قشرها ـ چه دانشگاهی، چه روحانی، چه کارمند، چه بازاری، چه اداری ـ همۀ اینها با هم کوشش کردند و بحمداللّه‌ این توطئۀ شیطانی و این سد طاغوتی را شکستند.

من امیدوارم که خداوند به ما و همۀ شما توفیق بدهد که این خللهایی که در ایران پیدا شده است بتوانیم پُر کنیم جایش را. و این معلولین ان‌شاءاللّه‌ شفا پیدا بکنند؛ یا معالجاتی که لازم است برای آنها بشود. و البته امثال شما، که در این امر وارد هستید و مواجه هم هستید دائماً با این قشر معلولین ـ و معلوم است که روحیّه‌تان متأثر می‌شود از اینها ـ کارتان
اگر برای خدا باشد ارزنده است. امیدوارم خداوند به شماها سلامت و صحت بدهد که در راه خیر کوشا باشید. و همه نظرتان به این باشد که یک اشخاصی که برادرهای ما هستند، برادرهای شما هستند، و اینها در این راه معلول شده‌اند، یا اینکه معلول بوده‌اند، نجات پیدا بکنند. به آن اندازه که می‌توانید به آنها خدمت بکنید.

اما راجع به این تقاضایی که دارید،[۱]ممکن است این کاغذ پیش من باشد تا من مطالعه کنم. و مراجعه کنند که ان‌شاءاللّه‌ بلکه انجام بگیرد تقاضای شما. و من از شماها متشکرم. خداوند به همۀ شما صحت و عافیت عنایت کند.

[پس از سخنان یکی از همسران شهدای اصفهان، حضرت امام فرمودند:]

من هم به شما و سایر بازماندگان شهدا تسلیت عرض می‌کنم؛ و شریک شما هستم در این مصیبت‌ها، و شریک ملت ایران در مصیبت‌هایی که به آن وارد شده است و می‌شود. لکن آن چیزی که مصیبت‌ها را آسان می‌کند این است که برای خداست. چون امر برای خداست و پشتیبانی از احکام خدا و از اسلام است، آسان می‌شود همۀ امور. اولیای ما هم همه چیزشان را برای اسلام فدا می‌کردند و فدا کردند. خداوند ان‌شاءاللّه‌ به شما صبر عنایت کند، و آنها را رحمت کند ان‌شاءاللّه‌.