|
 آيت
اللَّه شهيد سيد محمدباقر صدر
در ميان چهرههاى برجستهى حوزههاى علميه در دهههاى اخير
مرحوم آيت اللَّه شهيد سيد محمدباقر صدر (قدّساللَّهروحه) يكى
از ممتازترين و شگفتانگيزترين آنهاست.
هر مجمع علمى حق دارد كه به فرآوردهى انسانى بزرگى چون اين
عالم بزرگوار به خود ببالد. او بىشك يك نابغه و يك ستارهى
درخشان بود. از جنبهى علمى، جامعيت و تحقيق و نوآورى و شجاعت
علمى را يك جا دارا بود. در اصول، در فقه، در فلسفه و در هر
آنچه به اين دانشها ارتباط مىيابد در زمرهى بنيانگذاران و
صاحبان مكتب محسوب مىشد.
استعداد خارقالعاده و پشتكار كمنظير او از وى عالم ذوفنون و
ژرفنگرى پديد آورده بود كه ديد نافذ و ذهن جستجوگرش در آفاق
علوم متداول حوزهها محصور نمانده و هر آنچه را كه براى يك
مرجع بزرگ دينى در دنياى متنوع امروز سزاوار است به حيطهى
تحقيق و مطالعه كشيده بود و سخنى نو و فكرى بكر و اثرى ماندگار
در آن مىآفريد.
بىشك اگر اين جوهرهى علم و تحقيق و اين ذخيرهى تمامنشدنى
انسانى، با دست پليد جنايتكاران از حوزه علميه ربوده نمىشد،
جامعهى شيعى و اسلامى مىتوانست در آيندهى نزديكى شاهد اوج
ديگرى در قلمرو مرجعيت و رياست علمى و دينى باشد.
توفيق و مدد الهى، آميختگى اين فضيلتهاى بزرگ را با رتبهى
والاى جهاد فىسبيلاللَّه رقم زد. در هنگامى كه حوزهى كهن
نجف در بوتهى آزمايش مواجهه با امواج بيدارى اسلامى و انقلابى
قرار گرفت، اين شخصيت بيدار و آگاه قدم در راه مجاهدتى علمى و
سياسى نهاد و درخشش معنوى خود را مضاعف ساخت، بينش عميق او
نياز زمان را حس كرد و در راهى كه اجداد طاهرينش به روى پيروان
و جانشينان خود گشوده بودند، گامى استوار نهاد و چه زود پاداش
اين فداكارى عظيم، يعنى محنت و سپس شهادت در راه خدا را دريافت
كرد.
پيام به كنگره
بزرگداشت شهيد آيت الله سيد محمدباقر صدر29/10/79
|
