انتخابات ریاست جمهوری از افتخارات اسلام
... انتخابات نماد حركت اسلامى در كشور ماست. انتخابات، هديه‏ى اسلام به ملت ماست. امام بزرگوار ما حكومت اسلامى به روش انتخاباتى را به ما ياد داد. حكومت اسلامى در ذهن‏ها و خاطره‏ها به شكل خلافت‏هاى موروثى به يادگار مانده بود؛ خيال مى‏كردند حكومت اسلامى يعنى مثل خلافت بنى‏اميه و بنى‏عباس يا خلافت تركان عثمانى؛ يك نفر با نام و شكل ظاهرى خليفه، اما با باطن و عمل فرعون و پادشاهان مستبد؛ بعد هم كه از دنيا مى‏رود، يك نفر را به جاى خود معين كند. در ذهن مردم دنيا، حكومت اسلامى به اين شكل تصوير مى‏شد؛ كه بزرگترين اهانت به اسلام و حكومت اسلامى بود. امام، حكومت اسلامىِ به روش انتخابات مردم و حضور مردم و تعيين منتخب مردم را - كه لبّ اسلام است - بار ديگر براى مردم ما معنا كرد و در جامعه‏ى ما تحقق بخشيد.
امروز در كشور ما مسئولانِ سطوح مختلف به‏وسيله‏ى مردم انتخاب شده‏اند؛ يا مستقيم يا غيرمستقيم. مسئول انتصابى، مسئوليت موروثى، مسئوليت به خاطر پول و چيزهاى مادى و دنيوى، در نظام جمهورى اسلامى نداريم. انتخابات رياست جمهورى، انتخابات مجلس شوراى اسلامى، انتخابات خبرگان تعيين رهبرى، و انتخابات شوراى شهر جزو افتخارات ملت ايران، جزو افتخارات اسلام، و جزو افتخارات شخص امام است. قانون اساسى ما با تعيين موارد اين انتخاب‏هاى حساس و سرنوشت‏سازِ مقطعى توانسته است در دنياى اسلام، ذهن‏ها و فكرهاى مؤمن و روشن و تحول‏خواه را به خود جذب كند.
مبناى مردم‏سالارى دينى با مبناى دمكراسى غربى متفاوت است. مردم‏سالارى دينى - كه مبناى انتخابات ماست و برخاسته‏ى از حق و تكليف الهىِ انسان است - صرفاً يك قرارداد نيست. همه‏ى انسان‏ها حق انتخاب و حق تعيين سرنوشت دارند؛ اين است كه انتخابات را در كشور و نظام جمهورى اسلامى معنا مى‏كند. اين، بسيار پيشرفته‏تر و معنادارتر و ريشه‏دارتر از چيزى است كه امروز در ليبرال دمكراسى غربى وجود دارد؛ اين از افتخارات ماست؛ اين را بايد حفظ كرد.

حضور در انتخابات هم حق مردم وهم تکلیفی بر دوش آنها
تكيه نظام به آراء مردم، يكى از ميدانهايى است كه مردم در آن نقش دارند. حضور مردم و اعتقاد به آنها بايد در اين‏جا خود را نشان دهد. در قانون اساسى ما و در تعاليم و راهنماييهاى امام، هميشه بر اين نكته تأكيد شده است كه نظام بدون حمايت و رأى و خواست مردم، در حقيقت هيچ است. بايد با اتّكاء به رأى مردم، كسى بر سر كار بيايد. بايد با اتّكاء به اراده مردم، نظام حركت كند. انتخابات رياست جمهورى، انتخابات خبرگان، انتخابات مجلس شوراى اسلامى و انتخابات ديگر، مظاهر حضور رأى و اراده و خواست مردم است. اين يكى از عرصه‏هاست. لذا امام بزرگوار، هم در دوران حيات خود به‏شدّت به اين عنصر در اين عرصه پايبند باقى ماند و هم در وصيّت‏نامه خود آن را منعكس و به مردم و مسئولان توصيه كرد. در حقيقت انتخابات و حضور مردم در صحنه انتخابِ رئيس جمهور، نمايندگان مجلس و يا ساير انتخابهايى كه مى‏كنند، هم حقّ مردم است، هم تكليفى بر دوش آنهاست. در نظام اسلامى، مردم تعيين‏كننده‏اند. اين هم از اسلام سرچشمه مى‏گيرد

جمهوری اسلامی مردم سالاری تمام عیار
امروز نظام جمهورى اسلامى - كه يك نظام دينى است و قواعد و اصول و پايه‏هاى ارزشى آن از دين سرچشمه مى‏گيرد - يك نظام مردم‏سالار به تمام معناست و در هيچيك از كشورهاى اسلامى، مردم‏سالارى به شكل وسيعى كه در جمهورى اسلامى هست، وجود ندارد. البته اين حقيقت براى جبهه دشمنان تلخ است. آنها حاضر نيستند ببينند در مقابل چشمشان پرچم دين و دمكراسى روى يك عَلَم برافراشته مى‏شود. سعى آنها اين است كه بين مردم‏سالارى و دين فاصله ايجاد كنند؛ لذا واقعيت نظام جمهورى اسلامى رنجشان مى‏دهد. براى اين‏كه بتوانند افكار عمومى دنيا را از اين حقيقت درخشان منحرف كنند، با وسايل تبليغاتى و ابزارها و عمّال تبليغاتىِ خود، ملّت ايران را به دمكراسى دعوت مى‏كنند! اين يكى از طنزهاى بزرگِ امروز ما و اين نقطه تاريخ است. همان كسانى‏كه نظام طاغوتى شاه، نظام استبدادى دوران پهلوى، كودتاهاى نظامى و نظامهاى هيچ از دمكراسى نفهميده و نشناخته را مورد قبول و تصديق قرار مى‏دهند، نظام جمهورى اسلامى را كه در طول بيست‏وچهار سال عمرش، بيست و چند انتخابات در آن برگزار شده و از رهبرى تا رياست جمهورى تا نمايندگان مجلس و اركان نظام آن، با واسطه و بى‏واسطه، به انتخاب مردم سرِ كار مى‏آيند و مردم آنها را مى‏شناسند و مى‏پسندند و انتخاب مى‏كنند، به دمكراسى و مردم سالارى دعوت مى‏كنند! اين در حالى است كه مردم‏سالارى و ميل مردم به شركت در انتخاب مسئولان، مثل كشور ما، در خود امريكا - كه دشمنان ما و قدرتهاى گزافه‏گوى امريكايى، از پشت بلندگوهاى خود، ملت ما و ما را مخاطب قرار مى‏دهند - وجود ندارد. رئيس‏جمهورِ امروز امريكا برخلاف قواعد مردم‏سالارىِ كشورش سرِ كار آمده است؛ اين را همه مى‏دانند. آنها با نظامهاى استبدادى كنار مى‏آيند، چون تسليم هستند؛ با نظامهايى كه بر اثر كودتا به‏وجود آمده‏اند، كنار مى‏آيند، چون مطيع هستند؛ اما نظام اسلامى را چون معتقد به استقلال و متّكى بر ارزشهاى خود است و حاضر نيست سلطه آنها را بپذيرد، مورد انتقاد قرار مى‏دهند و به آن، تهمت استبداد و ديكتاتورى مى‏زنند، كه مناسب خودشان است.
امروز همه تلاش جبهه دشمنان اسلام بر اين متمركز است كه نهضت بيدارى اسلامى را در دنيا از بين ببرند. از همه‏جا هم بيشتر روى ملت و كشور ايران تكيه مى‏كنند و متمركزند؛ چون ملت ايران به دنيا الگو داد و با افكار خود و مفاهيم جديدى كه در دنيا براى مسلمانان مطرح نمود و با جهاد جانانه‏اى كه كرد و با شجاعتى كه مرد و زن و جوان و پير ايرانى در دوران بيست و چهار ساله عمر انقلاب از خود نشان دادند، توانست ملتهاى مسلمان را به خود متوجّه كند و موج بيدارى اسلامى را در كشورهاى اسلامى به‏وجود آورد. از اين‏روست كه لذا با اين كانون مركزىِ بيدارى اسلام از همه‏جا و از هميشه دشمن‏ترند. اين دشمنى را با غرض‏ورزيها، با اِعمال خباثت، با تبليغات دروغين و با تندخوييهاى خشمگينانه نشان مى‏دهند؛ هدف هم اين است كه ملت ايران و مسئولان را مرعوب كنند و همه را بترسانند؛ از تجربه‏هاى ناموفّق خودشان كه موجب غرور آنها شده است، استفاده كنند براى اين‏كه يك ملت به اين عظمت و يك انقلاب و نظام به اين استحكام را در مقابل خودشان وادار به عقب‏نشينى كنند.

نظام جمهوری اسلامی، نظامی مستحکم و مردمی
در كشور ما، انقلاب‌ از روز اول‌، همه‌ی‌ نقشها در همه‌ی‌ امور را به‌ مردم‌ داده‌است‌. يعنی مجلس‌ را ـ كه‌ محل‌ قانونگذاری‌ است‌ ـ مردم‌ تشكيل‌ می‌دهند و نمايندگان‌ مردم‌ به‌ آن‌ جا می‌روند و هيچ‌كس‌ هم‌ حق‌ ندارد نماينده‌ای را به‌ مردم‌ تحميل‌ كند. يك‌ نفر نماينده‌ هم‌ از اين‌ دويست‌ و هفتاد نفر، بدون‌ آرای مردم‌ به‌ مجلس‌ نمی‌آيد. رئيس‌ جمهور را ـ كه‌ مجری‌ امور و مدير و رئيس‌ اداره‌ی‌ كشور است‌ ـ مردم‌ با آرای خودشان‌ انتخاب‌ می‌كنند. هر كسی‌ را كه‌ دلشان‌ خواست‌، انتخاب‌ می‌كنند. اختيار با مردم‌ است‌.
اين‌ وضعی كه‌ انتخابات‌ رياست‌ جمهوری در ايران‌ دارد، حتی در كشورهای‌ دموكراتيك‌ غرب‌ هم‌ اين‌ وضعيت‌ نيست‌; چون‌ در آن‌ كشورها، احزاب‌ در مقابل‌ هم‌ صف‌آرايی می‌كنند و هر حزبی، اسم‌ كسی را به‌ عنوان‌ كانديدا ذكر می‌كند. مردمی كه‌ به‌ آن‌ كس‌ رأی می‌دهند، در حقيقت‌ به‌ آن‌ حزب‌ رأی می‌دهند و خيليها آن‌ كس‌ را اصلا نمی‌شناسند. به‌ هر جهتی طرفدار اين‌ حزبند و انگيزه‌های گوناگون‌ اقتصادی و سياسی و غيرسياسی موجب‌ می‌شود كه‌ طرفدار فلان‌ حزب‌ باشند و به‌ خاطر طرفداری آن‌ حزب‌، به‌ كانديدای آن‌ تشكيلات‌ رأی می‌دهند و خود آن‌ كانديدا را هم‌ اصلا نمی‌شناسند.
در ايران‌، اين‌گونه‌ نيست‌. در ايران‌، يكايك‌ كسانی كه‌ كاغذ رأی را در صندوق‌ می‌اندازند، آن‌ شخص‌ را می‌شناسند و به‌ عنوان‌ رئيس‌ جمهور به‌ او رأی می‌دهند...
نتيجه‌ اين‌ است‌ كه‌ نظام‌، نظام‌ مستحكمی است‌; زيرا كه‌ مردمی می‌باشد. آن‌چيزی كه‌ به‌وسيله‌ی ابرقدرتها قابل‌ از بين‌ رفتن‌ است‌، عبارت‌ از حكومتی است‌ كه‌ به‌ مردم‌ متكی نيست‌. آن‌ چيزی كه‌ به‌ وسيله‌ی عوامل‌ سازمان‌ جاسوسی امريكا، در يك‌ كشور قابل‌ برداشتن‌ و گذاشتن‌ است‌، حكومت‌ يا دولتی است‌ كه‌ با مردم‌ رابطه‌ای نداشته‌ باشد و پشتوانه‌ی عظيم‌ قوی مردمی، پشت‌ سرش‌ نباشد. حكومتی كه‌ دشمن‌ خارجی می‌تواند چهار نفر را عليه‌ آن‌ به‌ كودتا وادار و تحريك‌ بكند، حكومتی است‌ كه‌ روی تخت‌ حكومت‌ نشسته‌، اما مردم‌ به‌ او وصل‌ نيستند. مردم‌ برای خودشان‌ می‌روند و او برای خودش‌ حركت‌ می‌كند.
نظامی كه‌ در آن‌ حاكم‌ ـ چه‌ رهبر، چه‌ رياست‌ جمهوری، چه‌ رياست‌ قوه‌ی قضاييه‌، چه‌ مجلس‌ شورای اسلامی ـ متكی و متصل‌ به‌ مردم‌ و مورد علاقه‌ و پشتيبانی و حمايت‌ آنهاست‌، نظام‌ جمهوری اسلامی است‌ كه‌ نه‌ امريكا و متحدانش‌ و نه‌ شرق‌ و غرب‌ ـ آن‌ روزی كه‌ دو قدرت‌ بزرگ‌ در دنيا وجود داشت‌ ـ و نه‌ هيچ‌ قدرتی قادر نيست‌ اين‌ نظام‌ و حكومت‌ را متلاشی و بلكه‌ متزلزل‌ كند.

انتخابات هم حق مردم و هم یک وظیفه ملی
کشور ما متكى به آراء مردم است. علت اين‏كه دشمنان ملت و طمع‏ورزان به اين آب و خاك نتوانسته‏اند در طول بيست‏وشش سال گذشته گزندى وارد كنند، حضور و اراده و مشاركت مردم در صحنه‏هاى مختلف بوده است. راهپيمايى‏هاى شما در بيست‏ودوم بهمن يا در روز قدس و شركت شما در انتخابات‏هاى گوناگونِ سالهاى گذشته، اين كشور را بيمه كرده است. مشاركت در سرنوشت كشور علاوه بر اين‏كه در اداره و تعيين مديريت كشور نقش دارد، در خنثى كردن دشمنىِ دشمنان هم بزرگترين نقش را ايفا مى‏كند.
نكته‏ى بعد اين است كه انتخابات، هم حق ملت است، هم يك وظيفه‏ى ملى است. نظام جمهورى اسلامى نظامهاى انتصابىِ قدرتها را نسخ كرد و انتخاب مردم را در مديريت كشور داراى نقش كرد. اين حق آحاد ملت است كه بتوانند انتخاب كنند و در تعيين مدير كشور داراى نقش باشند. از سوى ديگر وظيفه هم هست؛ به اين خاطر كه اين شركت مى‏تواند روح نشاط و احساس مسئوليت را هميشه در جامعه زنده نگه دارد و حضور مردم در صحنه را به رخ دشمنان اين ملت بكشد. انتخابات فقط يك وظيفه نيست، فقط يك حق هم نيست؛ هم حق شماست، هم وظيفه‏ى عمومى است.
نكته‏ى بعدى اين است كه انتخابات رياست‏جمهورىِ امسال نسبت به ساير انتخابات‏ها اهميت بيشترى هم دارد؛ و آن به‏خاطر اين است كه در سال 1384 برنامه‏ى چهارم توسعه و پيشرفت كشور آغاز مى‏شود. اين اولين برنامه در طول مدت اجراى سند چشم‏انداز بيست ساله است. امروز كشور ما به حول و قوه‏ى الهى به اين توانايى و قدرت رسيده است كه بتواند آينده‏ى بيست ساله‏ى ايران را طراحى كند و چشم‏انداز روشنى براى اين مدت در جهت اهداف والا و حقوق طبيعى و شايسته‏ى اين ملت ترسيم كند. اين مدت بيست ساله، يعنى چهار برنامه‏ى پنج ساله. اولين برنامه، امسال آغاز خواهد شد. در آغاز برنامه، يك مديريت كارآمد، با كفايت و پُرنشاط بايد سر كار باشد تا بتواند سازه‏هاى اين برنامه را مستحكم و استوار كند و پايه‏هاى اين برنامه را به‏طور عميق و محكم پى‏ريزى كند. اهميت اين انتخابات در اين است كه ملت ايران مى‏خواهد مديرى را انتخاب كند كه بتواند موانع اجراى برنامه را از سر راه ملت ايران بردارد؛ مثل بولدوزرى كه موانع را برمى‏دارد تا جاده‏‌اى را صاف كند.
يك انسان قوى، با كفايت، داراى نشاط و شادابى و شوق به كار و احساس مسئوليت خواهد توانست حركت بيست ساله به سمت چشم‏انداز را - كه امسال اين شروع انجام مى‏گيرد - با قوت و قدرت آغاز كند. مديرى كه ملت ايران در انتخابات برخواهد گزيد، شروع‏كننده است؛ در واقع وارد كننده‏ى كشور در يك دوره‏ى جديد و در يك حركت تازه به سمت همان چيزهايى است كه ملت ايران به آن احتياج دارد. در طول سالهاى گذشته، از بعد از جنگ تا امروز، كارهاى فراوانى در اين كشور انجام شده؛ هر كس انكار كند، بى‏انصافى كرده است. ساخت زيربناهاى كشور، كارهاى عمرانى فراوان، پيشرفت‏هاى علمى و فناورى؛ بنابراين در همه‏ى زمينه‏ها كار شده است.
آنچه امروز مهم است، اين است كه همه‏ى بناهاى رفيعى كه در طول اين مدت به‏وجود آمده و ساخته شده است، تأثير خود را در واقعِ زندگى مردم نشان دهد؛ آب عظيمى كه پشت اين سد متراكم شده و به‏وجود آمده است، به مزرعه‏ى زندگى مردم راه پيدا كند و نتايج اين تلاش‏ها سر سفره‏ى مردم و در زندگى آنها ديده شود؛ اين كار بزرگى است؛ اين برداشتن موانع از سر راه را مى‏طلبد. تعيين مديريت قدرتمند و توانايى به اين ترتيب، جزو كارهاى امسال ملت ايران است.

صحنه انتخابات یکی از جدی ترین و پر شورترین صحنه های مشارکت عمومی مردم
امسال، سال تجديد انتخابات رياست جمهورى است؛ اين هم مقطع بسيار مهمى است. هر انتخاباتى براى ملت ما و فضاى عمومى كشور مثل نسيمى است كه فضا را تغيير مى‏دهد و معطر مى‏كند؛ هواى تازه‏يى در فضاى كشور به وجود مى‏آورد و اميدهاى تازه‏يى در دل‏ها برمى‏انگيزد. صحنه‏ى انتخابات - بخصوص انتخابات رياست جمهورى - يكى از جدى‏ترين و پُرشورترين و پُرجاذبه‏ترين صحنه‏هاى مشاركت عمومى مردم است.
براى ملت ما اين انتخابات مهم است؛ همچنان كه براى دشمنان ما هم اين انتخابات مهم است. از چند ماه قبل برنامه‏هاى تبليغاتى دشمنان روى انتخابات رياست جمهورى در 27 خرداد متمركز شده. آنچه آنها درباره‏ى انتخابات مى‏خواهند، درست نقطه‏ى مقابلِ چيزى است كه منافع ملى كشور و ملت ما آن را مى‏طلبد. آنها مى‏خواهند انتخابات بى‏رونق باشد و مردم در انتخابات شركت نكنند. آنها مى‏خواهند انتخابات، اطمينان و اعتمادى را در مردم به‏وجود نياورد. امروز تبليغاتِ تبليغاتچى‏هاى خارجى روى اين نقطه‏ها متمركز است؛ مردم را نسبت به انتخابات دلسرد، بى‏اعتماد و بى‏اعتنا كنند؛ درست نقطه‏ى مقابلِ آن چيزى كه براى ملت و كشور ما مهم است.
انتخابات مى‏تواند براى كشور و ملت ما يك وسيله‏ى مصونيت و يك نمودار اقتدار باشد و ملت و نظام اجرايى كشور را در مقابله‏ى با چالش‏هاى گوناگون جهانى، از گذشته مستحكم‏تر كند. انتخابات مى‏تواند نظام جمهورى اسلامى را جوان‏تر از آنچه هست، بكند. انتخابات پُرشور از سوى مردم مى‏تواند روز نويى را براى آنها رقم بزند. انتخابات، هم در صحنه‏ى خارجى و در مقابل چشم بيگانگان، هم در صحنه‏ى داخلى، و هم براى پيشرفت كشور، يكى از مهمترين و اساسى‏ترين رويدادهاست. دشمن مى‏خواهد انتخابات نباشد. اگر مى‏توانستند روى مردم و يا گروه‏هاى سياسى اثر بگذارند، كارى مى‏كردند كه اصلاً انتخابات برگزار نشود؛ كارى كه در انتخابات مجلس هفتم مى‏خواستند انجام دهند و مايل بودند اساساً انتخابات برگزار نشود.
اين‏كه يك نظام اسلامى - نظامى زير پرچم توحيد و دين - مى‏تواند مردم سالارى را به شكل آشكار و واضح و با زبان گويا در مقابل چشم مردم جهان قرار دهد، درست عكس تبليغات استكبارىِ دنياى ليبرال دمكراسى است. آنها مى‏خواهند بگويند مردم سالارى منحصر در ماست. نمى‏توانند اين را تحمل كنند كه يك نظام اسلامى و دينى، با ارزش‏هاى والاى ايمانىِ خود بتواند مردم سالارى را اين‏طور نهادينه كند. در طول بيست‏وپنج سال، حداقل بيست‏وپنج انتخابات در اين كشور برگزار شده است و مردم پاى صندوق‏ها رفته‏اند و گزينه‏ها و خواست خودشان را تحقق بخشيده‏اند و مسئولان را خودشان انتخاب كرده‏اند. بنابراين انتخابات رياست جمهورى بسيار مهم است.
انتخابات دارد نزديك مى‏شود. مردم بايد آگاهانه پاى صندوق‏هاى رأى بروند و انتخاب كنند. همان‏طور كه عرض كرديم، انتخابات جلوه‏ى بسيار زيبا و جذاب مشاركت عمومى است؛ مؤثرترين وسيله براى اين است كه هر فردى بتواند آرمان‏ها و خواست‏ها و مطلوبِ خود را در قالب اجرايى قرار دهد و آن را به تحقق نزديك كند. اگر كسى را طبق آرمان‏ها و آرزوهاى خودتان انتخاب كرديد، اين امكان كه آن آرزوها تحقق پيدا كند، به واقعيت نزديك مى‏شود. كسى كه فكر مى‏كنيد براى تحقق خواست‏ها و آرزوها و گشودن گره‏هاى مهمى كه براى شما در زندگى مطرح است، مناسب و شايسته است، وقتى او را انتخاب كرديد، در واقع بلندترين قدم را برداشته‏ايد؛ براى اين‏كه اين مشكلات از بين برود. هر خواسته‌ای - چه مادى و چه معنوى - در اين انتخاب و در تعيين مسئول قوه‏ى اجرايى مى‏تواند تحقق پيدا كند.

مشارکت عمومی –همبستگی ملی
چند هفته‏ى ديگر انتخابات داريم؛ اين انتخابات، مهم است. من در سفر كرمان هم درباره‏ى انتخابات مطالبى عرض كردم. برادران و خواهران عزيز! اين انتخاب، مهم است. اين سخن در واقع خطاب به همه‏ى ملت ايران است. اصل حضور مردم در صحنه‏ى انتخابات مهم است؛ زيرا مشاركت عمومى نشان‏دهنده‏ى همبستگى ملى است و همبستگى ملى مى‏تواند در مقابل توطئه‏هاى دشمنان به كشور مصونيت ببخشد. دشمن از اختلافات سود مى‏برد و از تشتت آراء مردم سوء استفاده مى‏كند. دشمن از دودستگى‏ها و فتنه‏گرى‏ها و جنگ‏افروزى‏هاى داخل كشور استفاده مى‏كند. وقتى يك ملت يكپارچه و يكدست باشد و مسئولان كشور همه با يكديگر همدل و همراه باشند، شمشير دشمن كُند مى‏شود و جرأت نمى‏كند به چنين كشور و ملتى نظر بد بيندازد و با او به چشم توطئه نگاه كند. مشاركت مردم در امر انتخابات مى‏تواند اين همبستگى ملى را در مقابل چشمان دشمنِ عنود و حيله‏گر به نمايش بگذارد و به ملت و كشور ما مصونيت ببخشد. لذا من بارها گفته‏ام كه اصل حضور مردم در انتخابات، حتّى از انتخاب اصلح هم مهمتر است؛ اگرچه انتخاب اصلح هم بسيار اهميت دارد.

مشارکت حد اکثری
الان مسئله‏ى انتخابات رياست جمهورى هم مطرح است؛ اين خودش ميدان عظيم و خيلى خوبى است. مسأله‏ى اول، مشاركت است. در زمينه‏ى مشاركت مردم، هر طور كه مى‏توانيد، روى خانواده‏ها و دوستانتان كار كنيد. مشاركت، يكى از اساسى‏ترين مسائل است. حضور مردم براى پيشرفت و صيانت كشور لازم است. نه اين‏كه اگر عده‏ى زيادى شركت نكردند، اينها به نظام «نه» گفته‏اند؛ به‏هيچ‏وجه اين‏طورى نيست. آنهايى كه به‏خاطر «نه» گفتنِ به نظام نمى‏آيند، درصد خيلى كمى‏اند. يك‏عده به‏خاطر بى‏حالى نمى‏آيند؛ يك‏عده به‏خاطر بى‏حوصلگى نمى‏آيند؛ يك‏عده روز جمعه كار ديگرى دارند و نمى‏آيند؛ اينها را شما راه بيندازيد. والّا كسانى‏كه معتقد به نظام و قانون اساسى نيستند و دلشان براى بيگانگان و نفوذ آنها پر مى‏زند و منتظر آمدن بيگانگان هستند، درصد بسيار كمى‏اند. خيلى‏ها ممكن است پاى صندوق‏ها نيايند؛ به‏خاطر اين‏كه حوصله‏اش را ندارند، وقتش را ندارند، درست اهميت قضيه را نمى‏دانند، متوجه تأثير رأى خودشان نيستند يا به كسى كه به او اطمينان و اعتماد كنند، نرسيده‏اند؛ يا كسى را هم كه شناخته‏اند، نپسنديده‏اند؛ لذا نمى‏آيند. تلاش شما بايد اين باشد كه مشاركت را به معناى حقيقى كلمه حداكثرى كنيد. شما دانشجوييد، فرزانه‏ايد، روشنفكريد و معيارها را هم مى‏دانيد؛ بنابراين نگاه كنيد ببينيد با معيارهاى جمهورى اسلامى، در ميان نامزدهاى انتخاباتى چه كسى كفايت و نشاط و توانايى لازم را دارد و مى‏تواند وارد اين ميدان شود و با چالش‏هاى گوناگون دست و پنجه نرم كند و تحت تأثير دشمن نيست و دشمن از آمدن او خوشحال نمى‏شود.
امريكايى‏ها - مثل ياوه‏گويى‏هاى هميشگى‏شان - باز شروع كرده‏اند كه فلانى بايد بيايد، فلانى بايد نيايد؛ به شما چه نادان‏ها؟! نمى‏دانند كه هرچه بگويند، مردم عكس‏اش عمل مى‏كنند. مى‏گويند: چرا نظارت هست؟ چرا فلان دسته نتوانسته‏اند بيايند؟ چرا فلان‏كس نتوانست بيايد؟ در كشورهاى خودشان انواع و اقسام نظارت‏هاى استصوابىِ غليظ به شكلهاى پيچيده وجود دارد. در كشورهاى غربى همه‏جا موانع حذفىِ فراوان وجود دارد. الان در امريكا يك نفر را نشان بدهند كه در طول دويست سال گذشته بيرون از دو حزب معروف امريكا سر كار آمده و رئيس‏جمهور شده. اين معنايش چيست؟

انتخابات عرصه‌ی یک امتحان الهی
نكته‏ى اول اين است كه آنچه امروز در سطح كشور در زمينه‏ى انتخابات جريان دارد، همان چيزى است كه براى ملت ايران و براى سرنوشت اين كشور، امرى لازم و ضرورى و مطلوب است. شور و شوق انتخابات، همه‏جا را فرا گرفته است و همه احساس مى‏كنند كه در اين امر بزرگ، سهيم و شريكند. ملت احساس مى‏كند كه آينده‏ى امور اجرايى كشور در دستان اوست؛ زيرا يك نفر را در رأس قوه‏ى مجريه مى‏فرستد. آينده‏ى سازندگى كشور، اداره‏ى كشور، روابط كشور، فرهنگ كشور، اقتصاد كشور، مسايل اجتماعى، مسايل انسانى، همه و همه از همين‏جا آغاز مى‏شود. يك دوره‏ى ديگر به دنبال دوره‏هاى گذشته - كه بحمداللَّه با موفقيت همراه بوده است - در پيش است. مردم احساس مى‏كنند كه در اين قضايا سهيمند. اين، درست همان چيزى است كه ما آن را از خداى متعال مى‏خواستيم و دشمن مايل نبود و در دل از آن ناراحت بود و مى‏خواست اين‏گونه نباشد. دشمن مى‏خواست كه انتخابات در ايران با استقبال عمومى مواجه نشود؛ اما امروز عكس آنچه كه دشمن مى‏خواهد، در صحنه مشهود است. همه منتظر روز جمعه‏اند. همه منتظرند كه بتوانند به آن كسى كه مورد علاقه‏شان است و به تشخيص آنها اصلح است، رأى بدهند. اين، چيز خيلى خوب و برجسته‌ای است.
من از همه‏ى ملت ايران مى‏خواهم كه به اميد خدا و با توكل به پروردگار، همين احساس مسئوليت را تا هنگام رفتن به پاى صندوقهاى رأى و انداختن رأيشان در داخل صندوق حفظ كنند. ان‏شاءاللَّه عدد بالايى از مردم در اين امتحان الهى شركت بكنند و دين خودشان را به كشور و انقلاب ادا كنند و سهم خويش را در آينده‏ى كشور ايفا نمايند. اين، آن چيزى است كه دشمن را بشدت زخم خورده خواهد كرد. در واقع، رفتن مردم با تعداد زياد آرا پاى صندوقهاى رأى و جمع شدن آراى زياد براى مجموعه‏ى نامزدها، دشمن را مأيوس خواهد كرد. جمع شدن آراى زياد در اصل انتخابات، مهم است. اين، در واقع رأى به استقلال كشور و رأى به تبعيت از نظام و همراهى با رهبرى است. مردم با اين كار، دشمن را مأيوس كنند و در واقع به دهان او مشت بكوبند.
نكته‏ى دوم اين است كه سعى كنيد اين حركت زيبا و اين حركت عظيم مردمى را - كه حقيقتاً يك آزمايش بزرگ مردمى و ملى و اسلامى است - با همان نزاهت و طهارت و پاكيزگى‏يى كه مطلوب اسلام است، پيش ببريد. البته متن و عموم مردم عزيز كشور ما، همين‏طورند. سعى كنيد كدورت ايجاد نشود. مسابقه‏ى انتخاباتى، ضمن اين‏كه يكى از جديترين كارهاى يك ملت است و به هيچ‏وجه جنبه‏ى شوخى و بازى در آن نيست و بسيار جدى است؛ اما شبيه مسابقات ورزشى است. در مسابقات ورزشى همه تلاش مى‏كنند؛ اما كسانى كه اهل اخلاق و اهل فهمند، اين تلاش را با كارهاى زشت و نامناسب همراه نمى‏كنند.

کمرنگ کردن و بی رونق کردن انتخابات
امروز تبليغات دشمنان سوگندخورده‏ى اين ملت متوجه اين است كه اين انتخابات را كمرنگ و بى‏رونق كند. معناى كار آنها چيست؟ از انتخابات شما ضرر مى‏بينند. انتخابات شما جمهورى اسلامى را در دنياى اسلام و در افكار عمومى عالم بدرستى معنى مى‏كند؛ آنها از اين ناراحتند؛ لذا با انتخابات مخالفند. اگر به تبليغات دشمنان نگاه كنيد، مى‏بينيد همه بر ضد انتخابات است. گاهى به‏طور صورى ممكن است از يك نامزد انتخابات حمايت كنند - با تفسيرى كه خودشان دارند - اما حقيقت اين است كه از اصل انتخابات ناراحتند و نمى‏خواهند انتخابات پُرشورى در اين كشور اتفاق بيفتد. البته من اميدوارم و به خداى متعال توكل و اعتماد دارم و مى‏دانم كه ملت عزيز ما در اين آزمايش هم در مقابل دشمن، سربلند بيرون خواهد آمد.

تلاش دشمن مبنی بر سست کردن پایه های ایمان و عمل مردم
آنچه كه بدخواهان و دشمنان اين ملت در پى آن هستند، سلب اين انگيزه و ايمان از مردم است. همه بايد در مقابل آن اقدام كنند. تلاش دشمن اين است كه مردم را از نظام اسلامى دلسرد كند؛ اما تلاش مسئولان نظام اسلامى بايد اين باشد كه با عمل خود - نه فقط با زبان خود - مردم را نسبت به خويش دلگرم و اميدوار كنند. تلاش دشمن اين است كه پايه‏هاى ايمان و عقيده و عمل دينى را در مردم سست كند؛ اما مسئولان بايد بعكس، خود را موظّف و متعهّد بدانند كه پايه‏هاى ايمان دينى را در دلها محكم كنند. در كشور ما با اين جمعيت عظيم جوانان، يكى از اولويّتهاى اساسى اين است: همه مسئولان - در درجه اوّل، مسئولان دولتى و همچنين ديگران - بايد همّتشان بر اين باشد كه دلهاى پاك اين جوانان را با نور اسلام منوّر كنند؛ پايه‏هاى ايمان را در دل آنها مستحكم نمايند و نگذارند بر اثر سوء رفتار، سوء تشخيص، سوء تبليغ، بد فهميدن حقايق، بد ادا كردن حقيقتهاى روشن و ميدان دادن به افكار مخرّب، دلهاى اين جوانان از جاده حقيقت منحرف شود. اين مسئوليت بزرگى بر دوش ماست.

دانایی و تصمیم گیری یک ملت دلیل عصبانیت آمریکاو مستکبران عالم
آنچه امروز براى استكبار جهانى يك خطر تلقى مى‏شود، اين است كه ملت‏هاى مسلمان هويت و شخصيت و اصالت و استقلال خود را جدى بگيرند. همان‏طور كه عرض كرديم، آنها دلشان مى‏خواهد كشورهاى منطقه‏ى اسلامى، كشورهاى شرق، كشورهايى كه به دلايل گوناگون از كاروان پيشرفت علم عقب مانده‏اند، هميشه در حضيض نادانى و ناتوانى بمانند. آنها با هر پيشرفتى در هر كشور عقب‏افتاده مخالفند. آنها وقتى مى‏بينند كشور عقب‏افتاده‏ى دوران رژيم طاغوت، امروز تبديل به كشورى شده است كه در زمينه‏هاى علمى و صنعتى داراى شجاعت است و در ميدان‏هايى وارد كار صنعتى و فناورى‏هاى پيچيده شده كه احساس مى‏كنند سال‏هاى متمادى پيش رفته است، احساس خطر مى‏كنند.
آنچه امريكا و ديگر مستكبران عالم را عصبانى مى‏كند، اين است كه يك ملت خودش بخواهد بداند و تصميم بگيرد. امريكا به كشور ما و مردم ما و بسيارى از ملت‏هاى ديگر مى‏گويد شما تصميم نگيريد تا من براى شما تصميم بگيرم؛ شما انتخاب نكنيد تا من برايتان انتخاب كنم؛ شما از منابع خود بهره‏بردارى نكنيد تا من بتوانم از آن بهره‏بردارى كنم. حرف امريكا اين است كه سلطه و دخالت و حضور و پنجه‏افكندنِ ما بر كشور و منابع خودتان را قبول كنيد؛ اگر قبول نكنيد، شما را به حمايت از تروريسم و ضديت با حقوق بشر و چيزهاى ديگر متهم مى‏كنيم.
ملت ما نشان داده است كه در مقابل چنين زورگويى و تهديدى، و در مقابل چهره‏ى وقيح زمامداران امريكا مشت‏هاى خودش را گره مى‏كند؛ مى‏گويد ما با هر كس كه استقلال و هويت و منافع ملى و حيثيت ما را تهديد كند، مقابله مى‏كنيم و بر دهان او مشت مى‏كوبيم

اولین خواسته دشمنان برگزارنشدن انتخابات نهم ریاست جمهوری
يك جمله هم راجع به انتخابات عرض كنم. البته اين بحث‏ها دامنه‏دار است و غالباً نيمه‏كاره مى‏ماند. بنده معتقدم كه در اين انتخابات، ملت بايد به عنوان يك تكليف و يك حق شركت كند. البته من راجع به انتخابات در سخنرانى كرمان و سخنرانى‏هاى ديگر در همين سفر مفصل صحبت كرده‏ام؛ اما آنچه الان عرض مى‏كنم، از ديدگاه چالش‏هاى دشمنان با انتخابات است. دشمنان ما مى‏خواهند اصلاً انتخابات برگزار نشود. چرا؟ براى اين‏كه بتوانند شاهدى بياورند كه در ايران مردم‏سالارى و دمكراسى نيست. وقتى ما انتخابات برگزار مى‏كنيم، حربه‏ى آنها گم مى‏شود. بنابراين اولين خواسته‏هاى آنها برگزار نشدن انتخابات است؛ كما اين‏كه زمان برگزارى انتخابات مجلس هفتم هم تلاش كردند انتخابات را تعطيل كنند؛ اما خدا نگذاشت. آنها خيلى تلاش كردند؛ انواع و اقسام راه‏ها را پيمودند و بعضى از عناصر غافل داخلى را هم به كار گرفتند؛ اما «انهم يكيدون كيدا و اكيد كيدا»؛ خداى متعال مكر آنها را پاسخ داد و جلويش را گرفت و بحمداللَّه انتخابات خوب برگزار شد. در اين انتخابات هم اولين هدف آنها اين است كه انتخابات برگزار نشود.
گام دوم اين است كه اگر نتوانستند، انتخابات را متهم كنند. خواهند گفت در انتخابات تقلب شده؛ خواهند گفت انتخابات تبعيض‏آميز است؛ خواهند گفت چرا فلانى رد صلاحيت شد؛ چرا فلانى نيامد؛ چرا فلانى آمد. در هر صورت اين حرف‏ها را مى‏زنند. اگر ما به جاى سالى يك‏بار، هفته‌ای يك انتخابات هم داشته باشيم، باز اين حرف‏ها را خواهند زد. آن‏جايى هم كه رد صلاحيت نيست، باز همين حرف‏ها را مى‏گويند. در انتخابات دور دوم شوراها مطلقاً رد صلاحيت نبود. همان آدم‏هايى كه واقعاً به نظام عقيده‏يى ندارند، آمدند در انتخابات شركت كردند و به‏خاطر بى‏اعتنايى مردم رأى هم نياوردند؛ اما باز هم حرف مى‏زنند! به‏هرحال اينها انتخابات را زير سؤال مى‏برند. دشمن با يك انتخابات موفق، سراسرى و پُرشور مخالف است.

مردم ولی نعمت مسئولان
حقّاً ملت عظيم‏الشّأن ما بعد از گذشت سالهاى متلاطمِ ابتداى انقلاب تا امروز، توانسته است آگاهى و هوشيارى خود را در زمينه‏هاى مختلفِ مورد علاقه يك ملت ارتقاء بخشد. خداى متعال را بسيار سپاسگزاريم كه اين توفيق را به ملت ما داده است. هرچه در طول سالهاى متمادى، بدخواهانِ اين ملت و اين كشور خواسته‏اند كه مردم را از حضور در صحنه‏هاى عمومى كشور دور كنند، موفّق نشده‏اند و على‏رغم آنها، مردم شركت گسترده و افتخارآفرينى در تعيين سرنوشت كشور داشته‏اند و اين موجب تحسين هر بيننده‏اى است. اميدواريم كه خداى متعال اين ملت بزرگ و فهيم و هوشيار و مؤمن و نجيب را مشمول تفضّلات ويژه خود قرار دهد.
همان‏گونه كه بارها عرض كرده‏ايم، اين ملت در حدّ توان خود، براى تحكيم نظام اسلامى و موفّقيت مسئولان تلاش كرده است. مسئولان هم بايد متقابلاً نسبت به اين ملت، با همين ديد و با همين احساس دِين وارد صحنه‏هاى كار شوند. همه كسانى كه مسئوليتى در اين نظام بر عهده گرفته‏اند، بايد قدر اين ملت را بدانند و تلاش كنند وظايفى را كه در قبال اين ملت مؤمن و شجاع و آگاه بر دوش آنهاست، با همه كوشش و وسعِ خود به انجام رسانند. ... همه كسانى كه در دولت جديد حضور پيدا خواهند كرد، بايد خود را در مقابل مردم، مسئول و خدمتگزار بدانند و آنها را ولى‏نعمت خود محسوب كنند. همين‏طور هم هست؛ مردم ولى‏نعمت مسئولان هستند. اين حضور و اراده مردم است كه اين نظام را اقتدار بخشيده است. مردم نشان داده‏اند كه آگاهانه و هوشيارانه در صحنه‏هاى گوناگون حضور خواهند داشت.

راسخ کردن پایه های دینی در اذهان مردم
عمق بخشیدن به ایمان مردم و هدایت قلبی و معنوی انسان هادر یک جامعه اولین وظیفه مسئولان امر است
«انّا ارسلناك شاهدا و مبشّرا و نذيرا و داعيا الى اللَّه بأذنه و سراجا منيرا»؛ اين وظيفه پيغمبر است؛ همين پيغمبرى كه امروز روز ولادت اوست. ما مى‏خواهيم همان راه را برويم. «هو الّذى بعث فى الأميّين رسولا منهم يتلوا عليهم اياته و يزكّيهم و يعلّمهم الكتاب و الحكمة»؛ تزكيه و تعليم، جزو وظايف اصلى پيغمبر است. در جوامع اسلامى، مسئولان بايد همان راه را بروند؛ بايد تعليم دهند و تربيت كنند؛ بايد ايمان دينى را در ذهنها تقويت و راسخ كنند. اين جزو وظايف ماست؛ اين سپاسگزارى ما در مقابل اين ملت است؛ اين شكرانه ما در مقابل خداى متعال است كه اين نعمتهاى بزرگ - اين حضور مردمى - را به ما داده است. اين دلها دست خداست. توجّه و اقبال و حضور و عزم و اراده و شوق مردم، نعمتهاى بزرگ الهى است كه ارزانى ما كرده است. بايد اينها را شكر بگوييم. شكرانه اين نعمت به اين است: در راه اصلاح امور زندگى و تقويت ايمان دينى مردم بايد همه تلاش خودمان را بكنيم

سرلوحه کار مسئولان
گزینش خوب - مسئولیت و خدمت را برای بهره دنیایی نخواستن
من مى‏خواهم اين نكته را هم عرض كنم كه دولتمردان جمهورى اسلامى بايد قدر اين فداكارى مردم و حضور آنها در صحنه را بدانند. مبادا مسئولينِ بخشهاى مختلف كشور، در تحليل اشتباه كنند و خيال كنند كه شركتِ وسيعِ مردم در انتخابات، معنايش اين است كه آنها از يكايك كارهاى مسئولين خشنودند. اين طور نيست. مردم، انقلاب را دوست دارند، امام را دوست دارند، دولت جمهورى اسلامى را دوست دارند، نظام را دوست دارند. اما معنايش اين نيست كه مردم، روى يكايك كارهاى مسئولين بخشهاى مختلف، صحّه مى‏گذارند.
مسئولين بايد حواسشان راجمع كنند. بايد به خودمان برگرديم. همه ما بايد ببينيم كارهايمان چقدر براى اين مردمِ فداكار و عزيزو هوشمند و با گذشت، شايسته است. اگر ديديم كه بخشى از كارهاى ما شايسته نيست و اين را فهميديم، مردانه همّت كنيم و به اصلاح كارمان بپردازيم. مردم اين را از مامى‏خواهند. مردم اين را از مسئولين مى‏خواهند. مسئولين بايد دو چيز را در سرلوحه كارهايشان قرار دهند: يكى گزينشِ خوب. يعنى انسانهاى پاك، امين، دلسوز، صميمى و مردم دوست را انتخاب كنند. براى اين كار بزرگ، يار گرفتن كار مهمّى است. اين طور نباشد كه به هركس و ناكسى اعتماد كنيم و مردم را با كسى مواجه كنيم كه براى آنها، يا براى كار آنها ارزشى قائل نباشد و به فكر خودش باشد. اين، يك نكته است كه مسئولين بايد رعايت كنند.
دوم اين‏كه، اين خدمت و اين مسئوليت را براى بهره دنيايى خودشان نخواهند --

رسالت و وظایف رئیس جمهور
ما از كسى كه به عنوان رئيس جمهور انتخاب مى‏شود، انتظار داريم كه خود را خدمتگزار مردم بداند و آنچه را براى دين و دنياى اين مردم مورد نياز است، در محدوده اختيارات قانونى خود، با همه وجود انجام دهد. بديهى است كه اكثريت مردم، متديّن و انقلابى هستند و مايلند آنچه براى رفاه و سعادت دنيوى آنها انجام مى‏گيرد، در چهارچوب احكام و مقرّرات اسلامى باشد.

اهمیت دادن به دین مردم وعزت مردم
... فضا را سالم نگه داريد. شما از نامزدِ خودتان حمايت كنيد، ديگران هم از نامزدِ خودشان حمايت كنند و به او رأى دهند. در پيدا كردن نامزد مورد نظر دقت كنيد. به كسى گرايش پيدا كنيد كه به دين مردم، به انقلاب مردم، به دنياى مردم، به معيشت مردم، به آينده‏ى مردم و به عزت مردم اهميت مى‏دهد. بحمداللَّه ميدان براى آزمودن و ديدن و شناختن باز است؛ ملت ما هم هشيار است.

... روز به ‏روز داريم به زمان برگزارى انتخابات نزديك مى‏شويم. انتخابات يك حادثه‏ى مهم است؛ چون مردم اختيار كشور را براى مدت چهار سال به دست انسانى خواهند داد؛ و اوست كه مى‏تواند در اين مدت بودجه و درآمد و نيروى انسانى و سازمان‏هاى كشور را به‏كار بگيرد؛ يا درست، يا خداى نكرده نادرست؛ يا كامل، يا خداى نكرده ناقص؛ يا همراه با صحت عمل، يا خداى نكرده دچار شائبه‏هاى سوءعمل؛ يا با توجه به نيازهاى مردم، متوجه به باز كردن گره‏هاى زندگى مردم، متوجه به رفع مشكلات انبوهى كه وجود دارد، يا خداى نكرده بى‏اعتنايى به اينها. پس انتخابات از اين جهت بسيار مهم است كه ملت ايران مى‏خواهد اداره‏ى كشور را براى چهار سال به دست انسانى بسپرد كه از لحاظ قانونى اختيارات بسيار وسيعى دارد، امكانات بى‏نظيرى در اختيار دارد و مى‏تواند ملت و كشور را چهار سال و يا حتّى بيش از چهار سال جلو ببرد؛ و می تواند متوقف نگه دارد یا خدای نکرده به عقب برگرداند.

احساس مسئولیت –تعهد برای انجام کار –حفظ طهارت و تقوا
به اعتقاد بنده، سه بخش عمده در مسئول وجود دارد؛ سه آمادگى و احساس مسئوليت: اوّل اين‏كه، براى نفسِ كار و عمل آماده باشد. تنبلى و بى‏حالى و سهل‏انگارى و كار را به دست حوادث و قضا و قدر سپردن، اوّلين بلايى است كه ممكن است يك مدير را از صلاحيت كافى و لازم ساقط كند. جدّى بودن در كار، آرام نداشتن براى كار، احساس مسئوليت براى اصل اقدام و كار و وظيفه‏اى كه بر عهده گرفته، بسيار مهم است. به همين جهت هم هست كه اگر كسى واقعاً در بخشى از بخشهاى كشور احساس مى‏كند كه كفايت لازم براى اين كار را ندارد، معلوم نيست كه پذيرش آن كار، مشروع باشد. چون قبول اين كار، به معناى اين است كه تعهّد كند و بپذيرد كه اين كار را به انجام برساند. اين، بدون كفايت و لياقت، امكانپذير نيست. اين، آن نكته اوّل در باب مدير و مسئول است.
دوم، مسئله آمادگى و استعداد و تعهّد براى انجام كار است؛ به همان نحوى كه سياستهاى كلّى و برنامه‏هاى اساسى كشور آن را اقتضا مى‏كند. اگر كشور، سياست مشخّصى را در مقوله‏اى پذيرفته است، كسى كه اجراى بخشى از بخشهاى كشور را مى‏پذيرد، بايد آن را در همان جهت كار و به همان سمت و با همان هدف پيش ببرد و هدايت كند؛ ولو خود او، آن سياست را به طور كامل تثبيت نكرده باشد. اگر چه، در صورتى كه مجرى آن سياست را قبول نداشته باشد، معلوم نيست چقدر بتواند اين كار را به درستى انجام دهد. ولى به هر حال، آن‏كه لازم و اساسى است، اين است كه مدير، مسئول يا وزيرى كه اين مسئوليت را برعهده گرفته، كار را در جهت آن سياستهاى پذيرفته شده كه سياستگذاران در هر بخش انجام داده‏اند، پيش ببرد. اين هم آن نكته يا ركن دوم از اركان يك مديريّت سالم.
ركن سوم، حفظ طهارت و تقواست. حفظ پاكيزگى در عمل است. اجتناب از هرگونه - خداى ناكرده - اختلاط با اهداف غير مشروع يا اهداف غير مقبول و غيراخلاقى است. اين، شأن سوم است. مدير خوب، مديرى است كه هر كارى را به عهده مى‏گيرد، با رعايت اصول اخلاقى صحيح، انجام دهد. در نظام اسلامى، چيزى كه به شدّت با آن مقابله مى‏شود، رسوخ فساد است. در نظام اسلامى، با اعتقاد بد و نادرست، اين‏طور مقابله نمى‏شود كه با عمل غير صحيح و عمل غيراخلاقى و خداى ناكرده رسوخ فساد مبارزه مى‏شود. چيزى كه امروز، در دوران بازسازى، مسئولين كشور، همكاران دولت، مديران درجه دو و سه در دستگاههاى دولتى، تا پايين‏ترين رده‏ها، بايد با دقّت مراقب باشند، اين است كه در اين دوران بدانند خطر رسوخ و نفوذ فساد، جدّى و فلج كننده است. واقعاً فلج كننده است! در اين كار، فساد كه نمى‏گويد «من فسادم»! فرد مفسدى كه ديگران را به وادى فساد مى‏كشاند - فساد مالى، فساد كارى، قرارهاى نامشروع و ناموجّه در زمينه‏هاى مسائل كارى - كسى كه انسان را تشويق مى‏كند و مى‏لغزاند به اين سمت، از اول نمى‏گويد «من آمدم كه شما را فاسد كنم.» اوّل با يك عنوان موجّه؛ با يك چيز كوچك وارد ميدان مى‏شود. انسان است و آسيب‏پذيرىِ شديد. انسان، به شدت آسيب‏پذير است. لذا، خيلى بايد مراقب بود -

رئیس جمهور قوی، با کفایت، دارای نشاط و شوق و ...
در آغاز برنامه يك مديريت كارآمد، با كفايت و پُرنشاط بايد سر كار باشد تا بتواند سازه‏هاى اين برنامه را مستحكم و استوار كند و پايه‏هاى اين برنامه را به‏طور عميق و محكم پى‏ريزى كند. اهميت اين انتخابات در اين است كه ملت ايران مى‏خواهد مديرى را انتخاب كند كه بتواند موانع اجراى برنامه را از سر راه ملت ايران بردارد؛ مثل بولدوزرى كه موانع را برمى‏دارد تا جاده‏يى را صاف كند.
يك انسان قوى، با كفايت، داراى نشاط و شادابى و شوق به كار و احساس مسئوليت خواهد توانست حركت بيست ساله به سمت چشم‏انداز را - كه امسال اين شروع انجام مى‏گيرد - با قوت و قدرت آغاز كند. مديرى كه ملت ايران در انتخابات برخواهد گزيد، شروع‏كننده است؛ در واقع وارد كننده‏ى كشور در يك دوره‏ى جديد و در يك حركت تازه به سمت همان چيزهايى است كه ملت ايران به آن احتياج دارد. در طول سالهاى گذشته، از بعد از جنگ تا امروز، كارهاى فراوانى در اين كشور انجام شده؛ هر كس انكار كند، بى‏انصافى كرده است. ساخت زيربناهاى كشور، كارهاى عمرانى فراوان، پيشرفت‏هاى علمى و فناورى؛ بنابراين در همه‏ى زمينه‏ها كار شده است.
آنچه امروز مهم است، اين است كه همه‏ى بناهاى رفيعى كه در طول اين مدت به‏وجود آمده و ساخته شده است، تأثير خود را در واقعِ زندگى مردم نشان دهد؛ آب عظيمى كه پشت اين سد متراكم شده و به‏وجود آمده است، به مزرعه‏ى زندگى مردم راه پيدا كند و نتايج اين تلاش‏ها سر سفره‏ى مردم و در زندگى آنها ديده شود؛ اين كار بزرگى است؛ اين برداشتن موانع از سر راه را مى‏طلبد. تعيين مديريت قدرتمند و توانايى به اين ترتيب، جزو كارهاى امسال ملت ايران است.
نكته‏ى بعدى در اين زمينه اين است كه رئيس‏جمهور جايگاه بسيار والايى دارد؛ توانايى و اختيارات فراوانى از لحاظ قانونى متوجه رئيس‏جمهورى است؛ بودجه‏ى كشور در اختيار رئيس‏جمهور است؛ مديران كشور در سطوح مختلف در اختيار رئيس‏جمهور هستند؛ بنابراين تعيين رئيس‏جمهور، يعنى تعيين مديرى كه بتواند ثروت عظيم مردم را كه در بودجه و امكانات و مديريت‏هاى كشور متبلور است، به نحوى در سرتاسر آفاق اين ملت گسترش دهد تا نيازهاى مردم با اين ثروت عظيم برآورده شود. ملت و كشور ما بر اثر تلاش دولتهاى چند سال گذشته، ثروت متراكمى از امكانات به‏دست آورده است. مديريت‏هاى آينده بايد بتوانند اين ثروت را افزايش دهند و آن را در زندگى مردم بگسترانند و با فساد به معناى واقعى كلمه مبارزه كنند. اگر ما ملت ايران اين توفيق را پيدا كنيم كه رخنه‏هاى فساد را در اين مجموعه‏ى عظيم ببنديم، آن وقت معلوم خواهد شد كه دستاوردهاى انقلاب براى اين مردم چقدر شيرين و گواراست و چگونه مى‏تواند پاسخگوى نيازهاى مردم باشد. انتخابات آينده به اين دلايلى كه گفتم، بسيار مهم است.
مردم بايستى هوشمندانه و آگاهانه انتخاب كنند و در ميان نامزدهاى گوناگون، كسى را كه احساس مى‏كنند به اين معيارها نزديك است، برگزينند؛ اين يك كار بزرگ است و كار شما مردم است. مردم بايد با چشم باز در اين صحنه‏ى مهم حاضر شوند و ان‏شاءاللَّه خداى متعال كمك كند و دلهاى مردم را هدايت كند تا فرد با كفايت، شجاع، با اخلاص، داراى روح مردمى، شاداب و با نشاط، مؤمن به هدفها و ارزشهاى انقلاب، مؤمن به مردم، مؤمن به نيروى مردم و معتقد به حق مردم را انتخاب كنند؛ اين مهمترين بخش مشاركت عمومى مردم در امسال است. در همه چيز مشاركت عمومى مهم است، و اين از جمله‏ى كليدى‏ترين است.
از همين حالا به فكر روز بيست‏وهفتم خرداد - كه روز انتخابات است - باشيد و از الان جستجو و تفحص خودتان را آغاز كنيد. البته نامزدها هنوز به‏طور رسمى به ملت معرفى نشده‏اند، ولى در زمان قانونىِ خود معرفى خواهند شد. هر كس در اقصى‏نقاط كشور اين حق را دارد كه به سهم خود در اين انتخابات بزرگ شركت كند. كسى كه در اقصى‏نقاط اين كشور زندگى مى‏كند، حق او با كسى كه در مركز كشور زندگى مى‏كند، يكى است؛ لذا هر كسى حق دارد. از اجتماع اين اشخاص و افراد، رأى سهمگين و اراده‏ى مستحكم و عزم راسخ اين ملت بروز خواهد كرد و شكل خواهد گرفت؛ و اين همان چيزى است كه براى ايجاد زمينه‏ى مساعد براى آبادى كشور و براى دفع دشمنان مى‏تواند مؤثر باشد.

موثرترین عنصر دستگاه اجرایی برای حل مسائل کشور
رئیس جمهور در کشور ما نقش بسیار مهمی دارد. تبلیغات بیگانه می‌خواهد عکس این را نشان دهد آنها دشمنانه حرف مى‏زنند. رئيس جمهور يكى از مؤثرترين، و در دستگاه اجرايى مؤثرترين عنصر براى حل مسائل كشور است. در ميان مسئولان كشور، هيچ مسئولى به قدر رئيس جمهور در قانون اساسى ما امكانات و توانايى‏ها و عرصه‏ى عظيم خدمتگزارى ندارد. بودجه‏ى كشور و همه‏ى مسئولان طراز اول اجرايى كشور در اختيار اوست؛ اوست كه مى‏تواند كشور را آباد كند و از لحاظ علمى و صنعتى و مسائل انسانى و يا از لحاظ امنيت، كشور را به پيش ببرد؛ كفايت و توانايى‏هاى اوست كه مى‏تواند زندگى را در كام مردم شيرين كند. آنچه مورد نياز ملت و كشور است، رئيس‏جمهورِ كارآمد و باكفايت است. مسئوليت‏هاى حساس و تاريخىِ امروز بر دوش رئيس قوه‏ى مجريه‏ى ماست. قانون همه چيز را در اختيار رئيس قوه‏ى مجريه قرار داده است.
انسانى كه داراى كارآمدى و كفايت باشد و به هدف‏ها و استقلال اين ملت و لزوم پيشرفت اين كشور ايمان داشته باشد، مى‏تواند بسيارى از كارها را بكند؛ همچنان‏كه بحمداللَّه دولت‏هاى متعدد در طول سال‏هاى گذشته كارهاى بزرگى انجام دادند. محصول كارهاى آنها در اختيار مسئولان بعدى است كه بيايند و در راه خدمت به مردم و شيرين كردن كام آنها اين كارها را تكميل كنند.
البته رهبرى در پشتيبانى از رئيس‏جمهور هيچ‏گونه درنگى نمى‏كند. كسى را كه مردم انتخاب كنند و رئيس‏جمهور قانونى كشور شود، هميشه مورد احترام و تكريم و حمايت جامع رهبرى در همه‏ى دولت‏ها بوده؛ بعد از اين هم بايد باشد.
اما آنچه در درجه‏ى اول اهميت قرار دارد، اين است كه اهتمام همه‏ى مردم، نخبگان مردم و مسئولان گوناگونِ بخش‏هاى مختلف اين باشد كه رئيس‏جمهورى انتخاب شود كه بتواند گره‏هاى زندگى مردم را در دوران كنونى باز كند؛ وظايف اين دوره را بشناسد و با قوت و اقتدار به آن عمل كند. ان‏شاءاللَّه مردم كارى كنند كه خداى متعال رئيس‏جمهورى با اين توانايى‏ها و با اين رويكردها براى اين كشور مقدر كند.
هر دوره خصوصيتى دارد و هر كدام از مسئولان در دوره‏هاى گذشته كارهايى انجام دادند. امروز ما احتياج داريم كه در كشورمان تلاش و پيشرفت و رشد علمى و فناورى، همراه با عدالت اجتماعى و مبارزه‏ى با فساد باشد. آنچه براى رئيس‏جمهور آينده بسيار مهم است، اين است كه با همه‏ى وجود در پى كار و تلاش براى مردم باشد. لذا من در اول سال عرض كردم؛ آنچه كشور احتياج دارد، رئيس‏جمهور بانشاط، مصمم، كاردان، توانا، پيگير و با حوصله است؛ رئيس‏جمهورى كه قدر مردم را بداند؛ با مردم صميمى باشد؛ براى مردم مجاهدت كند؛ براى مردم كار و تلاش كند؛ ظرفيت‏هاى كشور را آن‏چنان به‏كار بگيرد كه مردم بتوانند از اين ظرفيت‏ها در همه‏جا بهره‏مند شوند؛ رئيس‏جمهورى كه اعماق كشور و روستاهاى دورافتاده براى او با تهران تفاوتى نداشته باشد؛ حق مردم شهرهاى بزرگ و كوچك در نظر او يكسان باشد؛ بتواند براى رفع تبعيض و پُر كردن شكاف ميان ثروتمندان و فقرا تلاش و كار كند؛ رئيس‏جمهورى شجاع، با تدبير و مؤمن به هدف‏هاى انقلاب و نظام باشد.
البته بديهى است كه رهبرى از فرد خاصى حمايت نمى‏كند؛ از معيارها حمايت مى‏كند. ما دنبال اين هستيم كه اين معيارها تحقق پيدا كند. بنده دنبال اين هستم كه شخصى سر كار بيايد و قوه‏ى مجريه را اداره كند كه خود را خدمتگزار مردم بداند و توانايى داشته باشد و به آرمان‏هاى امام و نظام اسلامى معتقد و پايبند باشد و حقيقتاً عدالت و مبارزه‏ى با فساد براى او حائز اهميت باشد. دعا مى‏كنيم خدا دل‏هاى مردم را به اين سمت هدايت كند كه بتوانند چنين كسى را - كه امروز مورد نياز لحظه‏ى تاريخىِ حساس ِ اين كشور است - انتخاب كنند.
اگر خداى متعال توفيق دهد كه رئيس‏جمهورِ كارآمدِ باكفايتِ پُرنشاطِ شادابى كه علاقه‏ى به مردم و علاقه‏ى به عدالت و علاقه‏ى به رفع فساد و تبعيض براى او در درجه‏ى اولِ برنامه‏ها قرار داشته باشد، سر كار بيايد، من به شما عرض بكنم كه بسيارى از مشكلات اساسى اين كشور - چه مسائل داخلى و چه مسائل خارجى - حل خواهد شد.

توانایی برآورده ساختن نیازهای جامعه
مردم هم نگاه كنند و اصلح را انتخاب كنند. اصلح كسى است كه با نيازى كه شما براى جامعه مى‏فهميد، تطبيق كند و بتواند نيازهاى جامعه را برآورده سازد. بعضى‏ها در شناخت اصلح دچار وسواس و دغدغه‏ى زياد مى‏شوند. شما تلاش خود را بكنيد؛ مشورت خود را بكنيد؛ از كسانى كه فكر مى‏كنيد مى‏توانند شما را راهنمايى كنند، راهنمايى بخواهيد؛ به هر نتيجه‌ای كه رسيديد، عمل كنيد و رأى بدهيد؛ اجر شما را خداى متعال خواهد داد. ما مأموريم كه به آنچه مى‏فهميم و به آنچه تكليف الهى تشخيص مى‏دهيم، عمل كنيم؛ مطابق با واقع شد يا نشد، اجر ما محفوظ است. اجر كسى كه عامل به تكليف است، پيش خداى متعال محفوظ است.

انتخاب اصلح
...اصلح يعنى چه كسى؟ يعنى كسى كه همين هدف‏ها را دنبال كند؛ يعنى كسى كه همين دردها را بداند و حس كند؛ يعنى كسى كه براى ريشه‏كنى فقر و فساد عزم جدى داشته باشد؛ یعنى كسى كه به حال قشرهاى محروم و مستضعف دل بسوزاند. اصلح كسى است كه هم به ترقى و پيشرفت كشور و توسعه‏ى اقتصادى و غيراقتصادى بينديشد؛ هم زير توهمات مربوط به توسعه، آن‏چنان محو و مات نشود كه از ياد قشرهاى مظلوم و ضعيف غافل بماند. اصلح كسى است كه به فكر معيشت مردم، دين مردم، فرهنگ مردم و دنيا و آخرت مردم باشد. اصلح كسى است كه بتواند اين بارِ عظيم را بر دوش بگيرد؛ هر كسى نمى‏تواند اين بار را بر دوش بگيرد؛ نشاط و حوصله و همت و قدرتِ لازم و هوشمندى لازم دارد. البته هر كس صلاحيتش در مراكز قانونى تأييد شود، صالح است؛ اما بايد در بين صالح‏ها گشت و صالح‏تر را پيدا و او را انتخاب كرد. اين، هنر شما مردم است.
اميدوارم ان‏شاءاللَّه با تشكيل يك دولت قوى و كارآمد و با كفايت، راهى را كه دولت‏هاى قبل با دلسوزى و پشتكار رفتند، با قوتِ هرچه بيشتر ادامه دهد و مشكلات اين منطقه و استان كرمان و همه‏ى كشور ايران عزيز - بخصوص مناطق محروم - را برطرف كند. اين، چيزى است كه ملت ما از اسلام عزيز انتظار دارد؛ به آن دل بسته و اميد بسته است و به حول و قوه‏ى الهى اين اميدِ مردم در سايه‏ى اسلام و مردان مؤمن و با عزم و مسلمان برآورده خواهد شد.

به نتیجه رساندن کارهایی که در نیمه راه است
من بار ديگر شما مردم عزيز و همه‏ى مردم كشورمان را دعوت مى‏كنم كه در تجربه‏ى انتخاباتى كه در پيش است، فعالانه شركت و حضور پيدا كنيد. شخصيت‏هاى صالحى كه به شما معرفى مى‏شوند، آنها را به تناسب اهداف والاى اين ملت و اين انقلاب و اين نظام انتخاب كنيد. با پشتوانه‏ى آراء مردمى بايد دولتى سركار بيايد كه با قدرت گره‏ها را باز كند و كارهاى بزرگ را انجام دهد؛ كارهايى كه در نيمه‏ى راه است و بايد با تلاش مضاعف و با جد و جهد به نتيجه برسد، آنها را به نتيجه برساند. كشور ما مى‏تواند ملتى بزرگتر از آمار كنونى ملت ما را هم اداره كند؛ مى‏تواند خود را در سطح بالايى از پيشرفت و توسعه در ميان ملت‏هاى عالم قرار دهد؛ و همچنان كه در سند چشم‏انداز بيست ساله اعلام شده است، مى‏تواند از جهات مختلف رتبه‏ى اول را در منطقه حائز شود. اينها توانايى‏هاى ملت ماست؛ اينها را ملت ما به بركت وحدت كلمه، به بركت پرچم برافراشته‏ى اسلام، و به بركت ايمان عميقى كه در دل‏هاى شماست، تا كنون به‏دست آورده است و باز هم مى‏تواند پيش برود و به چشم‏انداز زيبا و شايسته‏ى ملت ايران دست پيدا كند

انتخاب اصلح
انتخاب فرد اصلح و داراى تقوا و تدبير براى مقام مهم رياست جمهورى - كه در قانون اساسى جديد، داراى اختيارات وسيع در اداره‏ى كشور است - وظيفه‌ای شرعى و عقلى و انقلابى است، و كوتاهى در اين امر يا در حضور در پاى صندوقهاى رأى، خسارتهاى جبران‏ناپذيرى به بار خواهد آورد. حضور شما، پايه‏هاى انقلاب را محكم مى‏كند و به مديران آينده‏ى كشور، جرأت و قدرت كار مى‏بخشد و آينده را تضمين مى‏كند.

انتخاب اصلح یک تکلیف الهی
البته ملت بايد تلاش خود را بكنند، بايد زحمت بكشند و دنبال اصلح بگردند. من مكرّر عرض كرده‏ام كه مسأله، مسأله‏ى دين و خدا و اداى تكليف است. همچنان كه اصل انتخابات يك تكليف الهى است، انتخاب اصلح هم يك تكليف الهى است. قبلاً هم گفتيم كه تفاضل ولو كم باشد، در اين قضيه بسيار است. بايد بگرديد، بين خودتان و خدا حجت پيدا كنيد؛ يعنى بتوانيد از راهى برويد كه اگر خداى متعال پرسيد شما به چه دليل به اين فرد رأى داديد، بتوانيد بگوييد به اين دليل. بين خودتان و خدا، دليل و حجتى فراهم بكنيد، بعد با خيال راحت برويد رأى بدهيد. مردم بايد اين كار را بكنند و ما هم از خدا مى‏خواهيم و دعا و آرزو مى‏كنيم كه خداى متعال دلهاى مردم را به سمت نامزد اصلح - آن كه واقعاً صلاحيتش بيشتر است - هدايت كند. ...
هر كسى كه برود رأى بدهد، چه رأى او صائب باشد و به اصلح رأى داده باشد و چه اشتباه كرده باشد و به غير اصلح رأى بدهد، همين اندازه كه از روى احساس تكليف نسبت به آينده پاى صندوق برود و رأى بدهد، اين رأى پيش خداى متعال مأجور و موجب ثواب است و اين شخص، علاقه‏مند به نظام و رهبرى مى‏باشد. آنچه كه مهم است، اين احساس تكليف است. همه‏ى آحاد ملت، اين احساس تكليف را بايد بكنند.
بحمداللَّه - همان طور كه گفتيم - احساس مى‏شود كه مردم كاملاً با شور و شوق وارد شده‏اند. همين شور و شوق، بلكه بيشتر از اين را تا روز رأى و لحظه‏ى رأى دادن حفظ كنيد. برويد تلاش و تفحص خودتان را بكنيد، اصلح را پيدا نماييد و آن كسى را كه فكر كرديد اصلح است و بين خودتان و خدا حجّت تمام شد، به او رأى بدهيد و خاطر جمع باشيد كه تكليفتان را انجام داده‏ايد. اين، آن چيزى است كه همه بايد به آن توجه بكنند. هر كس هم كه نتيجه‏ى آرا متعلق به او شد، خداى متعال ان‏شاءاللَّه كمك خواهد كرد، ما هم كمك خواهيم كرد، تا بتواند وظايف خود را انجام بدهد.