.... صداى بعضى از آقايانِ مدّاحان خوب است، ولى با خواندن آنها انسان چيزى ياد نمى‏گيرد؛ اما بعضى نه؛ وقتى شعر مى‏خوانند، معرفتى را به ما مى‏آموزند. آنچه كه مى‏آموزيم، بهترينش آن چيزى است كه ما به آن نياز داريم. گاهى كلمات مدح‏آميزى از ائمّه عليهم‏السّلام پشت سر هم مى‏آوريم كه نه درست مستمع به عمق اين كلمات مى‏رسد، نه با فهميدن آن كلمات چيزى بر معرفت او اضافه مى‏شود. اينها ارزش چندانى ندارد. اما گاهى مدّاحى كه شعر مى‏خواند، درس فاطمه زهرا سلام‏اللَّه‏عليها، درس اميرالمؤمنين و درس امام حسين عليهماالسّلام را به ما منتقل مى‏كند؛ در نتيجه راه ما روشن مى‏شود. اين بسيار ارزش دارد. ما بايد بدانيم كه اگر فاطمه زهرا سلام‏اللَّه‏عليها امروز در بين ما ظاهر مى‏شدند و يك ساعت، دو ساعت و يا يك روز در بين مردم مى‏آمدند، ما را به چه چيزى امر مى‏كردند؟ انگشت اشاره به كدام راه از راههايى كه در مقابل ما گشوده است، دراز مى‏كردند و به ما مى‏گفتند كه از اين راه برويد؟ ما بايد آن را دنبال كنيم و در تبيين و تعليم و معرفتى كه مى‏خواهيم به مستمع بدهيم، آن را ملاحظه كنيم و نياز زمان را پُر كنيم...

از بیانات مقام معظم رهبری