|
فرازی از بیانات رهبر
معظم انقلاب در دیدار با
مسؤولان و كارگزاران نظام جمهوری اسلامی ایران، به مناسبتعید سعید
غدیر 4/10/1370
درس فراموش نشدنی غدیر
...... با مطرح كردن
امیرالمؤمنین علیهالصّلاةوالسّلام و با نصب آن بزرگواربراى حكومت،
معیارها و ارزشهاى حاكمیّت، معلوم شد. پیغمبر، در قضیه غدیر، كسى را در
مقابل چشم مسلمانان و دیدگان تاریخ قرار دادند كه از ارزشهاى اسلامى،
به طور كامل برخوردار بودند. یك انسان مؤمن؛ داراى اعلاى تقوا و
پرهیزكارى؛ فداكار در راه دین؛ بىرغبت نسبت به مطامع دنیوى؛ تجربه شده
و امتحان داده در همه میدانهاى اسلامى: میدانهاى خطر؛ میدانهاى علم و
دانش؛ میدان قضاوت و امثال اینها. یعنى با مطرح شدن امیرالمؤمنین
علیهالصّلاةوالسّلام به عنوان حاكم و امام و ولىّ اسلامى، همه
مسلمانان در طول تاریخ بایدبدانند كه حاكم اسلامى، باید فردى در این
جهت، با این قوارهها و نزدیك به این الگو و نمونه باشد. پس، در جوامع
اسلامى، انسانهایى كه از آن ارزشها نصیبى ندارند؛ از فهم اسلامى،از عمل
اسلامى، از جهاد اسلامى، از انفاقو گذشت، از تواضع و فروتنى در مقابل
بندگان خدا و آن خصوصیّاتى كه امیرالمؤمنین علیه الصّلاة و السّلام
داشتند، بهرهاى نداشته باشند،شایسته حكومت كردن نیستند. پیغمبر، این
معیار را در اختیار مسلمانان گذاشتند. و این، یك درس فراموش نشدنى است.
فرازی از بیانات رهبر
معظم انقلابدر
دیدار با مسؤولانو كارگزاراننظامجمهوریاسلامیایران، به
مناسبتعید سعید غدیر 4/10/1370
مسولیت مسولان کشور
در قبال غدیر
امروز ما - هم
مسؤولانمان، هم مردممان - در قبال مسألهى غدير مسؤوليم. مسؤولان كشور
بايد سعى كنند اعمال و رفتار و حركات و سكنات و برنامهريزيهايشان را
به گونهاى تنظيم كنند كه با هدفهاى اسلام - كه همان هدفهاى غدير است -
تطبيق كند. اگر چه همهى دنيا، بخصوص كمپانيهاى صهيونيستى و قدرتمندان
و زرسالاران عالم، ناراحت شوند و هجمهى تبليغاتى كنند، باكى نيست.
امروز پايهى انقلاب مستحكم است و اين توفانها نمىتواند اين بناى شامخ
را متزلزل كند. از چه چيزى مىترسند؟ ملاحظهى چه چيزى را مىكنند؟
بعضى كسان در برنامهريزيهايشان، در اجرايشان، در تصميمگيريهايشان، در
حرفزدنهايشان و در موضعگيريهايشان، دائماً مواظبند كه نكند فلان
راديوى گوشهى دنيا - كه به فلان دستگاه جاسوسى وابسته است - عليه اين
صحبت يا عليه اين شخص حرفى بزند! خوب؛ بزند.
امروز پيام اسلام، پيام جذّابى است. پيام ما، پيام عدالت است؛ پيام ما،
پيام نجات انسانها و نجات جوانهاست. وقتى ما اسم جوان را مىآوريم، فقط
به جوانهاى جامعهى خودمان نگاه نمىكنيم. امروز نسل جوان در دنيا غرق
در بدبختى و نابسامانى است. رنجها، فشارهاى روحى و عصبى و ابهام آينده،
امروز نسلهاى جوان را در سرتاسر دنيا بر اثر دورى از معنويت، زير فشار
قرار مىدهد.
مسؤولان، به نام اسلام، براى اسلام، با پيام اسلام، شجاعانه،
قدرتمندانه و بدون ملاحظهى اين و آن، هم موضعگيرى كنند، هم حرف بزنند
و هم عمل كنند. مردم عزيزمان و بخصوص جوانها هم به بركت غدير، بدانند
اين راهى كه اسلام و قرآن و خطّ غدير ترسيم كرده، يك راه روشن است؛
راهى است كه با استدلال و فلسفهى مستحكمى ترسيم شده و روندگان بسيار
بزرگ و عظيمالمنزلتى پيدا كرده است. امروز هم خوشبختانه اين راه در
دنيا مطرح است و ديگر ما در تنهايى و عزلت نيستيم. امروز ما در مركز و
محور توجّه مردم جهان - بخصوص كشورهاى اسلامى - هستيم. راه، راه
خوشعاقبت و روشنى است؛ با تلاش مسؤولان و با اميد و پشتيبانى قشرهاى
مختلف مردم بايستى قدم به قدم اين راه را طى كنيم و پيش برويم. اين راه
گرچه كوتاهمدت نيست، اما همان راهى است كه بالاخره به نجات بشريت
منتهى خواهد شد. همان راهى است كه انشاءاللَّه زمينههاى ظهور مهدى
موعود صلواتاللَّهعليهوعجّلاللَّهفرجه را فراهم خواهد كرد.
فرازی از بیانات رهبر
معظم انقلاب در سالروز عيد سعيد غدير خم 24/12/1379
ولايت، شاخصهى نظام اجتماعى و سياسى براى اسلام
روز عيد غدير «عيد ولايت» ناميده مىشود. نامگذارى درستى است؛ روزى است
كه مفهوم ولايت اسلامى به وسيلهى پيامبر اكرم
صلىاللَّهعليهوآلهوسلّم يك مصداق روشن و عينى پيدا كرد.
براى كسانى كه مىخواهند از الگوى انسان طراز اسلام، نمونهاى ذكر
كنند، بهترين نمونه همان كسى است كه آن روز نبىّ مكرّم اسلام
صلىاللَّه عليه و آله و سلّم، او را به الهام الهى و به دستور
پروردگار عالم، براى منصب عظيم ولايت، معيّن فرمود. معناى ولايت و
مفهوم عظيمى كه در روز عيد غدير، مصداق مشخّصى پيدا كرد، يكى از نكات
اساسى است كه براى جامعهى اسلامى ما و صاحبان فكر، نقطهى حسّاسى است
و جا دارد روى آن تأمّل كنند.
وقتى كه در نظامى، ولىاللَّه - كسى مثل پيغمبر اكرم يا اميرالمؤمنين -
در رأس نظام قرار دارد، آن جامعه، جامعهى ولايت است؛ نظام، نظام ولايت
است. ولايت، هم صفتى است براى منصبى كه نبىّ اكرم و جانشينان او از سوى
پروردگار، حائز آن بودهاند، هم خصوصيتى است براى آن جامعهى اسلامى كه
در سايهى آن حكومت، زندگى مىكند و از پرتو آن بهره مىگيرد. من اين
نكته را بارها عرض كردهام، امروز هم مىخواهم بر روى همان نكته تكيه
كنم؛ براى اينكه مسائل زندگى، مسائل سرنوشتساز و وظيفهى مهم ملت
اسلام، وابسته به همين نكات اساسى و زيربنايى است.
آن نكته اين است كه ولايت كه عنوان حكومت در اسلام و شاخصهى نظام
اجتماعى و سياسى براى اسلام است، يك معناى دقيق و ظريفى دارد كه معناى
اصلى ولايت هم همان است و آن عبارت است از پيوستگى، پيوند، درهمپيچيدن
و در هم تنيدگى. اين، معناى ولايت است. چيزى كه مفهوم وحدت، دست به دست
هم دادن، با هم بودن، با هم حركت كردن، اتّحاد در هدف، اتّحاد در راه و
وحدت در همهى شؤون سياسى و اجتماعى را براى انسان، تداعى مىكند.
ولايت، يعنى پيوند. «والذين آمنوا و لم يهاجراو مالكم من ولايتهم من
شىء حتى يهاجروا» يعنى اين. پيوند افراد جامعهى اسلامى، با هجرت حاصل
مىشود؛ نه فقط با ايمان. ايمان كافى نيست.
پيوند ولايت كه يك پديدهى سياسى، يك پديدهى اجتماعى و يك حادثهى
تعيين كننده براى زندگى است، با تلاش، با حركت، با هجرت، با در كنار هم
بودن و با هم كاركردن حاصل مىشود؛ لذاست كه در نظام اسلامى، «ولىّ» از
مردم جدا نيست. ولايت كه معنايش پيوند و پيوستگى و با هم بودن است، يك
جا هم به معناى محبّت مىآيد، يك جا هم به معناى پشتيبانى مىآيد كه
همهى اينها در واقع مصاديق به همپيوستگى، وحدت و اتّحاد است، والاّ
معناى حقيقى، همان اتّحاد و يگانگى و با هم بودن و براى هم بودن است.
معناى ولايت، اين است.
اگر با اين ديد به جامعهى اسلامى نگاه كنيد، ابعاد اين وحدت اجتماعى و
وحدت سياسى و وحدت معنوى و روحى و وحدت عملى، ابعاد عجيبى مىيابد كه
بسيارى از معارف اسلامى را براى ما معنى مىكند. به سمت مركز عالم وجود
حركت كردن انسان، در جهت ولايت اللَّه حركت كردن است. همهى ذرّات
عالم، خواه و ناخواه در چنبر ولايت الهى، در دايرهى ولايت اللَّه قرار
دارند و انسانهاى آگاه، مختار، تصميم گيرنده و داراى حُسن انتخاب،
عملاً هم ولايت الهى را برمىگزينند و در آن راه حركت مىكنند؛ محبت
الهى را كسب مىكنند و خود از محبّت پروردگار، پر مىشوند.
فرازی از بیانات رهبر
معظم انقلاب در ديدار با مسؤولان و كارگزاران نظام به مناسبت عيد سعيد غدير
27/01/1377
|
