با توجه به ردّ صلاحیت تعدادی از نامزدهای انتخابات هفتمین دوره مجلس شورای اسلامی، گروههای دوم خردادی خواستار عدم برگزاری این انتخابات در موعد مقرر و عقب افتادن آن شدند. در این میان، آقایان کروبی به عنوان رئیس‌ مجلس شورای اسلامی و سید محمد خاتمی به عنوان رئیس‌جمهوری اسلامی ایران نیز این درخواست را مطرح کردند که با توجه به تأکید رهبری بر تبعیت از قانون و برگزاری انتخابات در موعد مقرر در سخنرانی روز 15 بهمن سال 1382، آنان نیز در نامه‌ای به حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، بر لزوم اجرای انتخابات در موعد مقرر خود یعنی اول اسفند تأکید کردند.[1]
رهبر معظّم انقلاب اسلامی در پاسخ به نامه مشترک آقایان خاتمی و کروبی مبنی بر برگزاری انتخابات مجلس هفتم در روز اول اسفند، تصریح کردند: «تلاش مجدانه و عزم جدی شما برای برگزاری انتخابات مجلس در موعد مقرر به عنوان فریضه‌ای ملی و انقلابی، موجب خرسندی است و ملّت بزرگوار هم از مسئولان انتظار دارد با وحدت و همدلی، این‌گونه وظایف بزرگ را به بهترین و سالم‌ترین وجه به انجام برسانند.»[2]
در نامه آقایان خاتمی و کروبی آمده بود: «گره ایجاد شده در امر انتخابات که مهم‌ترین حادثه در عرصه مردم‌سالاری دینی است، با راهنمایی گره‌گشای شما به اعضای محترم شورای نگهبان قابل گشوده شدن بود؛ ولی برای گشودن این گره در پی درخواست نهایی، بزرگوارانه دستور فرمودید که شورای نگهبان بر اساس داوری وزارت اطلاعات با تکیه بر اسناد متقن، نظر ما را تأمین کند... اما اینک بدون رعایت رهنمود جنابعالی لیستی ارائه شده است که نه تنها بخش عمده تقاضای حداقلی ما را تأمین نکرده است، بلکه متأسفانه همین عمل را نیز مستند به حکم حکومتی حضرت‌عالی کرده‌اند که به نظر ما جفا به رهبر معظّم انقلاب است. با سپاس فراوان از اهتمام دلسوزانه حضرتعالی از عنایتی که فرمودید، به استحضار می‌رساند که نظر مؤکد حضرت‌عالی مبنی بر برگزاری انتخابات در روز اول اسفند ماه سال جاری توسط وزارت کشور و همه همکاران دولت، در سراسر کشور برگزار خواهد شد. 17 بهمن 1382 کروبی-خاتمی.»[3]
رهبر معظّم انقلاب در پاسخ به این نامه فرمودند: «امروز کشور بیش از هر زمان، نیازمند وحدت و همدلی مسؤولان محترم است و ملت بزرگوار نیز همین انتظار را از مدیران کشور دارند. انتخابات برای مصالح کشور و ملت ما دارای اهمیت حیاتی است و باید سالم، با نشاط و پرشور برگزار گردد. این یکی از وظایف مسؤولان و ادای دین در برابر ملت فداکار و مجاهدات و خونهای مطهر شهیدان است و به خاطر آن شایسته است که برخی گلایه‌های دستگاهها از یکدیگر نادیده گرفته شود و همه دست در دست، این گونه وظایف بزرگ را به بهترین و سالمترین وجه به انجام برسانند.» [4]