|
||||||||||||
[بسماللّه الرحمن الرحیم]
... حجرههای مدرسۀ فیضیه را شکستند؛ غارت کردند.[۱]آن روز روزی بود که اجتماع در این مدرسه، بین جنود طاغوتی و شیطانی، و جنود الهی در حال مبارزه بود. طاغوت رفت، و امروز ما ـ گروههای مختلف ـ که هیچگاه با هم جمع نمیشدیم و امکان اجتماع به ما نمیدادند، در این مکان مقدس، مجتمع شدیم. سربازان محترم شیراز از پادگانهای خود به اینجا آمدهاند؛ با دانشجویان، با سایر اقشار، با روحانیون، با بانوان و زنهای محترم؛ همه با هم مجتمع. این فرصتی است که نهضت به ما داد. این منتی است که اسلام بر ما نهاده که همۀ قشرها با هم در یک مکان، مجتمع. در زمان طاغوت قشرها با هم مختلف بودند؛ اگر مجتمع میشدیم، اجتماع به مبارزه بود. در خیابانها با مبارزه مجتمع میشدند؛ برای خونریزی میآمدند. نهضت مقدس اسلامی به برکت اسلام، سربازان محترم را در کنار ما نشاند؛ فرهنگیان را با آنها مجتمع کرد؛ بانوان را با آنها در یک مکان مجتمع کرد. این منتی است که ما از خدای تبارک و تعالی باید بکشیم.
برکات این نهضت زیاد بود؛ بزرگترین برکات، شکستن سد بزرگ رژیم شاهنشاهی و راندن دزدها و چپاولگران از مملکت و قطع ایادی شرک و نفاق و قطع ایادی چپاولگران و نفتخواران[بود]. اینها برکاتی بود که به ما تاکنون رسیده است. آزادی، بزرگترین موهبت الهی که الآن ملت ما از آن برخوردار است. آزادانه شما اینجا آمدهاید؛ دیروز نمیتوانستید.
تذکر دادید که ما در محبس بودیم. پادگانها محبس بود، ایران محبس بود؛ ایران محبس ۳۵ میلیون جمعیت بود! ما در مدرسهها محبوس بودیم، شما در پادگانها، بازاریها در بازار، اداریها در اداره؛ همه محبوس بودید. امروز خدای تبارک و تعالی به ما منت گذاشت و آزادی را نصیب ما کرد که همه آزادانه در اینجا مجتمع هستیم، و مسائل خودمان را طرح میکنیم. ما از این به بعد احتیاج به این اجتماعات داریم.
نهضت ما به آخر نرسیده است. ما در بین راه هستیم. ما تاکنون موانع را به مقدار بزرگی از راه برداشتیم؛ و انشاءاللّه این ریشههای گندیده را هم از بن درمیآوریم . این نوکرهای چپ و راست ـ این انگلها، این چپاولگران و معاونین چپاولگران ـ بدانند این حرکات مذبوحانه را نمیتوانند ادامه دهند. با ترور شخص میدان برای آنها باز نخواهد شد. ملت ما همه مبارزند، ملت ما همه سربازند؛ زن و مردِ ملت ما سربازند. این انگلهای جامعه، اینها که میخواهند نفت ما را باز به جیب امریکا بریزند، اینها که یا چپگرا یا راستگرا هستند ـ اینها ـ باید بدانند که گذشتْ آن زمان! دیگر نمیتوانند اعاده بدهند آن رژیم یا نظیر آن رژیم را. به جای خود بنشینید! مثل خفاش از سوراخها بیرون نیایید! ترور برای شما فایده ندارد. جوانان ما همه برای شهادت حاضرند. مرد و زن ما برای شهادت حاضرند.
برادران من! ما راه را تا بین راه آمدهایم و باید به آخر برسانیم. باید این نهضت را حفظ کنید. شما باید این آتش روشن را روشنتر کنید. اگر خدای نخواسته لطمهای به این نهضت وارد بشود، تا آخر اسارت است؛ و نخواهد شد. این نهضت به ثمر خواهد رسید. و حکومت اسلامی و جمهوری اسلامی ـ که حافظ همۀ سعادتهاست و حافظ استقلال مملکت ما و حافظ آزادی ملت ماست ـ برقرار خواهد شد. خداوند تمام شما را، همۀ مردان و زنان را، سربازان و دانشجویان را سلامت و سعادت و عزت، عنایت فرماید. خداوند این نهضت را افروختهتر کند. خداوند دست جنایتکاران را قطع کند.
والسلام علیکم و رحمةاللّه و برکاته
| ۱ـ اشاره به یورش کماندوهای شاه به مدرسۀ فیضیۀ قم در ۲ فروردین ۱۳۴۲. |