| |

امام سجاد عليهالصلاة والسلام،
«صحيفهى سجاديه» را به صورت دعا
تنظيم فرموده و اصلا دعا خوانده است؛
اما اين كتاب، پر از معارف الهى و
اسلامى است. توحيد خالص در صحيفهى
سجاديه است. نبوت و عشق به مقام تقدس
نبى اسلام عليه و على آله الصلاة
والسلام در صحيفهى سجاديه است.
ادامه
...
|

... در دعاى صحيفهى سجاديه يك جا
حضرت سجاد (عليهالسّلام) از طرف خودش
به خداوند متعال عرض مىكند كه: «تفعل
ذلك يا الهى بمن خوفه اكثر من رجائه
لا ان يكون خوفه قنوطاً»؛ من خوفم از
رجايم بيشتر است، نه اينكه مأيوس
باشم. اين، يك اعلان رسمى و
دستورالعمل است. خوف را همراه رجاء
حتماً به دلها بدميد؛ و خوف را
بيشتر.
ادامه
...
|
|
|

امام سجاد
(سلاماللَّهعليه) در دعاى ابوحمزه -
كه دعاى خيلى با حال و خوبى است - ترس
از قيامت را تشريح مىكنند: «ابكى
لخروجى عن قبرى عريانا ذليلا حاملا
ثقلى على ظهرى»؛ امروز مىگريم براى
وقتى كه عريان و ذليل و بار سنگين عمل
بر دوشم از قبر بيرون مىآيم. «انظر
مرّة عن يمينى و اخرى عن شمالى اذ
الخلائق فى شأن غير شأنى لكلّ امرء
منهم يومئذ شأن يغنيه وجوه يومئذ
مسفرة ضاحكة مستبشرة»؛ يك عده
چهرههاشان خندان است و خوشنود و
خوشحال و سربلندند. اينها چه كسانى
هستند؟
ادامه
...
|

شما ملاحظه فرماييد كه
امام سجاد عليه الصلاة والسلام، آن
مركز نورانيت، آن معدن معنويت و كمال،
زين همهى عابدين عالم، در دعاهاى
صحيفهى سجاديه، با خود چگونه مواجه
مىشود و خود را چطور در مقابل
پروردگار عالم قرار مىدهد و استغاثه
مىكند! در نيمهى شب و بعد از نماز
شب؛ آن هم نه نماز شب آدم معمولى و
عادى، بلكه نماز شب سيد سجاد، آن امام
همام به پروردگار عالم رو مىكند و
مىگويد: «و هذا مقام من استحيا لنفسه
منك و سخط عليها و رضى عنك». يعنى
«پروردگارا! من به خاطر نفس خودم، به
خاطر ضعفها و نقصهاى خودم از تو
شرمندهام.
ادامه
...
|