KHAMENEI.IR RSS

سرآغاز فرج مستضغفان عالم

Khamenei.ir — Sun, 12 Feb 2017 14:53:00 +0430

سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله لبنان به‌مناسبت شب هفت درگذشت عضو شورای مرکزی حزب‌الله شیخ حسین عبید به سخنرانی پرداخت. وی در این سخنرانی درباره‌ی اوضاع سوریه، نتیجه‌ی آثار پیروزی در حلب، و رئیس‌جمهور جدید آمریکا به سخرانی پرداخت. گزیده‌ای از این سخنرانی به گزینش KHAMENEI.IR تقدیم مخاطبین محترم می‌شود:

از مهمترین مسائلی که میخواهم در بزرگداشت مرحوم شیخ حسین عبید بگویم، نقش ایشان در تأسیس حزب الله است. این جنبش ایمان و جهاد و مقاومت و از خود گذشتگی به دست مجموعه بزرگی از علما و رهبران و اساتید و مجاهدان و نخبگان و اهل مقاومتِ حاضر در میدان تأسیس شد. این طور نبود که یک فرد خاصی این جنبش ایمانی جهادی را تشکیل دهد، بلکه تجلی اراده مجموعه بزرگی از این مؤمنین مجاهد بود. در سال ۱۹۸۲ این مجموعه بزرگ که هر یک از آنها متعلق به جریانهای گوناگون و مختلف بود، نه نفر را انتخاب کردند تا آن چه که بعدها «هیئت مؤسسان» نام گرفت شکل بگیرد. وظیفه این نه نفر این بود که اول: به نیابت این جمع مؤمن و مجاهد به زیارت جمهوری اسلامی بروند و به دیدار حضرت امام خمینی قدس سره مشرف گردند. دوم: با امام خمینی به عنوان امام مسلمین و رهبر امت و امید مستضعفان جهان بیعت کنند. و سوم: کسب اجازه کنند، چرا که ما تصمیم بر مقاومت داشتیم و کشور تحت سلطه نیروهای صهیونیستی و چند ملیتی بود و در آستانه ورود نهایی در دوره اسرائیلی اش بود. ما به عنوان انسانهایی دیندار که از مرگ و قبر و بزرخ و آخرتمان میپرسیم، طبیعی است که از جنگمان نیز بپرسیم که آیا مورد رضای خداوند است؟ و آیا راه حلی مشروع و مطلوب است؟ و اولین کسی که باید از او سؤال میشد، شخصی در موقعیت امام خمینی بود، تا از این رهبر بزرگ تاریخ کسب تکلیف و برکت کنند. رهبری که به قول امام شهید ما سید محمدباقر صدر رضوان خدا بر او باد، خداوند رؤیاهای پیامبران را به دست او محقق کرد. سپس با بازگشت این نه نفر حزب الله به صورت رسمی تأسیس شد. یکی از آن نه نفر سید شهدای مقاومت سید عباس موسوی بود و یکی دیگر از آنها شیخ حسین عبید بود، و دیگر دوستان هنوز در قید حیاتند.

حزب‌الله هرگز مخالف آتش‌بس در سوریه نیست
برخی از ماهواره‌های عربی و رسانه‌های شماری از شخصیت‌های سیاسی در راستای هجمه‌های همیشگی و شبانه‌روزیشان بر حزب‌الله می‌گویند: حزب‌الله مخالف آتش‌بس مورد توافق در «آستانه» است. و او و جمهوری اسلامی ایران را متهم می‌کنند که به‌دنبال ادامه یافتن جنگ و خونریزی در سوریه هستند. اما من تأکید می‌کنم که حزب‌الله نه تنها موافق آتش‌بس مورد توافق در «آستانه» است، بلکه بر سر هر آتش‌بس دیگری در سوریه توافق شود، ما آن را به‌شدت تأیید می‌کنیم، چرا که ما موافق هرگونه تدبیر و اجرایی هستیم که از خونریزی جلوگیری کند و فرصتی برای آشتی ملی و راه‌حل‌های سیاسی فراهم کند. این موضع برخواسته از باور و عقیده و دین و حتی منافع ماست. اما آنهایی که ما را متهم می‌کنند و پشت این شبکه‌های عربی و غربی قرار گرفته‌اند، همان‌ها هستند که جلوی آتش‌بس را می‌گیرند و از گروه‌های تروریسیتی حمایت می‌کنند. و همچنین تأکید می‌کنم که این، موضع قاطع جمهوری اسلامی ایران نیز است که در کنار کشورهای فعال دیگر مثل روسیه و ترکیه، در راستای آتش‌بس و رسیدن به راه‌حل‌های سیاسی در سوریه تلاش می‌کند.
باز در پاسخ به هجمه‌های رسانه‌ای علیه حزب‌الله که او را بر هم زن آشتی و آتش‌بس نشان می‌دهند باید گفت: اتفاقا حقیقت امر کاملا برعکس است. حزب‌الله از هر آشتی و آتش‌بس داخلی در سوریه حمایت می‌کند و در بسیاری از جاها در راستای به انجام رسیدن این آشتی‌ها نقش اساسی ایفا کرده است. امروز تأکید می‌کنم که ما با هرگونه توافق بین جریان‌های مختلف سوری موافقیم و کاری به چند و چون و سقف این توافق هم نداریم. از راه ارتباط با مسئولین سوریه و دیگر کشورهای منطقه برای حل بحران‌های جانکاه انسانی که در رأس آنها بحران فوعه و کفریا قرار دارد تلاش بسیار کرده‌ایم.

تهمت اقدام به تغییرات جمعیتی که به حزب‌الله و ایران و نظام سوریه زده می‌شود، همه دروغ‌هایی است که ساخته و پرداخته کشورهای حامی تروریسم و شبکه‌های عربی حامی جریان تکفیری است. این ادعا صحیح نیست و تغییرات جمعیتی در سوریه وجود ندارد. خوب است گروه‌های مستقل گوناگون به سوریه بروند و تحقیق کنند؛ چنین چیزی وجود ندارد. وقتی شهری با صد هزار نفر جمعیت با نظام سوری سال‌ها می‌جنگد و دست به کشتار می‌زند و اسیر می‌گیرد و زیرساخت‌ها را ویران می‌کند، سپس توافقی شکل می‌گیرد و بیشتر نیروهای مسلح مورد عفو قرار می‌گیرند و بافت جمعیتی شهر باقی می‌ماند، در این میان بعضی از نیروهای مسلح به دلایلی اصرار بر مهاجرت می‌کنند و به ادلب یا رقه می‌روند. با این حال نظام، راه را برای کوچشان هموار می‌کند و آنها را به جایگاه امنشان با امنیت کامل می‌رساند. اگر دوهزار نفر از یک شهر صدهزار یا شصت هزار نفری آن هم با تصمیم خود و اختیار خود کوچ کنند، آیا این تغییر جمعیتی نام دارد؟ چه این که تغییر جمعیتی به‌معنای اسکان دادن افرادی دیگر به جای آنها نیز هست. آیا چنین اتفاقی افتاده است؟ این گونه حرف‌ها به‌خاطر فتنه‌انگیزی مذهبی است، چرا که رسانه‌ها و کشورهای حامی جریان تکفیری دیگر هیچ منطقی برای تحمیل این جنگ بر سوریه جز ادعاهای پوچ و دروغ و فریب ندارند.

آثار گسترده پیروزی‌های حلب
پیروزی‌های اخیر حلب نتایج نظامی و امنیتی و معنوی و سیاسی بسیاری در پی داشته است. از جمله باز شدن راه گفت‌وگوی مستقیم و این بار با نیروهای مسلح در میدان البته به جز داعش و النصره. و همچنین گشایش راه برای اجرای آتش‌بس‌های گسترده که امروز در سوریه محقق شده است، البته به استثنای داعش و النصره. این پیروزی دوباره راه را برای گفت‌وگوهای سیاسی در ژنو گشود. و پشتوانه‌ی محکمی برای انجام آشتی‌های ملی در مناطق گوناگون سوریه فراهم کرد.

سمت‌وسوی حوادث سوریه عوض شده است. شش سال بود که سوریه در برابر خطر سقوط حکومت قرار داشت، اما امروز این خطر ۹۹% برطرف شده است. سوریه در معرض این خطر بود که تحت تسلط کامل داعش و النصره قرار بگیرد، اما امروز این خطر تا حد بسیار زیادی دفع شده است. امروز گروه‌های تکفیری از تسلط بر سوریه ناامید شده‌اند. کشورهای سازنده و حامی گروه‌های تکفیری نیز از محقق ساختن اهدافشان ناامید شده اند. از این رو امروز شاهد تحول بزرگ و مهم و بسیار تأثیرگذاری هستیم که هرگز نباید ساده‌اش انگاشت. یکی از این تحول‌ها عوض شدن موضع ترکیه نسبت به داعش است، آن هم در حالی‌که همه می‌دانیم دولت ترکیه چه حمایت‌های سفت و سختی از داعش می‌کرد.

موضع آمریکا نیز از قرار معلوم عوض شده است. و همین بس که ترامپ رئیس‌جمهور جدید آمریکا می‌گوید: آمریکا یعنی اوباما و کلینتون است که داعش را ایجاد کرده است ـ که البته در این جمله راست گفته است و باید دید حرف بعدی‌اش چقدر راست است ـ اما اکنون اولویت او در سوریه جنگ با داعش است. روسیه نیز یک سال‌ونیم است که وارد سوریه شده است. اروپایی‌ها هم در جنگ با داعش جدی شده‌اند. به‌ویژه این که همه دنیا دیگر متوجه شده است که اپوزیسیون هتل‌نشین و سفارت‌نشین هیچ سهمی از واقع امر ندارد و نسبت نیروهای معارض مسلح معتدل را نیز نسبت به دیگر گروه‌های مسلح بسیار بسیار ناچیز دیده است. و پس از آنکه دریافتند این گروه‌های تکفیری تروریست حاضر در سوریه امنیت کل جهان و مخصوصا اروپا را به‌خطر می‌اندازند، برای آمدن به سوریه و جنگ با داعش و النصره دیگر از هم پیشی می‌گیرند. یعنی ای مردم و گروه‌های لبنانی که برخی از شما آمریکا و فرانسه و انگلیس و این کشورهای اروپایی را حجت الهی می‌دانید، بدانید که این کشورهایی که شما به تصمیم و اطلاعاتشان احترام می‌گذارید، پس از شش سال آمده‌اند با کسانی بجنگند که ما سال‌ها پیش به جنگ با آنها شتافته بودیم.

از ترامپ ممنویم
یک جمله هم به کسانی‌که در این هفته‌های اخیر در مقاله‌های بسیاری از ترس و نگرانی حزب‌الله نوشته‌اند عرض کنم. داستان از چه قرار است و چرا باید بترسیم؟ چون ترامپ آمده است!! خب آمده باشد. مگر چه اتفاق جدیدی افتاده است. اتفاق جدید همان است که مقام معظم رهبری حضرت امام خامنه‌ای دام‌ظله‌الشریف فرمودند. اتفاق جدید این است که پیش از این کسی بود که پوششی از نفاق بر چهره افکنده بود. حرف‌های قشنگی می‌زد و عید را به شما تبریک می‌گفت. اما چه می‌کرد؟ شما را تحریم می‌کرد، در دنیا با شما می‌جنگید، با هزاران حمله‌ی هوایی هزاران غیر نظامی را می‌کشت و از جنگ‌هایی مثل جنگ یمن حمایت می‌کرد که صدها هزار نفر در پی آن کشته و زخمی و گرسنه و محاصره شده‌اند، از رژیم‌های استبدادی مثل رژیم بحرین و سعودی حمایت می‌کرد. و در کنار همه‌ی اینها داعش را می‌سازد که دین و پیامبر و قرآن شما را بدنام کند و خونتان را بریزد و زنانتان را به اسارت بگیرد و جامعه و کشورهایتان را ویران کند. ولی با همه‌ی این احوال لبخند بزند و شما هم به‌خاطر سیاه پوست بودنش دلتان برایش بسوزد! اما اکنون اتفاق خوبی که افتاده است این است که کسی آمده است که نفاق را کنار گذاشته است. و به‌همین خاطر مقام معظم رهبری فرمود که ما باید از ترامپ تشکر کنیم. چرا که دوباره از چهره‌ی واقعی دولت آمریکا که چهره‌ای نژادپرست، وحشی، جنایتکار، قاتل، خون‌ریز، دشمن آزادی، و چپاولگر ثروت‌ها و توطئه‌گر علیه ملت‌های مستضعف است، پرده برداشته است. ما نه تنها ناراحت نیستیم بلکه از ترامپ ممنونیم. چرا که تا آمد از چهره‌ی حقیقی دولت آمریکا پرده برداشت تا بعضی از ملت‌هایی که سردرگم شده‌اند و امر برایشان مشتبه شده است، متوجه حقیقت امر بشوند.

اما ترس مدت‌هاست که ورافتاده است. به هر گوینده و نویسنده و تحلیل‌گری می‌گویم که در زمان تأسیس حزب‌الله در سال ۱۹۸۲ به‌همراهی شیخ حسین عبید که از بزرگ‌ترین بنیانگذاران حزب‌الله بود، ما مؤمنان کم تعداد و مستضعفی بودیم که از خطر اطرافیانمان می‌ترسیدیم. ارتش اسرائیل که آن روزها به ارتش شکست‌ناپذیر معروف بود نصف لبنان را اشغال کرده بود. صد هزار افسر و سرباز اسرائیلی در لبنان حضور داشتند. ۲۵ هزار افسر و سرباز آمریکایی و فرانسوی و انگلیسی و ایتالیایی نیز در لبنان حضور داشتند و مشکلات داخلی وجود داشت. ناوهای جنگی مثل نیوجیرسی و مانند آن هم در دریا مستقر بودند. ما در آن زمان به همراه دیگر نیروها و احزاب و جنبش‌های مقاومت عده اندکی بودیم و با این حال دچار نگرانی و ترس نشدیم. پس از آن جورج بوش بر سر کار آمد و دوباره ارتش و ناوهایش را گسیل داد و بر کشورهایی حمله کرد و اسرائیل را به جنگ با ما تحریک کرد، اما هیچ نگرانی و ترس و تردیدی به خود راه ندادیم و به نصر الهی مطمئن بودیم.
این همان نصری بود که خداوند متعال در کتاب خود وعده آن را داده است و همچنین حضرت امام خمینی نیز وعده آن را به ما داد؛ آنگاه که شیخ حسین عبید و سید عباس و دیگر دوستان در ابتدای تأسیس حزب‌الله به خدمت امام رفتند، و امام بر مقاومت تأکید کرد و فرمود که هیچ گزینه‌ای جز مقاومت وجود ندارد، و منتظر هیچ کسی نباشید نه منتظر ما باشید و نه هیچ کس دیگری در دنیا. بر خدا و بر خودتان توکل کنید و به تکلیفتان عمل کنید. در آن روز که خیلی‌ها در جهان عربی و اسلامی گمان می‌کردند که لبنان وارد دوره‌ی اسرائیلی خود شده است، حضرت امام خمینی به آن نه نفری که نزد او نشسته بودند، ـ از جمله سید عباس موسوی و شیخ حسین عبید ـ فرمود: اگر مقاومت کنید من چنین می‌بینم که پیروزی به پیشانی شما گره زده شده است. این پیروزی‌ای است که در سال ۸۵ و در سال ۲۰۰۰ و در سال ۲۰۰۶ به‌دست آمد، و امروز نیز در سوریه و عراق به‌دست می‌آید و ان شاء‌الله در یمن نیز محقق خواهد شد. بنابراین نه ترامپ و نه جد و آبادش و نه جرج بوش و نه جد و آبادش و نه هیچ یک از این نژادپرستان نمی‌توانند به شجاعت و اراده و باور و ایمان کودکی از کودکان ما لطمه‌ای بزنند، چه رسد به مردان و پیشکسوتان ما. بنابراین ما نگران نیستیم بلکه بسیار خوشبینیم چرا که وقتی احمقی در کاخ سفید جای می‌گیرد که حماقتش را آشکار می‌کند، این سرآغاز فرج مستضغفان عالم خواهد بود.

اشتباه محاسباتی رژیم صهیونیستی

Khamenei.ir — Sat, 31 Dec 2016 14:48:00 +0430

سیدحسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله لبنان در مراسم درگذشت شیخ عبدالناصر جبری، دبیرکل جنبش‌الامة لبنان، این ضایعه را به خانواده و دوستان و مریدان آن مرحوم تسلیت گفت و در ادامه به ابعاد شخصیتی شیخ عبدالناصر جبری پرداخت. گزیده‌ای از این سخنرانی به گزینش KHAMENEI.IR تقدیم مخاطبین محترم می‌شود:

نگاهی به ابعاد شخصیت شیخ عبدالناصر
۱ـ ایمان به وحدت
او به وحدت و هم‌گرایی و برادری مسلمانان با همدیگر ایمان داشت و به‌ ضرورت تقریب بین مذاهب مختلف اسلامی اعتقاد داشت و در همین راستا نیز عمل کرد. شیخ عبدالناصر و دیگر برادرانش الگوی فوق‌العاده‌ای را در قالب «جمعیت علمای مسلمان لبنان» ارائه دادند. این جمعیت یک الگوی فوق‌العاده و استثنایی است. مجموعه‌ای از علمای شیعه و اهل‌سنت با هم کار می‌کنند، در کنار هم می‌نشینند، با هم ارتباط دارند، در مسائل گوناگون با هم همکاری می‌کنند، به‌صورت مرتب با هم دیدار می‌کنند و بر سر قضایای گوناگون به دیدگاه‌های مشترک می‌رسند، هیئتی را با هم تشکیل می‌دهند و در مراسم گوناگون شرکت می‌کنند و نسبت به مسائل مختلف امت اسلامی موضع واحدی می‌گیرند. اما از همه‌ی اینها مهم‌تر آن رابطه‌ی صمیمی و صادقانه و حس برادری و محبت و عواطفی است که نسبت به همدیگر دارند.

شیخ عبدالناصر از بنیانگذاران و فعالان این جمعیت بود و بر استمرار آن اصرار داشت. و هر جای دیگری فعالیتی برای وحدت و تقریب انجام می‌شد، شیخ عبدالناصر حاضر، پیشگام و فعال بود. ما در این زمان به امثال شیخ عبدالناصر جبری و اندیشه و راه و منششان بسیار نیاز داریم، چرا که جهان اسلام امروز گرفتار جریان بسیار خطرناکی است که جریان افراطی‌گری افسارگسیخته از همه جهت است، که هم در میان اهل سنت، و هم در میان شیعه دیده می‌شود. قبل از سال ۲۰۰۰ جریان‌های تکفیری و تندرو وجود داشتند ولی محدود بودند، و هیچگاه مثل امروز فعالیت نداشتند. اما امروز تکفیری‌ها در همه‌ی میدان‌های فکری و رسانه‌ای و سیاسی و جنگی بدون هیچ ضابطه‌ای وارد میدان شده‌اند و به سیم آخر زده‌اند. این بسیار خطرناک است. امروز جریان تکفیری به تکفیر بسنده نکرده است، بلکه کار را به کشتار و سر بریدن و سینه شکافتن و به صلیب بستن و مانند آن رسانده است.

از سوی دیگر در میان شیعه هم متأسفانه جریان‌هایی هستند که حضرت امام خامنه‌ای آنها را به شیعه‌ی لندنی یا شیعه انگلیسی نامگذاری کرده‌اند که اینها هم رویکرد تکفیر و اهانت به همه‌ی مقدسات را در پیش گرفته‌اند. اتفاقا تنها به مقدسات اهل سنت توهین نمی‌کنند بلکه به بزرگان و مراجع بزرگ شیعه نیز اهانت می‌کنند. امروز می‌بینیم که همه‌ی امکانات در اختیار این دو جریان تکفیر، غلو، تندروی، ناسزاگویی، تهمت‌زنی، کشتار و سربریدن قرار می‌گیرد. همه‌ی امکانات رسانه‌ای در اختیارشان قرار می‌گیرد. شبکه‌های مقاومت از عربسات و نیلسات و ماهواره‌های اروپایی حذف می‌شوند، اما همه‌ی درب‌ها به روی شبکه‌های فتنه‌انگیز مانند وصال و صفا و فدک گشوده می‌شود.

آنچه رخ داده است، یک اتفاق تصادفی نیست، بلکه سرویس‌های جاسوسی و مراکز پژوهشی شبانه‌روز کار کردند و دریافتند که در جریان بیداری اسلامی، ملت‌های مسلمان بیدار شده‌اند و قیام کرده‌اند و دارند در برابر سلطه‌ی استکباری آمریکا بر سرزمین‌های اسلامی و در این منطقه مقاومت می‌کنند. همچنین بر اساس روحیه‌ی بالایی که در پی پیروزی‌های مقاومت بر اسرائیل به دست آوردند، دارند قاطعانه می‌ایستند و موضع می‌گیرند. این شد که تصمیم گرفتند کاری کنند که مسلمان‌ها با همدیگر درگیر شوند. برای خواباندن این نهضت مردمی گسترده‌ای که چند سال پیش شکل گرفت هیچ راهی بهتر از این نبود که این نهضت را به‌سمت‌وسوی فتنه منحرف کنند. برای خدمت به برنامه‌ی استکباری صهیونیستی و تفرقه‌افکنی و تغییر دادن میدان جنگ از میدان حقیقی و درستش به‌سمت میدان‌های دیگر هم چه کسی از جریان‌های تکفیر و افراطی‌گری بهتر است!؟

امروز از هر زمانی بیشتر باید مسئولیت‌پذیر باشیم همانگونه که مرحوم شیخ عبدالناصر پذیرفته بود. باید این جریان‌ها را از خود برانیم و آنها را در گوشه‌ای منزوی کنیم و در روی آنها بایستیم و صدایشان را خاموش کنیم. و از سوی دیگر باید در راستای افزایش همدلی و همکاری و همگرایی و برادری و وحدت و هم‌افزایی تلاش کنیم. چرا که هدف این جریان‌های تکفیری و تندرو و رؤسای آمریکایی و صهیونیستی‌شان این است که ما از هم متفرق شویم و هر کسی به کار خود مشغول گردد. اصرار ما بر دیدار با همدیگر و فعالیت مشترک و پرداختن به مسائل واحد در قالب فعالیت علمایی یا سیاسی یا مقاومتی بهترین پاسخ به آنها خواهد بود.

۲ـ بودن در کنار مقاومت
او یکی از علمای مقاومت و اندیشمندان و فعالان آن بود و در میدان‌های گوناگون سیاسی، اجتماعی و رسانه‌ای در کنار مقاومت فعالیت می‌کرد. در طول شرایط سختی که بر مقاومت گذشت، هر وقت جریان مقاومت نیاز به دفاع داشت، زبان رسای او به کمک مقاومت می‌شتافت. تا آخرین لحظه عمرش مقاومت لبنان و فلسطین یکی از اصول ثابت او بود.

امروز کشورهای محور مقاومت و مردمانش و لشکرهایش و فعالیت‌های جهادی‌اش همه و همه آماج حمله قرار گرفته است. یکی از خطرناک‌ترین جنگ‌های منطقه از سال‌های گذشته تاکنون، جنگ بر علیه محور مقاومت بوده است. این حقیقتی است که روز به روز با اعترافات مسئولان آمریکایی، سیاستمداران، دیپلمات‌ها، ژنرال‌ها و مدارک بسیار روشن، برملا شده است. امروز می‌خواهند ارتش‌های کشورهای عربی را به‌خاطر اسرائیل نابود کنند، نظام‌های عربی مقاوم را به‌خاطر اسرائیل سرنگون کنند تا ارتش اسرائیل که مقاومت لبنان و فلسطین او را شکست داده و خوار کرده است، و بعد از این که این ارتش، ارتش سستی شده و اعتماد به نفسش را از دست داده است، و همچنین اعتماد متقابل بین سربازان و رهبرانش را از دست داده است، دوباره به روز اولش بازگردد و روحیه‌اش را به‌دست آورد.

امروز همه‌ی جریان‌هایی که از فلسطین حمایت می‌کنند مورد هجوم رسانه‌ای هستند و در همه‌ی کشورها مورد تعرض قرار می‌گیرند. حمایت از این مقاومت که امروز آماج حمله‌هاست مسئولیت همگان است.

اسرائیل هیچگاه به جنگ‌های موجود بسنده نکرده و تماشاچی ننشسته است. اسرائیل هر مغز متفکری که می‌تواند جریان مقاومت را در زمینه‌ای پیشرفت بدهد، مورد حمله قرار می‌دهد، همانطور که بسیاری از شخصیت‌های اسلامی و از جمله دانشمندان هسته‌ای ایرانی و عراقی را ترور کرد. اسرائیل تحمل دیدن هیچ مغز و اندیشه و ارتش و اراده‌ای را در محور مقاومت ندارد.

هر چه رنج‌ها و مصیبت‌ها زیاد باشد، این امت از فلسطین دست نخواهد کشید. محاسبه‌های اسرائیلی‌ها اشتباه و ناکام است. اسرائیلی‌ها همیشه این چنین محاسبه و پیش‌بینی کرده بودند که بالأخره مردم فلسطین مسئله‌ی فلسطین را رها خواهند کرد و به سهم پشیزی که صهیونیست‌ها به او خواهند داد راضی خواهد شد. اما مردم فلسطین همواره و با انتفاضه‌های گوناگون اسرائیلی‌ها را غافلگیر کرده‌اند. در لبنان هم همه‌ی محاسباتشان اشتباه از آب درآمد.

امروز نیز محاسبه‌ی آنها این است که رهبران و علما و مردم این منطقه از این همه جنگ و رنج و مصیبت با روح و تنی زخمی و خسته و از نفس‌افتاده بیرون خواهند رفت و آنگاه به تنها چیزی که فکر نخواهند کرد، اسرائیل و مبارزه با اسرائیل خواهد بود. اما آنها در توهم‌ند. محور مقاومت از پس این جنگ جهانی که علیه او راه انداخته‌اند، پیروز، مقاوم‌تر و قدرتمندتر بیرون خواهد آمد.

ملت‌های منطقه نیز این شرایط سخت و تأسف‌بار را پشت سر خواهند گذاشت و باز مسئله‌ی فلسطین و مبارزه با اسرائیل در رأس اولویت‌های کشورها، ارتش‌ها، مردم، احزاب، قوای سیاسی، اندیشه، رسانه و عواطف این منطقه خواهد بود. اگر دشمنان چشم به این دوخته‌اند که این جنگ جهانی همه‌ی مجاهدان و مقاومان و انسان‌های با شرف را زیر خاک این منطقه دفن خواهد کرد، کور خوانده‌اند.

۳ـ بصیرت و ایستادگی
ایشان حوادث گوناگون را درست می‌فهمید و تحلیل می‌کرد و نسبت به مواضع گوناگون و برنامه‌ها و اهداف و نقشه‌های مختلف دید درستی داشت. سال‌هاست که منطقه و مردم ما در فتنه‌ای سخت و طاقت‌فرسا به‌سر می‌برند. شیخ عبدالناصر در این فتنه از بصیرت و شناخت و نگاه نافذ برخوردار بود و هیچگاه دچار سرگردانی نشد. به نگاه و بصیرت و ایمان هم بسنده نکرد، بلکه همواره در کنار ایمان اهل عمل هم بود. به کشورهای مختلف سفر می‌کرد و در همایش‌های گوناگون شرکت می‌کرد و با صدای رسایش و منطق کوبنده‌اش از حق دفاع می‌کرد.

این مسئولیت امروز بزرگ‌تر نیز شده است. همه‌ی ما وظیفه داریم مرزبندی‌ها را برای اطرافیانمان واضح و مشخص کنیم و با وحدت و برادری و بخشش و تسامح به مقابله با این فتنه برخیزیم. ما باید سعی کنیم در این منطقه با منطق تسامح و حل‌وفصل‌های داخلی و چشم‌پوشی از رنج‌ها و جراحت‌ها برخورد کنیم. اما دشمن می‌خواهد که همه‌ی میدان‌های درگیری ما غرق خون و آکنده از کینه‌توزی شود. و حجم خسارت‌های جانی، مالی، نظامی و معنوی افزایش یابد. ما در عین حالی که در میدان دفاع باید قاطع و کوبنده باشیم، همچنان با دست و سینه‌ای گشاده باید روحیه‌ی مسامحت و بخشش را حفظ کنیم.

اگر حلب به دست گروه‌های مسلح می‌افتاد...

Khamenei.ir — Sun, 25 Dec 2016 13:07:00 +0430

سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله لبنان به‌مناسبت آزادسازی حلب در دیدار با دانشجویان، اعیاد بزرگ پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم و حضرت مسیح علیه‌السلام را به همه‌ی مسلمانان و مسیحیان تبریک گفت و به همه‌ی‌ رزمندگانی که در میدان‌های نبرد در این شرایط سخت طبیعی و نظامی در لبنان، غزه، سوریه، عراق، یمن و دیگر میدان‌های رزم در برابر اشکال گوناگون تهاجم ایستاده‌اند و از کشور و مردمشان دفاع می‌کنند، سلام و درود فرستاد. وی همچنین در ادامه درباره‌ی مظلومیت پیامبر، کج‌اندیشی‌های جریان تکفیری و پیروزی حلب به سخنرانی پرداخت. گزیده‌ای از این سخنرانی به گزینش KHAMENEI.IR تقدیم مخاطبین محترم می‌شود:

اوج مظلومیتِ پیامبر اسلام در این سال‌های اخیر
در طول تاریخ هیچگاه دین اسلام و پیامبر اسلام به اندازه‌ی این چند سال اخیر مورد توهین و هتک حرمت قرار نگرفته است. این مظلومیت هم به دلیل حجم حوادث و کجروی‌ها و تجاوزگری‌هاست، و هم به دلیل قدرت رسانه‌ای است که هر خبر، عکس و جمله‌ای را در چند ثانیه به تک تک خانه‌ها در دنیا می‌رساند. قبل از این شش سال، رفتارهای هتاکانه به رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم به شکل فیلم‌های سینمایی یا کاریکاتور یا کتابی مثل «آیات شیطانی» انجام می‌گرفت. اما متأسفانه در طول این شش سال اوضاع دگرگون شده است.

کافی است رفتارهای گروه‌های تروریستی مسلح را در طول این شش سال که ادعای اسلام دارند و خود را به رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم منتسب می‌کنند در ذهنمان یادآوری کنیم؛ کسانی که بر پرچم‌های خود شعار «لا اله الا الله محمد رسول‌الله» می‌نویسند. و از همه‌ی اینها بدتر داعش است که بر پرچم خود مُهر منسوب به رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم نقش بسته است. جنایت‌های این جریان عبارت از سر بریدن، به اسارت گرفتن، در قفس یا زنجیر سوزاندن، کشتار جمعی و از بین بردن همه‌ی میراث‌های ارزشمند تاریخی در تمدن اسلامی، مسیحی و دیگر تمدن‌های انسانیِ غیر دینی است. شیوه‌های گوناگون کشتار که در سال‌های گذشته مشاهده کردیم، مانند خفه کردن با آب، شکافتن سینه‌ها، به صلیب بستن و سر و دست بریدن واقعا دهشت‌آور است. اینها صحنه‌هایی است که صدها سال از چشم بشر پنهان شده بود، اما اینها همه‌ی این جنایات فجیع را به نام اسلام و پیامبر اسلام مرتکب می‌شوند.

این شرایط یک مسئولیت دینی و تاریخی و اخلاقی‌ای را بر عهده‌ی همه‌ی مسلمانان جهان معین می‌کند؛ از علما، اندیشمندان، اصحاب رسانه، اساتید و دانشجویانشان گرفته تا عموم مسلمانان. هر کسی که می‌تواند سخنی بگوید یا جمله‌ای بنویسد و هر کسی که به شبکه‌های اجتماعی دسترسی دارد و می‌تواند موضع خود را از راه آنها بیان کند وظیفه دارد این جنایت‌ها و کارهای فجیع را محکوم کند و از آنها بیزاری بجوید.

باید در پیش چشم جهان فریاد بزنیم و صدای خود را به گوش مردم جهان و غیر مسلمانان برسانیم و اعلام کنیم که این کارها نه به اسلام، نه به دین خدا، نه به رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم، نه به اهل بیتش و نه به اصحابش هیچ ربطی ندارد. همه وظیفه دارند که به صورت روزانه و در ساعت و پیوسته و در پی هر جنایتی اعتراض خود را ابراز کنند. این کافی نیست که بگوییم یک ماه پیش یا دو ماه پیش فلان جنایت را محکوم کردیم، باید نسبت به هر جنایت و به صورت جزئی اعلام موضع کرد. و آن که سکوت کند در دادن فرصتِ توهین به اسلام و پیامبر اسلام و ادیان آسمانی و به خداوند متعال که صاحب این دین است و کتاب‌های آسمانی را نازل کرده است، شریک است. با وجود شبکه‌های اجتماعی و اینترنت امروز هر کسی می‌تواند موضع خود را بیان کند. ولی گاهی متأسفانه شبکه‌های اجتماعی پر از پیام‌های سخیف و ناچیز می‌شود و مسائلی با چنین اهمیت و ارزشی مورد غفلت قرار گرفته رها می‌شود.

سه نمونه از کج‌روی و کج‌اندیشی‌های جریان تکفیری وهابی:

۱ـ تحریم جشن گرفتن به مناسبت میلاد پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم
بزرگداشت و جشن گرفتن به‌مناسبت میلاد پیامبر در نظر این جریان تکفیری که برخاسته از اندیشه‌ی وهابی است، حرام و بدعت و کفر است. حتی یکی از بزرگانشان گفته است: کسی که میلاد پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم را جشن می‌گیرد کافر است و باید کشته شود چون مرتد شده است. برادر من! این نظر تو و اجتهاد تو است. بقیه‌ی مسلمانان چه شیعه و چه سنی نظر دیگر و اجتهاد دیگری دارند، و اتفاقا آن را کار خوب و پسندیده‌ای می‌دانند. چرا دوست داری نظر خودت را بر دیگر مسلمانان تحمیل کنی؟ سپس در این سال‌های اخیر این پدیده ظاهر شد که عناصری انتحاری خود را در مجالس جشن اهل سنت به‌مناسبت میلاد پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم منفجر می‌کنند! آیا از این فکر تاریک‌تر و وحشی‌تر پیدا می‌شود!؟... در این روزهای اخیر در بعضی از شبکه‌ها و تلویزیون‌ها کشمکشی راه انداختند و ساعت‌ها برنامه پخش کردند، انگار در جهان اسلامی ما هیچ مشکلی به نام مسئله‌ی فلسطین و تروریسم و وجود میلیون‌ها آواره وجود ندارد، بلکه تنها مشکل جهان اسلام این است که آیا می‌توانیم جشن میلاد پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم را برگزار کنیم یا خیر!؟

۲ـ تربیت دختر بچه‌های انتحاری
همه‌ی ما در یکی دو روز گذشته دیدیم که دختر بچه‌ای را کمربند انفجاری پوشاندند و او را به یکی از مراکز پلیس دمشق هدایت کردند. او هم خود را آنجا منفجر کرد یا از دور منفجرش کردند. به‌هر حال اگر این دختر را قانع کردند و خودش خود را منفجر کرد، این یک مصیبت بزرگی است، و اگر از دور او را منفجر کردند، باز هم مصیبت بزرگی است. بعد شبکه‌ها مردی را نشان دادند که دو دختر خردسال کنار خود قرار داده است که معلوم بود ترسیده بودند، به آنها می‌گفت: مگر نه این است که پیش خدا می‌خواهی بروی عزیزم!؟ چه کسی به تو گفته که آنها را نزد خدا بفرستی!؟ به کجا می‌فرستی‌شان!؟ من مرجع و مفتی نیستم ولی نظر خودم را می‌گویم؛ امروز بر هر مسلمانی که می‌تواند صحبت کند یا اینترنت و روزنامه و رادیو و تلویزیون در اختیار دارد واجب است که این جنایتکار وحشی را محکوم کند که به نام خدا و اسلام و رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم دختران و کودکان را به عملیات انتحاری می‌فرستد.

۳ـ آتش زدن دو سرباز ترک
جنایت دیگری که اخیرا انجام دادند، آتش زدن دو سرباز ترک بود که به زنجیر بسته شده بودند تا جایی که به خاکستر تبدیل شدند. البته متأسفانه ارتش ترک امروز بر علیه ماست، اما این به هیچ عنوان مانع از این نمی‌شود که این کشتار وحشیانه را محکوم نکنیم. آیا در برابر چنین کاری نباید موضع گرفت و آن را محکوم کرد!؟ همه‌ی اینها به نام اسلام است. آیا اسلام اینگونه بود؟ کدام فقه و کدام مجتهد این کارها را تأیید می‌کند!؟ و در هر عمل مشابهی که انجام می‌گیرد چه بر سر ما باشد و چه بر سر دیگران، وظیفه داریم اعتراض کنیم و موضع بگیریم و فریاد بزنیم.

حساب اسلام را از جنایات داعش جدا کنید
نکته‌ای که باید همه‌ی مسلمانان و غیر مسلمانان بدانند این است که رسانه‌های غربی و بعضی از رسانه‌های عربی اصرار دارند از کلمه‌ی «اسلام» در کنار «ترور و کشتار» استفاده کنند: «تروریسم اسلامی»، «اسلام تندرو»، «گروه‌های اسلامی تروریستی» و «گروه‌های اسلامی تندرو». رسانه‌های غربی و عربی هیچگاه نمی‌گویند: «داعش»، می‌گویند: «سازمان دولت اسلامی». و البته روان‌شناسان و صاحب‌نظران رسانه خوب می‌دانند که شنیدن «اسلام» و «الله اکبر» به مدت شش سال در کنار فجیع‌ترین جنایت‌ها چه اثری دارد.

ما چیزی به نام «سازمان دولت اسلامی» نداریم، آن چه هست «داعش» است. ما «گروه‌های اسلامی تندرو» نداریم، بلکه «گروه‌های تندروی تکفیری» داریم. بین اسلام و تندروی و افراطی‌گری تناقض وجود دارد.

از غیر مسلمانان هم می‌خواهیم که این مسئله را رعایت کنند. ما هیچگاه ارتش ستمگر و قاتل آمریکایی را با عنوان «ارتش مسیحی آمریکایی» نمی‌شناسیم. اسرائیل را هم به‌عنوان «دولت صهیونیستی» می‌شناسیم نه «دولت یهودی». بنابراین از همه‌ی دنیا می‌خواهیم آن چه ما رعایت می‌کنیم رعایت کنند.

کشورهایی که همه‌ی انواع حمایت را نثار تروریست‌ها کردند باید این حمایت و تسهیلات را متوقف کنند. چند روز پیش عملیات تروریستی به دست داعش در اردن انجام گرفت و تعدادی از سربازان و غیر نظامیان اردنی و گردشگران به خاک و خون کشیده شدند. شما حکومت اردنی نباید از حادثه عبرت بگیرید؟ این گروه‌های تروریستی حاضر در مرز را که شما به بهانه‌ی اینکه با حکومت سوریه می‌جنگند تقویت می‌کنید، اینها در آینده با شما خواهند جنگید، چون شما را کافر می‌دانند! همه می‌دانند که حزب حاکم در ترکیه بیشترین کمک و حمایت را تقدیم داعش کرده است. ولی ترکیه امروز به آتش داعش می‌سوزد. هنوز هم عبرت لازم را نگرفته‌اند، چرا که امروز علیه داعش در شمال سوریه می‌جنگند و از آن در شمال عراق حمایت می‌کنند! در اخبار گفته شد که ترکیه شبکه‌های اجتماعی را بسته است تا مردم ترکیه دو سرباز ترکی در حال سوختن را مشاهده نکنند. ولی آیا دولت دلش برای سربازان ترکی سوخته است یا نمی‌خواهد مردم ترکیه نتیجه‌ی سیاست‌های دولت خود را مشاهده کند؟

جنگ حلب، جنگی سنگین و سخت
آن چه در سه چهار ماه اخیر در حلب در جریان بود، یکی از سخت‌ترین جنگ‌ها در سوریه بلکه در کل منطقه بود. کشورهای حامی گروه‌های مسلح ده‌ها هزار جنگ‌جو را از کشورهای مختلف جهان مثل ترکیه، ازبکستان، تاجیکستان، چچن و آسیای میانه آورده بودند. و در میان این سربازان صدها عنصر انتحاری وجود داشت. در هر عملیاتی ده الی بیست انتحاری وارد کار می‌شد که این انتحاری‌ها فقط حامل بمب نبودند بلکه با نفربرهایی که چهار پنج تن مواد منفجره در آنها تعبیه شده بود، وارد ساختمان‌های ارتش سوریه می‌شدند. سلاح‌های پیشرفته و پول‌های هنگفت و رسانه‌ها همه در خدمتشان بودند. جنگ هم در عین شدت و سنگینی پیوسته و هر روز بود. همه‌ی کشورهای حامی هم به آن چشم دوخته بودند و خواب‌هایی برایش دیده بودند. هدف هم سقوط حلب بود. به‌همین علت باید حجم ایثارگری‌ها و رشادت‌های شهدا و جانبازان و مردم را در این چند ماه در نظر داشته باشیم.

اینکه تروریست‌ها شکستشان را در حلب به این توجیه کنند که کشورهای حامی آنها حمایت کافی از آنها نکردند، بی‌اساس است. حجم امکانات و سربازان و تسلیحات و مهماتی که به حلب گسیل دادند، دهشت‌آور است.

برادران و خواهران من! به اعتراف جو بایدن و کلینتون صدها میلیارد دلار و ده‌ها هزار تن سلاح و مهمات در این مدت وارد سوریه شده است. اجازه دهید این مقایسه را داشته باشم؛ پول و سلاح و مهمات و دیگر حمایت‌های رسانه‌ای و سیاسی که در این شش سال، کشورهای عربی در جنگ علیه سوریه هزینه کرده‌اند، ده‌ها برابر بیشتر از چیزی است که در طول شصت سال برای فلسطین هزینه کرده‌اند. حقیقت این است که کشورهای حامی تروریسم در سوریه از هیچ نوع حمایتی فروگذاری نکردند. این پیروزی نتیجه‌ی کوتاهی در حمایت از تروریست‌ها نبوده است، بلکه نتیجه‌ی وجود مدیران و ارتش و مردم و همپیمانان و مردان مقاومی بوده است که بر عدم تسلیم اصرار ورزیدند و بصیرت و درک و پافشاری و عزم و اراده بر محقق نمودن پیروزی داشتند.

رسانه‌ها در مورد این جنگ دروغ‌های زیادی گفتند؛ مثلا عکس جنایت‌های اسرائیل در جنوب لبنان یا غزه را به‌عنوان جنایت‌های حلب جا زدند. اما از همه‌ی این‌ها بدتر و دردآورتر این بود که از عکس‌های بچه‌های یمن هم استفاده کردند. این‌که در حلب کودکانی از گرسنگی مردند یا خیر، محل بحث است. ادعای ما این است که چنین چیزی نیست و شما می‌توانید تحقیق کنید. اما همه‌ی دنیا می‌دانند که یک سال‌ونیم است که بچه‌های یمن در اثر جنگ و تحریم سعودی از گرسنگی یا بیماری می‌میرند. این مسئله برای همه‌ی جهان و رسانه‌ها روشن است. اما بعضی‌ها که ادعای شرف و انسانیت و حقوق بشر دارند، به جای این که حرف حق را در روی محاصره کنندگان یمن و قاتلان مردم یمن بزنند، تصاویر بچه‌های یمن را به‌عنوان بچه‌های حلب منتشر کردند!

رفتار انسانی نظام سوریه
یک هفته است که می‌بینیم غیر نظامیان و حتی نظامیان با سلاح‌های سبک خود فرصت گرفته‌اند و از حلب خارج می‌شوند. من این سؤال را از مردم و جهان و همه می‌پرسم و از آنها می‌خواهم یک شهر را مثال بزنید که داعش یا جبهه‌النصره و این گروه‌های تروریستی آن را گرفته باشند، سپس به نظامیان و رزمندگان اجازه خروج داده باشند. آیا کشور و شهری را سراغ دارید که این تروریست‌ها در آن چنین رفتاری از خود نشان داده باشند؟ اینها همان کسانی هستند که آمریکا و غرب و عربستان و ترکیه آنها را گروه‌های معارض میانه‌رو و خواهان دموکراسی معرفی می‌کنند. اما نظام سوریه که به قول آنها «وحشی» است، چنین قراردادی را قبول می‌کند و پس از پیروزی به نظامیان فرصت خروج می‌دهد.

با نگاه واقع‌بینانه می‌توان گفت که این آزادی شکست بزرگی برای دشمن، و پیروزی بزرگی برای جبهه‌ی مقاومت بود. همچنین این پیروزی پیشرفتی بزرگ و مهم در زمینه‌ی نظامی، سیاسی و معنوی بود. فرض کنید اگر حلب به دست گروه‌های مسلح می‌افتاد، وضع نظامی، سیاسی، معنوی و رسانه‌ای جبهه‌ی ما چگونه بود؟ همین که آن پیامدها حاصل نشد، خودش یک دستاورد بزرگی است. در جنگ علیه سوریه دو هدف دنبال می‌شد یکی سقوط نظام و دیگری که هدف بلندتری است تسلط بر کل سوریه است. با این پیروزی می‌توان گفت: هدف سرنگونی نظام سرنگون شده است و دیگر عملی و دست‌یافتنی نیست.

تأثیر پیروزی‌های حلب بر کل منطقه

Khamenei.ir — Sun, 11 Dec 2016 16:18:00 +0430

سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله لبنان در نطقی تلویزیونی دو میلاد فرخنده‌ی پیامبر اکرم صلی‌الله‌و‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم و حضرت مسیح علیه‌السلام را به مسلمانان و مسیحیان تبریک گفت و در ادامه درباره‌ی حمایت آمریکا از گروه‌های تروریستی، پیروزی ارتش سوریه در حلب و اوضاع داخلی لبنان به سخنرانی پرداخت. گزیده‌ای از این سخنرانی به گزینش KHAMENEI.IR تقدیم مخاطبین محترم می‌شود:

مسلمانان و مسیحیان آماج خطری مشترک
بدون شک مسلمانان و مسیحیان از ده‌ها سال پیش در این منطقه با هم زندگی می‌کرده‌اند، و به‌ویژه در این سال‌های اخیر با چالش‌هایی روبرو شده‌اند که تمدّن و وجود آنها را نشانه گرفته است. مثلا در فلسطین اصل وجود مسیحیان هدف هجوم قرار گرفته است. امروز نیز بقیه‌ی فلسطینیان اعم از مسلمانان و مسیحیان با چنین خطری روبرو هستند. همچنین مقدسات مسیحیان و مسلمانان نیز مورد تهدید است. تا جایی که حتی اذان نیز ممنوع اعلام شد و مسلمانان و مسیحیان در مساجد و کلیساها با هم به مبارزه با این قانون برخواستند.

در عراق، سوریه و نیجریه و دیگر سرزمین‌های منطقه نیز، تمدّن مسلمانان و مسیحیان مانند مساجد و کلیساها و آثار تاریخی به جا مانده از این تمدن‌ها مورد تعرّض قرار گرفته است. افزون بر آن جان خود انسان‌ها، خونشان، مالشان و ناموسشان از سوی این دو خطر و تهدید بزرگ در منطقه در خطر است که یکی خطر اسرائیل و دیگری خطر جریان تکفیری است.

البته در سال‌های گذشته روشن شده است که آمریکا و بعضی از کشورهای غربی از این جریان تکفیری حمایت می‌کنند. این چیزی است که رئیس‌جمهور منتخب آمریکا آقای ترامپ در مدت یک سال فعالیت‌های تبلیغاتی‌اش به آن اعتراف کرده است. پیش از او نیز جو بایدن معاون رئیس‌جمهور آمریکا اعتراف کرده بود. همچنین نامه‌های خانم هیلاری کلینتون نیز این حقیقت را فاش کرده است؛ افزون بر اعتراف بسیاری از مسئولین بزرگ امنیتی و نظامی و دیپلمات آمریکایی.

هر سخنی که درباره‌ی درگیری و جنگ بین شیعیان و مسیحیان گفته می‌شود واقعیت ندارد و اوهامی بیش نیست. من همه‌ی کسانی را که به این درگیری ساختگی و غیر واقعی دامن می‌زنند نصیحت می‌کنم که دنبال جنگ‌های موهوم نگردند، چرا که این کار فقط نتایجی موهوم خواهد داشت. نصیحت دیگر من این است که اگر کسی بخواهد از راه فتنه‌انگیزی بین دیگران برای خود حضور و نقش و احترام سیاسی دست و پا کند، در همین فتنه سردرگم خواهد شد. راه برای دستیابی به جایگاه و نقش به سزای سیاسی این است که هر کدام از ما نقش مثبتی ایفا کنیم؛ نه این که تنها فعالیت سیاسی فرد، شب و روز این باشد که چگونه بین حزب‌الله و جنبش میهنی آزاد یا بین حزب‌الله و جنبش امل یا بین فلان حزب و فلان تشکّل اختلاف بیاندازد.

بدون شک حوادث بزرگی در منطقه‌ی ما و به‌ویژه در سوریه و حلب در جریان است. این پیروزی قریب‌الوقوع حلب بر سراسر درگیری‌های سوریه و حتی بر کل جنگ‌های درگرفته در منطقه تأثیرگذار خواهد بود.

رابطه‌ی حزب‌الله با رئیس‌جمهور میشل عون
رابطه‌ی ما با رئیس‌جمهور محترم جناب آقای میشل عون بسیار خوب بوده است و هیچ شائبه‌ای در آن نیست. در این‌باره هیچ مشکل و نگرانی و بی‌اعتمادی و اختلافی وجود ندارد و هر آن چه در این هفته‌های گذشته در رسانه‌ها با اغراق شایعه شد، هیچ صحتی ندارد. رابطه‌ی ما با ایشان مبنی بر احترام متقابل و اعتماد عمیق بوده و خواهد بود ان‌شاءالله؛ اعتمادی که برخواسته از تجربه‌ای بلندمدت در روزهای دشوار است.

گفته شده است که حزب‌الله از برقراری روابط بین میشل عون و کشورهای حاشیه‌ی خلیج‌فارس نگران است! یا این که پس از دیدار هیئتی از عربستان سعودی با آقای میشل عون، حزب‌الله ناراحت شد! و این که حزب‌الله پیامی به میشل عون داده است و از انتخاب عربستان سعودی به‌عنوان اولین کشوری که قصد سفر به آن را دارد، ابراز نگرانی کرد! همه‌ی اینها سخنانی بیهوده است. رئیس‌جمهور حق دارد که به هر کشوری سفر کند و هر کشوری را می‌تواند به‌عنوان اولین سفر خود انتخاب کند. او حق دارد به عربستان یا کشورهای حاشیه‌ی خلیج‌فارس یا کشورهای اروپایی و حتی به ایران و سوریه سفر کند. نه ما حق داریم مخالف سفر رئیس‌جمهور به عربستان یا کشورهای خلیج فارس باشیم و نه دیگری حق دارد مخالف سفر ایشان به ایران و سوریه باشد. من در آخرین سخنرانی‌ام درباره‌ی رئیس‌جمهور آقای میشل عون گفتم که او همچون کوه است و متزلزل نمی‌شود. اصولی دارد که به آنها پایبند است. تجربه این را ثابت کرده است. او بیش از ۸۰ سال از عمر خود را سپری کرده است. سابقه‌ی سیاسی طولانی‌ای دارد. ما هم در روزهای سخت او را تجربه کرده‌ایم و از این جهت هیچ نگرانی نداریم.

با قاطعیت به همه‌ی لبنانی‌ها می‌گویم که هیچ جریان سیاسی در لبنان وجود ندارد که خواهان عدم تشکیل دولت باشد. من این را از روی اطلاع از جزئیات مسائل می‌گویم. مشکل تشکیل نشدن دولت تاکنون فقط دو چیز بوده است. یکی این که بر سر موضوع تصدی دو پست اختلاف وجود دارد. و دوم این که چون قرار است که حکومت وحدت ملی شکل بگیرد، بعضی از جریان‌ها باید نماینده داشته باشند.

جوّ رسانه‌ای سنگینی در کشور به راه افتاد و دولت آقای نبیه برّی را متهم به دست اندازی در روند تشکیل دولت وحدت ملی کرده است و این صحت ندارد. برخی هم می‌گویند خود حزب‌ا‌لله نمی‌خواهد دولت شکل بگیرد. یا می‌گویند حزب‌الله به همراه دولت نبیه برّی مانع شکل‌گیری حکومت شده‌اند. همه‌ی این تهمت‌ها نادرست و ظالمانه است.

برای اداره‌ی کشور نباید منتظر تحولات منطقه بود
در همه‌ی سال‌های گذشته از ۲۰۰۵ تا امروز و مخصوصا از ۲۰۱۱ تا امروز همیشه به جریان‌های سیاسی لبنانی می‌گفتیم چشم به تحولات منطقه ندوزید و منتظر آن نباشید. و این در حالی است که ما (حزب‌الله) جزئی از محور مقاومت هستیم و شرمی هم از این موضوع نداریم. ما این پرچم را برافراشته‌ایم و سلاح به دست گرفته‌ایم و مبارزه می‌کنیم و شهدا و جانبازانی را تقدیم این راه کرده‌ایم و در چند میدان به‌صورت علنی حضور داریم. من همیشه گفته‌ام ما ملت لبنان نباید منتظر تحولات منطقه باشیم. اگر بخواهیم کشور را بسازیم و مشکلات اقتصادی، معیشتی، مالی، اجتماعی و امنیتی و... آن را حل کنیم و اگر بخواهیم همزیستی و صلح و ثبات را در کشور تقویت کنیم و نقش بسزایی برای لبنان در منطقه ایجاد کنیم راهی جز دیدار، گفت‌وگو و پذیرش همدیگر و حل اختلاف‌ها نداریم.

تحلیل سیدحسن نصرالله از انتخابات ریاست‌جمهوری لبنان

Khamenei.ir — Sat, 05 Nov 2016 17:08:00 +0430

سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله لبنان به‌مناسبت بزرگداشت مراسم حاج مصطفی شحاده ابتدا درگذشت این فرمانده را تسلیت گفت و در ادامه‌ی سخنرانی خود درباره‌ی ویژگی‌های شخصیتی این فرمانده، مسئله‌ی ریاست‌جمهوری لبنان، بیانیه‌ی بالفور رژیم صهیونیستی و حوادث یمن سخن گفت. گزیده‌ای از این سخنرانی به گزینش KHAMENEI.IR تقدیم مخاطبین محترم می‌شود:

حاج مصطفی شحاده چه کسی بود؟
آنچه که من درباره‌ی حاج مصطفی (ابو احمد) در این سخنرانی می‌گویم برخاسته از مشاهدات عینی من است؛ بر اساس شنیده‌ها نیست. ما با هم کار کردیم و سختی‌ها را با هم تجربه کرده‌ایم. ابو احمد یکی از اولین نیروها هنگام تشکیل حزب‌‌الله بود. وی همه‌‌ی جوانی و عمرش را در این مسیر گذراند. او از مسئولینی بود که همواره در میدان و جبهه بود و هیچگاه این میدان را ترک نکرد. برادری مؤمن، شجاع، با بصیرت و با اراده‌ای پولادین بود و هیچگاه ترس به دل او راه پیدا نمی‌کرد. من افرادی را می‌شناسم که اینها در هیچ میدانی از میدان‌های جنگ هیچ‌گونه ترس و دلهره‌ای به دلشان راه پیدا نمی‌کند. یکی از نمادهای این جنس افراد حاج مصطفی شحاده بود. او بسیار به جوانان و رزمندگان و مردم نزدیک بود و با آنها با لطف و محبت و صداقت و برادری و تواضع برخورد می‌کرد.

حاج مصطفی مسئول واحد نظامی حزب‌الله در بیروت غربی بود. در سال ۱۹۸۷م. در پی جنگ داخلی که میان بعضی از قدرت‌های سیاسی آن زمان در گرفته بود، نیروهای نظامی سوری وارد کشور شدند. در آن زمان فاجعه‌ای بسیار دردناک در منطقه فتح‌الله رخ داد که بعدها به نام کشتار فتح‌الله معروف شد. ۱۸ نفر از بهترین جوانان ما در آن حادثه شهید شدند. چرا که افرادی از مدیران حکومت سوری در سابق بر خلاف نظر حافظ اسد دوست داشتند بین نیروهای سوری و حزب‌الله درگیری و کشتار شکل بگیرد. این یکی از چالش‌های ما بود. در همان زمان هم کسانی بودند که می‌خواستند بین نیروهای مقاومت و ارتش لبنان نیز جنگ و درگیری باشد.

در آن زمان فرمانده‌ی میدان حاج مصطفی بود. این یعنی اینکه یک حرف او، یک دستور او و یک تیر که شلیک می‌شد می‌توانست در ماه دوم سال ۱۹۸۷م فاجعه بیافریند و کار را به جنگی تمام عیار بین نیروهای حزب‌الله و ارتش سوریه بکشاند. علی‌رغم این که شهدای آن حادثه هم از دوستان و برادران و نزدیکان او بودند، اما اینقدر این فرمانده منضبط، مطیع، حکیم، مسئولیت‌پذیر، شکیبا، صابر، خودکنترل و بصیر بود، به‌گونه‌ای که اوضاع را کنترل کرد و واکنشی از خود نشان نداد و به انتظار فرمان رهبری وقت حزب‌الله نشست. شورای رهبری حزب‌الله هم در آن زمان ابعاد این حادثه را بررسی کردند و همه بر این امر اجماع کردند که باید تحمل کنیم و صبر بیشه کنیم و دندان روی جگر بگذاریم چون توطئه‌ای در کار است که ما را به‌سمت درگیری و جنگی هل دهد که اولین برنده‌ی آن اسرائیل و حامیان او خواهد بود.

تهمت‌هایی که بعد از دو سال‌ونیم دروغ بودنشان فاش شد
در این مدتِ دو سال و نیم باید بگویم که به ما (حزب‌الله) خیلی ظلم شد و خیلی تهمت‌ها به ما زدند. از تهمت‌های اصلی آنها این بود که حزب‌الله موافق ریاست‌جمهوری میشل عون نیست و او را فریب داده است و به او دروغ گفته است. در حالی‌که ما هیچگاه نه دروغ‌گو بودیم و نه فریبکار. بعد از آن، یک پله بالاتر رفتند و گفتند حزب‌الله اساسا نمی‌خواهد لبنان رئیس‌جمهور داشته باشد و برنامه‌ی او خلأ رئیس‌جمهور در لبنان است. بر اساس همین، تحلیل‌ها کردند و تهمت‌ها زدند. بعد از آن گفتند حزب‌الله پرونده‌ی ریاست‌جمهوری لبنان را جزئی از پرونده‌ی هسته‌ای ایران می‌داند و تا آن حل نشود نمی‌گذارد این پرونده به انجام برسد. بعد از تمام شدن مذاکرات هسته‌ای معلوم شد مذاکرات هسته‌ای فقط و فقط هسته‌ای بوده و مسائل لبنان و مسئله‌ی ریاست‌جمهوری و حوادث سوریه و هیچ مسئله‌ی دیگری، هیچ بخشی از مذاکرات را تشکیل نمی‌داده است. چرا که جمهوری اسلامی ایران و مقام معظم رهبری حضرت امام خامنه‌ای و دیگر مسئولین ایران در برابر قرار گرفتن پرونده‌های دیگری غیر از پرونده‌ی هسته‌ای بر میز مذاکرات به‌طور قاطع ایستاده‌اند. حتی آمریکایی‌ها هم بعدها به این امر اذعان کردند و معلوم شد ما راست می‌گفتیم و دیگران به ما ظلم کرده بودند.

بعد از آن گفتند حزب‌الله جریان انتخابات ریاست‌جمهوری را متوقف کرده و به انتظار فرجام حوادث سوریه است. در حالی‌که ما هزار بار به آقایان گفتیم کاری به اوضاع سوریه و منطقه نداشته باشید و بنشینید و درباره‌ی ریاست‌جمهوری مذاکره کنید و تصمیمی بگیرید. اما زیر بار نمی‌رفتند. تا اینکه در روز ۲۱ اکتبر معلوم شد این موضوع نه ربطی به پرونده‌ی هسته‌ای داشت و نه به حوادث سوریه و نه اساسا ایران با کسی در این‌باره گفت‌وگو کرده است. وقتی آقای اولاند با آقای روحانی گفت‌وگو کرد، آقای روحانی گفت این موضوع به خود لبنانی‌ها مربوط است و باید دید خودشان بر کدام شخص توافق خواهند کرد.

واتیکان، ایتالیا، روسیه و همه‌ی کشورها با ایران در این‌باره گفت‌وگو کردند، و در مقابل ایران به همه گفت این پرونده‌ی لبنانی است و آنها با ما همپیمان و دوست‌اند اما این مسئله به خودشان مربوط است و ما دخالتی نمی‌کنیم. ایران و سوریه هر دو می‌خواستند این موضوع لبنانی محض باشد، اما کسانی که نمی‌خواستند این‌گونه باشد افرادی غیر از ما هستند.

بعضی‌ها گفتند مسئله‌ی ریاست‌جمهوری لبنان در گرو حل مشکلات سیاسی بین ایران و عربستان سعودی است. یعنی پرونده‌ی ریاست‌جمهوری لبنان یکی از پرونده‌های مورد اختلاف بین ایران و سعودی در کنار موضوع یمن، سوریه، عراق و بحرین است که هیچ صحتی ندارد و اینها یک مشت حرف‌های موهوم است.

هیچ معامله‌ای بین حزب‌الله و میشل عون وجود ندارد
آنچه بین ما (حزب‌الله) و جناب آقای رئیس‌جمهور میشل عون وجود دارد، تنها و تنها اعتماد به استقلال و صداقت و شفافیت اوست و هیچ معامله و بده بستانی بین ما و او صورت نگرفته است. همین اعتماد برای ما کافی است. ما کاملا اطمینان داریم که امروز شخصی که به کاخ ریاست‌جمهوری راه پیدا کرده است یک مرد فرمانده‌ی با صداقت، شجاع، میهن‌دوست و مستقل است که چون کوه ایستاده است. به‌نظر ما او کسی است که نمی‌شود او را فروخت و نه می‌شود خرید و نه اهل ساخت و پاخت است، بلکه پایبند به اصولی است که بر اساس آنها حرکت می‌کند.

اسرائیل مقر استکبار نو در منطقه است
سالگرد بیانیه‌ی بالفور را پشت سر گذاشتیم؛ بیانیه‌ای که در آن کسی که مالک نبود، زمینی را به کسی که مستحق آن نبود بخشید. بیانیه‌ای که بر اساس آن رژیم صهیونیستی بنیان‌گذاری شد و یهودیان صهیونیست در آن به خدمت یک طرح انگلیسی به‌کار گرفته شدند و الّا یهودیان و صهیونیست‌ها تنها به‌دنبال تشکیل یک حکومت بودند، و جای آن برای آنها چندان فرقی نداشت. آرژانتین یکی از گزینه‌ها بود، اوگاندا نیز یکی از گزینه‌ها بود، همچنین در اروپا نیز به‌دنیال جایی برای تأسیس دولت خود بودند.

اما این عقل انگلیسی و استعمار پیر انگلیس بود که برای منطقه‌ی ما نقشه‌ها کشید که چگونه آن را پاره پاره کند و بر آن تسلط پیدا کند و همه‌ی ثروت‌هایش را بمکد و هزار بلای دیگر بر سر آن بیاورد. البته فلسطین یکی از گزینه‌های پروژه‌ی صهیونیست‌ها بود اما انگلیسی‌ها آنها را به فلسطین آوردند و آن موقع بود که داستان‌سرایی‌ها درباره‌ی سرزمین موعود و سرزمین آبا و اجدادی یهود و وعده‌ی شیر و عسل شروع شد. وگرنه خود صهیونیست‌ها تصمیم قاطعی نسبت به فلسطین نگرفته بودند، بلکه چند گزینه داشتند که یکی از آن گزینه‌ها فلسطین بود. و به‌همین خاطر است که اسرائیل را جلوترین پادگان و مقرّ نظامی استعمار کهنه و استکبار نو یعنی آمریکا می‌دانیم. به‌هر حال تأمل در این بیانیه و مناسبت، و یادآوری حوادث آن زمان برای مردم و بازخوانی مواضع حاکمان و نظام‌های عربی و اینکه چه کسانی بر سر این سرزمین معامله کردند و چه کسانی ایستادگی کردند و چه کسانی خیانت کردند همه‌ی اینها مهم است و نباید این گذشته را به فراموشی سپرد، اما به هر حال بیانیه‌ی بالفور دولتی را بنیان‌گذاری کرد اما این دولت توان ماندن در این منطقه را ندارد. چرا که این دولت بر خلاف قوانین طبیعی و قوانین تاریخی و سنت‌ها و اراده‌ی مردم شکل گرفته است.

تهمت هدف قرار دادن مکه از سوی یمنی‌ها غیر قابل هضم است
تهمتی که به ارتش یمن و نیروهای مردمی یمن زده شد، که مکه مکرمه را با موشک بالستیک هدف قرار داده‌اند تهمتی است که نه می‌شود باور کرد نه می‌شود هضم کرد و نه می‌شود بلعید. عربستان سعودی یک دروغ بزرگی را گفت که دنیا هم با او همراه شد و باورش شد. البته دنیا باور نکرد و بعضی از کشورها هم منکر شدند. هیچ دلیلی هم عربستان ارائه نکرد. ولی متأسفانه بعضی از رسانه‌ها و بعضی از دولت‌ها از سر مدارا یا ترس یا طمع با آنها در این تهمت همراه شدند. چه کسی باورش می‌شود که این مردم پاک و متدین و صبور یمن که اهل نماز، روزه، حج و عمره هستند که در طول تاریخ غیرتمندانه از حرمین شریفین محافظت کرده‌اند چنین کاری بکنند!؟ به این چنین مردمی تهمت می‌زنید که مکه را هدف موشک قرار دادند!؟

آنها گفتند ما فلان فرودگاه را در جده هدف قرار دادیم. دلیل بیاورید که مکه را با موشک زدند و دنیا را قانع کنید. اگر دلیل دارید حتی ما که از برادران یمنی‌مان دفاع می‌کنیم در آن صورت خواهیم گفت که این کار محکوم است. اما چرا تهمت‌زنی تا این حد!؟ چرا ظلم و جنایت تا این حد!؟ اضافه بر مظلومیت این مردم که هر روز در معرض کشتار و بمباران قرار می‌گیرند، جنایتی دیگر در حق آنها انجام می‌گیرد و آن این که از بلندترین منابر اسلامی در جهان اسلام، به تهمتِ هدف قرار دادن مکه محکوم می‌شوند. این کار زشت فضاحت‌باری است که به نتیجه‌ای هم نخواهد رسید.

هدف اصلی از جنگ سوریه

Khamenei.ir — Wed, 26 Oct 2016 11:12:00 +0430

سید حسن نصرالله، دبیر کل حزب‌الله لبنان در مراسم یادبود شهید حاتم حماده (حاج علاء) خصلت‌ها، فضایل و تخصص علمی شهید حاتم حماده را ستود و از ایفای نقش وی در نیروی پدافند هوایی در مقاومت لبنان تمجید کرد. وی همچنین در ادامه به تحلیل اوضاع سوریه و عراق، و حضور حزب‌الله در منطقه پرداخت. گزیده‌ای از این سخنرانی به گزینش KHAMENEI.IR تقدیم مخاطبین محترم می‌شود:

وظیفه دارم به خانواده‌ی شهید حاج علاء و همچنین برادران آن در جهاد و مقاومت این مدال افتخار الهی را که به حق به یک فرمانده‌ی مجاهد و مخلص و طاهر اعطا شد، تبریک بگویم و همچنین از دست دادن این پدر و برادر دلسوز و عاشق را به آنها تسلیت می‌گویم. همه‌ی ما طبیعتا تحت تأثیر از دست دادن عزیزان و دوستانمان قرار می‌گیریم و ناراحت می‌شویم اما همانگونه که از ارباب خود امام حسین علیه‌السلام در چنین روزهایی آموخته‌ایم، می‌گوییم این مصیبت بر ما آسان است چرا که در محضر خداست. همه‌ی این قربانیان، همه‌ی این جهاد و همه‌ی این شهیدان، زخمی‌ها و دردها در محضر و در راه خداست و برای دفاع از بندگان خدا و مقدسات است. بنابراین هر مصیبتی هر چقدر هم که بزرگ باشد موجب افتخار و صبر است.

شهید علاء هیچ‌گاه میدان نبرد را ترک نکرد
شهید علاء از نخستین فرماندهانی بود که در میدان نبرد حاضر شد. او از زمان اولین جنگ در حومه‌ی القصیر در میدان حاضر شد. او زمانی که در جبهه‌ی نبرد حاضر شد دیگر آن را ترک نکرد. عشق او در میدان این بود که بار دیگر به همان میدان نبرد بازگردد، در حالی که مسئولیت‌های محوری برعهده داشت و می‌توانست به همان اندازه‌ی مورد نیاز مسئولیتش در میدان بماند، اما او همه چیز را رها کرد و به جبهه نبرد رفت.

او از جمله فرماندهان اصلی بود که جنگ را اداره کردند و خود در خط مقدم عرصه‌ی نبرد حاضر شدند تا اینکه اولین پیروزی بزرگ رقم خورد و به‌طور چشمگیری خطر از منطقه «حرمل» و از ده‌ها هزار نفر از ساکنان روستاها و شهرک‌های «القصیر» دور شد.

شهید علاء به هیچ‌وجه میدان نبرد را ترک نکرد. طی چند سال اخیر او مسئول بود. ما در منطقه‌ی القلمون و الزبدانی ستاد فرماندهی برای حفاظت از مرزهای شرقی لبنان ایجاد کرده بودیم که فرمانده‌ی این ستاد شهید علاء بود. طی چند هفته‌ی اخیر، جنگ حلب شدت زیادی داشت. ما از ابتدا گفتیم که جنگ حلب، جنگی سرنوشت ساز برای تمام منطقه است، همانطور که اکنون جنگ موصل جنگی سرنوشت ساز برای تمام منطقه است.

چرا ما درباره‌ی موصل و حلب از جنگ سرنوشت‌ساز سخن می‌گوییم؟ زیرا پیامدهای نظامی و میدانی بسیار زیادی در سطح نظامی، میدانی، راهبردی، سیاسی، راه‌حل‌های سیاسی، خواسته‌های سیاسی و انتظارهای طرف‌های مختلف خواهد داشت. به یاد دارید که تقریبا همه‌ی گروه‌های مسلح، از شمال حلب، ادلب و مناطق مختلف جمع شده و نیز گروه‌های جدیدی از خارج و از مرزهای ترکیه وارد شدند. عناصر بیگانه زیادی وارد شد و حملات گسترده و بسیار زیادی به حلب صورت گرفت که نیروهای ارتش سوریه و نیروهای متحد آن در آن مناطق پایداری کردند و تعداد زیادی شهید دادند، اما موفقیت‌ها و پیروزی‌های زیادی به دست آمد. همه‌ی جهان در ورای جنگ حلب بود. به هر حال، ما نیز به اندازه‌ی ممکن حضور داشتیم و ما درباره‌ی حضور خود در جنگ سوریه مبالغه نمی‌کنیم. لازم بود کادر فرماندهی موجود در آن تقویت شود. ما از مدت‌های طولانی در آنجا فرماندهانی داریم که فعالیت می‌کنند و در میدان حضور دارند و با فرماندهان دیگری تقویت شدند که شهید علاء از جمله پیشگامان آنها بود.

جنگ در سوریه برای هدف قرار دادن محور مقاومت است
ما در حزب‌الله از ابتدا [موضوع را] بررسی و درک کردیم. ما احساساتی نشدیم. اوضاع را به‌خوبی بررسی کردیم تا بدانیم فضای کل منطقه چطور است. از ابتدای رویدادها در تونس گرفته تا اوضاع سوریه را بررسی کردیم. علل رویدادهای سوریه و اهداف آن چیست؟ چه گروه‌هایی در خاک سوریه فعالند. ما علیرغم احترامی که برای رسانه‌ها قائلیم اما تحلیل‌هایمان را از رسانه‌ها دریافت نمی‌کنیم. زیرا ممکن است آنچه در رسانه‌ها منتشر می‌شود اساساً صحت نداشته باشد. برخی رسانه‌ها خبرهای جعلی منتشر می‌کنند و این مسئله موجب شکل‌گیری تحلیل‌های غلط می‌شود.

ما براساس تحولات میدانی اوضاع را بررسی کردیم. این گروه‌ها چه کسانی هستند؟ سوابق آنها چیست؟ ارتباطات آنها چیست؟ از کجا پول و سلاح دریافت می‌کنند؟ چه اهدافی دارند و ماهیتشان چیست؟ آنها می‌خواهند به کجا برسند؟ براساس تحقیقات کامل و دقیق و فراگیر و عمیق رویدادهای منطقه به یک گزینه رسیدیم. هیچ‌کس به ما دستور نداده که وارد سوریه شویم. ما بر اساس درک و تشخیص دقیق وارد سوریه شدیم. شهید علاء و همه‌ی شهدای دیگر قبل از او و پس از او، صاحب بصیرت بودند. این جنگ کاملاً آگاهانه و هدفمند و شفاف است.

هر روز که گذشت بیشتر روشن شد که جنگ در سوریه صرفاً برای براندازی نظام این کشور نیست بلکه فراتر از آن و برای هدف قرار دادن محور مقاومت است. من در گذشته این موضوع را گفته‌ام و نمی‌خواهم چیز جدیدی بگویم بلکه فقط می‌خواهم بر آن تأکید کنم. هدف از این جنگ ایجاد تغییرات وجودی و تغییرات در ترکیب جمعیتی و تغییرات در نقشه‌ی سیاسی و ساختار مرزها و نحوه‌ی چینش رژیم‌های ملی‌گرا است.

از جمله ویژگی‌های این جنگ طی سال‌های گذشته این بوده است که در آن هیچ ضابطه‌ای وجود ندارد. نه به قانون بین‌المللی و نه به نظامات و نه به اصول و ضوابط بشری و اخلاقی و قومی و عربیت و نژادی، به هیچ چیز پایبندی وجود ندارد. همه چیز برای تحقق این هدف جایز است. قربانی کردن اسلام و شهرت اسلام و قدسیت قرآن هیچ اهمیتی ندارد. اینکه همه کشته شوند هیچ اهمیتی ندارد. اینکه هیچ ارزشی باقی نماند نیز اهمیتی ندارد. تنها چیزی که اهمیت دارد این است که عده‌ای می‌خواهند به هدف مشخص شده برسند.

در جنگ‌های معاصر هر جنگی با استناد به قوانین و قواعدی اعم از قوانین درگیری و قوانین جنگی و قوانین درگیری بوده است. اما در این جنگ هیچ قاعده‌ای وجود ندارد. مثلاً در جنگ یمن کل ملت این کشور درگیر هستند. همه چیز نابود می‌شود و هیچ چیز رها نمی‌شود. کل یک ملت در محاصره هستند. میلیون‌ها نفر در محاصره هستند. ما قبلاً نوار غزه را که یک یا یک و نیم میلیون فلسطینی مظلوم در محاصره هستند مثال می‌زدیم. اما اکنون بین ۱۵ تا ۲۰ میلیون نفر از یکسال و نیم پیش در محاصره هستند. قاعده‌ی این جنگ چیست؟ فرض می‌کردیم که قصد دارند اهداف نظامی را مورد حمله قرار دهند اما مشاهده کردیم که یک مراسم سوگواری را در صنعا هدف قرار دادند. چه شد؟ موضوع به کجا منتهی شد؟ شورای امنیت و کمیته‌های تحقیق بین‌المللی و موضع‌گیری‌های بین‌المللی کجاست؟ جهان اسلام و جهان عرب کجاست؟ در یک حمله صدها تن شهید شدند و هیچ‌کس چیزی نگفت و موضوع تمام شد و گفته شد ائتلاف سعودی به علت دریافت اطلاعات اشتباه این حمله را انجام داده‌اند و موضوع تمام شد و گفتند دست شما درد نکند. در این جنگ هیچ قاعده‌ای وجود ندارد.

در عرصه‌ی سیاسی نیز اکنون مثلا در عراق، عراقی‌ها با خون‌های خود با داعش مقابله کردند و داعش را شکست دادند. عراقی‌هایی که با داعش مبارزه می‌کنند تنها شیعه نیستند. شیعه، سنی، عربی، کردی، ترکمان، ایزدی و مسیحی همه با تفاوت قومیت، مذهب و توانمندی‌های خود با داعش می‌جنگند. عراقی‌ها در مقابله با داعش در موضع ملی متحد واقعی قرار دارند، اجماع واقعی در مقابله با داعش وجود دارد و الان برای آزادسازی استان موصل و نه تنها شهر موصل می‌جنگند. اما متاسفانه در این حین شاهد موضع ترکیه هستیم که می‌گوید من برای دفاع از امنیت کشورم وارد شده‌ام و به اجازه‌ی هیچ‌کس نیاز ندارم. در مقابل بسیج مردمی عراق که عراقی است رفتنش به موصل ممنوع است، اجازه ندارد برای دفاع از خاکش، مردمش و کشورش بجنگد در حالی که عراقی به اجازه ترکیه نیاز دارد اما ترکیه به اجازه‌ی هیچ‌کس برای ورود به عراق نیاز ندارد.

بدتر از این، آن است که درحالی که نیروهای عراقی مانند ارتش، پلیس، عشایر، کردها، عرب، سنی، شیعه، ترکمان، بسیج مردمی و بسیج عشایری هر روز ده‌ها و صدها شهید برای آزادسازی موصل می‌دهند، ترکیه می‌آید و می‌گوید خواستار بازنگری در توافق سال ۱۹۲۳ لوزان است و موصل برای ترکیه است و باید به ترکیه بازگردانده شود. همه جمع شده‌اند تا این شهر را از دست داعش آزاد کنند، الان می‌گویی این شهر برای کیست. با چه معیاری این سخنان را می‌گویند، نمی‌دانیم. این منطق همان‌هایی است که در نبرد حلب نیز وارد شده‌اند. فردا نیز خواهند گفت حلب برای ماست، زمانی که از سیطره بر سوریه مایوس شدند البته عملا از آن مأیوس شده‌اند و از سرنگونی نظام در سوریه که از آن نیز مایوس شده‌اند درحالی که به هر گروهی که می‌توانستند گفتند بفرمایید داخل سوریه و آنها عملا همه‌ی این گروه‌های مسلح را از سراسر جهان جمع کردند تا در حلب بجنگند، همه‌ی این اقدامات برای این بود که روزی بگویند حلب برای ماست برای ترکیه است و برای سوری‌ها و برای مردم سوریه نیست. این مسائل هر روز با گذر زمان فاش می‌شود.

حزب‌الله خستگی ناپذیر است
من روز دهم محرم گفتم و می‌خواهم آنرا با این جمله کامل کنم، به کسانی‌که منتظرند ما را خسته کنند یا خستگی خانواده‌های ما را ببینند زیرا به‌طور طبیعی، هزاران نفر از مجاهدان و برادران جنگجوی ما به طور روزانه، در جبهه‌ها هستند و بالطبع پشت سر آنان هزاران خانواده هستند که خبرهای آنان را پیگیری می‌کنند، کسانی که منتظرند خستگی ما را ببینند، بهتر است ناامید شوند. ما کسانی هستیم که اسرائیل را از سال ۱۹۸۲ تا سال ۲۰۰۰ معطل کردیم تا به آزادسازی دست یافتیم و هنگامی که سال ۲۰۰۰ به آزاد‌سازی رسیدیم، ما و دیگر گروه‌های مقاومت، به سوی خانواده‌های خود یا برای هواخوری باز نگشتیم، بلکه خود را برای جنگ‌های آینده آماده ساختیم، جنگ‌هایی که می‌دانیم اسرائیل برضد ما به راه خواهد انداخت، زیرا دارای طرح‌ها و طمع‌ورزی‌های زیادی در لبنان و منطقه است.

نسبت به ما، تنها حالت ممکن که ما را از سوریه به لبنان باز می‌گرداند، پیروزی در سوریه است، فقط در این صورت، هنگامی که این محور در سوریه پیروز شود، هنگامی که طرح دیگر در سوریه سرنگون شود، طرح تجزیه، طرح سیطره بر سوریه از طرف گروه‌های تکفیری و کسانی که پشت گروه‌های تکفیری ایستاده‌اند. در این صورت دیگر علتی برای باقی ماندن ما در سوریه نخواهد بود و به‌عنوان جنگجو به لبنان بازخواهیم گشت و پس از آن باز هم به سوریه باز می‌گردیم اما به‌عنوان زائر، برادر، دوست، گردشگر، همسایه. این تنها حالت ممکن است و من با نگاه به همه‌ی ‌تحولات منطقه می‌گویم طرح دیگر دچار ناکامی‌های بسیار بزرگ و خطرناکی شده است و نشانه‌های شکست و بسته شدن افق در برابر آن، در بسیاری از مسائل واضح و آشکار است.

بار دیگر روح فرمانده شهیدمان حاج علاء را مخاطب قرار می‌دهیم و به او می‌گوییم برادران تو آنچه را که تو آغاز کرده‌ای و به‌خاطر آن به شهادت رسیدی به سرانجام خواهند رساند. ما در این معرکه باقی خواهیم ماند. ما همگی می‌گوییم «ما آنجایی خواهیم بود که باید باشیم». این نبرد، نبرد دفاع از امت و عزت و وجود امت اسلامی، ملل و طوائف آن است. ما با خون‌های پاک از آن دفاع می‌کنیم. ما به این راه ادامه خواهیم داد و ان‌شاءالله در مسیر پیروزی خواهیم بود. این ظلمت و این ظلمت‌پرستان شکست خواهند خورد. خون شریف شما بر هر شمشیری پیروز خواهد شد.

پوزه‌ آل‌سعود به خاک مالیده‌ شد

Khamenei.ir — Wed, 12 Oct 2016 22:01:00 +0430

سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله لبنان به‌مناسبت سالگرد شهادت اباعبدالله علیه‌السلام در میان عاشقان سیدالشهداء در منطقه ضاحیه رفت و با اشاره به اینکه آل‌سعود در جنگ علیه یمنی‌ها به صغیر و کبیر رحم نمی‌کند علت این جنگ را کینه و عداوت وهابی آ‌ل‌سعود از مردم متمدن یمن دانست و تأکید کرد آن زمان که نجد عربستان سرتاسر بیابان بود، ملت یمن دارای علم و تمدن بود. گزیده‌ای از این سخنرانی به گزینش KHAMENEI.IR تقدیم مخاطبین محترم می‌شود:

مبارزان یمنی پوزه آل‌سعود را به خاک مالیده‌اند
جنگ یمن که از سوی عربستان سعودی بر ملت یمن تحمیل شده است، برای تحقق اهداف سیاسی نیست بلکه جنگی است که بیانگر میزان کینه و عداوت و انتقام گیری رژیم سعودی از یمن است.

سعودی همیشه درباره‌ی یمن چنین تصور می‌کرد که بخشی از عربستان است که ملت آن باید فرمانبردار و تسلیم اراد‌ه‌ی‌‌ عربستان باشد. علت چنین کینه توزی این است که ملت یمن به میدان می‌آید تا خواست و اراده‌ی خود را برای رسیدن به استقلال، آزادی، تصمیم‌سازی مستقل و برای رسیدن به یمن قدرتمند و عزیز و یمن عزیزی که به لحاظ تاریخی به داشتن علم تمدن شناخته شده است مطرح کنند. آن زمان که «نجد» [عربستان سعودی] سرتاسر بیابان بود ملت یمن از علم و تمدن برخوردار بودند. علت انتقام گیری آل‌سعود از ملت یمن و علت این جنگ اینهاست.

در آغاز جنگ، رهبری(مقام معظم رهبری) به این نکته اشاره داشتند، من نیز الان به این نکته اشاره می‌کنم، در مرزهای عربستان، در پادگان‌ها، در کوهستان‌ها و در تپه ماهورها نظامیان عربستان در حال فرارند، واقعیت این است که مجاهدان مبارز یمنی پوزه‌ی آل‌سعود را در خاک عربستان به خاک مالیده‌اند. ما با استفاده از تجربه‌ی مشابه خود، از راهی دور به این برادرانمان می‌گوییم به خداوند بزرگ اعتماد کنید، به خدای سبحان توکل کنید، سرهایتان را در پناه الهی و قدم‌هایتان را استوار بر زمین قرار دهید که خدا شما را رها نخواهد کرد بلکه شما را بر این طاغیان متوحش پیروز خواهد کرد.

انتفاضه قدس در قلب مردم فلسطین جای دارد
عنوان دوم مبحث درباره‌ی فلسطین است، درباره‌ی قبله اول ما، سرزمین مقدس ما، که همیشه پناه قلوب ما بوده و هست، فلسطین هر روز بر این نکته تأکید دارد که گزینه‌ی واقعی و درست ملتش، انتفاضه است، گزینه‌ی مورد تأییدش انتفاضه‌ی قدس، جهاد، مقاومت و رویارویی با اشغالگران است، بسیاری در پی آن بودند تا وانمود کنند انتفاضه‌ی قدس در آغاز سال دومش شکست خواهد خورد و به پایان خواهد رسید اما در روزهای گذشته ثابت شد این انتفاضه در عمق وجدان، عقل و قلب جوانان، مردان و زنان فلسطین لانه کرده است. پیامی که باید آشکار و مفهوم باشد این است که اقدام قهرمانانه و شهادت طلبانه‌ی مقاومت در داخل فلسطین اشغالی به اسرائیلی‌هایی که از مناطق مختلف جهان می‌آیند تا سرزمین دیگران را غصب کنند می‌فهماند سرزمین فلسطین برایشان سرزمین شیر و عسل نخواهد بود بلکه سرزمین مرگ، خونریزی و خسران است در نتیجه اسرائیلی‌های متجاوز باید به‌همراه خانواده‌هایشان به همان کشورهایی که از آنجا به فلسطین آمده‌اند بازگردند، این هدف مقاومت و پیام مقاومت در فلسطین است.

تعارف و چانه زنی‌های اسرائیلی‌ها در مناسبت‌های مختلف، تاکنون چیزی برای مردم فلسطین و قضیه‌ی فلسطین به دنبال نداشته است. چانه زنی آمریکایی‌ها هم چیزی به دنبال نداشته است، تنها دستاورد آن آفرین گفتن به فردی بود که با آنان چانه زنی کرده است، در مقابل اسرائیل پیوسته از آمریکایی‌ها مدرن‌ترین سلاح، فناوری‌های نظامی و ده‌ها میلیارد دلار پول می‌گیرد، از وتوی آمریکا در شورای امنیت و حمایت بی حد و حصر دولت‌های آمریکا بهره می‌برد، آنانکه الان پیگیر تحولات هستند می‌دانند کلینتون و ترامپ در رسانه‌ها بر سر حمایت بی قید و شرط از اسرائیل رقابت می‌کنند اما فلسطین، مردم فلسطین و مظلومان فلسطین، در مناظره‌ی نامزدها در آمریکا جایگاهی ندارد در نتیجه راهی که برخی در پیش گرفته‌اند درست نیست، راه درست راه شهدا و مجاهدان است، راهی که چند روز گذشته شهید مصباح ابو صبیح به‌عنوان یک مجاهد شهادت طلب بر ادامه‌ی آن تأکید کرد، چنانچه دختر این شهید با تأکید بر افتخار به بیداری، بصیرت و جانفشانی شهدا، بر آن تأکید کرده و به نوعی ابراز داشته است مردم فلسطین با وجود همه دشواری‌هایی که در منطقه وجود دارد مسیر و راهشان را شناخته‌اند. ما در لبنان در روز عاشورای امام حسین علیه‌السلام، اعلام می‌کنیم که نه تنها در هر روز عاشورا، بلکه در هر روز از سال در کنار مردم فلسطین هستیم، ما با آنها در یک جایگاه، در یک نبرد و در یک سرنوشت قرار داریم.

داعش غده‌ی سرطانی برای مردم عراق
موضوع سوم مبحث ما درباره‌ی عراق است، عراقی‌ها در آستانه‌ی نبرد تعیین کننده‌ی با داعش قرار دارند، نیروهای مسلح و بسیج مردمی، عشایر اعم از سنی، شیعه، کرد، عرب و ترکمان با خون پاکشان و با همکاری هم در مبارزه با تروریست‌ها و تکفیری‌ها، تاکنون پیروزی‌های مداومی را رقم زده‌اند، آنان هیچ گزینه‌ای جز حرکت در مسیر ریشه کن کردن این تومور سرطانی بر سر ندارند، غده‌ای سرطانی که همه‌ی مردم عراق، اعم از شیعه، سنی، ایزدی، مسیحی، کردها، ترکمان را عذاب داده و در حق آنان جنایت و کشتار مرتکب شده است.

امروز نیروهای عراقی در مسیر موصل قرار دارند، چنانچه دیروز گفتم امروز هم خطاب به برادرانمان در عراق، به مقامات عراق، به دولت عراق، به نیروهای مسلح و بسیج مردمی می‌گویم آمریکایی‌ها می‌خواهند راهی را از موصل به مناطق شرقی در سوریه باز کنند، برادران عراقی به‌خوبی می‌دانند آنان (آمریکایی‌ها) از فلوجه مسیری را به سوریه بازکرده بودند تا کاروانی بزرگ متشکل از صدها دستگاه تجهیزات جنگی و هزاران ستیزه جو، در مقابل چشمانشان به‌سمت سوریه حرکت کنند، آمریکایی‌ها کاری با آنان نداشتند تا آنکه جنگنده‌ها و بالگردهای عراقی و نیروهای عراقی وارد عمل شدند و این کاروان را بمباران کردند. امروز آمریکایی‌ها می‌خواهند داعش را در منطقه‌ی شرقی سوریه مستقر کنند.

من به براداران عراقی می‌گویم پس از شکست داعش در عراق، استقرار این گروه در سوریه چه پیامدهایی می‌تواند داشته باشد، اول اینکه این گروه از حضور نظامی خود در شرق سوریه یعنی در مرزهای غربی عراق، برای عملیات امنیتی، تروریستی و انتحاری در داخل عراق بهره می‌گیرد و خود را به عراق خواهد رساند در نتیجه برای توقف عملیات خرابکارانه‌ی این گروه مجبور خواهید شد در منطقه‌ی شرقی سوریه مداخله کنید. دوم اینکه داعش با تجدید قوا، خود را برای بازگشت مجدد به عراق آماده می‌کند.

سال‌ها پیش وقتی الانبار و صلاح الدین و استان‌های نینوا و موصل، در دست دولت عراق بود داعش از کجا وارد عراق شده بود؟ آنان از رقه، از دیرالزور و از منطقه‌ی شرقی سوریه وارد عراق شده بودند در نتیجه این فریب آمریکایی‌ها (گشودن راه فرار برای داعشی‌ها) پیروزی شما را در برابر داعش در موصل از بین خواهد برد. پیروزی واقعی مردم عراق این است که داعش را سرکوب کند، سرکردگان و ستیزه جویانش را به اسارت بگیرد و آنان را محاکمه‌ی عادلانه کنند نه اینکه راهی برای داعشی‌ها جهت ورود به سوریه باز شود زیرا حضورشان در سوریه، بیش از هر چیزی خطری بزرگ برای عراق خواهد بود.

ما خسته نمی‌شویم و همچنان شکست ناپذیریم
دهم محرم امسال در شرایطی برگزار می‌شود که یکی از شخصیت‌های شریف و شجاع حسینی، در شهر خود در منطقه‌ی الدراز بحرین در محاصره قرار دارد، اطرافش را جمعیتی از زنان و مردان وفادار با حضور در میدان الفداء و اطراف منزل این شخصیت، و با هدف دفاع از حسینشان یعنی حضرت آیت‌الله مجاهد شیخ عیسی قاسم گرفته‌اند. فردی که در پی محاکمه‌های صوری و ظالمانه و اتهامات دروغ و بی اساس، آْن هم در کشوری که زندان‌هایش از علما، رهبران سیاسی، صاحبان اندیشه و جوانان آزادیخواه و مبارز پر شده است و ابتدایی‌ترین حقوق‌بشر در آن مراعات نمی‌شود، به زندان یا اخراج از کشور تهدید شده است.

در روز عاشورا به مردم بحرین به دلیل وفاداری به رهبرشان و وفاداری به انقلابشان، به دلیل پایداری و اراده لازم در ادامه راه و شانه خالی نکردن از اهداف و حقوق مشروع، درود می‌فرستیم. حقوقی که برخی برای رسیدن به آن به شهادت رسیده‌اند، برخی مجروح شده‌اند، علما، مردان و جوانان بحرینی زندانی شده‌اند. به مردم بحرین می‌گوییم صبر پیشه کنید و در راه حقی که قرار دارید استوار باشید زیرا آنان که به شما زور می‌گویند در مسیر سقوط قرار دارند، این هدف به خواست خدا با تلاش مجاهدان یمنی و با سقوط آل‌سعود محقق خواهد شد تا همین امر گشایشی را در کار مردم مظلوم بحرین ایجاد کند. در روز دهم محرم، فریاد سر می‌دهیم تا جهان به‌ویژه مردم بیدار و آگاه به قضیه بحرین و مظلومیت مردم بحرین مسئولیت خود را بشناسند.

مقاومت همچنان چشمانش به اسرائیل است، چشمانش به مرزهای جنوبی است، حزب‌الله تمامی فعالیت‌ها، برنامه‌ها و توطئه‌های اسرائیل اعم از نقاط ضعف و قوت آنان را پیگیری می‌کند و فریاد می‌زند مقاومت اسلامی در لبنان میدان مقابله با اسرائیل را خالی نخواهد کرد، ما به‌خوبی می‌دانیم آنچه که کشور ما را در برابر اسرائیل حفظ کرده است عوامل سیاسی نبود بلکه قدرت لبنان بود که در قالب ارتش، ملت و مقاومت نمود پیدا کرده است. وقتی ازمقاومت، حضور، توانمندی و آمادگی مقاومت غافل شویم خواهیم دید که اسرائیل بر آسمان و زمین ما مسلط خواهد شد در نتیجه ما غفلت نمی‌کنیم. همانگونه که چشمانمان به مرزهای جنوبی است به مرزهای شرقی در بقاع و به رویارویی با تکفیری‌ها نیز چشم دوخته‌ایم هرجا تکفیری‌ها باشند ما نیز حضور خواهیم داشت، در سوریه در کنار مرقد حضرت زینب سلام‌الله‌علیها، در کنار مرقد حضرت رقیه سلام‌الله‌علیها، نیز حضور خواهیم داشت، همچنان به مسئولیت‌های سنگین جهادی خود در آنجا عمل خواهیم کرد، آنجا فرزندان شما، مردان شما، برادران شما، همسران شما، از کرامت، از مقاومت، از محور مقاومت، از مردم منطقه، از فلسطین، از شرافت، از عزت، از تاریخ، از گذشته و از آینده دفاع می‌کنند، ما راهمان را در این نبرد که آمریکایی‌ها و آل‌سعود و هم‌پیمانانشان بر مردم سوریه و محور مقاومت تحمیل کرده‌اند پیدا کرده‌ایم و به این راه پایبندیم، هر روز هم بصیرت و هوشیاری ما در این زمینه بیشتر می‌شود، می‌دانیم این حضور، حضوری جهادی در میدان‌های نبرد است زیرا با تلاش برای تحمیل جنگی مواجه هستیم که ما را از مسیر امام حسین علیه‌السلام دور کند، برای حسینی که شما دیروز و امروز برایش فریاد زده‌اید، اما راهی را که انتخاب کرده‌ایم امام حسین علیه‌السلام به ما آموخته است، امام حسین علیه‌السلام به ما موضع جاودانه و درسی کامل از ایمان، جهاد، سیاست، زندگی و اجتماع آموخته است، امام حسین علیه‌السلام به ما آموخته است که أَلا إِنَّ الدَّعِی بْنَ الدَّعِی قَدْ رَکَزَ بَیْنَ اثْنَتَیْنِ بَیْنَ السِّلَّةِ وَ الذِّلَّةِ وَ هَیْهاتَ مِنَّا الذِّلَّة (آگاه باشید این فرد فرومایه، فرزند آن فرومایه، مرا در بین دو راهی شمشیر و ذلّت قرار داده است و هیهات که زیر بار ذلّت برویم)

برخی در پی محاصره‌ی مالی و اقتصادی ما هستند. هفته‌های گذشته دنیس راس از بزرگان صهیونیست در دولت سابق آمریکا گفته بود در مقابله با حزب‌الله، در درجه‌ی اول باید در پی مخدوش ساختن چهره‌ی حزب‌الله بود، آنان می‌خواهند ما را در گرفتاری قرار دهند به‌همین دلیل شب و روز در پی مادر شهید، همسر شهید و خواهر شهیدند تا از زبانشان چیزی را که مطلوب آنهاست بشنوند و سپس آن را بزرگنمایی کنند اما تاکنون موفق نبوده‌اند. پیام امروز شما و در مراسم عاشورا این است که ما خسته نمی‌شویم و همچنان شکست ناپذیریم زیرا کسی که حامی و عاشق حسین و زینب سلام‌ا‌‌لله‌علیهما است هیچگاه شکست را تجربه نخواهد کرد.

نقشه رژیم صهیونیستی بعد از جنگ ۳۳ روزه

Khamenei.ir — Sun, 21 Aug 2016 16:05:00 +0430

سید حسن نصرالله، دبیر کل حزب‌الله لبنان در گفت‌وگو با تلویزیون المنار به‌مناسبت پیروزی نیروهای مقاومت در جنگ ۳۳ روزه گفت: «پیروزی نیروهای مقاومت در جنگ ژوئیه سال ۲۰۰۶ پیروزی الهی بود.» وی همچنین در ادامه به سوالات درباره‌ی حوادث جنگ سی‌وسه روزه و نقشه‌ی رژیم صهیونیستی بعد از شکست در این جنگ پاسخ داد. گزیده‌ای از این گفت‌وگو به گزینش KHAMENEI.IR تقدیم مخاطبین محترم می‌شود:

اگر از منطق ارسطویی شروع کنیم، این منطق می‌گوید: هر دلیلی مقدمه‌ی صغری و مقدمه‌ی کبرایی دارد که به نتیجه می‌انجامد. در منطق می‌گویند نتیجه یا باید مساوی با مقدمات باشد یا تابع اخس و کوچک‌ترین جزء مقدمات. چه این‌که در علوم ریاضی نیز همین‌گونه است. سه به اضافه سه مساوی شش می‌شود نه ششصد! اگر ما در جایی دیدیم که سه به اضافه سه مساوی ششصد شده است، این به این معنی است که این همه عدد اضافی از خارج معادله آمده است. و حالا باید دید از کجا و بر اساس کدام قاعده و قانون آمده است. درباره‌ی جنگ خودمان وقتی انسان می‌بیند که اسرائیل دارنده‌ی قوی‌ترین ارتش در منطقه و جهان است و جزء ده ارتش قوی و اول دنیاست، و قوی‌ترین سلاح هوایی را در خاورمیانه دارد و اساسا یک رژیم نظامی است که از سوی آمریکا و جامعه‌ی بین‌المللی و بسیاری از کشورهای عربی، حمایت رسانه‌ای، سیاسی، مالی و نظامی می‌شد، اما در مقابل یک مقاومت مردمی وجود داشت ـ نه یک ارتش نظامی عریض و طویل ـ که در واقع نماینده بخشی از مردم لبنان بود.

دولت هم دست کم دو موضع نسبت به این مقاومت داشت؛ یعنی بعضی از اعضای حکومت مخالف مقاومت بودند، ـ وضع کشورهای عربی هم معلوم است ـ وقتی حجم و اندازه‌ی این نیروی مقاومت را با همه‌ی امکانات و تجهیزاتش درنظر می‌گیریم، همچنین حجم آتشی که بر سر ما ریختند در نظر می‌گیریم که به اعتراف اسرائیلی‌ها از حجم آتشی که در همه‌ی جنگ‌هایشان علیه کشورهای عربی افکنده بودند بیشتر بود، و این که یک عزم بین‌المللی و منطقه‌ای برای نابود کردن مقاومت شکل گرفته بود، و با همه‌ی اینها این مقاومت پیروز می‌شود، این در واقع مثل این است که یک به اضافه یک مساوی یک‌میلیون شده است.

این از کجا آمده است؟ از خارج معادلات و قوانین طبیعی آمده است که در واقع اراده و مشیت و دخالت و کمک و یاری خداست. من وقتی این حوادث را مرور می‌کنم باورم این است که این اتفاق هیچ تفسیری جز این ندارد که تحقق وعده خدا به انسانهای مؤمن مجاهد مقاوم صابر است. آنها واقعا این گونه بودهاند و در نتیجه خدا این پیروزی را بر آنان فرود آورد.

اسرائیل خواستار آتش‌بس بود اما حکومت لبنانی مخالف بود!
در سال ۲۰۰۰ وقتی اسرائیل شکست خورد و ذلیلانه از لبنان خارج شد که در واقع اولین پیروزی عربی بر اسرائیل بود و از همه نظر بی‌نقص بود و هیچ تلفاتی نداشت، با این حال بعضی‌ها در لبنان و جهان عرب به خاطر شکست اسرائیل بر لب مرز ناراحت بودند. در جنگ ۳۳ روزه هم همینطور کسانی بودهاند که به این جنگ چشم امید دوخته بودند و نقشه‌هایی در سر پرورانده بودند و شبانهروز آرزو می‌کردند که مقاومت شکست بخورد و اسرائیل پیروز شود. حال که مقاومت پیروز شده است شما توقع دارید آنها خوشحالی کنند!؟ نخیر آنها قهر کرده و ناراحتند.

در روزهای پایانی جنگ نماینده‌ی یکی از سفارت‌های کشورهای اروپایی با مسئول روابط عمومی ما سید نواف موسوی دیدار می‌کند و به او خبر می‌دهد که اسرائیل خواهان آتش‌بس است، و آمریکا، فرانسه و انگلیس همه موافق آتش‌بس هستند، و فقط حکومت لبنانی مانده که مخالف آتش‌بس است. یعنی می‌توانست این جنگ قبل از ۱۴ اوت متوقف شود اما به‌خاطر فشار از سوی برخی عناصر وابسته در حکومت لبنان این جنگ چند روزی بیشتر ادامه پیدا کرد. تا جایی که وقتی بر سر جزئیات آتش‌بس توافق ایجاد شد، یک فرد لبنانی اعتراض کرد که چطور می‌خواهید جنگ را متوقف کنید در حالی‌که مقاومت همچنان در جنوب رود لیطانی پابرجا است؟ چرا باید جنگ را متوقف کنیم در حالی‌که مقاومت هنوز خلع سلاح نشده است!؟ از آن بالاتر اینکه این جماعت منکر پیروزی ما می‌شوند و این در حالی است که اسرائیل ده سال است که به شکست خود اعتراف کرده است.

شرایط تحقق وعده‌ی نصرت الهی
وعده‌ی پیروزی که از روزهای آغاز جنگ دادم بر پایه‌ی ایمان به خدا و ایمان به وعده‌ی او به مؤمنان مجاهد صابر، استوار بود. وقتی کسی از این ایمان برخوردار باشد و از سوی دیگر بداند که شرایط تحقق نصرت الهی فراهم است یقین پیدا خواهد کرد که این مقاومت پیروز خواهد شد. و از آنجا که هنوز شرایط نصرت الهی در این مقاومت فراهم است من یقین دارم که در هر جنگی که خدای ناکرده در آینده پیش بیاید این مقاومت پیروز میدان خواهد بود و خدا آن را نصرت خواهد کرد. این شرایط کدام است؟

بر حق بودن: اگر کسی به‌خاطر امر باطلی می‌جنگد خدا او را یاری نخواهد کرد و جنگ ما با اسرائیل از روز اول تا آخر جنگ حقی است که هیچ شبهه‌ای ندارد.
ایمان به خداوند و اعتماد به وعده‌ی او: که در نیروهای مقاومت موجود است.
عمل به آیه‌ی (وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُم): خدا از من نخواسته است که دارای قوی‌ترین سلاح هوایی دنیا باشم تا بتوانم از کشور خود دفاع کنم بلکه به همان اندازه که توان دارم از من توقع دارد. توانایی ما در چه حدی بود؟ در همین حد که سلاح کاتیوشا فراهم کنیم، موشک‌هایی فراهم کنیم که بتواند هیفا و فراتر از هیفا را هدف قرار دهد که اتفاقا این موشک‌ها ساخت سوریه بوده است. دیگر این که موشک‌هایی تهیه کردیم که بردش تا تلاویو برسد. همچنین در زمینه پدافند هوایی، تهیه‌ی موشک‌های ضد زره و ضد ناو و آماده کردن نیروی رزمنده‌ی داوطلب اقدام کردیم و توان ما هم در همین حد بود. و خدا می‌داند که این بیشترین حد توان ماست. ما بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۶ هم استراحت و هواخوری نمی‌کردیم بلکه شبانهروز کار می‌کردیم. ما هر قدرتی که در توانمان بود از قدرت نظامی گرفته تا فرهنگی و ایمانی و رسانه‌ای فراهم ساختیم. امکانات ما در همین حد بود و خدا هم می‌دانست و ما از هیچ چیزی فروگذاری نکردیم.
هماهنگی و اتحاد و اطاعت: چون خدا می‌فرماید: (وَلا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا) یعنی خدا اگر گروه بر حقی را ببیند که با هم جنگ و درگیری دارند نصرتش را بر آنها نازل نمی‌کند.
به‌کارگیری عقل: ما عقل خودمان را به‌کار انداختیم و در مورد تهدیدها، فرصت‌ها، نقشه‌ها، شیوه‌ها و راهبردها و تاکتیک‌های رویارویی فکر کردیم.
اخلاص: این بچه‌هایی که در جنگ ۳۳ روزه جنگیدند برای این نجنگیدند که در جهان عرب مورد ستایش قرار بگیرند یا چیزی از مال دنیا نصیبشان شود. بلکه برای خدا و رضای خدا و ادای تکلیف جنگیدند. تا زمانی‌که بچه‌های این مقاومت آماده، پابه‌کار، هماهنگ، یکدل، بااخلاص و خاطرجمع از وعده‌ی الهی باشند و شبانه‌روز برای روز مبادا کار کنند و هیچ مزد و پاداشی را از کسی در این دنیا طلب نکنند ـ که به لطف خدا چنین هستند ـ چرا خدا نصرتش را بر ایشان نازل نکند؟ این وعده‌ی خداست و خدا خلف وعده نمی‌کند.

اسرائیل و آمریکا تصمیم گرفته‌اند سوریه را از محور مقاومت خارج کنند
اسرائیلی‌ها پس از شکست‌شان در جنگ ۳۳ روزه ده‌سال است که در حال بررسی و طراحی نقشه‌ی جدیدی هستند. حمله‌ی دوباره‌ی بر حزب‌الله دشوار است و حمله به ایران بسی دشوارتر است. سرانجام به این نتیجه رسیدند که سوریه را از محور مقاومت خارج کنند. چون سوریه تنها یک پل و معبر بین ایران و مقاومت لبنان یا فلسطین نیست. بلکه سوریه با اراده‌ی سیاسی‌ای که دارد و با مواضعی که رهبرانش دارند و مقاومتی که در برابر اسرائیل دارد جزئی از محور مقاومت و پشتیبان مقاومت است.

بنابراین بعد از سال ۲۰۰۶ هدف جداسازی سوریه از محور مقاومت را با راهکارهای سیاسی دنبال کردند. در واقع از عربستان سعودی و کشورهای دیگر منطقه خواسته شد که بروید با سوریه رابطه برقرار کنید و سعی کنید آن را از محور مقاومت جدا کنید. اما با این که وعده‌های میلیاردی داده بودند نتوانستند و ناکام ماندند. چون باوری که سوریه بود این بود که ما زمین و ناموس و تصمیم‌های سیاسی و استقلال خود را نمی‌فروشیم. وقتی در راهکار سیاسی شکست خوردند و موج بهار عربی به راه افتاد، سوار بر موج شدند و آن را به سوی سوریه هدایت کردند.

امید رژیم صهیونیستی به داعش
اسرائیل به داعش امید بسته است اما خودش و آمریکایی‌ها و همه‌ی کشورهای حمایت کننده‌ی آن می‌دانند که داعش آینده‌ای ندارد. من هم به مردم اطمینان می‌دهم که داعش آینده‌ای نخواهد داشت. اگر چه اسرائیلی‌ها بر آن بودند که انرژی حزب‌الله را در جنگ با داعش بگیرند، اما در آخر کار گفتند: در این جنگ حزب‌الله تجربه‌هایی کسب کرد که از هنگام تأسیسش تاکنون هیچگاه فرصت کسب آنها را نیافته بود. مهم‌ترین تجربه‌ای که برای اسرائیل نگران‌کننده است این است که حزب‌الله از سال ۸۲ تا ۲۰۰۶ تجربه‌ی جنگ دفاعی داشت، اما در سوریه به‌عنوان بخشی از یک ارتش بزرگ با سلاح‌هایی متنوع وارد جنگ شد و در عملیات هجومی گسترده‌ای شرکت کرد و سرزمین‌های زیادی را از نیروهای جنگنده‌ی بسیار قوی و غیر عادی پاکسازی کرد. و این یعنی اینکه حزب‌الله تجربه‌ی جنگ هجومی را به دست آورده است و می‌تواند با عملیات نظامی پی‌درپی و مستقیم؛ نه جنگ چریکی، سرزمین‌هایی را آزاد کند. و اسرائیل از این تجربه بسیار نگران و هراسان است.

بر این باورم که اختلافات مذهبی بین شیعه و اهل‌سنت به این اندازه نیست که بعضی از رسانه‌ها نشان می‌دهند. امروز صدها میلیون مسلمان در دنیا هستند که هیچ ارتباطی با این دعواها و جنگ راه افتاده در منطقه ندارند. بیشتر نیروهایی که در سوریه علیه داعش می‌جنگند از اهل‌سنت‌اند. بنابراین این که بگویند این جنگ بین شیعه و اهل‌سنت است درست نیست. از مهم‌ترین عوامل پیروزی در فلوجه وجود نیروهای مردمی عشائری سنی بود. چون جنایت‌هایی که داعش در حق عشایر سنی مرتکب شده بود از جنایاتش در حق شیعیان و ایزدی‌ها فجیع‌تر بود.

شاید این شرایط سخت جنگ در منطقه نیاز ما بود. چون یکی از شرایط پیروزی این است که خداوند نصرتش را به کسانی می‌دهد که شایسته‌اش باشند و از آن محافظت کنند و درست با آن برخورد کنند. شاید این شرایط سخت تجربه‌ی بزرگی باشد تا سره از ناسره در آن جدا شود. و آگاهی مردم را بالا ببرد و مرزها کاملا از هم جدا شود و پرده از چهره‌ها کنار زده شود. چرا که پیروزی بزرگ و سرنوشت‌ساز بر اسرائیل پیش روی ماست و باید این پیروزی را به امت و مردم و نیروهایی داد که شایسته‌ی این پیروزی باشند. و کسی که شایسته‌ی این پیروزی نیست باید قبل از تحقق این پیروزی سقوط کند. و من این پیروزی را اصلا دور نمی‌دانم.

۱۰ دستاورد جنگ ۳۳ روزه به روایت سیدحسن نصرالله

Khamenei.ir — Mon, 15 Aug 2016 18:46:00 +0430

سیدحسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله لبنان به‌مناسبت دهمین سالگرد پیروزی حزب‌الله در جنگ ۳۳ روزه از همه‌ی کسانی‌که این پیروزی را رقم زده‌اند یا در شکل‌گیری و حمایت و یاری آن شریک بوده‌اند تشکر کرد و گفت: «از همه‌ی احزاب و قوا و جریان‌ها و تشکل‌ها و رسانه‌ها و همه‌ی مردم خوب لبنان و دیگر کشورهای جهان عربی و اسلامی در سراسر جهان تشکر می‌کنم. همچنین تشکر ویژه‌ی خود را تقدیم کشورهایی می‌کنم که در کنار مقاومت با هر آن چه در توانشان بود ایستادند؛ از سوریه و جمهوری اسلامی ایران به‌خاطر همراهی تاریخیشان با لبنان و مقاومت در جنگ سی‌وسه روزه تشکر می‌کنم.» وی همچنین در ادامه به اهداف رژیم صهیونیستی در جنگ ۳۳ روزه، نتایج حاصل از این جنگ و چرایی تشکیل داعش به سخنرانی پرداخت. گزیده‌ای از این سخنرانی به گزینش KHAMEMEI.IR تقدیم مخاطبین محترم می‌شود:

بدون شک خنثی کردن اهداف اسرائیل در تجاوزش بر لبنان که با تصمیم آمریکا انجام گرفت ـ چه این که جنگ در یمن نیز امروز با تصمیم آمریکاست ـ کاری بزرگ و تاریخی و راهبردی است، اما باید به آن طرف ماجرا نیز نگاهی بیاندازیم.

اهداف رژیم صهیونیستی در تجاوز به لبنان در جنگ ۳۳ روزه
اهدافی که همان روزهای اول اعلام شد یا این که بعدها با تحقیقات کمیسیون وینوگراد کشف شد، یا در سال‌های اخیر در میان خاطرات مسئولین آمریکایی گفته شد و یا از سوی برخی از نومحافظه‌کاران آمریکایی که در آن هنگام در وزارت دفاع آمریکا بودند در همین هفته‌های اخیر در کتاب‌ها و مقالاتشان نوشته شد. بنابراین همه‌ی این اهداف مستند به نوشته‌های اسرائیلی و آمریکایی است:
۱ـ نابود کردن مقاومت
۲ـ کشتار هر چه بیشتر نیروهای مقاومت و از بین بردن امکانات و تجهیزات و خلع سلاح آنها
۳ـ حذف حزب‌الله از معادلات لبنان و منطقه
۴ـ بیرون راندن مقاومت از جنوب رود لیطانی
۵ـ خلع سلاح مقاومت در جنوب لیطانی
۶ـ تبدیل کردن جنوب لیطانی به محلی دورافتاده و خالی از سکنه.
۷ـ دور کردن مقاومت از مرز
۸ـ تحمیل حضور نیروهای چندملیتی که در آن زمان عراق را اشغال کرده بودند در مرز بین لبنان و فلسطین و مرز بین لبنان و سوریه تا جلوی شکل‌گیری مقاومتی جدید را بگیرند، و همچنین حضور در فرودگاه و بندر تا حاکمیت لبنان را تحت کنترل خود در بیاورند.
۹ـ پیوستن لبنان به منظومه‌ی سیاسی امنیتی آمریکا و هم‌پیمانانش در منطقه
۱۰ـ بهبود بخشیدن قدرت بازدارندگی اسرائیل که بعد از شکست‌شان در سال ۲۰۰۰ و خروج از نوار غزه فرسوده شده بود
۱۱ـ تقویت جایگاه اسرائیل در منطقه و جهان
۱۲ـ آزادسازی دو اسیر اسرائیلی بدون هیچ قید و شرط

اما هدف بزرگ‌تر و مهم‌تر و گسترده‌تر که همه‌ی این اهداف در خدمت آن بوده‌اند همان چیزی است که خانم کاندولیزا رایس آن را فاش کرد که عبارت بود از تولد خاورمیانه‌ای جدید. شما به یاد دارید که در آن زمان آمریکا افغانستان و عراق را اشغال کرده بود و ناوهای جنگی او در دریاها و اقیانوس‌های منطقه حضور داشتند، سوریه را نیز تهدید می‌کرد. همان زمان پروژ‌ه‌ی خاورمیانه‌ِی جدید را کلید زد و اولین گام و هدف او که هر آن چه بعد در منطقه انجام داد در همان راستا بود، نابود کردن مقاومت بود. تا در مراحل بعدی بر سوریه چیره شود، و بعد مقاومت در فلسطین را در هم بکوبد، سپس ایران را منزوی کند و سرانجام سرنگونش کند. آنگاه خاورمیانه‌ی جدیدی را متولد سازد که به‌معنای سلطه‌ی مطلق آمریکا و اسرائیل بر همه چیز منطقه‌ی ما تا صدها سال است. اما همه‌ی این اهداف بزرگ و راهبردی و تاریخی خنثی شد و فروپاشید. و این یک پیروزی بسیار عظیمی است.

نتایج حاصل از جنگ ۳۳ روزه
بعد دیگر این پیروزی آثاری است که در اثر این جنگ محقق شد، اگر چه اینها اهداف مقاومت نبودند و در مدنظر مقاومت نبود. چرا که مقاومت در روزهای جنگ سی‌وسه روزه کاملا در موضع دفاع بود و به هیچ دستآوردی غیر از خنثی کردن اهداف دشمن فکر نمی‌کرد. ولی با صرفنظر از اهداف و آن چه که نیت می‌کنید، همه‌ی حوادث و رخدادهای میدانی دربردارنده‌ی آثار و نتایجی هستند. و البته این آثار زاییده‌ی هیچ و پوچ نبودند بلکه با مقاومت و ایستادگی و فداکاری و پافشاری و خون شهیدان و زخمی شدن و مدیریت و برنامه‌ریزی و اتحاد و هم‌افزایی و هم‌یاری به دست آمده‌اند. در اینجا برخی از عناوین این آثار را به‌صورت گذرا یادآور می‌شوم:
۱ـ به لرزه افتادن ساختار نظامی اسرائیل از درون: در پی این جنگ، ارتش اسرائیل به‌سختی و به‌شدت به‌خود لرزید و دچار پریشانی و ضعف روحیه‌ی شدیدی شد که به فروپاشی شبیه بود. تهمت‌زنی‌های متقابلی میان رئیس ستاد ارتش و ستاد ارتش و فرمانده‌هان یگان‌ها و همچنین میان افسران و سربازان به‌صورت صعودی و نزولی درگرفت، تا جایی که کار به ناسزاگویی و متهم کردن همدیگر به خیانت کشید. همه‌ی اینها از ده سال پیش تا الآن بوده است. و البته این پیامدها و این لرزهای که بر اندام ارتش اسرائیل افتاد و به استعفاها و برکنار کردن‌های متعدد و پی‌درپی انجامید، در تاریخ ارتش اسرائیل بی‌سابقه است.

۲ـ متزلزل شدن اعتماد مردم اسرائیل به ارتش: می‌گفتند این ارتش قادر به پیروزی و به پایان بردن نبرد است و این خطرناک‌ترین رویداد برای رژیم اسرئیل است. نخست‌وزیر إسرائیل ازینکوت گفت: بزرگ‌ترین تهدید، پسرفت اعتماد مردم به ارتش است. و این چیزی است که اتفاق افتاده است.

۳ـ متزلزل شدن اعتماد رهبران سیاسی اسرائیل به ارتش و فرمانده‌هان آن: این که به آنها بگویند: پیش‌بینی‌هایتان اشتباه از آب درآمد. شما مبالغه می‌کنید. نقشه‌هایتان دقیق نیست. شما ناتوان هستید. این چیزی است که از ده سال پیش تاکنون اتفاق افتاده است.

۴- بی‌اعتمادی ارتش اسرائیل به مسئولان سیاسی این رژیم: مسئولان سیاسی این رژیم در جنگ ژوئیه ضعیف و ترسو بودند و در تصمیم‌گیری‌های خود آشفته عمل می‌کردند.

۵ـ متزلزل شدن اعتماد مردم به رهبران سیاسی اسرائیل و پیدایش بحران رهبری سیاسی در اسرائیل: اولمرت بعد از شارون نخست‌وزیر شد. آن روز اسرائیل رهبر سیاسی بزرگی به نام شارون داشت. پیش از او رابین و رهبران بزرگ دیگری بودند. اگر چنان چه اولمرت در جنگ سی‌وسه روزه پیروز می‌شد. پایه‌گذار یک رهبری تاریخی و بزرگ می‌شد. ولی شکست در جنگ سی‌وسه روزه، رژیم اسرائیل را در بحران رهبری سیاسی قرار داد که چند دسته شدن احزاب، تشکیل حکومت‌های ائتلافی، برگزاری انتخابات زودهنگام و شکاف و چنددستگی در سیاست و حکومت و مجلس همه حکایت‌گر آنند.

۶- فروپاشی دکترین نظامی اسرائیل: دکترینی که از زمان بن‌گوریون و از ابتدای تأسیس این رژیم بر آن تأکید می‌شد در جنگ سی‌وسه روزه از هم پاشید. این دکترین نظامی اسرائیلی که بر پایه اصل رقم‌زدن سریع نتیجه‌ی جنگ در میدان استوار بود و این که باید در زمین دشمن جنگید و بس؛ به‌گونه‌ای که ارتش در زمین دشمن بجنگد و سرزمین‌های ما آرام و امن و با ثبات باشد و مردم به راحتی در ساحل دریا شنا کنند! به‌همین جمله اکتفا می‌کنم که دوران این دکترین دیگر به سر آمده است. امروز اسرائیل دکترین جدیدی را تنظیم کرده است که دیگر خبری از مختصات دکترین قبلی در آن نیست.

۷ـ درک محدودیت قدرت اسرائیل از سوی سران سیاسی و نظامی این کشور: چنین نیست که اسرائیل هر کاری که بخواهد بتواند انجام دهد. زمان این حرف‌ها دیگر گذشت. این که هر جایی که دلمان بخواهد را با اعزام یک گروه موسیقی، یا فرستادن چند تا کماندو، یا فرود آوردن چند چترباز یا با تهدید صرف، میشود تسلیم کرد، این حرف‌ها دیگر دوره‌اش تمام شد.

۸ـ پایین آمدن سطح توقعات اسرائیل: یعنی از این به بعد وقتی می‌خواهد اهداف ضمنی هر جنگی را معین کند، اهدافش دست پایین خواهد بود. و حتی هدف‌هایی که اعلام می‌کند نیز هدف‌هایی ناچیز و دست پایین خواهد بود.

۹- کاهش سطح نقش اسرائیل در اجرای نقشه‌های آمریکا در منطقه: اسرائیل در جنگ ژوئیه ابزار اجرایی طرح آمریکا بود ولی این ابزار اجرایی در این جنگ شکست خورد. آمریکا اسرائیل را به‌عنوان ابزار اجرایی خود ده‌ها سال حمایت مالی و تسلیحاتی کرد و این رژیم پادگان نظامی آمریکا در منطقه است. زمانی‌که آمریکایی‌ها از این پایگاه نظامی برای محقق کردن طرح خاورمیانه‌ی جدید استفاده کردند این طرح شکست خورد و اربابان آمریکایی اسرائیل از این وضع ناامید شدند و می‌توان این مسئله را در خاطرات جرج بوش، کاندولیزا رایس و نومحافظه‌کاران آمریکایی و مقالات اخیر آنان مشاهده کرد.

۱۰ـ مطرح شدن دوباره سؤال درباره‌ی وجود و بقای اسرائیل: در میان فرماندهان و سران و رهبران و نظریه‌پردازان بزرگ اسرائیلی، و این که آیا اسرائیل امکان بقا دارد و یا این که به سمت فروپاشی و نابودی در حرکت است. چنین سؤالی هرگز قبل از جنگ سی‌وسه روزه مطرح نبوده است.

اعتراف آمریکایی‌ها به تشکیل داعش
من همه‌ی مردم لبنان و مردم منطقه و فعالان سیاسی را به پیگیری سخنان امروز مسؤولان آمریکایی درباره‌ی مسئولیت آمریکا در تشکیل داعش و حمایت از آن دعوت می‌کنم. الآن در سایت‌های اینترنتی اعتراف‌های وزرا و جنرال‌های آمریکایی به این که خود داعش را تشکیل داده‌اند، موجود است. آمریکایی‌ها ابتدا در سازمان القاعده در عراق نفوذ کردند. بعضی از اعضای القاعده مثل ابوبکر بغدادی در زندان‌های آمریکایی در عراق زندانی بود. او را آزاد می‌کنند و خیلی سریع او امیر سازمان القاعده در عراق شد. ابو محمد جولانی رهبر جبهه‌النصره نیز در عراق با ابوبکر بغدادی بود. و آنها را با هم و در کنار هم به سوریه می‌فرستند. به‌همین خاطر النصره و داعش می‌گویند ما یکی هستیم و تنها بر سر ریاست با هم اختلاف پیدا کردند. سپس آمریکایی‌ها بعضی از کشورهای منطقه و به‌خصوص عربستان‌سعودی را برای حمایت از داعش به‌کار گرفتند، و از آنها خواستند که با رسانه و فتوای علما و شبکه‌های ماهوارهای و پول و سلاح و مهمات از این پروژه حمایت کنند. از کشورهای دیگری در منطقه هم کمک گرفتند و با کشورهای غربی نیز همکاری کردند و در نتیجه ده‌ها هزار جوان جنگنده را به سوریه فرستادند.

از آمریکا می‌پرسیم چرا این کار را کردید؟ آنها با صراحت کامل پاسخ می‌دهند. بگذارید مردم پاسخ آنها را بشنوند و ببینند تا درست تحلیل کنند و درست بفهمند و درست تصمیم بگیرند. پاسخ آنها این است: به‌خاطر نابود کردن محور مقاومت و به‌ویژه حز‌ب‌الله! نه به این خاطر که حزب‌الله از سوریه یا ایران مهم‌تر است، بلکه به این خاطر که حزب‌الله را به‌عنوان نوک سرنیزه‌ی حاضر در میدان شناخته‌اند که در خط مقدم می‌جنگد همچنان که در جنگ ۳۳ روزه جنگید. در نتیجه نیاز به کسانی پیدا کردند که با حزب‌الله بجنگند و محور مقاومت را در هم بکوبند.

پس از شکست پروژه‌ی خاورمیانه‌ی جدید و بعد از این که جریان مقاومت در لبنان و فلسطین، سوریه و ایران پا برجا ماند، و آمریکا در عراق شکست خورد و در سال ۲۰۱۱ از آن خارج شد، موج انقلاب‌های مردمی عربی به راه افتاد و رژیم‌هایی را سرنگون کرد که در چارچوب منظومه‌ی آمریکایی و هم‌پیمان با اسرائیل بودند. اینجا بود که آمریکایی‌ها خود را در برابر وضعی جدید و محور مقاومتی بزرگ و با عظمت یافتند. تصور کنید اگر حوادث منطقه با همان سمت‌وسویی که در ابتدای کار بود ادامه می‌یافت چه اتفاقی می‌افتاد؟ اسرائیل در سال ۲۰۱۱ در اجلاس هرتزلیا تصریح کرد که از هنگام تأسیس رژیم تاکنون ما در بدترین شرایط خود هستیم. خب چگونه می‌توانستند جلوی این تحولات تاریخی و ملی بزرگ و عظیم را در منطقه بگیرند؟

تنها راهی که برایشان مانده بود جنگ نیابتی بود که اتفاقا آمریکا خیلی در آن وارد است. این همان کاری است که در افغانستان انجام داده بود. در نتیجه سراغ دوستان قدیمی خود رفتند و به عربستان‌سعودی و دیگران گفتند همه‌ی نیروها را از سراسر دنیا جمع کنید تا به‌وسیله‌ی آنها بجنگیم. با نظام سوریه بجنگیم و ارتش سوریه را نابود کنیم. و به‌وسیله‌ی آنها با عراقی که تسلیم شرط و شروط ما نشد بجنگیم و اوضاع آنجا را در هم بریزیم و هر آن چه در عراق ساخته شد و از زیر سلطه و قدرت ما در رفته است، ویران کنیم.

همچنین بعضی‌ها را به‌سوی حزب‌الله گسیل دهیم تا حزب‌الله لبنان را نابود کنند و بر اوضاع لبنان مسلط شوند و همه‌ی لبنانی‌ها را به تسلیم و سرخم کردن در برابر آمریکا و اسرائیل و مزدوران آمریکا در لبنان وادار کنیم. و در آخر از شر فلسطین و این اوضاع عربی راحت شویم. به‌جای این که فکر و دل مشغولی مردم در کشورهای مختلف اصلاح و آبادانی باشد، همه دل نگران امنیت باشند و تنها خواسته‌شان این باشد که چگونه از داعش و القاعده و النصره و تکفیری‌ها و انفجار رستورا‌ن‌ها و مساجد و کلیساها و مدارس و بازار نجات پیدا کنند. و سرانجام به هر حاکم و رژیم و سلطه‌ای تن دهند و چیزهایی به نام آزادی و اصلاح و دموکراسی و زندگی و کرامت و همه‌ی این شعارهایی که مردم منطقه سر داده‌اند را ـ چه رسد به فلسطین ـ کاملا به فراموشی بسپارند. این نیروها را آمریکایی‌ها آوردند تا این هرج‌ومرج ویرانگر را در منطقه ما ایجاد کنند.

این نتایج برخی از سرفصل‌ها و نتایج این جنگ است. برخی از مطالعات به نتایج این جنگ در سطح مقاومت، قدرت و اراده‌ و محبوبیت و تأکید امت اسلامی بر گزینه مقاومت و نتایج این جنگ بر منطقه و نیروهای مقاومت در فلسطین، وضع سوریه و پیروزی مقاومت در عراق و سپس بهار عربی و غیره نیز مطرح است ولی بررسی این موضوعات را به فرصت بعدی واگذار می‌کنیم و زمان ما محدود است. اسرائیل دشمن ماست. آیا پیروزی ما بر این دشمن، یک یاری الهی، تاریخی و راهبردی بزرگ نیست؟ شکی در این نیست این پیروزی در نتیجه فداکاری‌های گسترده در طی سی‌وسه روز حاصل شد.

هشدار نصرالله به آل‌سعود

Khamenei.ir — Sun, 31 Jul 2016 17:04:00 +0430

سیدحسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله لبنان در مراسم بزرگداشت حاج اسماعیل احمد زهری معروف به ابوخلیل از فرماندهان عالی‌رتبه حزب‌الله گفت: برادران و خواهران امروز دیگر ابوخلیل در میان ما نیست و این امانت بزرگ یعنی امانت مقاومت را بر دوش ما گذاشته است. مقاومت برای ما ضمانت واقعی و اساسی برای باقی ماندن در سرزمین ماست که آن را آزاد کرده‌ایم و از آن دفاع کرده‌ایم. مقاومت ضمانتی حقیقی و اساسی ما برای باقی ماندن در این مناطق مقاومت است. مقاومت بخشی از معادله طلایی «ارتش، ملت و مقاومت» است. وی همچنین در ادامه درباره‌ی علنی شدن روابط بین عربستان سعودی با رژیم صهیونیستی به سخنرانی پرداخت. گزیده‌ای از این سخنرانی به گزینش KHAMEMEI.IR تقدیم مخاطبین محترم می‌شود:

ابوخلیل عنوانی برای نسلی از برادران مجاهد مقاومت است همان‌هایی که در سال ۱۹۸۲ به حزب‌الله و مقاومت پیوستند. آنها در میادین حاضر شدند و میان علم و عمل، و ایمان و جهاد پیوند برقرار کردند و در مسئولیت‌ها ترقی کردند و برخی از آنها به سطوح بالایی رسیدند. اینان عمرشان و جوانی‌شان و بهترین ایام جوانی‌شان را در این مقاومت گذراندند.

وی شخصا در بسیاری از عملیات مشارکت کرده و به نبرد پرداخت. وی در عملیات حقبان، سُجُد، بئر کلّاب و بدر الکبرا شرکت داشت. او از میدان نبرد خارج نمی‌شد حتی آن زمانیکه مسئول یک یگان مهم و حساس در مقاومت اسلامی بود. او بسیار علاقه‌مند بود که در زمینه‌ی تخصصی خود و در زمینه‌ی نظامی معلومات خود را افزایش دهد. ابوخلیل همچنین بسیار علاقه‌مند بود که در دوره‌های نظامی شرکت کند و توانایی‌های علمی خود را افزایش دهد. وی بسیار با استعداد، دانا و فهیم بود و توان بالایی برای طراحی و نقشه‌کشی داشت. او همچنین از فرماندهان میدانی اصلی در نبرد سی‌وسه روزه بود. او از آن دسته فرماندهانی بود که افتخار رقم زدن پیروزی در جنگ سی‌و‌سه روزه سال ۲۰۰۶ را داشت.

علنی شدن روابط پشت پرده سعودی‌ها با رژیم صهیونیستی
طی دهه‌های گذشته برخی کشورها به‌طور آشکار اعلام کردند که اسرائیل را پذیرفته‌اند و تا حد برقراری تماس با اسرائیل و ایجاد روابط و حتی عقد توافقنامه با این رژیم پیش رفتند اما تعدادی از کشورها موضعی محافظه کارانه و دقیق اتخاذ کردند تا شاید این موضع آنها بتواند به‌مثابه‌ی یک گلوله در حمایت از طرفداران روند مسالمت‌آمیز یا داخل پرانتز حامیان روند مذاکرات به‌کار آید.

اما درباره‌ی سعودی، تصور بر این بوده است که اگر روزی فرارسد که عربستان سعودی بخواهد روابط خود را با اسرائیل عادی کند حامیان روند مذاکرات همواره انتظار دارند که عربستان بهای گزافی از اسرائیل بگیرد چرا که این اقدامی از این نوع بسیار بسیار به نفع اسرائیل خواهد بود اما مشاهده می‌کنید که امروز چه اتفاقی افتاده است. بدون بها و هیچ دستاوردی برای فلسطینیان یا عرب‌ها نه در سطح امنیتی و سیاسی و برای گروه‌های فلسطینی، و نه در سطح حقوق ملت فلسطین و نه در سطح مقدسات فلسطین و نه در سرنوشت ملت فلسطین هیچ چیزی محقق نشده است و عربستان امروز به شکل مجانی در حال عادی سازی روابط با اسرائیل است و این مسأله باب را به شکل کلی و نهایی باز خواهد کرد. یعنی این آخر خط است.

به عقیده‌ی ما، عربستان سعودی با دیگر کشورها متفاوت است. اگر کشوری غیر از عربستان سعودی به‌سمت عادی سازی روابط با اسرائیل پیش می‌رفت یا با اسرائیل تماس می‌گرفت، گفته می‌شد کشورهای اصلی و اساسی عربی روابطشان را با اسرائیل عادی نکرده‌اند و با این رژیم تماس نداشته‌اند و آنرا به‌رسمیت نشناخته‌اند و با آن هماهنگی نکرده‌اند اما اکنون کار تمام شده است.

وقتی عربستان سعودی که خود را در جهان عرب و اسلام متفاوت از بقیه نظام‌های عربی می‌داند و در واقع داعیه‌دار کشور اسلامی، کشور شریعت مقدس محمدی (ص)، کشور قرآن و حکومت حرمین شریفین و امانتدار سرزمین پیامبری است؛ آنگاه با اسرائیل تماس برقرار می‌کند و در پی برپایی و عادی سازی روابط و پس از آن به رسمیت شناختن اسرائیل و هماهنگی به آن است، این یعنی همه چیز تمام!

امروز این فرآیند شروع شده است و اگر شما برخی رسانه‌های سعودی را دنبال کنید خواهید دادید که شیوخ آنها شروع به فتوا دادن، نه بر اساس کتاب خدا و سنت پیامبر بلکه بر اساس تمایلات حکام فتوا صادر می‌کنند و آیات و روایات و فتواهایی در زمینه‌ی پذیرفتن اسرائیل و زندگی کردن در کنار آن و آرزوی صلح با آن سخن می‌گویند و به نبود مشکل با این رژیم اشاره می‌کنند گویی که فتواهایشان بر اساس دین جدیدی است. این یک خطر است و طبیعتا اینگونه فتواها در جهان عرب و اسلام نیز مخاطبانی خواهند داشت.

کسانی که پیشتر با اسرائیل تماس گرفتند یا با اسرائیل توافقنامه امضا کردند یا با اسرائیل رابطه برقرار کردند لازم نیست که یک پوشش فقهی و شرعی برای این ارتباط شان فراهم کنند در حالی که آل‌سعود به این پوشش نیازمند است. از این رو ما در آینده‌ای نزدیک در برابر یک فاجعه‌ی فقهی فرهنگی هستیم. زیرا آل‌سعود می‌خواهد به‌صورت شرعی، فقهی و به لحاظ فتوایی راه را برای صلح با اسرائیل و پذیرش اسرائیل و به‌رسمیت شناختن اسرائیل هموار سازد.

این خطرناک‌ترین مسأله‌ای است که عربستان سعودی به آن دست زده یا به آن دست می‌زند. در نتیجه پس از این اقدام عربستان، کشورهای دیگر نیز ممکن است همین راه را در پیش بگیرند و بگویند عربستان با اسرائیل رابطه برقرار کرده است، عربستان با اسرائیل تماس برقرار کرده است، عربستان به عادی سازی روابط با اسرائیل می‌پردازد و این کشور اسلام و قرآن-البته به ادعای آنها- و حرمین شرفین چنین کاری کرده است پس چرا ما چنین کاری نکنیم.

جنایات در منطقه و جهان، نتیجه فرهنگ وهابیت است
عربستان تمامی دست‌هایی که برای صلح به سویش دراز می‌شود، رد می‌کند. به دستی که از یمن برای گفت‌وگو به سوی او دراز می‌شود می‌گوید تو باید تسلیم شوی. به دستی که از بحرین برای گفت‌وگو به سوی سعودی دراز شده است می‌گویند شما نباید باشید. در برابر دستی که از سوریه برای گفت‌وگو به سوی او دراز می‌شود شرایطی را قرار می‌دهد که اساساً ناقض اصل این نبرد است. و بی‌توجه به دستی که از سوی ایران به سویش دراز می‌شود به تخاصم با ایران ادامه می‌دهد. این واقعیت کنونی است. اگر سعودی حرف دیگری دارد بگوید. سعودی جزء اصلی معادله درگیری موجود در منطقه است.

عربستان باب گفت‌وگو را بر روی همه بسته و این در را فقط به روی اسرائیل گشوده است و به سمت اسرائیل می‌شتابد و برای این کار هیچ پیش شرطی قرار نمی‌دهد و در قبال این کار هیچ اجر و مزدی نمی‌طلبد اما در گفت‌وگو با یمنی‌ها شرط می‌گذارد که شما باید تسلیم شوید. با طرف بحرینی شرط می‌گذارد که شما نباید باشید. با ایران شرط می‌گذارد که ایران باید در برابر عربستان کرنش کند. برای سوریه شرط‌هایی می‌گذارد تا از طریق سیاسی به چیزهایی دست بیابد که از طریق نظامی و با هزینه‌ی میلیاردها دلار و هزاران تن سلاح و مهمات و د‌ه‌ها هزار تکفیری که از سراسر جهان به سوریه آوردند، نتوانست به آنها برسد. ما با طرز رفتار، به‌ویژه در برهه‌ی، اخیر مواجه هستیم.

در بحرین ملیّت آیت‌الله شیخ عیسی قاسم را لغو کردند و خواستند او را از کشور تبعید کنند اما مردم مخلص، وفادار فدایی، و عاشق بحرین با سینه‌های عریان و دستان خالی در برابر منزل آیت‌الله عیسی قاسم تجمع کردند و تاکنون مانع ارتکاب حماقت حاکمیت در بازداشت حضرت شیخ قاسم شده‌اند.

در خصوص سوریه نیز وقتی به اظهارات وزیر خارجه‌ی عربستان سعودی درباره‌ی سوریه و منطقه گوش فرا می‌دهیم ملاحظه می‌کنیم که وقتی او از سوریه یا منطقه در هر مناسبت یا کنفرانس خبری صحبت می‌کند خودش را قیّم و حاکمی از جانب مردم سوریه معرفی می‌کند و می‌گوید راه‌حلی جز رفتن بشار اسد چه از طریق سیاسی و چه نظامی وجود ندارد. یعنی اینکه او از جانب مردم سوریه صحبت می‌کند و به حل‌وفصل سیاسی و گفت‌وگوها و صحبت از مذاکرات و برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و اینکه مردم سوریه هر کسی را بخواهد انتخاب کند، باوری ندارد و هیچ وقت از چیزی به اسم انتخابات صحبت نکرده است.

نگاه کنید ببیند غرور و فخر فروشی تا به چه اندازه است. وزیر خارجه‌ی سعودی خطاب به روسیه گفته است اگر از بشار اسد دست بکشید یک سهم محترمانه به شما در منطقه خواهیم داد. این اظهار نظر علاوه به اینکه خنده‌دار است و به یک نمایش خنده‌دار می‌ماند دارای یک نکته است. به معنی که ما بر تمام منطقه سیطره داریم و همه‌ی آنرا در اختیار داریم و سهم‌ها را میان دیگران توزیع می‌کنیم. مثلا سهمی به روسیه و سهمی به آمریکا و سهمی به فلان کشور یا بهمان کشور می‌دهیم... آیا تو دیوانه شده‌ای؟ هر کس که اندک فهمی از تحولات و سیاست منطقه دارد می‌داند که تو در جایگاهی نیستی که بخواهی سهم توزیع کنی یا قرارداد ببندی یا چانه زنی کنی و شروط خود را بر دیگران تحمیل کنی. تو و پادشاهان و فرماندهانت هم در چنین جایگاهی نیستند. او در همه جا چنین سخنانی را به زبان می‌راند اما نتیجه‌ی عملی آنرا ببینید.

اکنون نزدیک به یک سال‌ونیم از جنگ یمن می‌گذرد اما آنها خطاب به سعودی‌ها می‌گویند هرگز در هیچ جنگی پیروز نخواهی شد و نمی‌توانی شروط خود را به ملت یمن تحمیل کنی. در برابر مقاومت و ایستادگی ملت یمن و عزم و ثبات بحرینی‌ها و پیروزی‌های مردم عراق و دستاوردهای سوری‌ها به‌ویژه دستاوردهای اخیر در شهر حلب (کاری نمی‌توانید انجام دهید). تحولات حلب از درجه اهمیت زیادی برخوردار است. اهمیت این تحولات صرفا به بحران سوریه مربوط نیست بلکه با وضع منطقه‌ای، معادلات منطقه و طرح‌های منطقه‌ای و حتی رویاهای امپراطوری منطقه‌ای در ارتباط است. آنچه ظرف روزهای گذشته سقوط کرد در واقع رویاها و طرح‌های امپراطوری بود. این طرح‌ها در برابر مقاومت و پایداری جنبش‌های مقاومت، ایستادگی ملت‌ها و افزایش بیداری‌ها و هوشیاری‌ها در منطقه و جهان رنگ باختند و سقوط کردند. آیا این وزیر (وزیر خارجه سعودی) و حکام و فرماندهانش گمان کرده‌اند که می‌توانند ملت جهان و افکار عمومی جهان را به ریشخند بگیرند؟

جهان اکنون به‌وضوح و شفافیت دریافته است فردی که یک کشیش هشتاد ساله را در کلیسا سر می‌برد و خود را فرزند داعش معرفی می‌کند، فرهنگش را از شما گرفته است. فردی که در شهر نیس فرانسه با کامیون مردم را زیر می‌گیرد و افرادی که در آلمان یا دیگر کشورها مردم را اعم از مسیحیان و مسلمانان به قتل می‌رسانند یا فردی که خود را در میان ساکنان کابل که به‌خاطر برق تظاهرات کرده‌اند و هیچ مطالبه‌ای سیاسی ندارند؛ منفجر می‌نماید و هشتاد نفر را شهید و بیش از یکصدو‌پنجاه نفر را زخمی می‌کند یا فردی که جنایتی هولناک را الکراده مرتکب می‌شود و در یک لحظه سیصد نفر را اعم از بزرگسال و خردسال و زن و مرد و کودک را به شهادت می‌رساند و فردی که کودک فلسطینی را در شهر حلب به شهادت می‌رساند همه‌ی جهان به‌خوبی می‌داند که این نتیجه فرهنگ وهابیت شما، مدارس‌تان و کتاب‌های درسی‌تان و شیوخ و رسانه‌هایتان و تلویزیون‌ها و شبکه‌های روز افزون شما است.

درباره طرح‌های آینده، عربستان سعودی و حکام آن در برابر این فرصت قرار دارند که بازگردند و در سیاست‌های منطقه‌ای خود بازنگری کنند. تا زمانیکه یمنی‌ها می‌گویند آماده‌ی گفت‌وگو هستند و بحرینی‌ها، سوری‌ها، عراقی‌ها و ایرانی‌ها و دیگران می‌گویند آماده‌ی گفت‌وگو هستند، غرور و تکبر شما را نگیرد و بر اساس کینه‌توزی و تکبر اقدام نکنید. شما این فرصت را دارید که به‌عنوان شریک در بهبود اوضاع منطقه مشارکت کنید تا سهمتان به شما داده شود. شریک باشید تا سهمتان به شما داده شود اما اگر بخواهید به این خط مشی و جنگ افروزی ادامه دهید با اطمینان کامل و یقین و ایمان کامل خطاب به شما می‌گویم، شکست خواهید خورد.

طرح آل‌سعود در منطقه شکست خواهد خورد و چیزی جز ننگ و عار عایدش نخواهد شد و آنگاه بعدا خواهند گفت نظامی هم به اسم نظام آل‌سعود وجود داشت. شما باید جبران کنید وگرنه این شما هستید که به دست مردم ضرر خواهید کرد. همه‌ی داده‌ها و شاخص‌ها از میدان‌ها حکایت از آن دارد که منطقه به این سمت‌و‌سو حرکت می‌کند و حتی بزرگانی که شما به آنها تکیه کرده‌اید و با پول‌های خود کشورها و قدرت‌های بزرگ را می‌خرید؛ فردا این کشورها و قدرت‌های بزرگ زمانیکه تقابل منافع پیدا کنند به شما خواهند گفت دست بردارید و متوقف کنید و سرجایتان بنشینید که دیگر نقش و کاربرد شما پایان یافته است همچنانکه اکنون ایفای نقش و به‌کارگیری داعش و جبهه‌النصره در نبردهای منطقه نیز در حال پایان یافتن است.

فلسطین فراموش شدنی نیست

Khamenei.ir — Fri, 01 Jul 2016 16:25:00 +0430

سیدحسن نصرالله، دبیرکل حزب الله لبنان به‌مناسبت روز جهانی قدس بر ضرورت ادامه مقاومت و زنده نگه داشتن یاد قدس و مقابله با توطئه های رژیم صهیونیستی تاکید کرد و گفت: «هدف از اعلام روز جهانی قدس زنده نگه داشتن یاد قدس و جلوگیری از فراموشی تعهد مسلمانان به قدس است.» گزیده‌ای از این سخنرانی به گزینش KHAMENEI.IR تقدیم مخاطبین محترم می‌شود:

مشهور است که پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۹۷۹ تحول بزرگی در اوضاع منطقه و جهان اسلام به‌وجود آورد. این انقلاب، نظام شاه را که مزدور آمریکا و نوکر اسراییل و پلیس منطقه بود کنار زد. شاه متحد اول اسراییل در منطقه بود و پس از سقوط رژیم او، رابطه‌ی ایران با اسراییل قطع شد، سفارت اسراییل در تهران بسته شد و سفارت فلسطین افتتاح شد. تا آن زمان، حکام عرب برای ماندن در قدرت به‌صورت علنی و مخفیانه با اسراییل رابطه برقرار می‌کردند و به آن نزدیک می‌شدند تا دل آمریکا را به‌دست بیاوردند اما امام خمینی رحمه‌الله‌علیه آمد و از روز اول که این نظام جدید نیازمند کمک و حمایت بین‌المللی و یا دستکم بی‌طرفی کشورهای بزرگ بود، مبانی اعتقادی و ارزش‌های اسلامی را به اجرا گذاشت و موضعی قاطع اتخاذ کرد و با اسراییل قطع رابطه کرد و کارمندان سفارت اسراییل را اخراج کرد و سفارت اسراییل را به سفارت فلسطین تبدیل کرد. پس از آن هم روز جمعه آخر ماه مبارک رمضان را که برای مسلمانان دارای قداست است، روز جهانی قدس نامید.

امام این روز را روز جهانی کربلا، نجف یا تهران نام نداد و یا آن را به یک موضوع ملی ایران اختصاص نداد بلکه موضوع جهان اسلام و موضوعی با ابعاد انسانی و اسلامی و اخلاقی را برگزید. یکی از اهداف این اقدام، همانگونه که امام بیان داشته و در مراسم‌های مختلف گفته‌ایم، آن بود که موضوع فلسطین در اذهان باقی بماند و ملت‌ها، امت اسلامی و به‌ویژه مسلمانان روزه‌دار و به پا خاسته، آن را فراموش نکنند و بدانند که اهمیت دادن به‌موضوع قدس و فلسطین جزء وظایف آنهاست و بخشی از عبادت و نماز و روزه آنهاست. ممکن نسیت کسی از التزام به دین اسلام سخن بگوید ولی رژیمی مانند رژیم اسراییل را فراموش کند.

فلسطین فراموش شدنی نیست
امروز در روز قدس می‌خواهم به وضعیت کنونی بپردازم. در دو دهه‌ی اخیر، تحولی در منطقه ایجاد شده که نام آن پروژه‌ی مقاومت است و آن را در لبنان و فلسطین می‌بینیم و محور مقاومت تشکیل شده که ارکان آن جمهوری اسلامی ایران، سوریه و بسیاری از نیروها و ملت‌های بیدار در منطقه هستند. برخی از دولت‌ها هم مواضعی مثبت در این خصوص دارند. مقاومت در لبنان و فلسطین و در منطقه پیروزی‌های زیادی به دست آورده است. امروز در اوج پیشرفت‌های محور مقاومت در جهان اسلام - که مقاومت در برابر صهیونیسم و اشغالگری و اسراییل کلید خورده است و امت اسلامی تحرکات مقاومان را تأیید می‌کنند - و در میان تحولات بزرگ منطقه، ناگهان مشاهده می‌کنیم که عده‌ای با تمام قوا وارد معرکه می‌شوند تا مقاومت را در هم بشکنند و آن را تضعیف کنند.

این عده، از دو راه وارد عمل شده‌اند. اول، وارد کردن سراسر منطقه در جنگ و درگیری و فتنه تحت عنوان‌های دروغین به نام‌های آزادی، مردم‌سالاری و طایفه و مذهب و ایجاد دشمنان و تهدیدات دروغین که باعث شده است تا امکانات مادی و نیروی انسانی زیادی در این جنگ‌ها درگیر شوند. هدف این اقدامات، ضربه زدن به کشورهای مقاوم و گروه‌های مقاومت از یک سو و ضربه زدن به فرهنگ مقاومت و از بین بردن اراده مقاومت است. آنها می‌خواهند پس از این کسی به فکر فلسطین و قدس و اسراییل نباشد. آنها ملت‌های منطقه را در سوریه و یمن و عراق و مناطق دیگر مشغول جنگ کرده‌اند و در مناطق زیادی از جمله بحرین و لیبی و افغانستان و پاکستان و نیجریه و اندونزی و مصر و کشورهای دیگر فتنه‌انگیزی می‌کنند. راه دومی که آنها در پیش گرفته‌اند، گشایش درها در برابر اسراییل است، از جمله عادی سازی روابط، دیدارهای علنی، جنگ رسانه‌ای و روانی، رای دادن به اسراییل در سازمان ملل، تلاش برای نشان دادن آن به‌عنوان دوست و متحد تحت عنوان مبارزه با تروریسم که در دیدگاه آنها همان محور مقاومت است.

جالب آنکه اگر به دهه‌های ۲۰ به بعد در قرن گذشته میلادی نگاهی بیندازیم می‌بینیم که این حکومت‌ها و خاندان‌هایی که امروز بر سر کار هستند، همان حکومت‌ها و خاندان‌ها هستند. آنها از ابتدا در پی باز کردن راه برای تشکیل اسراییل توسط آمریکا و انگلیس بودند تا در مقابل، حکومت‌های خود را حفظ کنند. این حکومت‌ها، امروز هم درها را به روی اسراییل باز کرده‌اند و با تمام امکانات و قدرت با مقاومت مقابله می‌کنند. آنها می‌خواهند حکومت‌های خود را حفظ کنند. اقدامات امروز این حکومت‌ها و خاندان‌ها همان اقدامات سابق است. گویی که همین حکام، در ابتدای قرن گذشته بر سر حکومت بوده‌اند. آنها در برابر اسراییل نایستادند و به کسی اجازه مقاومت ندادند و به بر پایی اسراییل کمک کردند و اراده امت را تضعیف کردند.

زمانی که ارتش‌ها و ملت‌ها برای جنگ با اسراییل اقدام کردند، ضد آنها وارد عمل شدند و با آنها جنگیدند و با هر فرد و گروه مقاوم و ملی‌گرا به مقابله برخاستند. بهانه‌هایی که حکومت‌ها و خاندان‌های عرب در ابتدای قرن گذشته می‌آوردند کاملا شبیه به بهانه‌ی امروزی این حکومت‌هاست. امروز این حکومت‌ها و خاندان‌ها باز هم عزم خود را برای مقابله با محور مقاومت جزم کرده‌اند. اما امروز، روز قدس در کشورهای منطقه بزرگ داشته شد. در یمن، بحرین، سوریه، عراق، ایران، نیجریه و کشورهای زیادی در جهان شاهد برگزاری مراسم روز قدس بودیم و جالب آنکه اگر بر گُرده‌ی این ملت‌ها نگاهی بیندازیم، جای ضربات شلاق رژیم سعودی و آل‌سعود را خواهیم دید. این ملت‌ها ضربات شلاق آل‌سعود را خورده‌اند. امروز هر کس به ندای فلسطین پاسخ می‌دهد و با آن همدردی می‌کند، آسیب دیده از آل‌سعود است؟

پیام امروز، آن است که همه‌ی نوکران اسراییل در منطقه بدانند که باید از فراموشی فلسطین در اذهان ملت‌های منطقه مأیوس شوند. دلیل سخن من همین اتفاقات امروز است. به یمن، نگاه کنید. یکسال‌و‌نیم است که یمن زیر حملات وحشیانه قرار دارد. حملاتی که متاسفانه به اسم اسلام انجام می‌شود و برخی هم به نام اهل سنت و جماعت مرتکب آن می‌شوند. این جنایات به نام حرمین‌الشریفین رخ می‌دهد. به اعتراف سازمان ملل بزدل که از حرف خود برگشت، کودکان یمن در این حملات کشته می‌شوند. سازمان‌های حقوق بشری جهان اذعان کرده‌اند که جنایات صورت گرفته در یمن در یکسال‌و‌نیم قبل بسیار وحشتناک و فاجعه بار است. اما آیا ملت یمن به خیابان‌ها آمدند و گفتند که به دین و حرمین‌الشریفین و امت اسلامی و قدس و فلسطین و مقدسات کافر شده‌اند؟ خیر، آنها به خیابان‌ها آمدند و فریاد زدند که به اسلام چنگ زده‌اند و متجاوزان بویی از اسلام نبرده‌اند.

ملت یمن به قدس و فلسطین و امت اسلامی و ملت فلسطین ایمان دارند و آن را تنها نگذاشته‌اند. در بحرین هم همین وضعیت است. در نیجریه که ارتش آن به تحریک عربستان‌سعودی هزار انسان را به قتل رساند و رهبر آنها را بازداشت کرد، مردم در خط فلسطین و مقاومت هستند و امروز به نشانه‌ی وفاداری به شهدای خود به خیابان‌ها آمدند. آنها به جرم سر دادن مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسراییل و حمایت از قدس کشته دادند اما باز هم به میدان آمدند. این شعارها را در صنعا و تهران، بغداد، بیروت و دمشق شنیدیم. حکام سرسپرده منطقه باید بدانند که با زور و سلاح و قتل و جنایت و جنگ و جنگ رسانه‌ای و تحریک طایفه‌ای و اتهام زنی نمی‌توانند اهل مقاومت را به دوری از فلسطین و تنها گذاشتن آن وادار کنند و به اسراییل اجازه دهند تا بر سرزمین مبارک فلسطین تسلط یابد و در منطقه فسادانگیزی کند.

در کنفرانس هرتزیلیا چه گذشت؟
متاسفانه امسال در کنفرانس هرتزیلیا شاهد حضور برخی از دولت‌های عرب بودیم و این در حالی است که این کنفرانس ویژه بررسی امنیت و آینده و محیط راهبردی اسراییل است. ذلت و کرنش عربی تا جایی رسیده است که در چنین کنفرانسی شرکت می‌کنند. به‌نظر من نگین این کنفرانس هم نماینده‌ی مخالفان دولت سوریه بود. این نشان می‌دهد که سوریه‌ای که این فرد نمایندگی آن را بر عهده دارد و تشکیل آن را می‌خواهد، مطابق خواست اسراییل است. سخنان زیادی در این کنفرانس رد و بدل شد که برخی از آنها تهدیدات ضد لبنان بود. اسراییل را امسال بر خلاف اسراییل ۲۰۱۱ دیدیم.

در آن سال اعلام شد که اسراییل در محیطی بسیار خطرناک قرار دارد اما امسال، اسراییل احساس راحتی می‌کرد و از فرصت‌های جدید همکاری با کشورهای عرب به‌ویژه با نظام سعودی سخن می‌گفت و از انهدام ارتش‌های عرب در سوریه و عراق و لیبی و از تضعیف ارتش‌های دیگر عرب مانند مصر ابراز خوشحالی می‌کرد. وضعیت منطقه و جنگ‌های آن را می‌بینید. امروز اسراییل به‌عنوان شریک در مبارزه با تروریسم عنوان می‌شود. در حالی که اسراییل در مرزهای جولان اشغالی از النصره و گروه‌های مسلح حمایت مالی و نظامی می‌کند و مجروحان آنها را معالجه می‌کند و اطلاعات در اختیار آنها می‌گذارد، ادعای مبارزه با تروریسم دارد.

در این کنفرانس که فرماندهان امنیتی و نظامی و ژنرال‌ها و سیاستمداران کنونی و سابق و مهمانان خارجی سخنرانی می‌کنند، به شدت درباره‌ی ضرباتی که به داعش در سوریه وارد شده ابراز نگرانی کردند. چرا اسراییل از شکست داعش در سوریه ابراز نگرانی می‌کند و از پیروزی محور مقاومت در سوریه می‌ترسد؟ خواهش می‌کنم کسانی‌که دچار تردید و ابهام هستند، این موضوع را به‌خوبی دقت کنند و برای دریافت واقعیت‌ها به ترجمه‌های کامل نشست هرتزیلیا مراجعه کنند. اسراییل می‌گوید اگر محور مقاومت در سوریه پیروز شود و داعش و گروه‌های مسلح دچار شکست شوند، خطرات و اثرات بدی برای اسراییل خواهد داشت. این اظهارات و نتیجه‌گیری‌ها به‌خوبی نشان می‌دهد که باید در کدام صف قرار گیریم. در این کنفرانس، در مورد ایران هم بحث‌های زیادی شد و بخش زیادی از سخنرانی‌ها به آن اختصاص داده شد.

تصمیم خطرناک آل خلیفه

Khamenei.ir — Tue, 28 Jun 2016 14:11:00 +0430

سید حسن نصرالله، دبیر کل حزب الله لبنان به‌مناسبت چهلمین روز شهادت مصطفی بدرالدین از رشادت‌ها و عملکرد شهید مصطفی بدرالدین قدردانی کرد و با تبریک و تسلیت به خانواده‌ی شهید گفت: «شهید یکی از ارکان اساسی مقاومت و مغز متفکر مقاومت بوده است. شهید مصطفی بدرالدین فرماندهی شجاع و محکم در ماموریت‌های بزرگ‌ و چالش‌های خطرناک بود.» وی همچنین در ادامه به نبرد حزب‌الله در حلب و آمار تلفات دشمن در سوریه، تحریم‌های مالی حزب‌الله از سوی آمریکا و سلب تابعیت آیت‌الله شیخ عیسی قاسم توسط آل‌خلیفه به سخنرانی پرداخت. گزیده‌ای از این سخنرانی به گزینش KHAMENEI.IR تقدیم مخاطبین محترم می‌شود:

در لبنان کسانی هستند که همواره آیه یاس می‌خوانند مثلا می‌گویند ما اهل لبنانیم در نتیجه اتفاقات عراق یا سوریه به ما چه ارتباطی دارد یا آنکه بسیاری، از دو میلیون پناهنده و آواره‌ی سوری و هزینه‌های اقتصادی و مشکلات امنیتی ناشی از حضور این آوارگان در لبنان سخن می‌گویند، واقعیت این است که باید بدانیم تمامی مشکلاتی که این افراد از آن سخن می‌گویند ناشی از اتفاقاتی است که دامنگیر منطقه شد و اتفاقات عراق و سوریه بخشی از آنهاست، تهدیدات امنیتی نیز ناشی از همین اتفاقات است.

این باور در حزب‌الله و در بسیاری از دوستانمان در لبنان وجود دارد اما در سید مصطفی بدرالدین بیشتر از همه وجود داشت، درست است که می‌شد از عراقی در داخل عراق و از سوری در داخل سوریه حمایت کرد اما حمایت این افراد در داخل لبنان نیز با تلاش‌هایی چون دفاع از لبنان، دفاع از مردم لبنان، دفاع از امنیت لبنان، دفاع از آینده لبنان و دفاع از سرنوشت لبنان ارتباط دارد، در واقع دفاع از لبنان و سرنوشت لبنان از تحولات منطقه به‌ویژه عراق و سوریه جدا نیست.

تلفات سنگین دشمن در حلب از حزب‌الله
آخرین پرونده از پرونده‌های نبرد سوریه، پرونده‌ی حلب است، ماه‌ها قبل گفتیم که این نبرد بر اساس یک برنامه‌ی بزرگ منطقه‌ای و بین‌المللی است، البته مقصود از منطقه، عربستان و ترکیه است، گفتیم هدف این است که می‌خواهند بسیاری از گروه‌های مسلح، هزاران فرد مسلح را از طریق ترکیه به شمال حلب منتقل کنند، آنان هزاران نفر را در ماه‌های گذشته و بر اساس برنامه و طرحی جدید وارد این منطقه کردند، زیرا تمامی طرح‌های گذشته آنان ناکام مانده بود، طرح سقوط دمشق ناکام ماند، سقوط حومه دمشق ناکام ماند هر چند در این مناطق در سال‌های قبل به‌ویژه در ایام ماه مبارک رمضان نبردهای سختی رخ داد.

آنان طرح‌هایی را از لبنان آغاز کرده بودند مثل طرح عرسال، طرح‌هایی را از دریای مدیترانه به مقصد داخل سوریه مثل حمص آغاز کرده بودند تا مسیر دمشق به ساحل را قطع و دمشق را محاصره کنند اما همه‌ی این طرح‌ها ناکام ماند، در سال گذشته حمله از سمت جنوب و اتاق عملیات موک، یا به اصطلاح توفان جنوب اعم از حمله‌ی اول، دوم، سوم یا چهارم و پنجم، ناکام ماند، منطقه‌ی جنوب به دمشق منتهی می‌شد. با داعش خود را در رقه و دیرالزور آزمودند تا به سمت تدمر و در انتها به دمشق حرکت کنند اما ناکام ماندند، تا زمانی که دمشق مقاوم ماند نقشه‌هایشان ناکام شد.

آنچه امروز در حلب در جریان است درگیری سنگینی است، ما شهدایی هم در آنجا تقدیم کردیم، البته برخی از رسانه‌های عربی که کشورهای شورای همکاری(خلیج فارس) بودجه آنان را تأمین می‌کنند مدعی هستند حزب‌الله در حلب فروپاشیده است، حزب‌الله در لبنان فروپاشیده است، حزب‌الله ضربات سختی دریافت کرده است، اما امروز شفاف و مستقیم می‌گویم شما دروغ می‌بافید.

از اول ماه ششم سال ۲۰۱۶ یعنی اول همین ماه تا چهاردهم همین ماه، ششصدوهفده نفر از عناصر گروه‌های مسلح تروریست کشته شدند، در میان این کشته‌شدگان ده‌ها فرمانده‌ی میدانی و برخی از فرماندهان ارشد دیده می‌شوند، اسامی این کشته‌ها را می‌توانید در آمار کمیته‌های هماهنگی گروه‌های مسلح ببینید، بیش از هشتصد نفر از آنان مجروح شده‌اند، بیش از هشتاد تانک و تجهیزات نظامی آنان منهدم شده است، آنچه می‌گویم فقط خسارات گروه‌های مسلح در نبرد حلب است و این ارقام برای یک جبهه، آمار بسیار بزرگی است، در این آمار انهدام مقرهای توپخانه، اتاق‌های عملیات، قرارگاه‌های عملیاتی، انبارهای تسلیحاتی و... به حساب نیامده است.

این آمار تنها بخشی از تلفات گروه‌های مسلح در برابر ۲۶ شهید، یک اسیر و یک مفقود حزب‌الله است. با توجه به نوع نبرد، آمار شهدای ما باید بیش از این بود، ما درباره‌ی کل میدان معرکه صحبت می‌کنیم آیا آنان موفق شده‌اند به‌سمت اهداف برنامه‌ریزی شده خود حرکت کنند؟ آیا آنان توانستند با این حجم انبوه از نیرو و این حجم گسترده از نبرد، تلفاتی را بر ما وارد کنند که بتوانند مدعی شوند طرح‌های حزب‌الله شکست خورده است؟ نبرد توفان جنوب در درعا پنج مرحله داشت، در این مراحل تلفات سهمگینی بر گروه‌های مسلح وارد شد در نتیجه عربستان و آمریکا فشار آوردند، دلار خرج کردند، اما با تلفات سنگینی روبرو شدند و نتوانستند به هدفشان برسند و حال نیز در حلب اینگونه خواهد بود.

تحریم‌های مالی آمریکا هیچ تأثیری بر حزب‌الله ندارد
شاید بتوان گفت که این تحریم‌ها {تحریم‌های مالی آمریکا علیه حزب‌الله} باعث فشارهای روانی شده است ولی هیچ تاثیر مالی و مادی بر حزب‌الله ندارد. من قبلا گفته بودم حزب‌الله طرح‌های تجاری و مراکز سرمایه‌گذاری ندارد تا در نهایت بانک‌ها علیه ما جمع شوند و به ما ضربه بزنند. برخی از بانک‌های لبنان در اجرای این تحریم‌ها اغراق می‌کنند. بودجه، هزینه‌ها، خوردوخوراک، موشک، سلاح آن توسط جمهوری اسلامی ایران تأمین می‌شود. تا زمانی‌که ایران پول دارد ما نیز پول داریم. بیش از این شفاف بگویم. پولی که برای ما تصویب شده است به‌صورت مستقیم و نه از طریق بانک‌ها در اختیار ما قرار می‌گیرد همانطوری که این موشک‌ها که با آن اسرائیل را تهدید می‌کنیم در اختیار ما قرار گرفته است.

هیچ قانونی نمی‌تواند مانع از رسیدن این پول به ما شود. نیروها و طرفداران و ملت مقاومت از امام خامنه‌ای امام امت دام ظله‌الشریف و مسئولان جمهوری اسلامی ایران، رئیس‌جمهور، دولت، پارلمان، مراجع و ملت شریف این کشور به دلیل حمایت کریمانه آنان از مقاومت در طول سال‌های مقاومت تشکر فراوان دارند و این حمایت‌ها همچنان ادامه دارد. ما هیچ مشکل مالی نداریم. شاید در برخی از موارد با فشارهای مالی روبرو شویم چرا که هزینه‌های ما بیشتر می‌شود. هزینه‌های داخلی با هزینه‌های منطقه‌ای متفاوت است. بنابراین این فشارهای مالی ناشی از گسترده شدن هزینه‌های ماست. بانک‌های دنیا نیز نمی‌توانند مانع از ورود این کمک‌های مالی شوند.

آیت‌الله عیسی قاسم شایسته‌ی جایزه نوبل است
در روزهای اخیر شاهد تحول بسیار خطرناکی بودیم به‌طوری که رژیم بحرین از آیت‌الله عیسی قاسم روحانی جلیل‌القدر، پاک و شجاع سلب تابعیت کرد. وی در طول سال‌های گذشته مسئولیت تاریخی داشته است. این اقدام رژیم خلیفه بسیار خطرناک است. همه می‌دانید از زمان آغاز تحرکات بحرینی‌ها در پنج سال گذشته این تحرکات به‌صورت مردمی و مسالمت‌آمیز بوده است. بحرینی‌ها در طول این مدت با سرکوبگری‌های زیادی روبرو شدند و رژیم این کشور از هفته‌های نخست آغاز تحرکات مسالمت‌آمیز این تحرکات را سرکوب کرد و بحرینی‌ها را به قتل رساند. رژیم بحرین در این سرکوبگری‌ها از نیروهای سعودی با عنوان نیروهای سپر جزیره استفاده می‌کند.

رژیم بحرین با همه‌ی تلاش‌های گروه‌های معارض برای گفت‌وگو مخالفت کرده است. رژیم آل‌خلیفه در بحرین در تصمیم‌گیری‌های خود وابسته به آل‌سعود است. سعودی‌ها با گفت‌وگو و اجرای اصلاحات و دادن حقوق به مردم بحرین و روند سیاسی واقعی در این کشور مخالفند چرا که دادن این حقوق باعث می‌شود که راه برای بیان خواسته‌های مردم عربستان‌سعودی باز شود. مردم عربستان از هر نوع روند سیاسی و دموکراتیک و مشارکت سیاسی محروم هستند. مقامات سعودی فکر می‌کنند اگر الگوی دموکراتیک در بحرین به موفقیت برسد این الگو به عربستان‌سعودی نیز کشیده خواهد شد.

با وجود ادامه‌ی سرکوبگری‌های رژیم بحرین و بازداشت‌ها ولی روند تحرکات مسالمت‌آمیز مردمی به‌سوی روند خشونت‌آمیز کشیده نشد و دلیل این امر این است که علمای بزرگ بحرین و در رأس آن آیت‌الله عیسی قاسم رهبری تحرکات مسالمت‌آمیز مردمی را در اختیار دارند. همچنین گروه‌های سیاسی در بحرین نظیر جمعیت الوفاق و شخص شیخ علی سلمان در حفظ روند مسالمت‌آمیز این تحرکات نقش دارند. سرکوبگری‌ها، ظلم، زندانی کردن، ویران کردن خانه‌ها و مساجد در بحرین به حدی است که جوانان بحرینی می‌توانند دست به اقدامات خشونت‌بار و حتی عملیات شهادت‌طلبانه بزنند ولی این آیت‌الله عیسی قاسم بود که تحرکات مردمی را در کنترل خود دارد و این مسئله آسان نیست.

آیت‌الله عیسی قاسم و دیگر روحانیون بزرگ بحرین در خلال پنج سال گذشته بزرگ‌ترین عملیات رهبری را در حفظ کنترل مردم در اختیار دارند تا این مردم وارد فاز خشونت نشوند. اگر امروز در جهان، فردی شایسته وجود داشته باشد که به وی جایزه صلح نوبل و دفاع از حقوق‌بشر را بدهند باید به آیت‌الله عیسی قاسم بدهند. اما در برابر این تصمیم رژیم آل‌خلیفه شاهد سکوت عربی و بین‌المللی هستیم. برخی‌ها در کشورهای عربی می‌گویند این تصمیم یک مسئله‌ی فرقه‌ای و مشکلی میان شیعیان بحرین با رژیم سنی آل‌خلیفه است. خیر مشکل فرقه‌ای در بحرین مطرح نیست.

باید جهان به مسئولیت‌های خود در جلوگیری از اجرای این تصمیم رژیم آل‌خلیفه علیه آیت‌الله عیسی قاسم عمل کند. این تصمیم تنها درباره‌ی سلب تابعیت از آیت‌الله عیسی قاسم نیست بلکه می‌خواهند وی را از کشور خود اخراج کنند. باید جهان به مسئولیت‌های خود عمل کند. این تصمیم بسیار خطرناک است. پیام این تصمیم به ملت بحرین و دوستان این ملت در جهان می‌گوید که رژیم آل‌خلیفه حاضر به گفت‌وگو نیست و حقوق مردم را به‌رسمیت نمی‌شناسد و هیچ افق و مشارکت سیاسی وجود ندارد. در این شرایط هر انسان آزاده‌ای باید موضع خود را بیان کند.

مأموریت‌های ویژه‌ شهید بدرالدین

Khamenei.ir — Fri, 27 May 2016 00:14:00 +0430

سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله لبنان در مراسم بزرگداشت شهید سید مصطفی بدرالدین با تسلیت و تبریک به مادر، همسر، پسر و دختران عزیز شهید بدرالدین گفت: «ما امروز در این عزا شریک هستیم، زیرا این شهید ما فرزند و خانواده است یکی خانواده کوچک وی و دیگر خانواده بزرگ وی(خانواده مقاومت)». وی نیز در ادامه به شخصیت آن شهید بزرگوار و نحوه‌ی شهادتش به سخنرانی پرداخت. گزیده‌ای از این سخنرانی به گزینش KHAMENEI.IR تقدیم مخاطبین محترم می‌شود:

سید مصطفی از نخستین مردان این مقاومت بود که از لحظات و ساعات نخستین مقاومت با مقاومت همراه بوده است. وی در مقابله با دشمن صهیونیست در نبرد «خلده» پیشاپیش مبارزان قرار داشت و با گروهی از برادران مبارز که هسته‌های اولیه‌ی مقاومت اسلامی را تشکیل دادند همراه بود که برخی از این افراد و از جمله سید مصطفی بعداً از بهترین فرماندهان مقاومت شدند و سید مصطفی و این برادران مقاومت دوشادوش برادران جنبش امل و برادران فلسطینی در نبرد خلده به مبارزه با رژیم صهیونیستی پرداختند. وی در آن نبرد به شدت زخمی شد که آثار آن بر بدن و پای او باقی ماند به‌گونه‌ای که این زخم‌ها بر راه رفتن وی تاثیر گذاشت و آثار این زخم‌ها تا زمان شهادت بر تن وی باقی ماند.

مأموریت‌ها و مسئولیت‌های ویژه‌ی شهید بدرالدین
وی در ماه‌ها و سال‌های نخستین شکل‌گیری مقاومت، با دیگر فرماندهان مقاومت در تشکیل گروه‌های جهادی و آماده‌سازی، آموزش، تجهیز، تسلیح و مدیریت آنها مشارکت کرد. نتیجه‌ی این فعالیت‌ها به‌علاوه فعالیت‌های دیگر جنبش‌ها و گروه‌های مقاومت موجود در لبنان منجر به بیرون راندن اشغالگران اسرائیلی از منطقه‌ی ضاحیه، بیروت، منطقه‌الجبل و خط ساحلی لبنان شد در سال ۱۹۹۵ اشغالگران از مناطق صیداف صور، نبطیه نیز بیرون رانده شدند و اشغالگران تا کمربند امنیتی عقب رانده شدند.

در دهه‌ی نود و در سال ۱۹۹۵سید مصطفی مسئولیت نظامی مرکزی در حزب‌الله را به عهده گرفت و تا نیمه‌ی سال ۱۹۹۹ این مسئولیت را به عهده داشت و در این سمت فرماندهی و اقدام به تقویت بنیه مقاومت کرد. همه می‌گویند که فعالیت مقاومت در طی دهه‌ی نود شاهد یک پیشرفت کمی و کیفی بود و این روند خوب مقاومت تا سال ۲۰۰۰ ادامه داشت.

از مهم‌ترین چالش‌های شهید مصطفی که در زمان مسئولیت نظامی مرکزی خود با آن روبرو بود مقابله با تجاوز صهیونیست‌ها در نبرد نیسان(آوریل) سال ۱۹۹۶ بود. نبردی که صهیونیست‌ها آنها را خوشه‌های خشم نامیده بودند. در این نبرد بود که کشتار قانا رخ داد. مقاومت در این نبرد پایداری به خرج داد و به لطف مقاومت، پایداری و عزم و اراده خود اهداف اسرائیلی‌ها و شیمون پرز را ناکام گذاشت و این نبرد منتهی به تفاهم نیسان شد که منجر به شروع مرحله‌ی جدیدی از فعالیت مقاومت شد و نهایتاً منجر به پیروزیی نهایی در سال ۲۰۰۰ شد.

از دیگر موفقیت‌های وی در مسئولیت‌های نظامی‌اش، انجام کمین مشهور و بی‌نظیر انصاریه بود. از همان لحظه‌ی نخستینی که هدف کشف شد تا پایان عملیات، مدیریت کمین انصاریه به‌صورت مشترک بر عهده‌ی شهید سید مصطفی و حاج عماد بود.

دیدار خانواده شهید بدرالدین با رهبر انقلاب

همچنین از پیشرفت‌های مهمی که در دوره‌ی مسئولیت نظامی وی رقم خورد مربوط به تبلیغات نظامی و جنگ روانی است. وی در این زمین دیدگاهی پیش رو و سلیقه‌ی ویژه‌ای داشت و به فعالیت در این زمینه تعلق خاطر داشت. پس از آن شهید مصطفی فعالیت خود را به‌عنوان یکی از فرماندهان جهادی در حزب‌الله ادامه داد. او یکی از فرماندهان جنگ در نبرد تموز(سی و سه روزه) سال ۲۰۰۶ بود جنگی که دشمن صهیونیست آن را نبرد دوم لبنان نامیده بود.

سپس وی مسئولیت‌های متعددی را پس از شهادت حاج عماد مغنیه بر عهده گرفت و یکی از موفقیت‌های وی کشف و نابودسازی شبکه‌های مزدوران اسرائیلی از سال ۲۰۰۸ به بعد بود به گونه‌ای که دستگاه‌ها و یگان‌های امنیت حزب‌الله نقشی اساسی و مرکزی در این زمینه داشتند و همکاری تنگاتنگی میان نهاد امنیتی مقاومت و نهادهای امنیتی دولتی وجود داشت.

هنگامی که حزب‌الله تصمیم گرفت وارد سوریه شود هرچند که این ورود تدریجی بود و روند فزاینده‌ای داشت. مسئولیت مدیریت یگان‌های نظامی و امنیتی حزب‌الله در سوریه به شهید سید مصطفی واگذار شد و وی این مسئولیت را بر عهده گرفت.

در مرحله‌ی نخستی که وی این مسئولیت را بر عهده گرفته بود وی نیروهای حزب‌الله را از لبنان مدیریت می‌کرد. من به‌خاطر مسئولیتی که نسبت به او داشتم و به‌خاطر حفظ او، وی را از رفتن به سوریه منع کرده بودم اما بعداً با اصرار خود وی اجازه دادم که به سوریه برود. زیرا وی می‌گفت نمی‌شود که یک میدان نبرد با این اهمیت و حساسیت را از لبنان دور کرد.

اصرار شهید بدرالدین برای حضور در جنگ سوریه
همانطور که پیشتر گفتم سید مصطفی در ابتدا نیروهای مقاومت در سوریه را از ضاحیه هدایت و رهبری می‌کرد. با این حال اصرار داشت که به سوریه برود. در یکی از مراحل من پذیرفتم که وی صرفاً به مرزها برود، به منطقه‌ی مصنع بود. اما در برابر اصرار شدید وی برای رفتن به سوریه من به وی گفتم سید مصطفی تو با بقیه فرماندهان جهادی فرق می‌کنی. بسیاری از فرماندهان جهادی هستند که معروفیتی ندارند و حتی برخی از آنها که معروف هستند نیز ابهامی درباره شخصیت آنها وجود ندارد. یعنی این افراد شخصیتی مشکل‌دار نیستند البته منظور ما از مشکل، مشکلی است که رسانه‌های بیگانه ایجاد کرده‌اند.

آن موقعی که ما با یکدیگر صحبت می‌کردیم وضعیت سوریه مانند الان نبود، منطقه‌ی سیده زینب در خطر بود. اکثر بخش‌های غوطه‌ی غربی در دست مسلحان بود. گروه‌های مسلح برخی اوقات راه فرودگاه دمشق را زیر آتش می‌گرفتند. پایتخت سوریه در معرض تهدید قرار داشت و اغلب مناطق سوریه با چالش‌های خطرناکی روبرو بود و احتمال شهادت بسیار زیاد بود.

به وی گفتم اگر در این شرایط تو کشته شوی ما با حرف و حدیث‌های بسیاری مواجه می‌شویم درست مشابه وضعیتی که برای دوست تو حاج عماد اتفاق افتاد. زیرا رسانه‌های بیگانه برای حاج عماد شخصیتی مشکل‌دار ساخته بودند. یعنی پیرامون او ابهام‌ها و مشکلاتی پدیده آورده بودند و برخی اتهام‌ها را به وی نسبت داده بودند.

اگر شخصیتی مشکل‌دار در صحنه‌ی نبرد معینی باشد و شهید شود این مسأله باب حرف و حدیث‌های بسیاری را باز می‌کند. دشمنان و رقبای مقاومت و کسانی‌که هیچ معیار ارزشی برای خود ندارند و کسانی که در کمینند تا در هر فرصتی چهره‌ی مقاومت را مخدوش کنند و روحیه‌‌ی نیروهای مقاومت را تخریب کنند درباره‌ی این مسأله سخن خواهند گفت.

شهید مصطفی به من گفت، من اگر در لبنان نیز شهید شویم همین حرف و حدیث‌ها خواهد بود و همین اشکال وجود خواهد داشت حتی اگر در لبنان شهید شوم امکان دارد این مشکل بیشتر خود را نشان دهد. بنابراین درست نیست که این ملاحظه به‌عنوان مانعی برای رفتن من به سوریه تلقی شود زیرا نبرد سوریه از همه‌‌ی این ملاحظه‌ها مهم‌تر است. ما در سوریه داریم شهید می‌دهیم بنابراین نباید به این ملاحظه‌ها توجه کنیم. وی به شوخی به من گفت مگر اینکه شما بخواهید من شهید نشوم و همینطوری بمیریم.

جنگ روانی حزب‌الله در تاریخ بشریت نمونه ندارد
این بار دشمن کینه‌توز ما اسرائیل که میان ما و آنها سی‌وچهار سال است که درگیری وجود دارد با ما به انصاف رفتار کردند اما عرب نمایانی که نوکر آمریکا و اسرائیل هستند و بیش از اسرائیلی‌ها اسرائیلی هستند آن‌ها این مطلب را گفته‌اند و آن را نوشتند و در رسانه‌ها به آن پرداختند و به‌وسیله‌ی آن هواداران ما را تحریک کرده‌اند و همچنان به این کار خود در لبنان و منطقه ادامه می‌دهند. آنها گفته‌اند که حزب‌الله اسرائیل را متهم به ترور فرمانده‌ی خود شهید سید مصطفی نکرده است و اسرائیل را مسئول این امر ندانسته است زیرا ترسیده است زیرا از اینکه اسرائیل را متهم به ترور شهید سید مصطفی کند بیم دارد. زیرا این مسأله‌ی حزب‌الله را ملزم به پاسخ دادن به اسرائیل می‌کند و این تجاوز منجر به تحولاتی بزرگ در منطقه می‌شود و حزب‌الله هم اکنون به علل مختلف توان ورود به یک نبرد جدید را ندارد. متأسفانه چنین مطلبی را عرب‌ها، لبنانی‌ها و رسانه‌ها گفته‌اند.

اسرائیلی‌ها با ما منصفانه رفتار کردند و گفتند نه اینگونه نیست و حزب‌الله در سخنان خود صادق است. چرا آنها می‌دانند که ما صادق هستیم زیرا ما سی‌وچهار سال است که در حال نبرد با اسرائیل هستیم. دشمن صهیونیستی با توجه به نبردهایی که با ما داشته است به‌خوبی می‌داند که ما یک روز نیز دروغ نگفتیم. حتی یک بار نیز نشده است که ما گفته باشیم بمبی را منفجر کرده‌ایم اما بمبی در کار نباشد یا گفته باشیم وارد پایگاهی شده‌ایم اما پایگاهی در کار نباشد. یا گفته باشیم به موفقیتی دست پیدا کرده‌ایم اما موفقیتی در کار نباشد. آنها این مسأله را به‌خوبی می‌دانند. یک‌بار نشده است که ما وعده‌ای بدهیم و تهدیدی بکنیم اما آن را اجرا نکنیم. شما تصور کنید طی یک هفته اسرائیلی‌ها به راستگویی ما و شجاعت ما اعتراف می‌کنند اما این عرب‌هایی که بیشترین کفر و نفاق را دارند در همه‌ی صفاتی که وقایع تاریخی ثبت کرده است تردید می‌کنند. نه مسأله اینگونه نیست. ما طی بیست‌وچهار ساعت پس از شهادت سید مصطفی به‌دنبال این بودیم که دقیقاً چه رخ داده است. تجاوز اسرائیل یکی از فرضیه‌های ما بود. ما به‌خوبی تحقیق کردیم. ممکن است برخی دوست داشته باشند بگویند این کار اسرائیل است یا بگویند این کار اسرائیل نیست اما مسأله دوست داشتن نیست. ما درباره‌ی شهادت سید مصطفی کاملاً تحقیق کردیم اما دلیل و داده‌ای پیدا نکردیم که بر اساس آن اسرائیل را مسئول این حادثه بدانیم. مسأله مربوط به راستگویی و حقیقت بود و قرار نبود که ما اسرائیل را بی‌هیچ دلیلی مسئول این ترور بدانیم.

به این مسأله خوب دقت کنید که ما اسرائیلی‌ها را تبرئه نمی‌کنیم بلکه صرفاً آنها را متهم نمی‌کنیم زیرا دلیلی برای متهم کردن آنها نداریم. ما مثل دیگران نیستیم که بر اساس رویکرد سیاسی دیگران را متهم کنیم. راحت‌ترین کار در عرصه‌ی سیاست این است که بگویی کار اسرائیل بوده است و تمام. اما ما بر اساس رویکرد سیاسی کسی را متهم نمی‌کنیم حتی دشمن‌مان را متهم نمی‌کنیم. من بارها گفته‌ام که ما جنگ روانی را دنبال می‌کنیم اما جنگ روانی ما با تمام جنگ‌های روانی جهان تفاوت می‌کند. در جنگ‌های جهان در دانشگاه‌ها، آکادمی‌ها و دانشکده‌ها این مسأله را آموزش می‌دهند نیرنگ، دروغ و تزویر بخشی از جنگ روانی است اما ما حتی در جنگ روانی نیز دروغ نمی‌گوییم. جنگ روانی‌ای که ما در پیش گرفته‌ایم در تاریخ بشریت نمونه ندارد مگر در زمان رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم و صحابه‌ی وی و اهل بیتش. ما بر اساس رویکرد سیاسی نیز کسی را متهم نمی‌کنیم.

اطلاعات جدید از چگونگی ساخت داعش توسط آمریکا

Khamenei.ir — Sat, 14 May 2016 17:04:00 +0430

سیدحسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله لبنان به‌مناسبت روز جانباز در مجتمع امام مجتبی علیه‌السلام ضمن تبریک مناسبت‌های شعبانیه و روز نیمه شعبان، ‌گروهک تروریستی داعش را ابزاری آمریکایی - صهیونیستی برای تخریب منطقه دانست که از سوی برخی رژیم‌های منطقه‌ای حمایت مالی می‌شود. وی همچنین در ادامه به نقش آمریکا در تشکیل داعش و توطئه‌های جدید آن در منطقه پرداخت. گزیده‌ای از این سخنرانی به گزینش KHAMENEI.IR تقدیم مخاطبین محترم می‌شود:

در این روزها طبعاً با توجه به شرایط مراسمی که ما برگزار کردیم، مجروحانی در نیروهای مقاومت و برادران مبارز وجود دارد که با پروژه‌های صهیونیستی در طول ده‌ها سال گذشته مبارزه کرده‌اند. امروز نیز مبارزانی وجود دارند که کاملاً مانند گذشته در برابر پروژه‌های صهیونیستی ایستادگی کرده و شهدا و جانبازانی را تقدیم می‌کنند. آنها صبر و تحمل زیادی در این رابطه از خود نشان می‌دهند.

در چنین روزهایی لازم است که موضوع روز نکبت را یادآوری نماییم، چرا که طبعا به‌نظر می‌رسد این موضوع نیز مانند تمام مسائلی که مرتبط با فلسطین و روند درگیری با دشمن اسرائیلی است، دارد به فراموشی سپرده می‌شود. البته در جهان عرب و دنیای اسلام برخی دولت‌ها وجود دارد که در این رابطه تحرکاتی از خود نشان می‌دهند.

داعش، نکبت جدید در منطقه
نکبت توطئه‌ای است از ده‌ها سال پیش باعث شده امت اسلام این موضوع را فراموش کرده و واقعیت‌های کنونی را بپذیرند. در چنین روزهایی در سال ۱۹۴۸ نکبت بزرگی در فلسطین و بر ضد ملت فلسطین و تمامی ملت‌های منطقه آغاز شد و زمینه را برای تسلط بر مقدسات اسلامی و فلسطینی در سال ۱۹۶۷ فراهم آورد. در چنین روزهایی در سال ۱۹۴۸ صدها هزار فلسطینی از خانه و کاشانه و روستاهای خود اخراج شدند. هزاران نفر شهید و بالاتر از ده هزار نفر در جنایت و و تجاوزات انجام شده از سوی رژیم صهیونیستی به شهادت رسیدند. ۲۰ شهر و ۴۰۰ روستای فلسطینی از سوی صهیونیست‌ها مورد اشغال قرار گرفت و بخش بیشتر اراضی تاریخی فلسطین از سوی صهیونیست‌ها اشغال شد. این مصیبت‌ها همچنان ادامه دارد و آثار و نتایج این نکبت در امت اسلام و وجدان و امنیت و کرامت و شرف آن ادامه دارد و بر ثبات و آینده و رفاه آن همچنان تأثیرگذار است.

طبعاً این انگلیسی‌ها و غربی‌ها بودند که گروهک‌های تروریستی صهیونیستی و ترور و وحشیگری را به این منطقه آورده و رژیم اسرائیل را در آن بنا نهادند. آنها یک ملت را به‌صورت کامل تخریب کرده و منطقه را در آستانه‌ی ویرانی قرار دادند تا پروژه‌ی استعماری انگلیس و غرب در تسلط بر تمامی منطقه از فلسطین کلید بخورد. این اتفاق افتاد و انگلیس و غرب بلافاصله رژیم اسرائیل را به‌رسمیت شناخته و مبارزات ملت فلسطین را در طول ده‌ها سال برای به‌رسمیت شناخته شدن حقوق خود از سوی جامعه جهانی را نادیده گرفتند.

در سال‌های اخیر پروژه‌ی مشابه و عملکرد مشابه و نکبت مشابهی در منطقه دیده می‌شود، نکبتی که با مدیریت و برنامه‌ریزی وارث انگلیس در منطقه یعنی آمریکا به راه افتاده است. همان‌طور که انگلیس گروهک‌های تروریستی صهیونیستی را وارد منطقه کرد و نکبتی را در فلسطین ایجاد کرد، الان نیز آمریکا و متحدان منطقه‌ای آن گروه‌های تروریستی و تکفیری و وحشی را به منطقه آورده‌اند تا روح و اراده و عنوان مقاومت و رویکردهای مقاومت در میان دولت‌ها و ملت‌ها و احزاب و جنبش‌های ما را تهدید نماید. در این رابطه نمونه‌هایی را ذکر خواهم کرد.

تفاوت‌های زیادی بین نکبت ۱۹۴۸ با نکبتی که آنها می‌خواهند بر سر ما بیاورند، وجود دارد. تفاوت اساسی در اینجا است که در حال حاضر زنان و مردان و دولت‌ها و حکومت‌ها و ارتش‌ها و ملت‌ها و احزاب و جنبش‌های مختلفی در منطقه وجود دارد، امت اسلامی زنده و قوی و دارای هوشیاری و بصیرت است و مسلم است که پروژه‌ی آمریکا را از طریق براندازی تمامی ابزارهای آن ناکام بگذارد. آنها نمی‌خواهند این پروژه مانند پروژه انگلیس موفقیت‌آمیز بوده و بتواند ابزارهای خود را در فلسطین و منطقه مسلط کند.

اطلاعات جدید از ایجاد داعش توسط آمریکا
وقتی حضرت آقا، رهبر انقلاب اسلامی حفظه‌الله و بسیاری از مسئولان و علما و رهبران سیاسی منطقه و جهان عرب و اسلام آمریکا را مسئول این تجاوزات می‌دانند، برخی می‌گویند این مسائل چه ارتباطی با آمریکا دارد؟ اینها جنبش‌های اسلامی جهادگرا و افراطی است که برخی از آنها تکفیری هستند.

آنها جداً برای آمریکایی‌ها مبارزه می‌کنند و در خدمت‌رسانی به منافع آمریکا بوده و پروژه‌های آمریکا را دنبال می‌کنند. آیا آمریکایی‌ها می‌توانند با این افراد و جنبش‌ها که رویکردهای این‌چنینی دارند، همکاری کنند؟ برخی این موضوع را عجیب می‌دانند. سؤال دیگر آنها این است که دلیل شما از این موضوع چیست؟ آمریکا هیچ ارتباطی با داعش و جبهة‌النصره و القاعده ندارد، بلکه در شرایط کنونی از تسلط آمریکا خارج شده است. برعکس آنها معتقدند آمریکا راه‌حل مشکلات موجود و تضمینی برای امنیت و صلح است.

در این رابطه یک مثال جدید ذکر می‌کنم. مصاحبه‌ی طولانی‌ یک ژنرال بازنشسته‌ی آمریکایی با شبکه سی ان ان آمریکا است که ژنرال شناخته ‌شده‌ای نیز هست و از مهم‌ترین و بزرگ‌ترین ژنرال‌های ارتش آمریکا است. نام او وسلی کلارک است. وی فرمانده‌ی ارشد نیروهای پیمان آتلانتیک شمالی بین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ بوده است. این مصاحبه در تاریخ ۱۷/۲/۲۰۱۵ انجام شده است. او مسئولیت‌های بزرگی را در میان نیروهای آمریکایی داشته است. وی با تمام افتخار می‌گوید که واشنگتن و متحدانش جماعت داعش را ایجاد کردند تا در برابر حزب‌الله لبنان بایستند. طبعاً این تنها هدف آنها نبود، اما یکی از مهم‌ترین اهداف بود. وی می‌گوید هدف از ایجاد داعش تخریب حزب‌الله بود. وی می ‌افزاید ما داعش را از طریق تأمین مالی دوستان و متحدان خود آماده کردیم و آن را برای مبارزه با حزب‌الله مجهز کردیم. کلارک می‌افزاید بعد از تأمین مالی و حمایت از سوی متحدان آمریکا، میلیون‌ها دلار برای تخریب وجهه‌ی حزب‌الله لبنان و در مسیر مبارزه با آن و محاصره آن هزینه شد.

ژنرال آمریکایی می‌افزاید که واشنگتن در تسهیل رویکردهای ایجاد وحشت تبلیغاتی داعش نیز سهیم بوده است. این در حالی است که المنار از شبکه‌های ماهواره‌ای و ماهواره‌های آمریکایی و اروپایی حذف می شود و حتی در سایت‌های اینترنتی و شبکه‌های الکترونیک نیز مانع از پخش آن می‌شوند. آنها اخبار ما و تصاویر ما را منع می کنند، اما داعش هزاران سایت دارد که در تمامی دنیا پخش می‌شود. آمریکایی‌ها این تسهیلات را برای آنها فراهم آوردند. چرا؟ برای اینکه تمامی دنیا این چهره‌ی زشت و تاریک و غربی از اسلام را ببینند و حتی ملت‌های منطقه نیز از آن بترسند. ببینید آنها چگونه مردم را ذبح می‌کنند و سر آنها را می‌برند، تجاوز می‌کنند، ناسزا می‌گویند، همه چیز را خراب می‌کنند و به آتش می‌کشند تا مردم را بترسانند. آمریکایی‌ها این کارها را می‌کنند تا مردم، منطقه را ترک کنند و آن را برای کسانی‌که آمریکا می‌خواهد، باقی بگذارند.

داعش همچنین خطری برای آینده‌ی نوار غزه و کرانه‌ی باختری و تمامی جنبش‌های مقاومت در فلسطین است. داعش به منطقه آورده شده است تا با جمهوری اسلامی ایران مبارزه کند، تا روند مبارزه را به عراق بکشاند، تا با دولت مقاوم سوریه مبارزه کند. آنها داعش را به منطقه آورده و آن را در عراق و سوریه و افغانستان ساکن کردند. در افغانستان آنها رویکردی تازه را دنبال می‌کنند. در افغانستان داعش و طالبان وجود دارد. آنها می‌خواهند داعش را در مرزهای شرقی ایران و در مرزهای غربی ایران و حتی در صورت امکان در داخل ایران مستقر کنند. آل‌سعود الان این خط را دنبال می‌کند. در داخل عراق و در داخل سوریه یک رویکرد وجود دارد. آنها داعش را به سمت لبنان و قلمون و سلسله کوهستان‌های شرقی و بلندی‌های عرسال سوق می‌دهند. آنها می‌خواهند داعش را به عرسال برسانند تا از طریق آن به سواحل دریا دست پیدا کنند.

آمریکا با کدام جریان‌های اسلامی مشکل دارد؟
امروز نیز آمریکا، اسرائیل و غرب در منطقه مشکل دارند. مشکل امروز آنها در منطقه محور مقاومت، جمهوری اسلامی ایران، جمهوری عربی سوریه، جنبش‌های مقاومت در لبنان و فلسطین است. نام این مشکل گرایش گسترده‌ی مردم به‌سمت خط مقاومت در عراق و یمن است. نام این مشکل خیزش و بیداری جدید ملت‌های اسلامی است که طی چند سال اخیر اتفاق ‌افتاده است. آنها با این دشمن جدید چگونه مبارزه می‌کند؟ ‌

مشکل آمریکا و غرب با این دشمن جدید چیست؟ بسیاری از مردم نماز می‌خوانند و روزه می‌گیرند و زنانشان محجبه هستند. مشکل هرگز در اینجا نیست. در عربستان‌سعودی نیز نماز می‌خوانند و روزه می‌گیرند و زنان عبا بر سر می‌کنند و حج و عمره بپا می‌دارند. مشکل آنها در این نیست که فرد بگوید من یک مسلمان هستم. مشکل آنها در ابعاد ظاهری و قشری دین نیست، مشکل آنها با دولت‌ها و ملت‌ها و احزاب و جریان‌هایی است که اشغالگری رژیم اسرائیل بر ضد فلسطین و اراضی عربی و مقدسات اسلامی و مسیحی را رد می‌کنند. مشکل آنها با تمام کسانی است که سلطه‌طلبی آمریکا در منطقه را نمی‌پذیرند. مشکل آنها با کسانی است که می‌خواهند کرامت و عزت و مقدسات اسلامی را به مسلمانان بازگرداند. مشکل آنها با کسانی است که می‌خواهند نفت و گاز و منابع خیر و خوبی آن ها در خدمت شرکت‌های بزرگ آمریکایی و غربی نباشد. مشکل آنها با تمام کسانی است که فرهنگ و روح مقاومت و دیدگاه‌ها و اراده و تصمیم گیری مقاومت را دنبال می‌کنند.

چگونه با این مشکل مبارزه می‌کنند؟ آنها به‌صورت مستقیم مبارزه کردند و شکست خوردند. آنها از طریق اسرائیل در جولای ۲۰۰۶ به‌صورت مستقیم وارد میدان مبارزه شدند، ولی شکست خوردند. در غزه نیز وقتی مستقیم وارد مبارزه شدند، شکست را پذیرفتند. بنابراین چه راهی در پیش روی آنها باقی ماند؟ بازگشت به الگوهای گذشته. الگوهایی که از طریق آن موفق شده بودند اتحاد جماهیر شوروی را شکست دهند. این بهترین راه برای بازگشت به منطقه بود تا آنها را در برابر دولت‌ها و جنبش‌های مقاومت قرار داده و این محور را تخریب کنند. قدرت این الگو برای تخریب بسیار بالا است.

اهداف عربستان از به شکست کشاندن مذاکرات

Khamenei.ir — Sun, 08 May 2016 17:20:00 +0430

سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله لبنان در مراسم شورای حمایت از مقاومت اسلامی ابتدا ایام مبعث پیامبر اسلام و همچنین اعیاد شعبانیه را به تمامی مسلمانان جهان تبریک گفت و در ادامه به آخرین تحولات سیاسی منطقه از جمله تلاش‌های رژیم سعودی برای بحران آفرینی در منطقه و حمایت‌های ایران از مقاومت لبنان پرداخت. گزیده‌ای از این سخنرانی به گزینش KHAMENEI.IR تقدیم مخاطبین محترم می‌شود:

اتفاقاتی که این روزها در نوار غزه شامل تجاوز و موشک باران و حملات هوایی رخ می‌دهد و حتی در برخی مناطق تجاوزهای زمینی به مناطق داخلی نوار غزه صورت گرفته و تعدادی از مواضع مقاومت در غزه هدف قرار گرفته و غیرنظامیان ساکن آن به شهادت رسیدند، باید مورد توجه قرار گیرد. این موضوع باید مورد توجه همه قرار گرفته و جنایت‌های انجام شده محکوم شود. متأسفانه جنگ طولانی مدتی بر ضد غزه شکل گرفته است، در حالی‌که بسیاری از عناصر دنیای عرب غافل و ساکت بوده و به مسائل دیگر مشغول هستند. این موضوع باید محکوم شود تا دشمن اسرائیلی به تجاوزات خود ادامه ندهد.

مقاومت قوی‌تر از دیروز
مقاومت همواره از تمامی ابعاد ترورهای امنیتی یا جنگ‌های نظامی قوی‌تر و پایدارتر از گذشته خارج شده و ایمان آن به حقانیت و درست بودن مسیرش افزایش پیدا کرده است. این نشان می‌دهد که ابزارهای این‌چنینی دشمن نتیجه‌بخش نبوده است.

سوال اینجاست که عناصر قدرتی که باعث شده گروه‌های مقاومت از جمله حزب‌الله لبنان این قدرت نسبت به تحمل جنگ‌ها و ترورها حتی در سطح فرماندهان را داشته باشد، چیست؟ مشخص است که باید عناصر قدرت بالایی در جنبش مقاومت وجود داشته باشد. ما در اینجا از حزب‌الله صحبت می‌کنیم. در زمان پایان جنگ ژولای هنگامی که دشمن اسرائیلی ارزیابی دقیقی انجام داده و جزئیات جنگ را بررسی کرده یا کمیته‌های فنی را به‌علاوه کمیته‌های سیاسی تشکیل داد، نتایجی را به دست آورد که بر اساس آن تصمیم گرفتند که باید پشت مقاومت را بشکنند. پشت مقاومت در کجا قرار دارد؟ این حلقه ارتباطی قوی چیست؟ این هدف همان سوریه است. لذا از سال ۲۰۰۶ آمادگی‌ها برای هدف قرار گرفتن این حلقه اساسی در محور مقاومت آغاز شد. هدف قرار دادن سوریه فقط برای ضربه زدن به مقاومت لبنان نبود، بلکه برای ضربه زدن به مقاومت لبنان و فلسطین بود، چرا که سوریه بستر مقاومت در لبنان و فلسطین بود.

جنگ روانی و رسانه‌ای برای تضعیف حزب‌الله
آنها به این فکر افتادند که باید بستر مقاومت را هدف قرار دهند و از جمله این اقدامات هدف قرار دادن موضوع هوشیاری، اطمینان و اعتبار مقاومت است. وقتی که برخی از این عناصر می‌گویند حزب‌الله لبنان یک سازمان تروریستی است، تصور می‌کنند که مردم این کشور با اظهارات پادشاه یا شاهزاده و رئیس‌جمهور، از حمایت مقاومت شانه خالی خواهند کرد. تلاش‌های مضاعفی از سوی این عناصر (آمریکا و اسرائیل) انجام می‌شود. آنها در این مسیر فعالیت‌های زیادی انجام می‌دهند، اما در جهان، در میان ملت‌های جهان و ملت‌های عربی و اسلامی و سایر ملت‌های دنیا وقتی از این حربه طرفی نمی‌بندند، حزب‌الله را یک گروه جنایت‌کار می‌خوانند. این یعنی چه؟ یعنی اینکه آنها از باب کذب و افترا، عناصر مقاومت را تاجران مواد مخدر، پولشو، دزد، و فاسد توصیف می‌کنند تا شاید بتوانند مردم را از آن جدا کرده و همبستگی و بستر مردمی آن را هدف قرار دهند.

آنها همچنین می‌خواهند کانال‌های تأمین مالی حزب‌الله را هدف قرار دهند. وقتی که می‌گویند حزب‌الله یک گروه تروریستی است، می‌خواهند مانع از حمایت‌های مالی و پشتیبانی از این گروه شوند. وقتی ما در کشور ضعیف زندگی کنیم و دارای بانکداری ضعیفی باشیم، این موضوع می‌تواند در ابعاد حقوقی نیز برای ما مانع‌تراشی کنند. آنگاه که مردم از مقاومت دور شوند و مقاومت هیچ پولی نداشته باشد تضعیف و شکننده می‌شود و هیچ قدرتی برای بقا نخواهد داشت. در این شرایط با اقدامات امنیتی یا نظامی ضربه‌ زدن به آن ساده خواهد بود.

این مسیری است که آنها در راستای آن کار می‌کنند و هجمه‌ی گسترده‌ای را برای آن آغاز کرده‌اند و امروز عربستان طلایه‌دار این حرکت است. آمریکایی‌ها از مدت‌ها پیش ما را در لیست گروه‌های تروریستی قرار دادند. جنگ بین ما و بین اسرائیلی‌ها از مدت‌ها پیش ادامه دارد، اما عربستان الان تمایل دارد خدمات جدید و اعلام ‌شده‌ای برای حمل این پرچم از خود ارائه دهد، به همین علت من نشنیده بودم که یادی از گروه‌های تروریستی در اتحادیه عرب وجود داشته باشد و کمیسیون تروریستی برای آن تشکیل شود، اما بعد از این زمان رویکرد تهیه لیست تروریستی شورای همکاری خلیج فارس شکل گرفت و ما نیز در این لیست قرار گرفتیم. اتحادیه عرب نیز همین روش را دنبال کرد.

تقدیر از مواضع اخیر رهبر انقلاب پیرامون حزب الله
طبعاً امروز فشارها حتی بر دولت‌هایی که از جنبش‌های مقاومت حمایت می‌کنند، افزایش پیدا خواهد کرد. اگر می‌بینید که در مورد ایران آنها پرونده‌ی مذاکرات هسته‌ای را بسته‌اند و صرف‌نظر از روند اجرایی، با این کشور به توافق رسیدند، اما در عین حال پرونده‌های دوم و سوم را باز کرده‌اند. پرونده‌های دوم و سوم مربوط به مناسبات با اوضاع اسرائیل است. پرونده‌ی دوم در مورد حمایت ایران از جنبش‌های مقاومت در لبنان و فلسطین است. آنها این رویکرد را حمایت از تروریسم توصیف کردند و این اقدام می‌تواند تحریم‌هایی را بر ضد ایران رقم بزند. پرونده‌‌ی سوم پرونده‌ی موشک‌های ایران است که ماهیتی دفاعی داشته و اساساً برای مقابله با هر نوع تجاوز احتمالی اسرائیل بر ضد ایران طراحی شدند. اما فشارها در این زمینه آغاز شده و طبعا این فشارها بیشتر از پرونده‌ی دوم است.

اما من می‌خواهم خطاب به شما در مورد جمهوری اسلامی ایران و در مورد مواضع حضرت امام خامنه‌ای دام ظله الشریف و تمامی مسئولان جمهوری اسلامی در رویکردها و گرایش‌های سیاسی مختلف بگویم که نسبت به این موضوع یقین داشته باشید که موضوع ایران در قبال مقاومت قاطع، جدی و نهایی بوده و دچار هیچ تردیدی نشده و در برابر فشارها تسلیم نخواهد شد. جمهوری اسلامی ایران با وجود هر فشار و تهدیدی از سوی دنیا همان‌طور که انواع حمایت‌های مالی و مادی و تسلیحاتی خود به جنبش‌های مقاومت را ادامه می‌داد، در همین مسیر باقی خواهد ماند. نسبت به این موضوع یقین داشته باشید.

فیلم: سخنان جدید سید حسن نصرالله درباره مواضع اخیر رهبر انقلاب پیرامون حزب‌الله لبنان

دانلود نسخه موبایل | دانلود با کیفیت پایین | دانلود با کیفیت بالا

این موضوع در سخنرانی‌ها و دیدارهای انجام شده در روزها و هفته‌های اخیر و همچنین مواضع حضرت آقا در خصوص حزب‌الله لبنان نیز مطرح شده است. طبعا ما از ایشان تشکر می‌کنیم که همواره در جایگاه رهبر بزرگ و حکیم و پدری مهربان و عطوف در کنار ما قرار داشته و به خوبی ابعاد جنگ روانی و شرایط جنگ روانی و فشارهای جنگ روانی را ارزیابی کرده و مواضع خود را در حمایت از مقاومت بیان کرده‌اند. مواضعی که ما البته نسبت به آن اطمینان داشتیم و آن را محترم می‌دانیم و بر روی آن حساب می‌کنیم. ما امروز خطاب به ایشان می‌گوییم: ای سید ما و ای امام و رهبر ما. مطمئن و آسوده‌خاطر باشید. مواضع و رفتارها و آرزوهای آنها مانند سراب است که یک فرد تشنه آن را آب فرض می‌کند، اما وقتی به سمت آن می‌رود، چیزی پیدا نمی‌کند. این عده قطعا در معرکه‌ی جدید نیز شکست خواهند خورد.

علنی شدن مناسبات رژیم صهیونیستی با عربستان
به‌عنوان محور دوم می‌خواهم اندکی راجع به تحولات سیاسی منطقه صحبت کنم. عرصه سیاسی و نظامی و تبلیغاتی موجود در منطقه روزبه‌روز واضح‌تر می‌شود. عربستان سعودی در این زمینه نقش مرکزی را ایفا می‌کند. می‌بینیم که در شرایط کنونی عربستان نوک پیکان است، علاوه بر این که تماس‌های انجام شده بین عربستان و اسرائیل نیز روزبه‌روز افزایش پیدا می‌کند.

امروز نیز یکی از شاهزادگان از یک خاندان حاکم؛ یعنی ترکی‌ الفیصل با صهیونیست‌ها به‌صورت علنی دیدار کرده و دست داده است. این دیدارها ادامه پیدا می‌کند. مناسبات اسرائیل با عربستان علنی شده و از پرده بیرون افتاده است. عربستان در گذشته این ارتباطات را به‌صورت مخفیانه دنبال می‌کرد، اما در شرایط کنونی فضای زیادی برای توسعه مناسبات علنی بین اسرائیل و عربستان به‌وجود آمده است.

دو جزیره‌ای که مصر به عربستان تحویل داده، (گرچه مربوط به اوضاع داخلی مصر است) اما به بابی برای ارتباطات و مناسبات و هماهنگی‌های علنی بین عربستان و اسرائیل تبدیل خواهد شد. ما انتظار نداریم در این شرایط عربستان‌سعودی نسبت به اتفاقاتی که در غزه رخ می‌دهد یا نسبت به مسائل دیگر واکنش نشان دهد و اگر هم در این رابطه صحبتی می‌کنند صرفا برای رفع تکلیف است.

از سویی ‌دیگر می‌بینیم که آنها تمامی پتانسیل تبلیغاتی و سیاسی و دیپلماتیک و میدانی و فرهنگی و اجتماعی خود را برای تقویت دشمنی با جمهوری اسلامی ایران و محور مقاومت و دولت‌های محور مقاومت و جنبش پایان ادامه می‌دهند. طبعا این همان مسیر همراه با اسرائیل است.

اهداف عربستان از به شکست کشاندت مذاکرات
عربستان البته به جنگ خود در یمن نیز ادامه می‌دهد، فشارهای بین‌المللی برای رسیدن به راه‌حل موضوع یمن وجود دارد، علاوه بر این که فشارهای بین‌المللی برای مذاکرات ژنو برای حل بحران سوریه نیز دنبال می‌شود.

عربستان شاید به‌علت فشارهای میدانی یا در نتیجه‌ی شرایط و فشارهای بین‌المللی در وهله‌ی اول مانع از برگزاری این مذاکرات می‌شد، اما بعدها به میز مذاکرات آمد، اما نکته این است که در مذاکرات چه کار کرده است؟ عربستان الان در دو مسیر قدم برمی‌دارد:
۱. در مسیر میدانی، ریاض برای افزایش تنش تلاش می‌کند، چرا که آتش‌بس در یمن را نقض می‌کند و حملات و تجاوزهای خود را افزایش داده و سعی دارد از فرصت موجود برای ایجاد تغییرات میدانی استفاده کند. این کشور در سوریه نیز تلاش می‌کند تمامی انواع آتش‌بس و توقف درگیری‌ها را به شکست بکشاند.

این کشور در سوریه نیز تلاش می‌کند تمامی انواع آتش‌بس و توقف درگیری‌ها را به شکست کشاند. چه کسی آتش‌بس در سوریه را نقض کرده است؟ چه کسی آتش‌بس در منطقه حلب را نقض می‌کند؟ چه کسی حملات گسترده‌ای را بر ضد بلندی‌های العیس و مناطق مسکونی آن انجام داد و از چند هفته قبل این حملات را در حومه ‌جنوبی حلب دنبال می‌کند؟ آیا معنی این اقدامات این نیست که عربستان به دنبال جنگ بوده و خودش آن را آغاز کرده و خودش آتش‌بس را نقض می‌کند؟

بعد از روی کار آمدن گروه جدید حاکم بر عربستان حمایت‌های مالی و تسلیحاتی و سیاسی و تحریک به حضور در میدان سوریه تا حد امکان افزایش پیدا کرد. عربستان در عرصه‌ی میدانی از تمامی اقدامات تنش‌آفرین استفاده می‌کند و اگر در برخی شرایط و مکان‌ها آتش‌بس یا کاهش درگیری‌ها رخ داده، در نتیجه فشارهای موجود است.

۲. عربستان در ابعاد سیاسی به‌دنبال به شکست کشاندن مذاکرات است. ریاض تحت فشار وارد میز مذاکرات شده و سعی دارد از مذاکرات برای تحقق اهداف خود استفاده کند و اگر نتوانست این کار را انجام دهد، آن را با شکست مواجه کند.

آنها به پای میز مذاکرات آمدند، اما به هیئت انصارالله و هیئت کنگره‌ی مردمی یمن می‌گویند: اول باید سلاح‌های سنگین خود را تحویل دهید، بعد شهرها را تخلیه کنید و در مرحله سوم از راه‌حل سیاسی صحبت می‌کنیم، آیا چنین شخصی به دنبال گفت‌وگو است یا می‌خواهد شرایط تسلیم کردن طرف مقابل را برشمارد؟ درست مانند رفتاری که دولت‌های پیروز بر ضد دولت های شکست خورده انجام می دهند.

چرا مذاکرات به نتیجه نمی‌رسد؟
چون کسانی که یک سال در یمن و پنج سال در سوریه مبارزه کردند، آماده تسلیم شدن نیستند. آنها آماده خضوع در برابر متجاوزان نیستند، آنها حاضر نیستند خود را به جبهه‌النصره، داعش، القاعده و گروه‌های تکفیری وابسته به عربستان بسپارند. به تحولات جنوب یمن نگاه کنید. عدن، المکلا، حضرموت، ابین، در این مناطق چه اتفاقی می‌افتد و القاعده و داعش در آنجا چه کار می‌کنند؟

اگر یمنی‌ها و سوری‌ها در این جبهه‌ها تسلیم شوند، آینده در دست داعش، جبهه النصره، القاعده و تکفیری‌های زیر نظر عربستان خواهد بود، گروه‌هایی که تحت حمایت مالی و پشتیبانی عربستان هستند. به چنین آینده‌ای نگاه کنید. این آینده تمامی منطقه شامل لبنان، عراق و منطقه‌ی خاورمیانه و دولت‌های حاشیه خلیج فارس خواهد بود. از تحولات سیاسی روشن است که متأسفانه مسائل به سمت وضوح بیشتر گرایش پیدا می‌کند.

هیچ‌کس نباید فریب بخورد، هیچ‌کس نباید از درگیری واقعی غافل شود. در آینده ماه‌های سختی در پیش داریم. عربستان پول و قدرت بیشتری هزینه کرده و مزدوران بیشتری را تحریک می‌کند. تحریکات مذهبی و طایفه‌ای و تکفیری این کشور همچنان افزایش پیدا کرده و ریاض هیچ مشکلی در این راستا ندارد. عربستان می‌خواهد تجاوز خود به سوریه و یمن را کامل کند و اگر توانست اوضاع را در عراق و لبنان به حالت انفجار برساند. سعودی‌ها در این رابطه تنها منتظر انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا هستند و به‌همین علت پرونده‌ها را به حالت تعلیق درآوردند.

آیت‌الله بهجت به روایت سید حسن نصرالله

Khamenei.ir — Sun, 03 Apr 2016 17:00:00 +0430

سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله لبنان در گفت‌وگو با شبکه‌ی تلویزیونی المنار در مورد چگونگی آشنایی خود با آیت‌الله بهجت رحمةالله‌علیه اینچنین گفت: آشنایی من با ایشان به سال ۱۹۸۵میلادی برمی‌گردد که ما در قالب هیأت‌هایی به جمهوری اسلامی ایران سفر می‌کردیم و سن من در آن زمان حدود بیست‌وپنج سال بود. ما در آن زمان در دیدار با مقامات ایران، امور لبنان و منطقه به‌خصوص مسائل مقاومت را پیگیری می‌کردیم. وی همچنین در ادامه درباره‌ی ویژگی‌های شخصیتی، کرامات و خاطرات خود از ایشان سخن گفت. گزیده‌ای از این گفت‌وگو به گزینش KHAMENEI.IR تقدیم مخاطبین محترم می‌شود:

توصیه‌های اخلاقی آیت‌الله بهجت رحمةالله‌علیه به مسئولان حزب‌الله
من در آن زمان که به‌همراه برخی از مسئولان و سران حزب‌الله به ایران سفر می‌کردم از آنها در سفر اول خواستم که به شهر مقدس قم مشرف شوم. اطلاعات ما در آن زمان از قم بسیار کم بود. آنها به من گفتند که اگر به قم مشرف شدید حتماً به دیدار آیت‌الله بهجت رحمةالله‌علیه هم بروید. اولین دیدار من با آیت‌الله بهجت رحمةالله‌علیه به‌همراه گروهی از سران حزب‌الله از جمله سید عباس موسوی رحمةالله‌علیه بود که من در آن زمان از همه کوچک‌تر بودم. در آن جلسه یکی از همراهان ما از آیت‌الله بهجت رحمةالله‌علیه دستورالعمل‌های اخلاقی خواست که ایشان در پاسخ فرمودند: به آنچه که می‌دانید عمل کنید. از گناه دوری کنید. در اول وقت نماز به‌جا بیاورید و ذکر صلوات را زیاد بر زبان بیاورید و بسیار استغفار کنید. ما در ابتدا به‌عنوان گروهی از مسئولان حزب‌الله لبنان که با اسرائیل می‌جنگند خدمت ایشان می‌رسیدیم و ما احساس کردیم که ایشان ما را به این دلیل که به این جنبش اسلامی و ایمانی و جهادی وابسته هستیم و به رهبری امام خمینی رحمةالله‌علیه نیز متعهد هستیم، پذیرفته‌اند.

مسئولان اصلی حزب‌الله همگی‌شان هرگاه فرصتی فراهم می‌شد خدمت ایشان‌ می‌رسیدند. البته فرصت دیدار برای جوانان حزب‌الله و دیدار جمعیت زیاد با ایشان میسر نبود و وقت ایشان و شرایط چنین اجازه‌ای را نمی‌داد و ما نمی‌خواستیم مزاحم او شویم . اما وقتی ما با ایشان دیدار می‌کردیم و بر می‌گشتیم توصیه‌ها و راهنمایی‌های ایشان را برای نیروهای حزب‌الله نقل می‌کردیم.

این امر برای ما پس از رحلت امام خمینی رحمةالله‌علیه از اهمیت بیشتری برخوردار بود. وقتی ما می‌دیدیم که رهبر و ولی امر ما آیت‌الله خامنه‌ای هر وقت به زیارت قم مشرف می‌شدند به‌شدت علاقه داشتند که به دیدار آیت‌الله بهجت رحمةالله‌علیه بروند و از ایشان راهنمایی بخواهند پس ما که سربازان این رهبر هستیم حسابمان روشن بود.

ما در دیدارهایمان با آیت‌الله بهجت رحمةالله‌علیه گزارشی مختصر درباره‌ی اوضاع لبنان و وضعیت مردم مؤمن این کشور به ایشان می‌دادیم که ایشان به دقت به سخنان ما گوش می‌دادند و برخی راهنمایی‌هایی در این‌باره می‌کردند. ایشان بر رعایت ایمان، تقوا و داشتن اعتقادات محکم و عمل به آن تأکید می‌کردند که حزب‌الله اهتمام زیادی به آن داشت و دارد.

پیش‌بینی آیت‌الله بهجت رحمةالله‌علیه از پیروزی حزب‌الله
چند ماه قبل از شروع جنگ سی‌وسه روزه یکی از برادران طلبه‌ی لبنانی که در قم درس می‌خواند پیش من آمد و گفت: آیت‌الله بهجت رحمةالله‌علیه فرمودند که از حالا به بعد این دعا را همیشه بخوان که آن دعا این بود: «اللّهُمَّ اجعَلنِی فِی دِرعِکَ الحَصِینَةِ الَّتِی تَجعَلُ فِیهَا مَن ترِید». سه بار در صبح و سه بار در شب. من گفتم که آیا این کار علت خاصی دارد؟ گفت که من نمی‌دانم؛ فقط ایشان به من گفتند که این پیغام را به شما بدهم. من در آن زمان فکر کردم که شاید اتفاقی قرار است بیفتد و ذهنم درگیر موضوعات امنیتی مثل احتمال انفجار و یا ترور شد اما پس از چند ماه جنگ روی داد و اسرائیلی‌ها از روز اول به دنبال راهی می‌گشتند تا مکانی را که من در آن حضور دارم پیدا کنند و آنجا را بمباران کنند. پس از عملیات بمباران سنگینی که در آن جنگ رخ داد، براساس گفته‌ی خود اسرائیلی‌ها آنها فهمیده بودند که من در کدام ساختمان هستم و اقدام به بمباران سنگین آن مکان کرده بودند. پس از آن من فهمیدم که این دعا برای حفاظت در زمان جنگ بوده است، نه قبل از جنگ.

یکی از برادرانی که از قم آمده بود، در تماس با برادر دیگری، به من پیغام داد که آیت‌الله بهجت رحمةالله‌علیه به شما تأکید کرده‌اند که مطمئن باشید در این جنگ پیروز خواهید شد. این سخن در هفته‌ی اول جنگ و زمانی به گوش ما رسید که اصلاً افقی از پیروزی برای ما مشهود نبود. آیت‌الله‌ خامنه‌ای نیز در هفته‌ی اول جنگ با ارسال پیامی به من گفتند که این جنگ شبیه جنگ احزاب است و بدانید که شما براساس آیه‌ی قرآن در این جنگ پیروز شده و بلکه پس از جنگ به یک قدرت منطقه‌ای تبدیل خواهید شد. من نیز از روی مزاح به یکی از مسئولین بلندپایه که این پیام را برای من آورده بود گفتم: همین که ما از این جنگ سالم بیرون بیاییم کافی است، قدرت منطقه شدن را نخواستیم.

ماجرای استخاره آیت‌الله بهجت رحمةالله‌علیه برای سید حسن نصرالله
من خاطره‌ای از ایشان دارم که به استخاره برمی‌گردد. در سال ۱۹۸۹ میلادی یعنی پس از رحلت امام خمینی رحمةالله‌علیه و برگزیده شدن آیت‌الله خامنه‌ای به‌عنوان رهبری امت اسلامی در آن زمان در تشیکلات حزب‌الله دبیرکل وجود نداشت. در آن زمان فقط یک شورای کوچکی بود که این شورا حتی رئیس هم نداشت. در آن زمان با توصیه‌‌ی آیت‌الله خامنه‌ای قرار شد تشکیلات حزب‌الله متحول و پیشرفته شود و یک دبیرکل برای خود انتخاب کند. کسی که مسئولیت‌ها را بپذیرد، برای مردم سخنرانی کند و با مسئولان دیگر دیدار کند. این برای ما امر تازه‌ای بود و اوضاع لبنان هم بسیار پیچیده بود و ما نیز دائما با جنگ و مسائلی از این قبیل مواجه بودیم و کارمان کاری فرهنگی نبود.

در آن زمان ما در تهران بودیم و من از همه کوچک‌تر بودم. یکی از برادران ما که فکر می‌کردیم این مسئولیت را بپذیرد و شخص معروفی هم بود گفت که بهتر است از سید حسن بخواهیم که این مسئولیت را بپذیرد. آنها نزد من آمدند و با اصرار از من خواستند که مسئولیت دبیرکلی حزب‌الله را بپذیرم که من در پاسخ گفتم از عهده‌ی این مسئولیت برنمی‌آیم چرا که من از همه‌ی شماها کوچک‌ترم و در میان شما بزرگ‌تر از من زیاد است و برخی از شماها استاد من هستید و من اصلاً خجالت می‌کشم که جلسه را مدیریت کنم. من نه از نظر شخصیتی و نه از نظر اخلاقی نمی‌توانم این مسئولیت را بپذیرم و از توانم خارج است. اما آنها به‌شدت اصرار می‌ورزیدند. من در پاسخ به آنها گفتم که باشد من ترسم از این است که این مسئولیت را بپذیرم و فردا شما من را تنها بگذارید و رهایم کنید. آنها در پاسخ گفتند که ما به تو قول می‌دهیم که به تو کمک می‌کنیم و با تو خواهیم بود. تو فقط این مسئولیت را بپذیر اما با این احوال من قبول نکردم آنها هم گفتند که اصلاً امکان ندارد و باید این کار را قبول کنید. در نهایت آنها گفتند که ما استخاره می‌کنیم هر چه آمد قبول می‌کنیم. یکی از آنها گفت قرآن را بیاورید تا استخاره کنیم اما من گفتم که نه این کار حساسی است و من استخاره‌ی شما را قبول نمی‌کنم. گفتند باشد تو خودت استخاره کن باز هم نپذیرفتم و گفتم که من امشب یکی از دوستانم را به خدمت آیت‌الله بهجت رحمةالله‌علیه می‌فرستم و از ایشان استخاره می‌گیرم. طبیعتاً ایشان هیچ اطلاعی از بحث‌های ما نداشتند، شخصی هم که واسطه‌ی استخاره بود از جریان خبر نداشت. این دوست ما پس از گرفتن جواب استخاره قبل از طلوع خورشید با من تماس گرفت و گفت: آیت‌الله بهجت رحمةالله‌علیه سلام رساندند و گفتند که به فلانی بگویید: آنچه را که به شما پیشنهاد می‌کنند نپذیرید. برخی از کسانی که به شما وعده‌ می‌دهند که ما در کنار تو هستیم و به تو یاری می‌رسانیم به قول خود عمل نخواهند کرد. من فکر می‌کردم که جواب خاصی به من بدهند اما این جواب به‌گونه‌ای بود که گویا ایشان با ما در جلسه حضور داشتند. من هم نزد دوستان آمدم و با صراحت و بدون ترس و تعارف جواب استخاره را برای آنها خواندم و آنها بسیار تعجب کردند و با این استخاره بحث به پایان رسید و دیگر برای این کار سراغ من نیامدند. اوضاع و شرایطی که بعداً در لبنان و در حزب‌الله و علیه حزب‌الله به‌وجود آمد همه شاهدی بر نتیجه‌ی این استخاره بود. این استخاره صلاح دین و دنیا و آخرت من بود.

خشم عربستان از شکست در منطقه

Khamenei.ir — Wed, 09 Mar 2016 17:15:00 +0430

سید حسن نصرالله، دبیر کل حزب‌الله لبنان به‌مناسبت مراسم بزرگداشت شهید «الحاج علی احمد فیاض» (الحاج علاء) به خانواده‌اش تبریک و تسلیت گفت و با یادآوری شهدای سوریه، یاد آن‌ها را گرامی داشت و در ادامه نیز چنین گفت: «این سخنرانی در شرایطی انجام می‌شود که عربستان سعودی به‌همراه کشورهای همسوی عربی، حملات سیاسی، امنیتی و رسانه‌ای شدیدی علیه حزب‌الله و کل کشور لبنان آغاز کرده و شورای همکاری خلیج فارس به رهبری عربستان، حزب‌الله لبنان را یک گروه تروریستی خوانده است.» گزیده‌ای از این سخنرانی به گزینش KHAMENEI.IR تقدیم مخاطبین محترم می‌شود:

«علاء» در ابتدای جوانی به صفوف مقاومت لبنان پیوست و او کسی بود که تمام عمرش را در مبارزه گذراند و در نهایت نیز در میدان نبرد شهید شد. او کسی بود که در کنار حاج عماد مغنیه، قدرت بازدارندگی و عملیاتی مقاومت را بنا نهاد و مقاومت به یک قدرت واقعی تبدیل شد که دشمن اسرائیلی آن را در معادلات خود به حساب می‌آورد.

حزب‌الله حافظ منافع لبنان
همه‌ی ما می‌دانیم که اگر همه‌ی ما دست روی دست می‌گذاشتیم و منتظر استراتژی عربی واحد می‌ماندیم، در حال حاضر اسرائیل کماکان در جنوب و پایتخت لبنان بود. اگر مقاومت لبنان نبود، در حال حاضر اسرائیل بر لبنان حاکم بود و جوانان لبنانی نیز در زندان‌ها بودند.

بیشتر کشورهای عربی که ما را تروریستی خوانده‌اند، ارتباطی با مقاومت ندارند، نه ارتباط مالی و نه سیاسی به استثنای سوریه. آنچه که کشور را حفظ می‌کند ارتش، ملت و مقاومت است. کسانی‌که انتظار دارند اتحادیه‌ی عرب یا اجماع عربی مانع اسرائیل از تجاوز علیه لبنان شوند و یا از لبنان دفاع کنند، در اشتباه هستند.

در جنگ 33 روزه در سال 2006 از اتحادیه‌ی عرب و کشورهای عربی درخواست نکردیم که برای کمک به لبنان و مقاومت وارد عمل شوند. آنها نه تنها کمکی نکردند بلکه علیه مقاومت اقدام کردند و همین مسئله درباره‌ی جنگ صهیونیست‌ها علیه غزه نیز تکرار شد.

ضمانت وجود چنین سازمان‌هایی حمایت از اسرائیل و بقای اسرائیل است. این مقاومتی که امروزه به تروریستی بودن متهمش می‌کنند؛ همانی است که کرامت و عزت عربی را به برخی باز گرداند. از کسانی‌که درباره‌ی شرافت هویت و حقوق عربی سخن می‌گویند می‌خواهم این سؤال را مطرح کنم که چه کسی به اندازه‌ی اسرائیل به عربیت، ملت عرب و ارتش‌های عربی اهانت کرده است؟

هنوز اشغال سرزمین‌های فلسطین ادامه دارد و قتل مردم در این کشور استمرار دارد و تجاوزات به مسجد الاقصی هر روزه شده است، در طی 67 سال گذشته چه کاری انجام دادید و اکنون چه می‌کنید؟ هر نظام یا ارتشی که آماده نبرد با اسرائیل شد، رژیم سعودی از شیعه و سنی سخن گفت؛ آیا جمال عبدالناصر شیعه بود یا ملت فلسطین شیعه هستند؟
حزب‌الله لبنان محبوبیت خود در میان مردم جهان عرب و قداستش را از اتحادیه‌ی عرب به دست نیاورده و تمام انتقادات مردمی در جهان عرب از تصمیم اتحادیه‌ی عرب در تروریستی معرفی کردن حزب‌الله ناشی از این است.

دفاع حزب‌الله از آبروی مسلمانان بوسنی
در آن زمان {جنگ بوسنی} دو دیدگاه در لبنان وجود داشت، عده‌ای که از سوی عربستان هدایت می‌شدند و البته به‌هیچ‌وجه نماینده‌ی‌ اهل سنت نبودند؛ اعتقاد داشتند که باید انتقام بوسنی را از مسیحیان لبنان گرفت و پس از آن نیز چندین اقدام خرابکارانه و تجاوزکارانه انجام دادند، اما گروه دومی نیز بود که تفکر مقاومت محسوب می‌شد و آن‌ها به بوسنی رفتند.

ما سلاح و پول آن چنانی نداشتیم اما «الحاج علاء» و دوستانش به بوسنی رفتند و در آن‌جا به نبرد پرداختند و ما شهدای بسیاری را در بوسنی تقدیم کردیم، آیا این تروریسم است؟ ما برای دخالت در تصمیمات سیاسی به بوسنی هرزگوین سفر نکرده بودیم، بلکه براساس اخلاق، دین و قانون برای کمک به مردم مسلمانی که هر روز قتل‌ عام می‌شدند، می‌رفتیم.

چرا امروز حزب‌الله را متهم می‌کنند که مقاومت طایفه‌ای است؟ آیا در بوسنی و هرزگوین شیعیان بودند که از آنها دفاع کنیم؟ مسلمانان در بوسنی هرزگوین از اهل تسنن بودند و حاج علایی که مراسم امروز مناسبت گرامیداشت وی است، خانواده، مقاومت و سرزمین خود را به سمت بوسنی و هرزگوین ترک کرد تا از آبروی برادران مسلمان ما در این کشور دفاع کند؟ با این وجود آیا ما طایفه‌‌ای عمل می‌کنیم؟

حزب‌الله لبنان برای کمک به مردم عراق وارد این کشور شد نه دخالت!
اشکال ورود حزب‌الله به عراق، چیست؟ حزب‌الله برای مقابله با چه کسی به عراق رفته است؟ برای مقابله با داعشی که همه‌ی دنیا آن را تروریستی می‌دانند؟ آیا باید برای این کار محکوم شویم؟

حزب‌الله لبنان برای کمک به ملت عراق (که به درخواست مرجعیت برای دفاع از خود و عتبات وارد عمل شده است) وارد این کشور شده و نیروهای حزب‌الله تحت فرماندهی نیروهای عراقی در حال نبرد با تروریست‌ها هستند. نیروهای حزب‌الله برای دخالت در امور داخلی عراق (همانند سعودی‌ها در اکثر کشورهای عربی) وارد نشده‌اند بلکه برای کمک به مردم این کشور به‌عنوان یک وظیفه‌ی ملی اخلاقی و دینی وارد عمل شده و این روند ادامه می‌یابد.

امروزه چه کسی معادلات عراق را تغییر می‌دهد؟ مطمئنا خود مردم عراق، شما به رهبری آمریکا جمع شدید و یک ائتلاف تشکیل دادید، باید پرسید تاکنون چه کاری توانسته‌اید انجام دهید؟ حمایت حزب‌الله از مردم عراق در نبرد با داعش تروریسم نیست، شهامت عربی بدان معنی است که هر فرد عربی برای دفاع از ملت عرب و مقدساتش وارد عمل شود و کسی‌که چنین نکند شهامت ندارد.

خشم عربستان از شکست در منطقه
امروز عربستان از لبنان خشمگین است. سؤال این است که چرا عربستان خشمگین است؟ یک بار قبلا درباره‌ی این موضوع سخن گفتم و امروز نیز می‌گویم که من خشم عربستان را درک می‌کنم زیرا هر کسی که شکست می‌خورد، عصبی می‌شود و برای جبران شکست، هر کاری از دستش بر بیاید، انجام می‌دهد.

شما در سوریه ببیند که عربستان چقدر خشمگین است. ما با معارضان سوری درباره‌ی تمایل نظام سوریه به گفت‌و‌گو با آنها صحبت کردیم اما معارضان رد می‌کردند و این عربستان بود که در آن زمان بازی را مدیریت می‌کرد و در آن زمان یکی از امرای اردن جنگ و درگیری را مدیریت می‌کرد و اموال و سلاح به دست تروریست‌ها می‌رساند.

اما امروز بعد از گذشت پنج سال از آغاز بحران و درگیری سوریه می‌بینیم که اهداف عربستان و همپیمانان آن محقق نشده و این کشور شکست بزرگی را متحمل شده است. آنها می‌خواهند ناتو و آمریکا را به این درگیری بکشانند و بر این باروند که آمریکایی‌ها در کنار آنها عمل می‌کنند اما نمی‌دانند که ایالات متحده همه‌ی جهان را در سناریوی خود به‌کار می‌گیرد.

ما به دستور کسی به سوریه نرفته‌ایم؛ نه به امر ایران و نه به فرمان رهبری عالیقدر {حضرت آیت‌الله خامنه‌ای}، ما خودمان تصمیم گرفته‌ایم که در سوریه باشیم.

یمنی‌ها قبل از جنگ به گفت‌وگوی سیاسی خود در صنعاء پایان داده بودند، اما عربستان تصمیم به حمله‌ی نظامی علیه یمن گرفت و هزینه‌های که عربستان امروز پرداخت می‌کند، نتیجه جنگی است که علیه یمن راه انداخته است.

آیا در خانه‌ی‌ سالمندان (حادثه‌ی حمله‌‌ی افراد مسلح به خانه‌ی سالمندان در عدن که در آن 16 نفر از جمله چهار پرستار زن هندی کشته شدند) «کفار» حضور داشتند که باید کشته می‌شدند؟ این منطق داعش است که به‌همراه نیروهای سعودی که زمین را در اختیار داعش و القاعده قرار دادند، دست به این اقدامات جنایتکارانه می‌زنند. آنها شکست خوردند و شکست خواهند خورد و این ملت یمن هستند که با مقاومت خود پیروز خواهند شد.

عربستان در سوریه، یمن، لبنان و بحرین شکست خورده است. آن‌ها ما را مسئول شکست‌های خود می‌دانند و البته در این مسئله اغراق می‌کنند اما از آن‌ها تشکر می‌کنیم؛ اگر مشخص شود که حزب‌الله مسئول شکست‌‌های سنگین عربستان در این کشورها است، این افتخار بزرگی در دنیا و آخرت برای ما محسوب می‌شود اما آن‌ها مبالغه می‌کنند.

سعودی‌ها از ما عصبانی شدند و خشمشان کل لبنان را در بر گرفت؛ چرا که می‌خواستند مردم لبنان نیز علیه حزب‌الله شوند؛ اما مردم لبنان می‌دانند که طرح عربستان در سوریه براندازی دولت و گماردن دست نشانده خود در آن کشور است، در یمن نیز همچنین است.

اقدام علیه عربستان در سوریه به نفع منافع لبنان است
اگر کسی نبود جلوی داعش و النصره در سوریه بایستد، در حال حاضر لبنان و مسیحیان و میانه‌روهای لبنان کجا بودند؟ باید گفت هر کسی که در سوریه علیه عربستان اقدام می‌کند، به نفع منافع لبنان قدم برداشته است.

قرار دادن نام حزب‌الله توسط شورای همکاری خلیح فارس و وزرای کشورهای عرب در لیست گروه‌های تروریستی با بیانیه‌ی شورای همکاری خلیج‌فارس بدون اجماع عربی و با مخالف الجزایر، لبنان، عراق و تونس به تصویب رسیده است.

اقدام دولت تونس در عدم همراهی با این بیانیه امری مهم و قابل اشاره است که ما واکنش بزرگ ملت و احزاب تونس و روزنامه‌نگاران را در ادامه رئیس‌جمهور و وزیر خارجه‌ی این کشور دیدیم. ما از مردم و رئیس‌جمهور تونس تشکر ویژه می‌کنیم که حقیقت این مطلب را به نمایش گذاشتند ما از آنها چیزی نخواستیم و ما در حزب‌الله به این نتیجه رسیدیم که از کسی چیزی نخواهیم.

حزب‌الله همواره در میدان نبرد خواهد بود
اعتراضات مردم لبنان به تصمیم اخیر عربستان و این فریادها خیلی ارزش دارد و با تظاهرات میلیونی که در گذشته انجام می‌شد بسیار تفاوت دارد، امروزه هر کسی علیه عربستان سخنی بگوید باید تاوانش را هم پس بدهد، یعنی مخالفت با تصمیمات عربستان هزینه دارد و آن‌ها به هیچ لبنانی یا عربی اجازه نمی‌دهند که حرفی بر خلاف میلشان زده شود.

اسرائیلی که در دو موضع‌گیری جداگانه اعلام کرده است که فرصتی باری نزدیک شدن به کشورهای اهل سنت عربی به‌وجود آمده است، البته برخی دجال‌ها وجود دارند که می‌خواهند سخن من را تحریف کرده و بگویند که من از هم‌پیمانی بین اهل سنت و اسرائیل سخن گفته‌ام، نه من چنین چیزی را نمی‌گویم.

تحریکات مذهبی، شاید بتواند بین مسلمانان و مسیحیان یا شیعه و سنی اختلاف بیاندازد، اما هرگز منجر به عادی سازی روابط با اسرائیل نخواهد شد. ما همواره در میدان نبرد خواهیم بود، هرچند اتهامات نیز افزایش یابد، کلمه حق را علیه سلطان ستمگر، فریاد خواهیم زد.

تحلیل سید حسن نصرالله از انتخابات ایران و لبنان

Khamenei.ir — Sun, 31 Jan 2016 14:45:00 +0430

سید حسن نصرالله، دبیر کل حزب‌الله لبنان با تشکر از تلاش نیروهای ارتش و مقاومت برای حفظ امنیت مرزهای کشورش، حمله‌ی جنایتکارانه تکفیری‌ها به مسجد امام رضا علیه‌السلام در شهر محاسن در منطقه‌ی الاحساء(در عربستان سعودی) را محکوم کرد و به خانواده‌های آنها تبریک و تسلیت گفت. وی همچنین با اشاره به اینکه ایران از حل‌وفصل پرونده‌ی انتخابات ریاست‌جمهوری لبنان حمایت می‌کند از گروه‌های لبنانی خواست بی‌جهت اتهاماتی را ضد ایران مطرح نکنند و از ساختار سیاسی این کشور برای حل مشکلات خود کمک بگیرند. گزیده‌ای از این سخنرانی به گزینش KHAMENEI.IR تقدیم مخاطبین محترم می‌شود:

در حال حاضر تلاش می‌کنم به بیشترین موضوعات در پرونده‌ی ریاست‌جمهوری لبنان اشاره کنم. شکی در این نیست که نمی‌توانم به همه‌ی موضوعات اشاره کنم و برخی از مسائل باقی می‌ماند ولی به‌صورت کلی به آنچه درباره‌ی این پرونده رخ داد اشاره و موضع خود را درباره‌ی این مسئله برای مرحله‌ی آینده اعلام می‌کنیم. در ابتدای این موضوع دوست دارم به حدیثی از امام زین‌العابدین علی بن الحسین علیه‌السلام اشاره کنم. ایشان فرمودند: «خیر مفاتیح الامور الصدق و خیر خواتیمها الوفاء». این حدیث بسیار زیباست. راستی و درستی در سخن گفتن، تعهد داشتن بهترین کلید برای کارگشایی بوده و وفادار بودن بهترین مسئله در امور است. نقطه‌ی نخست این است که در این سخنان به برخی از اتهامات پاسخ می‌دهم.

عدم دخالت ایران در انتخابات لبنان
بخشی از این مسائل به ایران ارتباط دارد. گفته می‌شد که ایران در انتخاب رئیس‌جمهور لبنان مانع‌تراشی می‌کند. در این زمینه به همه‌ی لبنانی‌ها می‌گویم جمهوری اسلامی ایران بزرگ‌ترین قدرت منطقه‌ای بوده که جهان این کشور را به رسمیت شناخته است و کشورهای جهان برای دوست شدن با ایران با یکدیگر رقابت می‌کنند. ایران با این قدرت نیازی به پرونده‌ی ریاست‌جمهوری لبنان و موضوعات دیگر ندارد. بیایید با یکدیگر منطقی سخن بگوییم.

گروه‌های لبنانی روابط گسترده‌ای با کشورهای غربی دارند. از این گروه‌ها می‌خواهم از اعضای گروه ۱+۵ بپرسند که آیا روزی شده که ایران در میز مذاکرات خود با این گروه برای حل‌وفصل اختلافات خود در پرونده‌ی هسته‌ای، گزینه‌ی انتخاب رئیس‌جمهور لبنان یا کل لبنان را روی میز مذاکرات قرار داده باشد؟ از اعضای این گروه بپرسید که آیا ایران از این گروه خواسته است در صورتی‌که در پرونده‌ی هسته‌ای این امتیاز را بدهید ایران هم این کار را برای شما در لبنان انجام می‌دهد؟ هرگز چنین چیزی رخ نداده است.

این توافق حاصل شد و ایرانی‌ها نیز همان‌طور که در گذشته گفته بودند تنها درباره‌ی پرونده‌ی هسته‌ای خود مذاکره کردند و اوضاع عراق، سوریه و لبنان هیچ جایگاهی در این مذاکرات نداشته است. با وجود تلاش‌های اسرائیل و عربستان‌سعودی برای جلوگیری از حصول این توافق ولی توافق هسته‌ای ایران امضاء شد و سپس تلاش‌هایی برای اجرا نشدن این توافق صورت گرفت ولی این توافق اجرا شد.

رئیس‌جمهور روحانی در روزهای گذشته به ایتالیا، واتیکان و فرانسه سفر کرد. ای گروه‌های لبنانی از دوستان خود در این کشورها بپرسید که آیا هیئت ایرانی به مسئله‌ی انتخابات رئیس‌جمهور لبنان اشاره کرده یا این که طرف مقابل بوده که این موضوع را مطرح کرده است. بنابراین این دیگران بودند که از ایران خواستند در پرونده‌ی انتخاب رئیس‌جمهور لبنان دخالت کند و ایرانی‌ها نیز پاسخ روشنی دادند.

کسانی‌که می‌گویند دلایل و نشانه‌هایی دارند که ایران از پرونده‌ی انتخابات ریاست‌جمهوری لبنان برای منافع خود بهره‌برداری می‌کند، این مدارک را برای مردم رو کنند. اما اینکه بدون دلیل این اتهامات را مطرح می‌کنند این ظلم و ستم است و در صورتی‌که برخی از مردم از این اتهامات متقاعد شده‌اند این جهل و حماقت است. کسانی‌که می‌دانند این اتهامات دروغ است ولی بر این اتهامات تأکید می‌کنند، به‌وضوح ظلم و ستم می‌کنند و یک بازی سیاسی مبتنی بر ظلم، دروغ و فریبکاری به راه انداخته‌اند.

پاسخ ایران به این درخواست برای همه روشن است. ایرانی‌ها در این دیدارها تأکید کردند که پرونده‌ی ریاست‌جمهوری لبنان یک مسئله‌ی داخلی است و آنچه را که لبنانی‌ها درباره‌ی آن توافق کنند حمایت می‌کنیم. این همان موضع مقامات ایرانی است. بنابراین خواستم به این مسئله اشاره کنم که دیگر به این داستان پایان داده شود و برخی از گروه‌های لبنانی به جای متهم کردن ایران به گفت‌وگوهای داخلی روی آورند و منتظر تحولات منطقه‌ای و بین‌المللی نباشند. منتظر ماندن برای حصول تحولات منطقه‌ای و بین‌المللی به سود این گروه‌ها نیست. آمریکایی‌ها در گذشته یک نوع موضع‌گیری داشتند و امروز از این موضع‌گیری عقب‌نشینی کردند.

برگزاری ۳۵ انتخابات در ایران در ۳۷ سال
ایران در سی‌وهفت سال گذشته سی‌وپنج انتخابات ریاست‌جمهوری، شهرداری، پارلمانی و مجلس خبرگان برگزار کرده است و چند هفته دیگر دو انتخابات پارلمانی و مجلس خبرگان رهبری برگزار خواهد شد. در طول هشت سال جنگ تحمیلی صدام حسین مورد حمایت عربستان و آمریکا علیه ایران، این کشور هرگز انتخابات خود را به تأخیر نیانداخت. ما در لبنان به حق یا غیر قانونی به‌دنبال هر بهانه‌ای هستیم که از برگزاری انتخابات فرار کنیم. ایران زیر موشک‌ها و توپخانه‌های دشمن، انتخابات خود را به تأخیر نیانداخت.

همچنین باید به این مسئله اشاره کنم که برخی از دوستان گروه‌های لبنانی (عربستان سعودی) در طول حیات خود یک انتخابات نداشته‌اند. پس امیدواریم زمانی‌که برخی از افراد درباره‌ی جمهوری اسلامی ایران و دموکراسی موجود در این کشور سخن می‌گویند به دقت سخن بگویند و بیشتر به‌دنبال مشکلات خود باشیم و آن را حل کنیم. حتی در ایران مجمع تشخیص مصلحت نظام تشکیل شده است برای حل اختلافات نهادهای قانونی این کشور. این وضع در لبنان متفاوت است.
زمانی‌که اختلافاتی در لبنان ایجاد می‌شود همه چیز تعطیل می‌شود و هیچ نهاد قانونی برای حل این مشکل وجود ندارد. ای کاش که میز گفت‌وگوی گروه‌های لبنانی می‌توانست مانند مجمع تشخیص مصلحت نظام عمل کند. این مجمع راهبرد اقتصادی، سیاسی، توسعه‌ای، اداری، فرهنگی، نظامی و صنعتی و اداری بیست‌و‌پنج ساله ایران را تدوین کرده است. آیا ما در لبنان می‌توانیم چنین مجمعی داشته باشیم؟

رابطه‌‌ی حزب‌الله با متحدان خود
روابط حزب‌الله با متحدان خود بر اساس اعتماد، صداقت و احترام متقابل است. ما ممکن است درباره‌ی مسائل مختلفی اختلاف‌نظر داشته باشیم ولی درباره‌ی موضوعات اصلی با یکدیگر تفاهم داریم. جریان هشت مارس یک حزب اقتدارگرا نیست و هیچ حزب پیشرو و رهبری در این جریان وجود ندارد. گروه‌های مختلف در این جریان با یکدیگر به‌صورت دوجانبه و سه جانبه گفت‌وگو می‌کنند و در صورتی‌که به توافق رسیدند در رسانه‌ها اعلام می‌کنند و در صورتی‌که با اختلافی روبرو شدند تلاش می‌کنند تا از طریق گفت‌وگو این اختلافات را حل‌وفصل کنند.

رابطه‌ی دوستانه و احترام متقابل بر این روابط حاکم است و ما این‌گونه با متحدان خود رابطه داریم. ما هرگز نمی‌خواهیم متحدان خود را در تنگنا قرار دهیم. در مسئله‌ی سوریه و زمانی‌که تصمیم گرفتیم در نبرد القصیر شرکت کنیم با متحدان خود رایزنی نکردیم چرا که تصمیم قاطعی در این زمینه گرفته بودیم و نباید دیگران، متحدان ما را مسئول بدانند و متحدان نیز می‌گویند که با آنان رایزنی نشده است.

ما در مسئله‌ی تجاوز ددمنشانه عربستان‌سعودی به ملت یمن موضع قاطعی اتخاذ کردیم و از متحدان خود نخواستیم که درباره‌ی این مسئله موضع‌گیری کنند چرا که می‌دانستیم این موضع‌گیری ممکن است شمار زیادی از متحدان ما را در تنگنا قرار دهد و ما نیز چنین خواسته‌ای نداریم.

به هر حال روابط حزب‌الله با متحدان خود مبتنی بر اعتماد، احترام و گفت‌وگو و رایزنی است و در صورتی که درباره‌ی مسئله‌ای به توافق برسیم آن را اعلام می‌کنیم و اگر به اختلافی روبرو شویم تلاش می‌کنیم این اختلاف حل شود و نهایت تلاش ما این است که وحدت ما حفظ شود. برخی‌ها تصویری از روابط حزب‌الله با متحدان خود ترسیم می‌کنند که توهینی به حزب‌الله و متحدان این جنبش است. ما دیدگاه خود را بر متحدان خود تحمیل نمی‌کنیم و آنان را مجبور نمی‌کنیم برعکس با متحدان خود گفت‌وگو و بحث می‌کنیم و به متحدان خود پشت نمی‌کنیم و از یکدیگر ناامید نمی‌شویم. ما بر این مسئله اصرار داریم که به اهداف مورد نظر خود برسیم و شبانه‌روز در این زمینه تلاش می‌کنیم.

یک مسئله‌ی اصلی درباره‌ی موضع حزب‌الله در پرونده‌ی انتخابات ریاست‌جمهوری وجود دارد. برخی‌ها ادعا می‌کنند روابط حزب‌الله با متحدان خود بر اساس منافع سیاسی است. پاسخ ما این است که رابطه‌ی ائتلافی ما تنها مبتنی بر منافع سیاسی راهبردی و تاکتیکی نبوده بلکه مبتنی بر اصل اعتماد و دوستی است. رابطه‌ی دوستانه با متحدان خود داریم و رابطه‌ای که ایجاد شده عاطفی است و به یکدیگر احترام می‌گذاریم.

حمایت حزب‌الله از میشل عون
مسئولان حزب‌الله در ابتدای موعد انتخاب رئیس‌جمهور لبنان برخی از گزینه‌ها را بررسی کردند و این نتیجه با اجماع حاصل شد که یک نامزد طبیعی با نام ژنرال میشل عون وجود دارد که دارای سابقه‌ی پارلمانی، مردمی، سیاسی و غیره است. بر اساس این سوابق و دیدگاه‌های سیاسی حزب‌الله و ابراز وفاداری به مواضع ژنرال میشل عون و مسائل سیاسی تصمیم گرفتیم از نامزدی وی حمایت کنیم و با شماری از متحدان خود درباره‌ی این مسئله گفت‌وگو کردیم و متحدان نیز گفتند که با ژنرال عون گفت‌وگو و به وی اطلاع می‌دهیم که از نامزدی‌اش حمایت می‌کنیم. وی یک نامزد طبیعی است. ما گفته بودیم تا زمانی‌که شما نامزد این پست هستید از شما حمایت می‌کنیم و از هر تلاشی برای رسیدنتان به کرسی ریاست‌جمهوری حمایت می‌‌کنیم. رابطه‌ی ما با وی بر اساس تعارف‌گویی نبوده است بلکه به وی گفتیم از نامزدی‌اش با تمام توان حمایت می‌کنیم و دیگر متحدان ما نیز همین موضع را داشتند و می‌دانند در طول یک سال ‌و نیم گذشته چنین تلاش‌هایی داشتیم.

من امیدوارم تحولات جدید در لبنان فرصت جدیدی را برای ارتباطات و گفت‌وگوهای بیشتر میان لبنانی فراهم کند و لبنانی‌ها گزینه‌ای جز تفاهم و رسیدن به نتیجه ندارند.

نشانه‌های سقوط آل‌سعود

Khamenei.ir — Mon, 04 Jan 2016 07:57:00 +0430

سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله لبنان به‌مناسبت مراسم گرامیداشت علامه‌ی مجاهد شیخ محمد خاتون با تمجید از شخصیت وی، شهادت آیت‌الله نمر باقر النمر، روحانی مبارز عربستانی را تسلیت گفت و بر نابودی آل‌سعود تأکید کرد. وی همچنین با محکوم کردن اعدام آیت‌الله النمر، شهادت را میراثی از انبیاء و اوصیاء و مکتب کربلا خواند که شهید شیخ‌ النمر به آن وابسته بود. گزیده‌ای از این سخنرانی به گزینش KHAMENEI.IR تقدیم مخاطبین محترم می‌شود:

من در این مراسم سوگواری که برای برادر عزیز و ارزشمند حضرت علامه‌ی مجاهد شیخ محمد خاتون^* برگزار شده است به خانواده‌ی او و همه‌ی برادران و خواهران در این جهاد مبارک تسلیت عرض می‌کنم. همچنین شهادت مظلومانه‌ی دانشمند بزرگ و شجاع، علامه‌ی مجاهد شهید شیخ باقر النمر را به خانواده‌ی محترم ایشان و به ساکنان قطیف، منطقه‌ی شرقیه، کل مسلمانان جهان، مراجع بزرگ، علمای مسلمان، حوزه‌های علمیه و کل حق‌طلبان و کسانی‌که به دنبال حقوق خود هستند تسلیت و تبریک می‌گویم. این شهادت میراث انبیاء و اوصیاء و مکتب کربلاست که شهید شیخ النمر به آن وابسته است.

شیخ خاتون شخصیت غیرپیچیده و ساده‌ای داشت
شیخ خاتون از ابتدا فردی طالب علم، جدی، مسئول، متدین و متقی طبق چیزی بود که در خطبة المتقین امام علی علیه‌السلام آمده است ... وی به‌شدت مراقب بود تا از هوای نفسانی‌اش پیروی نکند و مرتکب عصیان در برابر خداوند نشود و به‌همین علت به حلال و حرام و واجبات با دقت زیاد توجه داشت.

شیخ خاتون شخصیت غیر پیچیده و ساده‌ای داشت. چنان‌که امیرالمؤمنین علیه‌السلام در وصف متقین می‌فرمایند: «حریزاً دینه» و «سهلاً أمره» بود. و البته علما باید هم اینگونه باشند. انسانی که رشد می‌کند و مسئولیت می‌پذیرد باید اینگونه باشد. سهل امره یعنی‌چه؟ یعنی شخص پیچیده‌ای نیست. یعنی اگر با او صحبت کنی و از او چیزی بخواهی و یا مسئولیتی برعهده‌ی او بگذاری یا مسئولیتی را از او بگیری یا به جائی بفرستی یا ملاحظه‌ای را درباره‌اش مطرح کنی یا از او انتقاد کنی و یا به عملکردی از او اعتراض کنی با مشکل مواجه نمی‌شود.

کسانی که شیخ محمد را می‌شناختند، می‌دانستند که در وجود او چیزی به اسم محمدعلی خاتون وجود ندارد. آنچه در او وجود دارد بنده‌ای نیازمند است که به آخرتش توجه دارد... شخصیت او پیچیده و دشوار نبود. در عین حال وقتی با خطر مواجه می‌شد متوقف نمی‌گردید. وی به هرجا که باید حضور می‌یافت و می‌رفت. من در این زمینه شواهد و داستان‌های زیادی درباره‌ی او به خاطر دارم. امروز می‌توانم در تشریح شخصیت شیخ محمد خاتون بگویم که او نماد مکتب سید عباس موسوی و مکتب شیخ راغب حرب بود. وی جلوه‌ای از این فرهنگ، اخلاق و رویه، شیوه و سلوک بود. شیخ محمد خاتون با این صفاتش در مدتی که در میان ما می‌زیست، حقیقتاً شخصیت پربرکتی داشت. به همین علت تأثیر وی در میان مردم و جوانان عمیق و گسترده بود. او فقط حرف نمی‌زد بلکه الگو بود. خود به آنچه که می‌گفت عمل می‌کرد. دست کم طی ۳۵ سال معلم و خطیب و مسئولی بود که رنج مسئولیت را تحمل می‌کرد.

تأسیس عربستان؛ طرح استعماری انگلیس
اجازه بدهید امروز کاملا شفاف و بی‌تعارف باشیم، در سرزمین «شبه جزیره‌ی عربی»، حکومتی در آنجا تأسیس شده است که این سرزمین ظالمانه و به دروغ عربستان‌سعودی نامیده شده است. سرزمین حرمین (شریفین)، سرزمین رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلم و اهل بیت علیهم‌السلام و صحابه‌ی ایشان، سرزمین مجاهدان بدر و أحد، سرزمین اسلام؛ این سرزمین به نام یک خاندان نامیده شده است، خاندان آل‌سعود خودش را با جنایت و کشتار و ایجاد رعب و وحشت بر ملت جزیرة‌العرب تحمیل کرده و در کتاب‌های تاریخ نیز به این امور اشاره شده است.

حتی تاریخ ‌نویسان خود آل‌سعود نیز از این حقایق سخن می‌گویند و از آن به‌عنوان افتخارات بنیانگذار و باندهای جنایتکاری که می‌کشتند و سر می‌بریدند، یاد می‌کنند. عربستان‌سعودی با حمایت انگلیس و پول و توپخانه‌ی این کشور، به‌عنوان بخشی از طرح استعماری انگلیس برای سیطره‌ی بر کشورهای ما، روی استخوان‌های ملت جزیرةالعرب و سیلی از خون این ملت و قبایل و عشایر آن بنا شده است. این کار همزمان با مقدمه‌چینی برای ایجاد رژیمی دیگر در سرزمین فلسطین، با کشتار و بر روی اجساد و سیلی از خون صورت گرفت. این رژیم اسرائیل نام دارد.

در آن سرزمین (عربستان) هیچ عالم دینی یا اصلاحگری امکان نقد و اعتراض ندارد. بحث و جدل ممنوع است و این موضوع به شیعیان و منطقه‌الشرقیه محدود نمی‌شود. چه شیعه یا سنی، مسلمان یا غیرمسلمان، ملی‌گرا یا لیبرال و هرکس دیگر در این کشور نمی‌تواند اعتراض یا بحث و جدل کند. به‌همین سبب امروز در برابر حادثه‌ای هولناک قرار داریم. حادثه‌ای بسیار بزرگ. ممکن است آل‌سعود کاری را که انجام دادند کوچک بدانند؛ زیرا این ملت را کوچک می‌شمارند، اما این حادثه را نمی‌توان کوچک شمرد. اعدام یک عالم دینی بزرگ و مجاهد و اصلاح‌طلب به‌نام شیخ نمر النمر حادثه‌ای نیست که بتوان ساده از کنار آن عبور کرد. به هیچ وجه. می‌خواهیم به صورت سلسله‌وار و منطقی و آرام در این‌باره سخن بگوییم.

چرا شیخ النمر را اعدام کردند؟
آیا دستگاه قضایی سعودی توانست ثابت کند که شیخ النمر سلاح به دست گرفته و با سلاح جنگیده است؟ صرف‌نظر از این که چنین اقدامی قانونی یا غیرقانونی است. آیا وی گروهی مسلح تشکیل داده است. آیا به جنگ و حمل سلاح دعوت کرده است یا این که همه‌ی کارهای وی مسالمت‌آمیز بوده است، مثل دیگر علما در منطقه‌ی شرقیه. مثل علما و رهبران در بحرین که همه‌ی آنها به زندان افتاده‌اند و شیخ سلمان، شیخ مقداد، عبدالوهاب حسین و... از آن جمله هستند. این افراد چرا به زندان افتاده‌اند؟ آیا به خشونت و جنگ دعوت کرده‌اند و سلاح به دست گرفته‌اند؟ هرگز.

برخی از آنها از داخل زندان‌های آل‌خلیفه در بحرین بیانیه صادر می‌کنند و زیر آن را هم امضا می‌کنند و از ملت بحرین می‌خواهند مسیر خود را به صورت مسالمت آمیز ادامه دهند و بر اصل مسالمت آمیز تاکید می‌کنند. این بیانیه‌ آل‌خلیفه و حکومت آل‌خلیفه را محکوم می‌کند. حکومتی که برخی افراد را به زندان می‌اندازد و به آنها ظلم می‌کند و این در حالیست که آنها از داخل زندان بر مسالمت آمیز بودن تحرکات تأکید می‌کنند. شیوه و رفتار آنها این است.

مشکل شیخ النمر نیز همین است. مشکل واقعی وی این است که فریاد حق خواهی برآورد. انسانی بسیار شجاع بود. می‌توان شیخ النمر را بسیار شجاع دانست. وی در سخنانی که ایراد می‌کرد و در زمان و مکانی که این سخنان را ایراد می‌کرد بسیار شجاع بود. وی با قدرت سخن می‌گفت. وی انسانی اصلاح‌طلب بود و حقوق مردم جزیرةالعرب را مطالبه می‌کرد که به دروغ عربستان سعودی نامیده شده است. وی می‌گفت ملت این کشور حق دارند حکام خودشان را انتخاب کنند، نه این که شاهزاده‌ها حکومت آنها را از یکدیگر به ارث ببرند. وی می‌خواست این ملت به ثروت‌های خود دست پیدا کند نه این که شاهزاده‌های آل‌سعود این ثروت‌ها را غارت کنند و بر ثروت خود بیفزایند در حالی که ملت فقیر و فقیرتر می‌شود.

وی خواستار آزادی‌های طبیعی بود که هر انسانی در هر جای جهان آنها را مطالبه می‌کند. وی این خواسته‌ها را شجاعانه و به‌صراحت مطالبه می‌کرد. ولی هر کس حرف بزند اعدام می‌شود. هر کس اعتراض کند اعدام می‌شود. این همان عربستان سعودی است که می‌خواهد دموکراسی را در منطقه گسترش دهد و از آزادی‌ها در منطقه دفاع کند. امروز روز محکومیت بزرگ این رژیم است. امروز خون شیخ النمر چهره، اجساد، تاریخ، حاضر و آینده‌ی آل‌سعود را تا روز قیامت فرا گرفته است و در دنیا و آخرت گریبان‌گیر آنها خواهد بود.

آیا شیخ النمر خواستار تجزیه کشور شده بود؟ به‌صراحت بگویم که آمریکا از شیعیان منطقه‌‌ی شرقیه می‌خواست که این را بگویند. بگویند ما در منطقه‌ی شرقیه نفت داریم و می‌خواهیم جدا شویم و حکومتی مستقل داشته باشیم. آمریکایی‌ها چند سال پیش چنین چیزی را به برخی از رهبران در منطقه‌ی شرقیه پیشنهاد کردند اما رهبران شیعیان و علمای شیعه در منطقه‌ی شرقیه جدایی و تجزیه‌طلبی را رد و اصرار کردند که بخشی از کشور خود باشند. این وفاداری ملی، انسانی و قومی چگونه پاسخ داده می‌شود؟ با شمشیر، به هر کس که اعتراضی یا انتقادی بکند، پاسخ داده می‌شود. واقعیت ماجرای شیخ النمر همین است. هیچ چیز دیگری نیست. متاسفانه برخی از کسانی که پول می‌گیرند و می‌نویسند، می‌گویند این حکم قانونی است. این حکم بر چه اساسی قانونی است؟ آیا شما از پرونده‌ی وی اطلاع دارید و تحقیق کرده‌اید که وی واقعاً محاکمه شده است؟ همه‌ی این محاکمه‌ها صوری بود و حتی آنها از داشتن وکیل مدافع هم محروم بودند. حتی متهم نمی‌تواند از خودش دفاع کند.

نکته و سؤال دیگر این است که چرا اینقدر بر اعدام و آن هم دقیقا در شرایطی که منطقه در آن قرار دارد، اصرار می‌کنند؟ در سال‌های گذشته کشورها، حکومت‌ها، شخصیت‌ها، مراجع دینی شیعی و اسلامی تلاش زیادی کردند و پیام‌های زیادی برای پادشاه عربستان و شاهزاده‌های سعودی و مسئولان سعودی ارسال کردند و از آنها خواستند (شیخ النمر) را عفو کند یا دست کم حکم اعدام را اجرا نکند. می‌توانستند حکم اعدام را اجرا نکنند و شیخ النمر هم در زندان بماند تا ببینند بعدا چه می‌شود. اما چرا بر اجرای حکم آن هم در این زمان اصرار داشتند؟ می‌توانستند مسئله را به تعویق بیندازند و اعدام را اجرا نکنند و عفو کنند و دل مردم را به دست بیاورند و اختلافات را کاهش دهند.

در شرایط حاکم بر منطقه، برخی از افراد امیدوار بودند سعودی‌ها عاقلانه رفتار کنند و میانه‌روی داشته باشند. آنها امیدوار بودند این نظام گفت‌وگوهای سیاسی با ایران و کشورهای منطقه و گروه‌های سیاسی دیگر و نیز گفتگو در یمن، سوریه، عراق، بحرین، لیبی و منطقه را بپذیرد. برخی امیدوار بودند این نظام درها را برای برون رفت از بحران‌های ویرانگر موجود در منطقه از طریق مذاکره و گفت‌وگو و رفتارهای مثبت باز کند، به همین سبب اجرای این حکم اعدام، بسیار شوکه کننده و غافلگیر کننده بود. البته برای من غافلگیر کننده نبود. زیرا من و برادران می‌دانیم که رژیم سعودی شیوه‌ی دیگری دارد و اجرای اعدام این مسئله را تایید می‌کند.

ارزش قائل نبودن آل‌سعود برای جهان اسلام
اعدام شیخ النمر برای کشورهای عربی و اسلامی پیامی دارد. پیامی خونین از جانب عربستان که با شمشیر و قطع گردن ارسال می‌شود. این پیام می‌گوید نظام سعودی به جهان اسلام و طوایف اسلامی و افکار عمومی اسلامی و بین‌المللی و جهانی هیچ اهمیتی نمی‌دهد و برای چیزی به نام افکار عمومی در جهان ارزش و اعتباری قائل نیست. آنها همچنین برای دوستان که با ارسال پیام (خواستار اجرا نشدن حکم شدند) و احساسات میلیون‌ها مسلمان در جهان که با یک کردار یا رفتار مشخص جریحه‌دار می‌شود، اهمیتی قائل نیستند. بدتر از همه این که نه تنها شیخ را اعدام کردند بلکه جسد پاک وی را به خانواده‌اش تحویل نمی‌دهند. آنها در زمان حیات وی تلاش کردند او را ساکت کنند و پس از شهادت نیز جسد وی را در اختیار گرفته‌اند و تحویل نمی‌دهند.

این پیام همچنین حاوی این نکته است که هر کس از آل‌سعود انتقاد یا از به آنها اعتراض کند خونش ریخته می‌شود. مگر مخالفان خود را در کشورهای مختلف جهان تحت تعقیب قرار ندادند و آنها را به سبب نوشتن کتاب‌های اعتراض‌ آمیز علیه آل‌سعود، نکشتند؟ هر کس حرفی زد یا موضعی اتخاذ کرد، علیه وی توطئه کردند حتی اگر لازمه‌ی این کار ویران کردن یک کشور یا به جریان انداختن جنگ داخلی در یک کشور باشد. نیازی نیست به اسامی اشاره شود. آنها می‌گویند نظام ما هیچ نقد و اعتراضی را نمی‌پذیرد و هر بحث و جدلی را رد می‌کند، یا در کشور ما مثل گوسفند زندگی می‌کنید یا این که مثل گوسفند کشته می‌شوید. راه دیگری نیست. پیام این است.

نکته دیگری که در پیام (رژیم آل‌سعود) وجود دارد این است که آنها با اجرای این حکم اعدام، فتنه جدیدی درست نمی‌کنند؛ زیرا فتنه از اصل وجود دارد بلکه در آتش این فتنه می‌دمند و آن را گسترش می‌دهند. این اعدام همچنین به همه‌ی عقلا که امید به رفتار عاقلانه‌ی سعودی و گفت‌وگوی آن با طرف‌های دیگر داشتند این پیام را می‌دهد که هیچ گفت‌وگو، تعقل، میانه‌روی و مذاکره‌ای در کار نیست بلکه هر چه هست کشتار و خون‌ریزی و جنگ‌های ویرانگر بیشتر است. پیام این است.

یمنی‌ها ماهیت واقعی آل‌سعود را برملا و رسوا کردند
عربستان سعودی با این اقدام بیش از هر زمان دیگری چهره‌ی واقعی، استبدادی و جنایتکارانه و تروریستی و تکفیری خود را نشان داد. البته آنها هر روز این چهره را به نمایش می‌گذارند نه این که این موضوع محدود به روز اعدام شیخ النمر باشد. آنها در ده ‌ماه گذشته هر روز این چهره را در یمن به نمایش می‌گذارند. گلوله باران می‌کنند، می‌کشند، ویران می‌کنند، آواره می‌کنند و مانع از هرگونه گفت‌وگو، مذاکره و حل سیاسی می‌شوند و مرتکب جنایاتی می‌شوند.

در یکی از مراحل می‌گفتیم هدف از جنگ سعودی علیه یمن سیطره‌ی مجدد بر یمن و تحت سلطه درآوردن این کشور است. پس از ده‌ ماه باید بگوییم هدف از جنگ سعودی علیه یمن ویران کردن این کشور و کشتار ملت این کشور و گرفتن انتقام از این ملت است. همانگونه که از شیخ النمر انتقام گرفت؛ زیرا در یمن زنان و مردانی هستند که به آل‌سعود «نه» گفته‌اند. آنها اعتراض کردند و تسلیم شدن در برابر آل‌سعود را رد کردند و خواستار آزادی شدند و دوران بردگی را پشت سر گذاشتند. یمنی‌ها ماهیت واقعی سعودی‌ها را برملا و فساد، ظلم و تروریسم آنها را رسوا می‌کنند. به همین سبب آنها [آل‌سعود] چنین چیزی را تحمل نمی‌کنند و خواستار حل سیاسی در یمن نیستند بلکه به دنبال ویرانی یمن هستند.

خون شهید النمر، پایان کار رژیم آل سعود را رقم خواهد زد
موضع‌گیری‌هایی روز گذشته اتخاذ شد که در صدر آن موضع‌گیری‌های مراجع دینی شیعی و جمهوری اسلامی ایران قرار داشت که مسئله‌ای طبیعی است. ما همچنین شاهد موضع‌گیری‌های برادران‌مان از علمای اهل تسنن، علمای مسلمان سنی و مراجع سنی و گروه‌های سیاسی و جهادی منتسب به اهل سنت بودیم که بسیار گرانقدر و مهم بود که از آن قدردانی و تشکر می‌کنیم؛ زیرا در ناکام گذاشتن اهداف آل‌سعود اساسی است.

آل‌سعود خواهان به راه انداختن فتنه بین شیعیان و سنی‌ها هستند. آنها از سال‌ها قبل این فتنه‌انگیزی را آغاز کردند و تلاش می‌کنند این فتنه را در همه‌ی جهان از جمله افغانستان، پاکستان، نیجریه، اندونزی، لبنان، سوریه و عراق به راه بیاندازند. هر جایی که مشکلی بین شیعه و سنی باشد، به دنبال رد پای سعودی، اندیشه، پول و تبلیغات آن بگردید. زمانی‌که علمای سنی این اعدام را محکوم می‌کنند، نقش عظیم تاریخی و اسلامی در جلوگیری از تحقق این هدف ایفا می‌کنند.

اما به برادران شیعه می‌گویم که نباید این مسئله را به مسئله‌ای شیعی- سنی تبدیل کنند و چنین مطالبی را مطرح کنند. آل‌سعود شهید الشیخ نمر النمر را کشت، نقطه سر خط. این مسئله را نباید به پای اهل سنت گذاشت. حرکت در مسیر فتنه شیعی- سنی خدمت به قاتلان شیخ النمر و خیانت به خون شیخ النمر است.

زمان رسوا کردن آل‌سعود فرا رسیده است
باید واقعیت را به جهانیان بگوییم. زمان آن فرا رسیده است که همه‌ی شخصیت‌های دینی، سیاسی، رسانه‌ای، حزبی، اجتماعی، فرهنگی و حقوقی در جهان عرب و اسلام و حتی در همه‌ی جهان حرف حقی را بزنند که شیخ نمر النمر بیان می‌کرد. زمان آن فرا رسیده است که حرف حق در برابر این رژیم طاغوت که اسلام و امت اسلامی را ویران می‌کند، بیان شود. زمان آن فرا رسیده است که با شجاعت و بدون در نظر گرفتن هیچ محاسبه یا ملاحظه‌ای به همه‌ی جهان بگوییم سرچشمه، کارگاه، پایه و اساس، مبدأ و منشاء اندیشه‌های تکفیری که ویرانگر و عامل قتل و کشتارهاست و همه‌ی ملت‌های جهان چه مسلمان و چه مسیحی را تهدید می‌کند، از این رژیم از این خاندان از آل‌سعود و از مکتب سعودی‌هاست. آل‌سعود هر کاری که می‌خواهند انجام دهند، دیگر نباید سخنان تشریفاتی و ملاحظه‌کارانه بیان کرد. کتاب‌هایی را که داعش تدریس می‌کند همان کتاب‌های رژیم آل‌سعود است و به‌همین علت همان تربیت و منشاء هر دو یکی است و شاهد رفتار مشابه آنها هستیم. تاریخ آل‌سعود و سابقه‌ی داعش منطبق بر یکدیگر و یکسان است و هر دو از یک تربیت دینی نشأت می‌گیرد.

بیان حقیقت‌ها درباره آل‌سعود از بزرگ‌ترین جهادهاست
امروز مهم‌ترین پاسخ به اعدام شهید بزرگ شیخ نمر النمر، برعهده گرفتن این مسئولیت است. چرا او را کشتند؟ زیرا سخن حق را با شجاعت بیان می‌کرد. آنها می‌خواستند این سخن حق را که شجاعانه از حنجره‌ی او خارج می‌شد، ساکت کنند. مسئولیت همه‌ی امت امروز آن است که به حنجره‌ی شهید الشیخ نمر النمر تبدیل شوند و سخن حقی را که او بیان می‌کرد، تکرار کنند و حق را علنا و با شجاعت کامل بیان کند، هر چند که تاوان گفتن سخن حق، حکم اعدام باشد.

آل‌سعود نمی‌تواند همه‌ی مردم را بکشد. این فریبکاری و جعل باید پایان یابد و برملا شود. خریدن افراد با پول باید پایان یابد. اکنون زمان بیان حق است که شخصیت‌های بزرگ با خون خود هزینه‌ی آن را پرداخت می‌کنند. باید مدارا کردن و مسامحه پایان یابد. امیدواری به گفت‌وگو یا تعقل سعودی تمام شد. ما در برابر رژیمی قرار داریم که غرق در فتنه گری، قتل و خونریزی است و حاضر نیست هیچ شکافی در دیوار سیاهی که احداث کرده است، ایجاد شود.

این مسئولیت برعهده‌ی علما، سخنرانان و همه‌ی افراد است. نباید از سرزنش، سرزنش کنندگان در عمل کردن به این مسئولیت هراسی داشته باشیم. ما باید این مسئله را برای ملت‌ها و امت خود تشریح کنیم که از جمله بزرگ‌ترین جهادها در شرایط کنونی است. بیان حقیقت‌ها درباره‌ی آل‌سعود از بزرگ‌ترین جهادهاست؛ زیرا با تهدید و اهانت روبرو و دشنام داده خواهد شد و میلیون‌ها دلار و صدها میلیون دلار برای نابود کردن او، نام او، خانواده‌اش و کرامت او هزینه خواهد شد.

مردم باید پاسخ زینب‌گونه به اعدام شیخ النمر بدهند
من به شما می‌گویم پاسخ به اعدام عالم جلیل‌القدر شهید شیخ نمر باقر النمر، پاسخ زینب‌گونه است و مردم باید حقیقت را مانند حضرت زینب سلام‌الله‌علیها در جلسه‌ی ابن ‌زیاد و جلسه‌ی یزید بن معاویه بیان کنند و از هیچ کسی نهراسند و ملاحظه‌ای را در نظر نگیرند.

باید این خون‌هایی که ظالمانه در یمن و جزیرةالعرب و زندان‌های آن بر زمین ریخته شد و در هر سرزمین عربی و اسلامی که در نتیجه‌ی اندیشه‌ها، پول و سلاح آنها خونی بر زمین ریخته می‌شود، این خون‌ها پایان کار این رژیم و این خاندان را خواهد نوشت. سنت‌های الهی و سنت‌های تاریخی این‌طور نشان می‌دهد. زمانی که یک رژیم عقل خود و ساده‌ترین احساسات انسانی را از دست می‌دهد، به پرتگاه و فروپاشی رسیده است. من هم مانند همه‌ی کسانی‌که روز گذشته گفتند تأکید می‌کنم نشانه‌های پایان کار این رژیم فاسد، جنایتکار، ظالم، مستبد، تکفیری و تروریستی پدیدار شده است. برای شیخ النمر و همه‌ی شهدا رحمت و علو درجات را مسئلت می کنیم.

پی‌نوشت:
* علامه شیخ محمد خاتون از جمله‌ مؤسسین اولیه‌ی حزب‌الله بود که نقش بسزایی در شکل‌گیری مقاومت داشت. وی همچنین از طلاب و اساتید برجسته‌ی لبنانی بود که به همراه سید عباس موسوی، حوزه‌‌ی علمیه‌ی بعلبک را تأسیس نمود. با حمله‌‌ی رژیم صهونیستی در سال ۱۹۸۲ به لبنان و با شکل‌گیری مقاومت، وی از نخستین کسانی بود که همانند دیگر روحانیون از جمله سید عباس موسوی لباس روحانیت را از تن در آورد و لباس جنگ را به تن کرد و به مبارزه با رژیم صهیونیستی پرداخت. علامه شیخ محمد خاتون، عضو شورای مرکزی حزب‌الله لبنان که سرانجام بعد از ۳۵ سال خدمت و تبلیغ در راه اسلام در اثر بیماری صعب‌العلاج دار فانی را وداع گفت.

چرا جولان برای رژیم صهیونیستی مهم است؟

Khamenei.ir — Wed, 30 Dec 2015 15:37:00 +0430

سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌لله لبنان با فرا رسیدن میلاد پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم و حضرت عیسی مسیح علیه‌السلام حلول این دو عید مبارک را به مسلمانان و مسیحیان تبریک گفت و افزود: «امیدواریم روزی فرا برسد که مسلمانان و مسیحیان بتوانند واقعا اعیاد را جشن بگیرند و شادی کنند، اما متاسفانه بیش از شصت و هفت سال است که در این منطقه طعم عید و شادی عید را نچشیده‌ایم، به‌خصوص در سال‌های اخیر که منطقه و ملت‌های ما درگیر جنگ‌های ویرانگری شده‌اند که منافع آن عاید رژیمی می‌شود که از زمان شکل‌گیری، منطقه و ملت‌های ما را به بلا دچار کرده است. به‌هر حال تلاش می‌کنیم از برکات این عید و از هر عیدی بهره ببریم و با وجود همه‌ی ناراحتی‌ها تلاش می‌کنیم شادی بسازیم و با وجود اشک‌ها، لبخند بیافرینیم.» وی همچنین در ادامه‌ی‌ سخنان خود به ویژگی‌های شخصیتی شهید القنطار و اهمیت منطقه‌ی جولان پرداخت. گزیده‌ای از این سخنرانی به گزینش KHAMENEI.IR تقدیم مخاطبین محترم می‌شود:

شش ویژگی مهم شخصیتی شهید القنطار
همانگونه که قبلا هم گفته‌ام می‌خواهم امروز، درباره‌ی شهید القنطار سخن بگویم تا بخشی از حق وی را ادا کنیم و با اشاره به ویژگی‌ها، به مسئولیت‌هایی بپردازیم که این ویژگی‌ها بر عهده‌ی همه ما قرار می‌دهد. همانگونه که گفتم وی به یک مکتب و نماد تبدیل شده است.

نماد فردی جدی و مسئولیت‌پذیر
وی از ابتدا و از دوران نوجوانی، فردی جدی و مسئولیت‌پذیر بود که به آرمان ایمان داشت و دغدغه‌ی آن را به خود داشت و برای آن مبارزه می‌کرد. این اولین ویژگی اوست و اولین ویژگی است که مردم سمیر القنطار را با آن می‌شناسند. سمیر در دوران جوانی و در آن سنین می‌توانست مثل بسیاری از جوانان مسلمان و عرب در روستا و محله‌ی خود و در کنار خانواده‌ی خود بماند و به دنبال مسائل دیگر برود اما از همان دوران کودکی راه مقاومت را برگزید. وی نماد بسیاری از جوانان لبنانی و عربی است که در آن سنین به گروه‌های مقاومت فلسطین و سازمان‌های مبارز پیوستند. بسیاری از جوانان اعم از سوری، عراقی، تونسی، الجزایری، یمنی و بسیاری از کشورهای عربی را به‌خاطر می‌آوریم که در آن دوران به لبنان آمدند و به این سازمان‌ها پیوستند. سمیر نماد آن نسل از جوانان جدی و مسئولیت‌پذیر و آگاه است که فلسطین را باور داشتند و در راه فلسطین جنگیدند و بسیاری از آنها در خاک فلسطین به شهادت رسیدند.

آمادگی بالای او برای «فداکاری»
وی برای فداکاری بی حد و حصر آماده بود. وی اینگونه بود. عملیاتی که وی در آغاز کار به آن روی آورد از جمله عملیاتی است که یا به شهادت یا به اسارت منتهی می‌شود. سلسله عملیاتی را که در خاک فلسطین انجام می‌شد و مبارزان لبنانی، فلسطینی یا اماکن دیگر به آن می‌پرداختند به یاد می‌آوریم. معمولاً این اقدامات به شهادت یا اسارت منجر می‌شد. همانگونه که این روزها حملات جوانان فلسطینی با سلاح سرد به شهادت یا اسارت منتهی می‌شود. کسانی که اقدام به انجام چنین عملیاتی می‌کنند بیشتر شبیه کسانی هستند که به عملیات شهادت طلبانه می‌پردازند. این امر نشان دهنده‌ی بالاترین میزان آمادگی برای فدارکاری است.

در مراسم یادبود سمیر القنطار باید روحیه‌ی فداکاری و آمادگی برای فداکاری را احیا کنیم؛ زیرا این امر شرط اساسی حفظ یک ملت و ادامه مقاومت و آزاد کردن یک سرزمین و ساختن آینده و عزت امت است.

«پایداری و مقاومت سی ساله» وی در زندان
سومین ویژگی، پایداری و مقاومت سی ساله‌ی سمیر القنطار در زندان است. همه‌ی برادران و خواهرانی که سال‌ها در زندان‌ها و بازداشتگاه‌های مختلف اعم از اسرائیل یا زندان‌های دیگر گذراندند می‌دانند زندانی شدن و اسارت یک انسان و بسته شدن با غل و زنجیر چه معنایی می‌دهد. سی سال اسارت به چه معناست. به معنای عمری سرشار از صبر، مبارزه، قدرت و تحمل است. سمیر چنین ویژگی‌هایی داشت. سی سال در اسارت بود اما در چهره و اراده‌ی وی چیزی جز مقاومت، پایداری، تحمل و صبر دیده نمی‌شود. نه عقب‌نشینی می‌کند و نه متزلزل می‌شود، نه تسلیم می‌شود و نه سازش می‌کند، نه در برابر زندانبانان خود و سال‌های طولانی زندان احساس ضعف می‌کند و نه ناامید می‌شود. این خیلی مهم است.

سرشار از «پویایی و تلاش و فعالیت» بود
چهارمین ویژگی، وی حتی در سال‌های زندان پویا و زاینده بود. برخی افراد دچار خستگی و ناامیدی می‌شوند و روزگار خود را در زندان می‌گذرانند بدون آن که بدانند چه کار باید انجام دهند اما سمیر در راه علم‌آموزی و تحصیل، یک مکتب بود. کسی که زندانی است و به چند بار حبس ابد محکوم شده است، چه نیازی به تحصیل و مدارک رسمی دارد.

«ایثار» از مهم‌ترین ویژگی‌های وی بوذ
پنجمین ویژگی، «ایثار» وی بود که از مهم‌ترین ویژگی‌های مجاهدان است. در هرگونه مقاومتی، وقتی خودبینی وارد عمل شود و اشخاص خودشان را در اولویت بدانند و منافع، سلامت، عناوین و اسم خودشان را در اولویت قرار دهند به این معناست که در خطر هستند و مقاومتی که به آن وابسته هستند، در خطر معنوی و اخلاقی است و موجودیت آن به خطر می‌افتد. از ویژگی‌های اساسی افراد مقاومت این است که دیگران را بر خودشان ترجیح می‌دهند و از یکدیگر حمایت می‌کنند و سینه‌ی خود را برای حمایت از برادران خود که پشت سر او هستند، سپر می‌کنند. در خطوط مقدم مسئولیت بر عهده می‌گیرند و به پیش می‌روند و دیگران را بر خودشان ترجیح می‌دهند. دیگران را نه تنها در مال بلکه در آزادی نیز بر خودشان ترجیح می‌دهند. سمیر این‌گونه بود. من شخصاً او را پس از آزادی شناختم ولی به صراحت می‌گویم، مهم‌ترین موضوعی که در سال‌های اخیر تأثیر روحی و اخلاقی زیادی بر من و برادرانم گذاشت، زمانی بود که پس از سال ۲۰۰۰ برای مبادله‌ی اسرا و بازداشت‌شدگان مذاکره می‌کردیم.

کسی که مسئله‌ی { مبادله‌ی اسرا } را حل کرد خود سمیر القنطار بود. وی با ایثار، صداقت و آمادگی برای فداکاری و مسئولیت‌پذیری این مسئله را حل کرد و ما را از این تعهد اخلاقی نجات داد. وی از ابتدا رفتاری شرافتمندانه و اخلاقی داشت و حتی پس از آزادی برادران اسرا از زندان و در حالی‌که خودش آزاد نشده بود، به آنها تبریک گفت و بیانیه‌ای صادر کرد و این روحیه‌ی خود را نشان داد. به نظر من این ویژگی در میان ویژگی‌هایی که به آنها اشاره شد، مهمترین مسئله به شمار می‌رود که در این مناسبت باید به آن پرداخت.

امید وی به آزادسازی فلسطین
آخرین ویژگی درباره‌ی ویژگی‌های سمیر القنطار، امید به آزادسازی فلسطین و بازگشت به آن و ایمان کامل به از بین رفتن اشغال و نابودی اسرائیل بود. این بخش اساسی معرکه بلکه حقیقت و قلب آن است.

حساسیت زیاد رژیم صهیونیستی به جولان
رژیم اسرائیل از همان لحظات اول که بشار اسد رئیس‌جمهور سوریه در یکی از سخنان خود به مسئله‌ی مقاومت مردمی در جولان و مرزهای سوریه و آغاز تحرکات مردمی از این نوع، اشاره کرد، حساسیت بسیار زیادی در این خصوص؛ یعنی ایجاد جنبش مقاومت مردمی سوری در مرزهای این کشور و در داخل جولان، نشان داد. من و برادران از همان زمان، تحلیل‌های اسرائیلی‌ها و پیگیری‌های امنیتی، سیاسی، رسانه ای، نظامی و میدانی آنها را درخصوص همه‌ی مسائل مربوط به این جبهه بررسی می‌کردیم. همچنین شاهد واکنش‌های اسرائیل به هرگونه اتفاق کوچکی بودیم که در آنجا روی می‌داد. مثل یک گلوله در منطقه‌ای خالی، یا اصابت موشک یک‌صد و بیست میلیمتری یا گلوله توپ یا تیراندازی در مرزها، حتی اگر خسارات جانی به بار نمی‌آورد.

اسرائیلی‌ها در برابر این تحولات به شدت واکنش نشان می‌دادند. واکنش آنها بسیار شدید و نامتناسب بود. چرا؟ زیرا می‌خواستند این مقاومت سوری و این طرح جدید مقاومت را در نطفه خفه کنند و به آن اجازه رشد و حیات ندهند؛ زیرا می‌دانستند طرح مقاومت مردمی سوری در چارچوب کلی منازعه با اسرائیل به چه معناست. به همین سبب همه‌ی افرادی را که به این مقاومت وابسته بودند تحت تعقیب قرار می‌داد حتی اگر کاری نکرده بودند. آنها را صرفا به سبب وابستگی به آن تعقیب می‌کرد و آنها را هدف حمله‌ی هوایی قرار می‌داد و می‌کشت یا ترور یا بازداشت می‌کرد. این امر نشان دهنده‌ی میزان حساسیت اسرائیل در این خصوص است.

اسرائیل همیشه تلاش می‌کند به مسائل، بعد خارجی بدهد. هر گاه از مقاومت در جولان و یا در مرز جولان سخن می‌گوید ادعا می‌کند که دست ایران و جمهوری اسلامی ایران و سپاه پاسداران ایران در کار است. دشمن اسرائیلی مقاومت ملی را به رسمیت نمی‌شناسد حال چه این مقاومت در فلسطین، لبنان، سوریه یا کشور دیگری باشد. در دیدگاه اسرائیل، هر کس با این رژیم می‌جنگد مزدور ایران است. اما آنچه از روز اول در جولان در جریان بوده و آنچه که امروز در جریان است اراده‌ی ملت سوریه بوده است.

سیمر القنطار، دوستان و همرزمان او که همراهش بودند و کسانی‌که سال قبل در قنیطره به شهادت رسیدند فقط نقش یاری رسانی، انتقال تجربه و کمک رسانی به این مقاومت جوان سوریه را ایفاء می‌کردند. این مقاومت، همان است که به آن امید داریم و اسرائیل به شدت از آن هراس دارد. به‌همین خاطر است که می‌بینیم تهدیدات مقامات اسرائیلی از جمله نتانیاهو و یعلون ضد این مقاومت بسیار شدیداللحن است.

جولان دارای اهمیت نظامی و راهبردی است
چرا اسرائیل درباره‌ی جولان با این حساسیت رفتار می‌کند؟ زیرا آنها نمی‌خواهند نامی از جولان در میان باشد، نه اینکه از آزادی جولان هراس داشته باشند بلکه آنها حتی نمی‌خواهند نام جولان اشغالی به فرهنگ سیاست و رسانه‌ها و بر سر زبان مردم و به دل آنها بازگردد. همه می‌دانیم که نتانیاهو طی سال‌های اخیر و تاکنون تلاش زیادی را نزد دولت آمریکا و دولت‌های غربی انجام داده تا جولان را به دولت اشغال‌گر؛ یعنی اسرائیل ملحق کند. بهانه‌ی او ناامنی در سوریه بوده و از هر تحولی در سوریه برای گرفتن اعتراف بین‌المللی در این زمینه بهره برده است.

برای اسرائیل، کسی که به جولان فکر کند قابل تحمل نیست. جولان دارای اهمیت نظامی و راهبردی و دارای منابع آب است. اخیراً از وجود نفت در آن سخن گفته می‌شود، بنابراین اسرائیل سخن گفتن از این منطقه و مقاومت مردمی در جولان یا در مرز جولان را هم بر نمی‌تابد. به همین دلیل جنایت ترور القنطار رخ داد. از اینجا مشخص است که گناه القنطار چه بود که اسرائیل را بر آن داشت تا همه قواعد را نادیده بگیرد و قواعد درگیری را نقض کند و جرمانا را در حومه دمشق بمباران کند و سمیر و همرزمان او را در ساختمانی مسکونی ترور کند و تبعات آن را بپذیرد و به ماجراجویی دست بزند.

اسرائیل از وجود القنطار و همرزمانش که به مقاومت مردمی در جولان کمک می‌کردند، هراس داشت و به‌همین علت دست به ترور آنها زد. برخی از واکنش احتمالی حزب‌الله سخن می‌گویند و برخی می‌گویند اسرائیل گمان نمی‌کرد که حزب‌الله مسأله را جدی بگیرد و تا این حد برای القنطار اهمیت قائل شود. حال، اسرائیل اشتباه کرده باشد یا خیر، باید بداند که این موضوع برای ما از اهمیت و حساسیت زیادی برخوردار است و نمی‌توانیم از آن چشم‌پوشی کنیم. از سوی دیگر، همه باید بدانند که موضوع مقاومت مردمی سوریه موضوع بسیار مهم و حساسی است و ممکن است این مقاومت، جولان را به‌صورت جدی در منطقه و جهان وارد معادلات سیاسی، رسانه‌ای، مردمی و فکری کند.

پاسخ ما به تهدیدات رژیم صهیونیستی صریح خواهد بود
سمیر القنطار درحالی به شهادت رسید که این امید را در قلبش داشت و این مفهوم را در وصیت نامه‌اش ذکر کرده است. بی‌تردید آنها می‌خواستند او را ترور کنند. به مرزها نگاه کنید از ناقوره و از سواحل دریا تا مزارع شبعا و جبل الشیخ تا آخرین مواضع اسرائیل در جولان اشغالی نگاه کنید. نظامیان دشمن اسرائیلی کجاست؟ آیا آنها به مانند موش‌های صحرائی در لانه‌های خود پنهان نشده‌اند؟ آنها دائما تهدید می‌کنند اما سربازان و افسران و ادوات نظامی آنها کجا هستند. اگر سمیر القنطار برای شما اعتباری نداشت پس چرا از خون او تا این حد هراسان هستید؟ چرا از مقاومت سمیر القنطار تا این حد وحشت دارید؟ اگر ارزیابی شما درباره‌ی مشغولیت مقاومت و اولویت‌های آن صحیح است پس چرا تا این حد وحشت زده‌اید؟ اسرائیلی‌ها اکنون در مناطق مرزی و در داخل و خارج در نگرانی بسر می‌برند که البته باید هم نگران باشند.

من به آنها می‌گویم که تهدیدات آنها علیه ما بی‌فایده است. اگر کسی در ارزیابی‌هایش دچار اشتباه باشد اسرائیل است و ما نیستیم. پاسخ ما به تهدیداتی که اسرائیلی‌ها در این ایام مطرح کرده‌اند صریح خواهد بود. این تهدیدات تاثیری در اراده‌ی ما نخواهد داشت و به امیدهای ما لطمه‌ای نخواهد زد. من (با صدای بلند) به دوستان و دشمنانمان اعلام می‌کنم که با همه‌ی تهدیدات و پیامدها، امکان ندارد که ما در برابر ریخته شدن خون مجاهدان و برادرانمان به دست صهیونیست‌ها در هرجای این جهان بی‌تفاوت باشیم.