در مکاتب مادی، نگاه به زن، نگاهی ابزاری است و حضور زن در مجامع غربی و حتی رسیدن زنان به مناصب سیاسی، تنها محملی برای استفاده‌ی ابزاری از آنان است. حال آن‌که با پیروزی انقلاب اسلامی، قرائت اسلام شیعی جایگاه ویژه‌ی زن در اسلام را به جهانیان نشان داد. نوع نگاه انقلاب اسلامی و امام(ره) به زن مسلمان و حضور او در اجتماع، نه‌ تنها بر اساس تئوری‌های مادی‌گرایانه‌ی غربی نبود، بلکه به‌شدت، آن تئوری‌ها را به چالش ‌کشاند و نسخه‌ی مقابل آنها بود که جایگاه رفیعی برای زن در اجتماع قائل بود.
اما نفوذ اندیشه‌های غربی و استحاله‌ی برخی جریان‌های سیاسی باعث شد تا پای تئوری‌های سیاسی غربی در مورد اداره‌ی جامعه که برگرفته از آموزه‌های لیبرال-‌دموکراسی غرب بود، به کشور ما باز شود. در این شرایط، شعارهای برخی گروه‌های سیاسی به سمتی رفت که وضعیت جوامع غربی و نگاه آنان به زن را به عنوان وضعیت ایده‌آل خود مطرح کرده و نسخه‌ای مشابه آنان را برای زنان جامعه‌ی ایرانی پیچیدند.
در چنین شرایطی رهبر معظم انقلاب در سخنرانی مورخ 30 مهرماه 1376 به موضوع زن پرداختند. ایشان در این سخنرانی، ضمن بیان ظلم‌هایی که به زنان در جامعه‌ی غربی روا می‌دارند، تأکید کردند: «اسلام طرفدار تکامل بشر است. برای اسلام، زن و مرد هیچ فرقی ندارد. برای اسلام، جنس زن یا جنس مرد مطرح نیست؛ تکامل انسانی مطرح است. یک جا سخن از مرد گفته می‌شود، یک جا سخن از زن. به یک مناسبت از زن تجلیل می‌شود، به یک مناسبت از مرد؛ چون دو حصّه‌ی پیکره‌ی بشرند، دو بخش وجود بشری هستند. از لحاظ جنبه‌ی بشری و جنبه‌ی الهی، هیچ تفاوتی با همدیگر ندارند.»
رهبر معظم انقلاب، در ادامه به لزوم حرکت در جهت احقاق حقوق زنان پرداخته و فرمودند که این حرکت‌ها باید در جامعه‌ی ما هم صورت بگیرد. ایشان این حرکت را حرکت برای رفع کمبود آزادی به معنی بی‌بندوباری ندانسته، بلکه حرکت در جهت رفع کمبود میدان‌ها و فرصت‌ها برای علم و معرفت و تربیت و اخلاق و پیشرفت و شکوفایی استعداد‌ها دانستند. ایشان همچنین به هدف اسلام در مورد احقاق حقوق زنان پرداخته و تأکید کردند: «هدف اسلام در دفاع از حقوق زنان این است که زن، تحت ستم نباشد و مرد خود را حاکم بر زن نداند. در خانواده حدود و حقوقی هست. مرد حقوقی دارد، زن هم حقوقی دارد و این حقوق به‌شدت عادلانه و متوازن، ترتیب داده شده است.»