نصرالله مردانی یکی از شاعران به نام معاصر کشورمان که ید طولایی در سرودن شعرهای انقلابی و مذهبی داشت، در سن 52 سالگی جان به جان آفرین تسلیم کرد.
رهبر معظّم انقلاب برای درگذشت این شاعر، در ضمن پیامی فرمودند: « این شاعر مؤمن و پرتلاش، سرمایه طبع روان خود را در خدمت معارف انقلاب قرار داده و شیوایی سخن را با ابراز عشق به خاندان پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و مفاهیم زنده و واقعی در دوران دفاع مقدس و تکریم شهیدان عزیز آمیخته بود و سرانجام در جوار تربت مطهر حضرت سیدالشهدا(علیه‌السلام) سر به آستان دوست نهاد».^[1]
نصرالله مردانی، شاعر متعهد، مدیحه سرای اهل‌بیت، نغمه‌سرای حماسه انقلاب و دفاع مقدس، پس از زیارت حرم اباعبدالله‌الحسین و حضرت عباس (علیهم السلام)، صبح 19 اسفند 82 به خدای حسین (علیه‌السلام) پیوست. مردانی در سال 1326 در کازرون متولد شد. او که در خانواده‌ای اهل شعر و علاقمند به فردوسی زاده شده بود، از کودکی به شعر روی آورد و آن را برای بیان اعتقادات عمیق مذهبی و جلوه روح سرشار از عاطفه‌اش به خدمت گرفت. وی در جهت اعتلای ادبیات ارزشی در سال 1378 در تأسیس انجمن قلم ایران حضوری فعال داشت و نامش در زمره مؤسسان این انجمن قرار گرفت. وی که ماه‌ها با رنج و درد بیماری پنجه‌در‌پنجه بود، در تمامی آن روزها و حتی روی تخت بیمارستان، آرمان‌های خدایی و انقلابی خود را فراموش نکرد و همواره دوستان و همراهانش را به پاسداشت آن فرامی‌خواند. مردانی درخواست کرده بود روزهای واپسین عمر خود را در کربلا بگذراند. پیکر مرحوم مردانی در کازرون، زادگاه وی به خاک سپرده شد.^[2]
او همچنین دیوان حافظ را تصحیح کرد و کتاب‌های دیگری از جمله گل‌ باغ آشنایی، شهیدان شاعر و منظومه شهادت از آثار اوست. او که بیشتر به غزل‌سرایی حماسی شهرت داشت، در طول زندگی 56 ساله خود شعرهایش را در چندین کتاب به نام‌های خون‌نامه خاک، شیخ سخن، آتش نی، قیام نور، قانون عشق، سمند صاعقه و چهارده نور ازلی به چاپ رساند.^[3]

--------------------------------------------------------------------------------

[1] - پیام رهبر معظم انقلاب به مناسبت درگذشت شاعر متعهد، مرحوم نصرالله مردانی

[2] - روزنامه کیهان، 20 اسفند 82

[3] - روزنامه اطلاعات، 20 اسفند 82