1364/11/01
سفر به زیمبابوه
آیتالله خامنهای، در آخرین مرحله سفر خود به کشورهای آفریقایی، ظهر روز 30 دی در رأس یک هیأت بلندپایه سیاسی- اقتصادی و نظامی وارد حراره پایتخت زیمبابوه شد و از سوی کنعان بنانا ـ رئیسجمهور ـ و رابرت موگابه، نخستوزیر زیمبابوه و رئیس حزب زانو مورد استقبال قرار گرفت.[1]
مراسم استقبال، با شلیک 21 توپ و نواختن سرودهای ملّی و در میان ابراز احساسات مسلمانان این کشور انجام شد. پس از این مراسم، آیتالله خامنهای با رئیسجمهور و سپس با رابرت موگابه ـ نخستوزیر زیمبابوه ـ دیدار و گفتوگو کرد.[2]
آیتالله خامنهای در ضمن این دیدار تأکید کرد: «هدف ما از سفر به کشورهای خط مقدم مبارزه با رژیم نژادپرست آفریقای جنوبی، ابلاغ پیام همدردی مردم کشورمان با ملّتهای کشورهای مظلوم است.»[3]
آیتالله خامنهای در ادامه سفر به زیمبابوه بر سر مزار سربازان گمنام و تعدادی از رهبران و مبارزین استقلالطلب زیمبابوه حضور یافت و با تقدیم گل، به مقام ایشان ادای احترام کرد.[4]
از نکات قابل توجه این سفر، عدم شرکت هیأت ایرانی در ضیافت شام رئیسجمهور زیمبابوه به علّت عدم رعایت بعضی موازین اسلامی بود.[5]
گفتنی است زیمبابوه با جمعیتی برابر 13میلیون نفر و درصد بالای باسوادی در کشور، یکی از معدود جوامع آفریقایی است که به علّت بالا بودن سواد و سطح فرهنگ عمومی، جزء سرآمدان در این قاره محسوب میشود. استقلال زیمبابوه در سال 1980 از استعمار انگلیس باعث روی کار آمدن رهبران مبارز آفریقایی در این کشور شد. نهضت آزادیبخش در زیمبابوه پس از مبارزات استقلالخواهی، از لحاظ مکتب فکری نوعی سوسیالیسم را باور داشت که به لحاظ فرهنگی نیز تأثیرات خود را بر جامعه گذاشت.
مراسم استقبال، با شلیک 21 توپ و نواختن سرودهای ملّی و در میان ابراز احساسات مسلمانان این کشور انجام شد. پس از این مراسم، آیتالله خامنهای با رئیسجمهور و سپس با رابرت موگابه ـ نخستوزیر زیمبابوه ـ دیدار و گفتوگو کرد.[2]
آیتالله خامنهای در ضمن این دیدار تأکید کرد: «هدف ما از سفر به کشورهای خط مقدم مبارزه با رژیم نژادپرست آفریقای جنوبی، ابلاغ پیام همدردی مردم کشورمان با ملّتهای کشورهای مظلوم است.»[3]
آیتالله خامنهای در ادامه سفر به زیمبابوه بر سر مزار سربازان گمنام و تعدادی از رهبران و مبارزین استقلالطلب زیمبابوه حضور یافت و با تقدیم گل، به مقام ایشان ادای احترام کرد.[4]
از نکات قابل توجه این سفر، عدم شرکت هیأت ایرانی در ضیافت شام رئیسجمهور زیمبابوه به علّت عدم رعایت بعضی موازین اسلامی بود.[5]
گفتنی است زیمبابوه با جمعیتی برابر 13میلیون نفر و درصد بالای باسوادی در کشور، یکی از معدود جوامع آفریقایی است که به علّت بالا بودن سواد و سطح فرهنگ عمومی، جزء سرآمدان در این قاره محسوب میشود. استقلال زیمبابوه در سال 1980 از استعمار انگلیس باعث روی کار آمدن رهبران مبارز آفریقایی در این کشور شد. نهضت آزادیبخش در زیمبابوه پس از مبارزات استقلالخواهی، از لحاظ مکتب فکری نوعی سوسیالیسم را باور داشت که به لحاظ فرهنگی نیز تأثیرات خود را بر جامعه گذاشت.
--------------------------------------------------------
[1]- کیهان اول بهمن 1364
[2] - همان
[3] -اطلاعات اول بهمن 1364
[4] - همان
[5] - همان
[1]- کیهان اول بهمن 1364
[2] - همان
[3] -اطلاعات اول بهمن 1364
[4] - همان
[5] - همان