چرا اصرار بر اتحاد مقدس؟

 پیام رهبر معظم انقلاب اسلامی درباره حماسه عظیم بدرقه آقای شهید ایران و تبیین مسائل مهم کشور، حاوی نکات متعدد و مهمی است که هر کدام از محورهای آن، به‌طور مجزا و جداگانه، نیازمند تأمل و تحلیل است. یکی از اصلی‌ترین نکات و محورهای این پیام، تأکید دوباره ایشان بر موضوع اتحاد و انسجام داخلی است.

این مطالبه و فرمان جدی که آقای شهید نیز بارها و بارها، به‌خصوص در ایام جنگ ۱۲ روزه و پس از آن نیز، مورد تأکید ایشان بود، نشأت‌گرفته از یک موضوع بدیهی و البته حیاتی است. برای کشوری که مورد تهاجم خارجی واقع شده و دشمن، موجودیت، تمامیت ارضی، کیان، عزت و استقلال آن را هدف گرفته است، پیش و بیش از آن‌که جنگ‌افزارها و ادوات نظامی و سایر اهرم‌های مادی ضروری باشد، اتحاد و انسجام اجتماعی و ملّی، حیاتی و پیروزی‌بخش است.

فراموش نکنیم که برنامه اولیه دشمن چه بود. پس از کودتای سیاه دی‌ماه سال گذشته که چندی پیش منابع صهیونیستی آشکارا اعتراف کردند سرنخ اصلی و واقعی آن در برنامه پیچیده موساد بوده است، دشمن احساس کرد که فرصت برای زدن ضربه نهایی به ایران پدید آمده است و با حمله سنگین هوایی و همراهی شورش خیابانی ناشی از شکاف و انشقاق اجتماعی، می‌تواند به آرزوی دیرینه خود برای شکست انقلاب اسلامی و بلعیدن دوباره ایران برسد. اما از آنجایی که دشمن مردم ایران را نمی‌شناسد و در این زمینه دچار خطای محاسباتی فاحش است، حمله و تهاجم نظامی جنایتکارانه و سبوعانه آن، نه‌تنها مردم را به نفع متجاوزان راهی خیابان نکرد، بلکه مردم فوج‌فوج، با عقاید و سلایق مختلف، به خیابان آمدند و زیر یک پرچم، برای دفاع از ایران متحد شدند و صحنه‌هایی بی‌نظیر و تاریخی را رقم زدند.

البته که دشمن دست از خباثت و توطئه نکشیده و سعی دارد با انواع و اقسام حیله‌ها، کار خود را پیش ببرد. این جنگ صرفاً جنگی نظامی نیست و در تمام میادین و ابعاد، به‌شدت در جریان است. کلید اول و اصلی پیروزی در همه جبهه‌ها، اتحاد است. قطعاً در این جنگ چندوجهی، پیچیده و بسیار شدید، نظرات مختلف و متفاوتی درباره امور گوناگون وجود دارد. این گوناگونی، خود نشانه پویایی و زنده بودن است. هر مسیری نیز مزایا و تبعات خاص خود را دارد و هیچ‌کس نمی‌تواند ادعا کند، مسیر پیشنهادی او یک‌سره منفعت است و تبعاتی ندارد، چرا که اساساً این جنگ است و نباید فراموش کرد که در مقابل جبهه ایران، دشمنانی صف‌آرایی کرده‌اند که از هیچ جنایت و خباثتی رویگردان نیستند و به هیچ قاعده اخلاقی و انسانی، پایبند نیستند.

در چنین شرایطی، هر تصمیم و اقدام و برنامه‌ای مدافعانی دارد و منتقدانی. خطر از آنجا شروع می‌شود که انتقادها تبدیل به اختلاف و شکاف شود. هیچ انسان عاقل و دلسوزی، وقتی درگیر چنین جنگی است، در سنگر خودی شلیک نمی‌کند.

رهبر معظم انقلاب اسلامی در این پیام مهم، درباره این موضوع کلیدی و سرنوشت‌ساز، تکلیف همگان را به‌وضوح تعیین کرده‌اند و آن عبارت است از:
 وحدت کلمه و اتحاد مقدس، از اصولی‌ترین امور در این برهه است.
 در این زمینه، هم مردم و هم مسئولان وظیفه دارند.
 پرهیز از اختلاف، فقط در زمینه سیاسی نیست و از برجسته کردن تفاوت‌های اجتماعی نیز باید پرهیز کرد.
 «نقش مسئولان و عناصر دلسوز و دلباخته‌ انقلاب و امام و رهبر شهید در انسجام و یکپارچگی کشور، مهم‌تر و حسّاس‌تر است.»
 مردم باید به مسئولان دلسوز کشور در هر سه قوه اعتماد داشته باشند و هوشیار و فعال، در میدان باشند.
 منتقدان که سرمایه ارزشمند نظام و برخی از آنان پیشروان بصیرت هستند، در بیان نقد خود نسبت به مسئولان، باید مراقب باشند ظلمی را بر بی‌گناهی روا ندارند.
 بیان نقدها نباید موجب شکست در وحدت و انسجام اجتماعی شود.
 باید طوری عمل کرد که دشمن هیچ علامت ضعفی از ما دریافت نکند.

همان‌طور که رهبر معظم انقلاب نیز تأکید کرده‌اند، مراقبت از اتحاد مقدس و رعایت جمیع این نکات در بیان نقدهای دلسوزانه، شکست دشمن را در پی خواهد داشت.