1405/04/17
سرمقاله شماره ۳۸۲ روزنامه صدای ایران
یا لثارات الحسین علیهالسلام
در میانهی جنگ آنگاه که اخبار و روایتهای گوناگون اوج میگیرند و خیز بر میدارند و حتی برخی متخصص رسانهای را در خود غرق میکنند - اخبار و روایتهایی که بعضاً حتی صحت و سقمشان هم مشخص نیست - سخن گفتن و روایت کردن از واقعیات، آنگونه که هستند نه آنگونه که دشمن آن را بازنمایی میکند، اهمیت و ضرورتی مضاعف پیدا میکند. البته نه به شکل آنچه که در هجوم اخبار و اطلاعاتی میبینیم و امکان رمزگشایی آنها برای مخاطب مشخص نیست بلکه به شکلی که اولویتها را به شیوهای منطقی برای مخاطب مشخص کند، ارتباط منطقی میان پدیدهها را تشریح کرده و توجه مخاطب به سمت و سویی رهنمون شود که در حالت عادی چندان مد نظر قرار نمیگیرند.
«صدای ایران»، روزنامه اینترنتی رسانهی KHAMENEI.IR که از روزهای آغازین جنگ ۱۲ روزه رژیم صهیونی علیه ایران با مأموریتی که ذکر شد آغاز به کار کرد، حال و در روزهای جنگ تحمیلی سوم سعی دارد تا بهصورت روزانه همراه ملّت ایران باشد. محورهای مهم و مرتبط را از لابهلای سیل اخبار و اطلاعات درست و نادرست بیرون کشیده، سره را از ناسره جدا کرده و وضعیت راهبردی جمهوری اسلامی ایران را آنگونه که هست روایت کند. «صدای ایران» صدای ملّت ایران خواهد بود و راوی ایستادگی و مقاومت آنها.
این روزنامه اینترنتی هر شب حوالی ساعت ۲۲ در رسانهی KHAMENEI.IR منتشر خواهد شد.
این روزنامه اینترنتی هر شب حوالی ساعت ۲۲ در رسانهی KHAMENEI.IR منتشر خواهد شد.
سرمقاله
یا لثارات الحسین علیهالسلام
مرزها خیلی چیزها را از یکدیگر جدا میکنند، اما چیزهایی هم هستند که هیچ مرزی را توانِ جدا کردن آنها از هم نیست. آنچه امروز در عراق رخ داد، شمهای از اینها بود. نجف و کربلا زائر داشتند؛ زائری که آخرین بار حدود ۷۰ سال پیش به پابوس صحن و سرای مولای متقیان و سرور و سالار شیعیان آمده بود و اینک نه با پای خویش، که جسمِ غرقه در خونش بر دوش سیل خروشانی از اهل عراق، برای وداع، مهمان ایوان نجف و بینالحرمین میشد.
یا لثارات الحسین علیهالسلام مرزها خیلی چیزها را از یکدیگر جدا میکنند، اما چیزهایی هم هستند که هیچ مرزی را توانِ جدا کردن آنها از هم نیست. آنچه امروز در عراق رخ داد، شمهای از اینها بود. نجف و کربلا زائر داشتند؛ زائری که آخرین بار حدود ۷۰ سال پیش به پابوس صحن و سرای مولای متقیان و سرور و سالار شیعیان آمده بود و اینک نه با پای خویش، که جسمِ غرقه در خونش بر دوش سیل خروشانی از اهل عراق، برای وداع، مهمان ایوان نجف و بینالحرمین میشد.خونی که در محرم سال ۶۱ هجری در صحرای کربلا بر زمین ریخته شد، خون خدا بود و بیشمار پرچمهای خونخواهی که امروز در تشییع پاسدار اسلام واقعی برافراشته شد، گویندگان لبیک به ندای «یا لثارات الحسین» هستند؛ چرا که قصه همان قصه است. اگر اباعبدالله الحسین در آن دوران حاضر به بیعت با یزید نشد، آیتالله خامنهای رضواناللهعلیه نیز در برابر یزید این زمانه سر خم نکرد و در برابر مستکبرانی که قصد بلعیدن ایران را دارند، ایستاد و چند روز پیش از شهادت فرمود: «ملّت ایران درسهای اسلامی و شیعیِ خودش را خوب بلد است؛ میداند که چهکار کند. امام حسین (علیه السّلام) فرمود: مِثلی لا یُبایِعُ مِثلَ یَزید؛ کسی مثل من، با کسی مثل یزید بیعت نمیکند. ملّت ایران در واقع میگویند: ملّتی مثل ما، با این فرهنگ، با این سابقه، با این معارف عالی، با سردمدارانی مثل افراد فاسدی که امروز در آمریکا بر سر کارند، بیعت نخواهد کرد.»
آن فاسدِ کاخِ روسیاهنشین گمان میکرد با ترور چنین بزرگمردی، ایران را میبلعد و پیروزی و افتخار نصیبش میشود و اینک خود را در برابر میلیونها منتقمی میبیند که محدود به مرزهای ایران هم نیستند و نه تنها پیروز این میدان نشد، بلکه خونخواهان خامنهای شهید تا آخرین روز عمر منحوسش همچون سایه او را تعقیب خواهند کرد.
یکی از اهداف اصلی حمله به ایران، در هم شکستن محور مقاومت بود، اما آنچه امروز در نجف و کربلا رقم خورد، نشان داد دشمن چقدر کوتهفکر است. تشییع رهبر شهید انقلاب در عراق جلوهای بارز، نه تنها از وحدت ساحات، بلکه از وحدت قلوب کسانی است که راه امام حسین علیهالسلام را برگزیدهاند. حماسه امروز عراق پیامهایی راهبردی دارد که دوست و دشمن آن را دریافت و درک خواهند کرد.
اگر یزید توانست بر امام حسین علیهالسلام پیروز شود، آمریکا نیز خواهد توانست بر شهید خامنهای رضواناللهعلیه غلبه کند. کاروان تشییع رهبر انقلاب و خانواده شهید ایشان که از مصلای تهران آغاز شد و از قم به عراق رفت و در آخرین منزل به مشهد مقدس و جوار بارگاه ملکوتی امام رئوف خواهد رسید، سرآغاز بروز و نمود شکست و خواری دشمن است. این ملّت و امتِ مبعوثشده که به حق خود را میراثدار راه رهبر شهید انقلاب میدانند، پرچم مبارزه با استکبار را تا رسیدن به قله بر زمین نخواهند گذاشت و مشت گرهکرده آقای شهید، همچون فانوس دریایی، کشتی مقاومت را در اقیانوس متلاطم منطقه و فراتر از آن هدایت خواهد کرد.
