در میانه‌ی جنگ آنگاه که اخبار و روایت‌های گوناگون اوج می‌گیرند و خیز بر می‌دارند و حتی برخی متخصص رسانه‌ای را در خود غرق می‌کنند - اخبار و روایت‌هایی که بعضاً حتی صحت و سقم‌شان هم مشخص نیست - سخن گفتن و روایت کردن از واقعیات، آن‌گونه که هستند نه آن‌گونه که دشمن آن را بازنمایی می‌کند، اهمیت و ضرورتی مضاعف پیدا می‌کند. البته نه به شکل آنچه که در هجوم اخبار و اطلاعاتی می‌بینیم و امکان رمزگشایی‌ آن‌ها برای مخاطب مشخص نیست بلکه به شکلی که اولویت‌ها را به شیوه‌ای منطقی برای مخاطب مشخص کند، ارتباط منطقی میان پدیده‌ها را تشریح کرده و توجه مخاطب به سمت و سویی رهنمون شود که در حالت عادی چندان مد نظر قرار نمی‌گیرند.

«صدای ایران»، روزنامه اینترنتی رسانه‌ی KHAMENEI.IR که از روزهای آغازین جنگ ۱۲ روزه رژیم صهیونی علیه ایران با مأموریتی که ذکر شد آغاز به کار کرد، حال و در روزهای جنگ تحمیلی سوم سعی دارد تا به‌صورت روزانه همراه ملّت ایران باشد. محورهای مهم و مرتبط را از لابه‌لای سیل اخبار و اطلاعات درست و نادرست بیرون کشیده، سره را از ناسره جدا کرده و وضعیت راهبردی جمهوری اسلامی ایران را آن‌گونه که هست روایت کند. «صدای ایران» صدای ملّت ایران خواهد بود و راوی ایستادگی و مقاومت آن‌ها.
سیصد و سی‌ و دومین شماره «صدای ایران»، تقدیم می‌شود به روح مطهر، سیّدمجید حسینی، از اعضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که در حمله موشکی آمریکایی-صهیونی در جنگ تحمیلی سوم به شهادت رسید.

این روزنامه اینترنتی هر شب حوالی ساعت ۲۲ در رسانه‌ی KHAMENEI.IR منتشر خواهد شد.

دریافت روزنامه اینترنتی «صدای ایران»؛ شماره سیصد و سی و دو

سرمقاله

این گزاره، صرفاً یک توصیه جمعیّتی یا هشدار درباره روندهای جمعیّتی نیست، بلکه بیان یک پیوند راهبردی میان توان ملّی و ساختار انسانی کشور است؛ پیوندی که در ادبیات سیاست‌گذاری کلان، از آن به عنوان یکی از ارکان قدرت پایدار یاد می‌شود.

اگر این گزاره رهبر انقلاب را به عنوان یک اصل تحلیلی در نظر بگیریم، می‌توان گفت که در این نگاه، آینده قدرت ایران بدون توجه به روندهای جمعیّتی قابل تصور نیست. جمعیّت، در این چارچوب، تنها به معنای افزایش عددی افراد نیست، بلکه به معنای افزایش ظرفیت انسانی، نیروی خلاق، سرمایه فکری و توان اجتماعی کشور است.

در منطق این تحلیل، کشوری که به سمت کاهش جمعیّت و پیری ساختار سنی حرکت کند، به‌تدریج از توان نوآوری، پویایی اقتصادی و حتی قدرت دفاعی فاصله می‌گیرد. برعکس، کشوری که از جمعیّت جوان، پویا و در حال رشد برخوردار باشد، از ظرفیت بیشتری برای تولید قدرت در عرصه‌های مختلف برخوردار خواهد بود.

از همین زاویه است که می‌توان فهمید چرا در پیام رهبر معظم انقلاب، استمرار قدرت ایران در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی، به‌صورت مستقیم به مسئله جمعیّت پیوند داده شده است.
موضوع جوانی جمعیّت در بسیاری از کشورها به عنوان یک ضرورت مطرح است. کشورهایی که با بحران سالمندی و کاهش نیروی کار روبه‌رو هستند، تلاش می‌کنند با سیاست‌های تشویقی، نرخ زاد و ولد را افزایش دهند یا مهاجرپذیری را تقویت کنند. اما در ایران، مسئله جمعیّت تنها یک ضرورت نیست، بلکه یک موضوع راهبردی در پیوند با مدل حکمرانی و الگوی پیشرفت کشور است.

جمهوری اسلامی ایران در چهار دهه گذشته، پیشرفت‌های خود را بر پایه اتکا به نیروی انسانی داخلی و ظرفیت جوانان بنا کرده است. واقعیتی که در حوزه‌های مختلف قابل مشاهده است؛ از صنایع نظامی-دفاعی گرفته تا انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای.

در واقع، در بسیاری از حوزه‌های راهبردی، موتور محرک اصلی پیشرفت کشور، نسل جوان و نیروی انسانی متخصص داخلی بوده است. همین مسئله باعث می‌شود که موضوع جوانی جمعیّت در ایران، صرفاً یک سیاست جمعیّتی نباشد، بلکه به نوعی با استمرار مدل توسعه بومی کشور گره خورده باشد.

رهبر معظم انقلاب در پیام خود، بر این نکته تأکید کرده‌اند که ایران، اکنون در جایگاه یک قدرت بزرگ و تأثیرگذار قرار گرفته است. در چنین شرایطی، مسئله جمعیّت اهمیتی دوچندان پیدا می‌کند؛ زیرا هرچه نقش یک کشور در سطح بین‌المللی پررنگ‌تر شود، نیاز آن به پشتوانه انسانی قوی‌تر نیز افزایش می‌یابد. قدرت در جهان امروز، صرفاً به توان نظامی یا اقتصادی محدود نمی‌شود، بلکه ترکیبی از جمعیّت فعال، نیروی انسانی متخصص، سرمایه اجتماعی و توان نوآوری است.

از این منظر، اگر ایران بخواهد جایگاه خود را به عنوان یک قدرت منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای تثبیت و تقویت کند، باید به مسئله جمعیّت به عنوان یک زیرساخت قدرت نگاه کند. جمعیّت جوان و فعال، در این چارچوب، نقش سوخت موتور توسعه و قدرت ملی را ایفا می‌کند.

اساساً مفهوم «ایران قوی‌تر» بدون توجه به مسئله جمعیّت، محقق نخواهد شد. اگر جامعه‌ای جوان، پرنشاط، پویا و در حال رشد داشته باشیم، می‌توانیم در برابر چالش‌های آینده انعطاف‌پذیری بیشتری از خود نشان دهیم، اما در مقابل، اگر جامعه‌ای باشیم که به سمت کاهش جمعیّت و پیری حرکت می‌کند، به‌تدریج با محدودیت‌هایی در حوزه نیروی نخبه و کاهش پویایی مواجه خواهیم شد؛ مسائلی که در نهایت بر توان کلی کشور اثر می‌گذارند.

مسئله‌ی جمعیّت از چنان اهمیتی برخوردار است که رهبر شهید انقلاب، سال ۱۳۹۳ سیاست‌های کلی مربوط به آن را در ۱۴ بند ابلاغ کرده و در مقدمه آن تأکید کردند؛ «با عنایت به اهمیّت مقوله جمعیّت در اقتدار ملّی؛ و با توجه به پویندگی، بالندگی و جوانی جمعیّت کنونی کشور به عنوان یک فرصت و امتیاز؛ و در جهت جبران کاهش نرخ رشد جمعیّت و نرخ باروری در سال‌های گذشته، سیاست‌های کلی جمعیّت ابلاغ می‌گردد. با در نظر داشتن نقش ایجابی عامل جمعیّت در پیشرفت کشور، لازم است برنامه‌ریزی‌های جامع برای رشد اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور متناسب با سیاست‌های جمعیّتی انجام گیرد. همچنین ضروری است با هماهنگی و تقسیم کار بین ارکان نظام و دستگاه‌های ذیربط در این زمینه، اقدامات لازم با دقّت، سرعت و قوّت صورت گیرد و نتایج رصد مستمر اجرای سیاست‌ها گزارش شود.»

از این منظر، تأکید حضرت آیت‌الله سیّدمجتبی خامنه‌ای بر سیاست‌های حمایت از فرزندآوری و ترویج فرهنگ جوانی جمعیّت، همان‌طور که قائد شهید امت نیز تأکید داشتند، بخشی از یک راهبرد کلان برای حفظ و تقویت قدرت ملی است.