در میانه‌ی جنگ آنگاه که اخبار و روایت‌های گوناگون اوج می‌گیرند و خیز بر می‌دارند و حتی برخی متخصص رسانه‌ای را در خود غرق می‌کنند - اخبار و روایت‌هایی که بعضاً حتی صحت و سقم‌شان هم مشخص نیست - سخن گفتن و روایت کردن از واقعیات، آن‌گونه که هستند نه آن‌گونه که دشمن آن را بازنمایی می‌کند، اهمیت و ضرورتی مضاعف پیدا می‌کند. البته نه به شکل آنچه که در هجوم اخبار و اطلاعاتی می‌بینیم و امکان رمزگشایی‌ آن‌ها برای مخاطب مشخص نیست بلکه به شکلی که اولویت‌ها را به شیوه‌ای منطقی برای مخاطب مشخص کند، ارتباط منطقی میان پدیده‌ها را تشریح کرده و توجه مخاطب به سمت و سویی رهنمون شود که در حالت عادی چندان مد نظر قرار نمی‌گیرند.

«صدای ایران»، روزنامه اینترنتی رسانه‌ی KHAMENEI.IR که از روزهای آغازین جنگ ۱۲ روزه رژیم صهیونی علیه ایران با مأموریتی که ذکر شد آغاز به کار کرد، حال و در روزهای جنگ تحمیلی سوم سعی دارد تا به‌صورت روزانه همراه ملّت ایران باشد. محورهای مهم و مرتبط را از لابه‌لای سیل اخبار و اطلاعات درست و نادرست بیرون کشیده، سره را از ناسره جدا کرده و وضعیت راهبردی جمهوری اسلامی ایران را آن‌گونه که هست روایت کند. «صدای ایران» صدای ملّت ایران خواهد بود و راوی ایستادگی و مقاومت آن‌ها.
دویست و پنجاه و چهارمین شماره «صدای ایران»، تقدیم می‌شود به روح مطهر، امیر سپهبد شهید سیّدعبدالرحیم موسوی،  رئیس ستاد کل نیروهاى مسلح که در حمله موشکی آمریکایی-صهیونی در نهم اسفند به شهادت رسید.

این روزنامه اینترنتی هر شب حوالی ساعت ۲۲ در رسانه‌ی KHAMENEI.IR منتشر خواهد شد.

دریافت روزنامه اینترنتی «صدای ایران»؛ شماره دویست و پنجاه و چهار

سرمقاله
 وفاداران در میدان
 آنچه این روزها در شهرهای سراسر ایران می‌گذرد و در جریان است، تعبیر و نمودی روشن و برجسته از این عبارت سید شهیدان اهل قلم است که گفت: «در عالم رازی هست که جز به بهای خون فاش نمی شود.»

مردم ایران داغدار و عزادار فقدان امام شهید خود هستند و بدون ترس و واهمه از حملات جنایتکارانه آمریکا و رژیم صهیونیستی، میدان و خیابان‌های شهرها را مملو از حضوری خیره‌کننده و غیرقابل پیش‌بینی کرده‌اند. جمعیت‌هایی بزرگ که بیش از داغ و اندوه، از دشمن خشم و کینه در دل و بر زبان دارند.

دشمن پس از کودتای شکست‌خورده در دی ماه، انتظار داشت با آغاز جنگ بار دیگر کشور را درگیر آشوب خیابانی کند و ترامپ و نتانیاهو بارها و به‌صراحت این آرزوی شوم خود را بر زبان آورده و بیان کردند. خیال می‌کردند حملات هوایی مقدمه آشوب خیابانی می‌شود و به آرزوی ۴۷ساله خود می‌رسند اما نه‌تنها چنین نشد بلکه دوست‌داران ایران و وفاداران به انقلاب اسلامی، چنان در میدان حاضر شدند که تمام معادلات دشمن را به هم ریختند.

مردم غیور ایران با این حضور حماسی دشمن را به چالش کشیدند و از مساجد تا خیابان‌ها با حمل پرچم سه‌رنگ و مقدس وطن و تصاویر رهبر شهید خود، فریاد خون‌خواهی و انتقام سردادند و بار دیگر ثابت کردند دشمن این ملّت را نمی‌شناسد و با شعبده نمی‌توان مشتی خائن و وطن‌فروش را به‌جای ملّتی سربلند و مقاوم جا زد.

بزرگ‌ترین درس و میراث امام شهید، «مقاومت» است و ملّت بزرگ ایران اولین مخاطبین و میراث‌داران این درس هستند. آنان در همین نخستین‌روزهای پس‌از شهادت مقتدای خود، نشان دادند که درس مقاومت را تا عمق جان درک کرده و به آن پایبند است.

آنان به درستی دریافته‌اند که این روزها و شب‌ها در میدان و پای کار بودن، صرفاً قدردانی و ابراز احساسات نسبت به از دست دادن رهبری مقتدر و مظلوم نیست بلکه پاسداری از ایران عزیز و انقلابی است که ثمره خون ده‌ها هزار شهید است. شهدایی که از جان گذشتند تا ایران سربلند بماند و حتی رهبر انقلاب نیز از بذل جان خود برای این سربلندی دریغ نکرد.

درود بر شما ملّت قهرمان و سلام بر امام شهیدتان.