در میانه‌ی جنگ آنگاه که اخبار و روایت‌های گوناگون اوج می‌گیرند و خیز بر می‌دارند و حتی برخی متخصص رسانه‌ای را در خود غرق می‌کنند - اخبار و روایت‌هایی که بعضاً حتی صحت و سقم‌شان هم مشخص نیست - سخن گفتن و روایت کردن از واقعیات، آن‌گونه که هستند نه آن‌گونه که دشمن آن را بازنمایی می‌کند، اهمیت و ضرورتی مضاعف پیدا می‌کند. البته نه به شکل آنچه که در هجوم اخبار و اطلاعاتی می‌بینیم و امکان رمزگشایی‌ آن‌ها برای مخاطب مشخص نیست بلکه به شکلی که اولویت‌ها را به شیوه‌ای منطقی برای مخاطب مشخص کند، ارتباط منطقی میان پدیده‌ها را تشریح کرده و توجه مخاطب به سمت و سویی رهنمون شود که در حالت عادی چندان مد نظر قرار نمی‌گیرند.

«صدای ایران»، روزنامه اینترنتی رسانه‌ی KHAMENEI.IR که از روزهای آغازین جنگ ۱۲ روزه رژیم صهیونی علیه ایران با مأموریتی که ذکر شد آغاز به کار کرد، حال و در روزهای جنگ تحمیلی سوم سعی دارد تا به‌صورت روزانه همراه ملّت ایران باشد. محورهای مهم و مرتبط را از لابه‌لای سیل اخبار و اطلاعات درست و نادرست بیرون کشیده، سره را از ناسره جدا کرده و وضعیت راهبردی جمهوری اسلامی ایران را آن‌گونه که هست روایت کند. «صدای ایران» صدای ملّت ایران خواهد بود و راوی ایستادگی و مقاومت آن‌ها.
سیصد و هشتمین شماره «صدای ایران»، تقدیم می‌شود به روح مطهر، شهید امیرمحمد نظری، دانش‌آموز بسیجی که در حمله موشکی آمریکایی-صهیونی به تهران در اسفند ۱۴۰۴ به شهادت رسید.

این روزنامه اینترنتی هر شب حوالی ساعت ۲۲ در رسانه‌ی KHAMENEI.IR منتشر خواهد شد.

دریافت روزنامه اینترنتی «صدای ایران»؛ شماره سیصد و هشت

حال این پرسش پیش می‌آید که این هنرها دقیقاً چه بوده‌اند و هرکدام چه نقشی در پیشبرد جمهوری اسلامی ایران ایفا کرده‌اند؟ برای پاسخ به این سؤال، باید این هنرها را بررسی کرد و نسبت آن‌ها را با واقعیت‌های عینی امروز جامعه ایران سنجید. جایی که بسیاری از این ویژگی‌ها، در متن تحولات جاری کشور خود را نشان داده‌اند.

نخستین هنر قائد شهید ایران که حضرت آیت‌الله سیّدمجتبی خامنه‌ای به آن اشاره کردند، «هنر تربیت و پرورش اجتماع» بود. هنری که کمتر به چشم می‌آید، اما در حقیقت زیربنای بسیاری از تحولات دیگر است. این هنر، به معنای ساختن افکار، روحیات و عواطف یک جامعه است. به‌گونه‌ای که مردم ‌تنها مخاطب تصمیمات حاکمیت نباشند، بلکه خود را در متن تحولات ببینند.

نمود عینی این مسئله را می‌توان در حضور مستقیم و مستمر مردم در خیابان‌ها در ۵۵ شبانه‌روز گذشته مشاهده کرد. حضوری که از نخستین روزهای آغاز جنگ آمریکا و رژیم اسرائیل علیه ایران شکل گرفت و تا امروز با همان قوّت ادامه یافته است. به بیان دیگر، این هنر باعث شده است که جامعه ایرانی، در بزنگاه‌ها منتظر تصمیم دیگران نماند، بلکه خود به‌ عنوان کنشگر اصلی وارد میدان شود.

دومین هنر، «نهادسازی هدفمند» است. رهبر شهید انقلاب در سال‌های ابتدایی زعامت خود، با نگاهی بلندمدت و معطوف به آینده، اقدام به ایجاد و تقویت نهادهایی کردند که بتوانند کشور را از وابستگی به افراد و شخصیت‌ها خارج کنند. ثمره این رویکرد را امروز به‌وضوح می‌توان مشاهده کرد. با وجود ترور و شهادت ایشان و همچنین برخی فرماندهان عالی‌رتبه نظامی، ساختار سیاسی و مدیریتی کشور نه‌تنها دچار فروپاشی نشد، بلکه توانست خود را با شرایط جنگی تطبیق دهد.

اما شاید بتوان گفت تعیین‌کننده‌ترین هنر رهبر شهید انقلاب که حضرت آیت‌الله خامنه‌ای به آن اشاره کردند، «قدرتمندسازی ساختار نظامی کشور» بوده است. در طول سال‌های رهبری، امام شهید همواره بر یک اصل کلیدی در حوزه نیروهای مسلح تأکید داشتند: بومی‌سازی توانمندی‌های نظامی. نتیجه این رویکرد، دستیابی به سطحی از خودکفایی و پیشرفت در حوزه‌های مختلف نظامی، به‌ویژه در عرصه موشکی بود. ثمرات این هنر را می‌توان در عملکرد نیروهای مسلح در جنگ اخیر و همچنین در جنگ ۱۲روزه مشاهده کرد.

در کنار این‌ها، یکی دیگر از هنرهای مهم قائد شهید امّت، «قدرت ابداع و ابتکار در عرصه حکمرانی» بود. این ویژگی، به معنای توانایی درک مسیر آینده و طراحی چارچوب‌هایی برای حرکت به سوی آن است. این قدرت ابتکار، در تدوین سیاست‌های کلان و جهت‌دهی به حرکت عمومی کشور، نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا کرد و باعث شد که نظام اسلامی در مواجهه با چالش‌های پیچیده، دچار سردرگمی نشود.

هنر دیگر قائد شهید ایران که رهبر انقلاب اسلامی به آن اشاره کردند، «قدرت خلق معانی و گفتمان‌سازی» از طریق واژگان و ترکیب‌های بدیع است. در عرصه حکمرانی، واژه‌ها صرفاً ابزار بیان نیستند، بلکه می‌توانند سازنده گفتمان عمومی باشند. این توانایی، نشان‌دهنده ذهن باز و خلاق ایشان در مواجهه با مسائل پیچیده بود. ذهنی که می‌توانست مفاهیم کلان را به زبان قابل فهم برای عموم تبدیل کند و از دل آن، یک جریان فکری و اجتماعی ایجاد نماید.

در نهایت، باید به یکی از کم‌نظیرترین هنرهای ایشان اشاره کرد: «قدرت پیش‌بینی حوادث دوردست». در دنیای سیاست و حکمرانی، کمتر رهبر یا مدیری را می‌توان یافت که بتواند با دقت، روندهای آینده را پیش‌بینی کند و جامعه را برای مواجهه با آن‌ها آماده سازد. اما رهبر شهید انقلاب، به ‌واسطه تجربه، عمق نگاه و صیقل‌یافتگی روحی در سختی‌ها و آزمون‌های متعدد، از این توانایی برخوردار بود. نمونه عینی این پیش‌بینی را می‌توان در سخنان ایشان در ۱۲ بهمن ۱۴۰۴ مشاهده کرد. جایی که کمتر از یک ماه پیش از شهادت، با اطمینان از نقش تعیین‌کننده مردم در مواجهه با حوادث سخن گفتند و تأکید کردند: «چنانچه حادثه‌ای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث خواهد کرد برای مقابله‌ی با حوادث، و کار را مردم تمام خواهند کرد.»

امروز، با نگاهی به ۵۵ شبانه‌روز گذشته، می‌توان دید که این پیش‌بینی چگونه به واقعیت پیوسته است. حضور گسترده، آگاهانه و مستمر مردم در صحنه، نشان می‌دهد که جامعه ایرانی، نه‌تنها برای این روزها آماده شده، بلکه به‌گونه‌ای تربیت یافته است که بتواند نقش تاریخی خود را ایفا کند.

و در پایان باید گفت گذشت زمان، دیگر هنرهای امام شهید را برای مردم و ناظران بیش از پیش روشن خواهد کرد. مردی که شهادتش نیز هنری بود که شجره طیبه مقاومت را آبیاری و «ایران قوی» را نه یک آرزو بلکه میراثی ماندگار ساخت.