در میانه‌ی جنگ آنگاه که اخبار و روایت‌های گوناگون اوج می‌گیرند و خیز بر می‌دارند و حتی برخی متخصص رسانه‌ای را در خود غرق می‌کنند - اخبار و روایت‌هایی که بعضاً حتی صحت و سقم‌شان هم مشخص نیست - سخن گفتن و روایت کردن از واقعیات، آن‌گونه که هستند نه آن‌گونه که دشمن آن را بازنمایی می‌کند، اهمیت و ضرورتی مضاعف پیدا می‌کند. البته نه به شکل آنچه که در هجوم اخبار و اطلاعاتی می‌بینیم و امکان رمزگشایی‌ آن‌ها برای مخاطب مشخص نیست بلکه به شکلی که اولویت‌ها را به شیوه‌ای منطقی برای مخاطب مشخص کند، ارتباط منطقی میان پدیده‌ها را تشریح کرده و توجه مخاطب به سمت و سویی رهنمون شود که در حالت عادی چندان مد نظر قرار نمی‌گیرند.

«صدای ایران»، روزنامه اینترنتی رسانه‌ی KHAMENEI.IR که از روزهای آغازین جنگ ۱۲ روزه رژیم صهیونی علیه ایران با مأموریتی که ذکر شد آغاز به کار کرد، حال و در زمان توقف آتش سعی دارد تا به‌صورت روزانه همراه ملّت ایران باشد. محورهای مهم و مرتبط را از لابه‌لای سیل اخبار و اطلاعات درست و نادرست بیرون کشیده، سره را از ناسره جدا کرده و وضعیت راهبردی جمهوری اسلامی ایران را آن‌گونه که هست روایت کند. «صدای ایران» صدای ملّت ایران خواهد بود و راوی ایستادگی و مقاومت آن‌ها.
دویست و نود و و هشتمین شماره «صدای ایران»، تقدیم می‌شود به روح مطهر، شهید متین نجار، مهندس تازه‌داماد اهل آمل که در حمله موشکی آمریکایی-صهیونی در اسفند ۱۴۰۴ به شهادت رسید.

این روزنامه اینترنتی هر شب حوالی ساعت ۲۲ در رسانه‌ی KHAMENEI.IR منتشر خواهد شد.

دریافت روزنامه اینترنتی «صدای ایران»؛ شماره دویست و نود و هشت

این اظهارات و تهدید صریح موجود در آن را می‌توان به نوعی اولین و رسمی‌ترین موضع سخت جمهوری اسلامی در برابر مانور تبلیغاتی دو روز اخیر، مبنی بر محاصره دریایی ایران، دانست. اینکه اگر قرار باشد برای شناورها و نفتکش‌های ایرانی مزاحمتی ایجاد شود، تمام صادرات و واردات خلیج فارس، دریای عمان و دریای سرخ صفر خواهد شد.

چیزی که رسانه‌ها و شخصیت‌های آمریکایی و غربی در ۲۴ ساعت گذشته از آن هراس داشتند و با احتیاط راجع به آن صحبت می‌کردند، حالا مورد اشاره و تهدید مقامات ایرانی قرار گرفته است. در ابتدای جنگ تحمیلی سوم و بعد از موفقیت ایران در ۱۰ روز اول و غیرعملیاتی کردن بخش مهمی از تجهیزات نظامی آمریکایی‌ها در رینگ ۶۰۰ کیلومتری اطراف ایران و موفقیت کامل نیروهای مسلح کشورمان در کنترل و مدیریت و فرماندهی تنگه هرمز، یکی از بزرگ‌ترین نگرانی‌ها فعال شدن جبهه دریای سرخ و تنگه باب‌المندب بود.

محور مقاومت برای فعال کردن این جبهه، همزمان امکان استفاده از دو اهرم را داشت. نخست، ورود مقاومت یمن به معرکه نبرد است. در این راستا، همان‌طور که اضلاع مقاومت در عراق و لبنان علیه دشمن آمریکایی-صهیونی فعال شدند، این ضلع مقاومت هم امکان فعال شدن را داراست.

راهکار دوم هم ورود نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران برای اختلال در این راهگذر دریایی، به‌طور مستقیم و از داخل خاک ایران است. اتفاقی که در طول روزهای جنگ رخ داد و در قالب یک برنامه کنترل‌شده و از پیش برنامه‌ریزی‌شده، بعضی از اهداف در ساحل شرقی دریای سرخ تحت ضربه نیروهای مسلح ایران قرار گرفت.

ایران، هرچند در طول ۴۰ روز جنگ اثبات کرد که توانایی ایجاد اختلال در ساحل شرقی دریای سرخ را دارد، اما دامنه حملات خود را در یک لایه کنترل‌شده نگه داشت و جز در مواقع ضرورت دست به این کار نزد. از این جهت، و حتی اگر صلاح در این باشد که مقاومت یمن فعلاً ورودی به ماجرا نداشته باشد، ایجاد اختلال در صادرات و واردات در دریای سرخ و بنادر مهم این دریا، به‌طور مستقیم و از داخل خاک ایران هم امکان‌پذیر است.

سمت دیگر ماجرا هم بعضی بنادر و پایانه‌های دریایی و نفتی در شرق و غرب تنگه هرمزند که باز هم به بعضی مصالح زیر ضربات سنگین ایران نرفتند. طبیعی است وقتی که پایگاه‌های تا دندان مسلح آمریکایی از زیر ضربات کشنده ایران جان به سلامت به در نبردند، طبعاً این تأسیسات و بنادر هم اهداف سختی محسوب نمی‌شوند.

حالا و در چنین قابی است که تهدید صریح فرمانده قرارگاه جنگی خاتم‌الانبیا معنادارتر می‌شود. در دسترس بودن این دو کارت برنده از سوی ایران، حتی پیش از این اظهارات هم از سوی بعضی رسانه‌ها و شخصیت‌های آمریکایی و منطقه مورد اشاره قرار گرفته بود. این نگرانی به اندازه‌ای بود که حتی بعضی مقامات کشورهای منطقه دست به دامن ترامپ شده بودند که دست از محاصره دریایی ایران بردارد و تنش را بیش از این افزایش ندهد، چرا که ایران هنوز با سایر کارت‌هایش بازی نکرده و بازی با این کارت‌ها وضع متحدین آمریکا و در ادامه هم آمریکایی‌ها را پیچیده‌تر و سخت‌تر خواهد کرد.

جمهوری اسلامی ایران با صبر و حوصله مشغول پیشبرد تدابیر جنگی و دفاعی خویش است. ایران دقیقاً می‌داند که در منطقه چه می‌کند و از جنگ چه می‌خواهد. دقیقاً هم می‌داند که چه کارت‌های برنده‌ای در دست دارد. دست برعکس دشمن آمریکایی-صهیونی که برخلاف تصورش که قرار بود ۴ روزه پرونده جنگ را ببندند، حالا هر روز بیش از قبل در توری دست‌وپا می‌زند که برای ایران پهن کرده بود.