در میانه‌ی جنگ آنگاه که اخبار و روایت‌های گوناگون اوج می‌گیرند و خیز بر می‌دارند و حتی برخی متخصص رسانه‌ای را در خود غرق می‌کنند - اخبار و روایت‌هایی که بعضاً حتی صحت و سقم‌شان هم مشخص نیست - سخن گفتن و روایت کردن از واقعیات، آن‌گونه که هستند نه آن‌گونه که دشمن آن را بازنمایی می‌کند، اهمیت و ضرورتی مضاعف پیدا می‌کند. البته نه به شکل آنچه که در هجوم اخبار و اطلاعاتی می‌بینیم و امکان رمزگشایی‌ آن‌ها برای مخاطب مشخص نیست بلکه به شکلی که اولویت‌ها را به شیوه‌ای منطقی برای مخاطب مشخص کند، ارتباط منطقی میان پدیده‌ها را تشریح کرده و توجه مخاطب به سمت و سویی رهنمون شود که در حالت عادی چندان مد نظر قرار نمی‌گیرند.

«صدای ایران»، روزنامه اینترنتی رسانه‌ی KHAMENEI.IR که از روزهای آغازین جنگ ۱۲ روزه رژیم صهیونی علیه ایران با مأموریتی که ذکر شد آغاز به کار کرد، حال و در زمان توقف آتش سعی دارد تا به‌صورت روزانه همراه ملّت ایران باشد. محورهای مهم و مرتبط را از لابه‌لای سیل اخبار و اطلاعات درست و نادرست بیرون کشیده، سره را از ناسره جدا کرده و وضعیت راهبردی جمهوری اسلامی ایران را آن‌گونه که هست روایت کند. «صدای ایران» صدای ملّت ایران خواهد بود و راوی ایستادگی و مقاومت آن‌ها.
دویست و هفتاد و دومین شماره «صدای ایران»، تقدیم می‌شود به روح مطهر، سردار سرتیپ پاسدار شهید علی محمد نایینی، معاون روابط عمومی و سخنگوی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که در سحرگاه آخرین روز از ماه مبارک رمضان به شهادت رسید.

این روزنامه اینترنتی هر شب حوالی ساعت ۲۲ در رسانه‌ی KHAMENEI.IR منتشر خواهد شد.

دریافت روزنامه اینترنتی «صدای ایران»؛ شماره دویست و هفتاد و دو

درست است که نیروهای مسلح و مشت سنگین آنها خط مقدم دفاع از ایران و پاسخ به تجاوز نظامی دشمن بود اما اگر عقبه جبهه خودی خالی بود و مردمی در صحنه نبودند که برای فعالیت پیاده‌نظام دشمن محدودیت ایجاد کنند، در این صورت خط مقدم نیروهای مسلح از روبرو با دشمن خارجی مواجه می‌شد و از پشت سر هم با پیاده‌نظام خائن و وطن‌فروش داخلی. 

این مردم بودند که با حضور پررنگ و غلیظ خود نه‌تنها سرمایه اجتماعی ایجاد کردند بلکه طرح خطرناک امنیتی دشمن را نیز خنثی کردند. این مردم بودند که عرصه عمومی را از پیاده‌نظام دشمن گرفتند. اقدامی که البته بی‌خطر هم نبود. نمونه‌اش خون‌هایی که حتی در یک گردهمایی ملّی عمومی مثل روز قدس بر کف خیابان ریخته شد. 

مردم نه‌تنها عرصه را خالی رها نکردند بلکه صف در صف در کنار یکدیگر با تمام تفاوت‌های فرهنگی و عقیدتی و مذهبی و ایمانی ایستادند تا از شرافت و عزت ملّی خود دفاع کنند. چنین سطح و درکی از شعور و ظرفیت ملّی را در کجای دنیا می‌تواند یافت که با اصلی، فرعی کردن مسائل، تمام مسائل و اختلافات و تمایزهای پیشین را به موضوعی فرعی تبدیل کرده و همگی ید واحد شده و علیه دشمن و خصم خارجی متحد شوند. اتحاد و انسجامی که دست کشور و نیروهای مسلح را هم به شدت پر کرده است. ضرب سیلی‌های نیروهای مسلح به دشمن آمریکایی و اسرائیلی، سرریز این شعور و ظرفیت و احساس مسئولیت ملّی است که از ابتدای جنگ در کوچه و خیابان‌های ایران جاری شده است. 

این گوهر یگانه است که در سخت‌ترین شرایط نظامی و امنیتی یک دهه اخیر که خیلی‌ها تصور می‌کردند جمهوری اسلامی در ضعیف‌ترین دوران خود به سر می‌برد علیه هجوم دو جریان کثیف و استکباری آمریکایی و صهیونی ایستاده است و مانع تحقق اهداف پلید آنها شده است. 

این گوهر یگانه را باید قدر نهاد و از آن مراقبت و نگاهداری کرد. هر اقدام و حرف و شعار و انگیزه‌ای که خروجی‌اش خط انداختن به این گوهر یگانه باشد، در خدمت مستقیم اهداف دشمن است ولو صفین‌گونه مستند به آیات الهی باشد. امروز هسته سخت جمهوری اسلامی ۹۰ میلیون ایرانی‌اند که متحد و یک‌صدا علیه کافران حربی آمریکایی و اسرائیلی ایستاده‌اند، خاکریز مقاومت ملّی تشکیل داده‌اند و مانع بلعیدن ایرانِ عزیزِ یکپارچه موحد شده‌‌اند. شکر این نعمت واجب است و پاسداری از آن واجب‌تر.